Tibetan
ང་བའི་ཚད་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་བློ་ནི་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་གཉིས་ལས་གཞན་ཡིན་ཏེ། རྟགས་ལ་ལྟོས་པས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན། རང་གི་རྟེན་གཞི་རྟགས་དུ་བ་དང་ནི་མེའི་ཁྱད་པར་དེ་འབྲེལ་བ་རྟོགས་པ་མེད་པས་རྗེས་དཔག་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚད་མ་རྣམས་མངོན་རྗེས་གཉིས་ལས་གྲངས་མང་པོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། གཞལ་བྱ་ལ་རང་སྤྱི་གཉིས་དང་། རང་སྤྱི་འདྲེས་པ་སོགས་མང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རམ། གཞལ་བྱ་གཅིག་པ་ལ་ཡང་ཚད་མ་དུ་མ་ཉིད་ནི་འཇལ་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མངོན་རྗེས་གཉིས་ཀ་འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་གཅིག་ལ་འཇུག་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཚད་མ་གཅིག་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་ཀྱང་སེལ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། མངོན་རྗེས་གཉིས་པོ་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་མེད་པར་གཅིག་གིས་ཡུལ་ལ་གཉིས་ཀ་འཇུག་པས་ཅིག་ཤོས་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དཔེར་ན། ཁྱད་པར་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །ཚད་མ་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་ཀྱང་སེལ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། གཞལ་བྱ་ལ་རང་སྤྱི་གཉིས་ལས་གཞན་རང་སྤྱི་འདྲེས་པ་སོགས་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདྲེས་པ་འཛིན་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་སྤོང་། །ཁྱད་པར་མཐོང་བ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། རྟགས་ལས་རྟོག་པ་སྤྱི་འཛིན་རྗེས་དཔག་ཡིན། །རྗེས་ཀྱི་ངེས་པས་རྟོགས་པ་ཚད་མ་ཡིན། །ཞིག་འཇིག་གཅིག་པའི་ལུགས་ལའང་རྗེས་དཔག་ཡིན། །ཞར་ལ་གཞན་སྡེའི་མི་རྟག་འདོད་ཚུལ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དངོས་དོན་མདོར་བསྟན། ཞར་བྱུང་རྒྱས་པར་བཤད། དཀྱུས་མའི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མདོར། དེ་ལ་རབ་སྦྱོར་ཕྱིར་ཚད་མ། །གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པའི་དོན་འཆད་དེ། ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་ངེས་པའི་ཚད་མ་ཆོས་ཅན། ཁ་དོག་རང་མཚན་ལ་མི་རྟག་པའི་སྤྱི་སྦྱར་ནས་འཛིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཚད་མ་གཞན་ཡིན་པའི་སྐྱོན་འདིར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁ་དོག་གི་སྤྱི་ལ་མི་རྟག་པའི་སྤྱི་སྦྱོར་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག འདིར་དྲི་བ་གཉིས་བྱས་ནས་བྱས་རྟགས་ལས་ཁ་དོག་མི་རྟག་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་དང་མ་འབྲེལ་ཏེ། རྟགས་མེད་པར་ནི་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་མཚན་གཞི་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་ན་ཤཱཀྱ་དང་འགལ་ཞེས་བཀག་ནས། མངོན་སུམ་གྱིས་དྲངས་པའི་བཅད་ཤེས་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ནི། དངོས་གང་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་དང་མ་འབྲེལ་བ་དང
Chinese
是其余的量。像这样的心识，是所立，是不同于二种量，因为依赖于因，所以不是现量。因为不了解自己的所依处，作为因的烟和火的差别是相关的，所以也不是比量。第三，量成立为多于现量和比量二者，因为所量有自相和共相二者，以及自相共相混合等等很多种。或者，对于同一个所量，也有多个量作为衡量者而存在，因为现量和比量二者都承诺安立在同一个自相上。因此，成立为一等的数量也不会被排除。现量和比量二者在对境上各自决定的情况是不存在的，因为一个对境上二者都可以安立，所以另一个就变得没有意义了。例如，就像见到差别一样。成立为三等的数量也不会被排除。因为除了自相和共相二者之外，还有自相共相混合等等，所以这样说。第二部分分为二：驳斥执著混合者转变为其他，驳斥见到差别者转变为其他。第一部分分为四：从因产生的分别，是执著共相的比量。由后来的确定所证悟的是量。在坏灭和不坏灭为一的宗派中也是比量。顺便驳斥其他宗派关于无常的观点。第一部分分为三：真实意义的简要说明，顺便详细解释，以及总结正文。第一部分是：简要地，解释“因为与其结合才是量，其他则不存在”的意义。确定颜色是无常的量，是所立。由于将无常的共相与颜色的自相结合而执著，所以不会出现成为其他量的过失，因为执著的是与颜色共相结合的无常共相。有些人提出两个问题，并说从所作因中证悟颜色无常的量，与之前的观点无关，因为没有因也是存在的。所以不会损害这个名称的基础。有些人阻止说，如果将比量作为所立，就与释迦的观点相违背，然后说，将现量所引导的决断识作为所立，与“事物如何存在”等等的论典无关。
English
It is the remaining valid cognition. Such a mind, is the subject, is other than the two valid cognitions, because it relies on the reason, so it is not direct perception. Because it does not understand that its own basis, the difference between the reason, smoke and fire, are related, so it is also not inference. Third, valid cognitions are established as more than just the two, direct perception and inference, because the object to be measured has two, self-characteristic and general-characteristic, and many such as the mixture of self-characteristic and general-characteristic. Or, even for the same object to be measured, multiple valid cognitions exist as measurers, because both direct perception and inference are committed to be established on the same self-characteristic. Therefore, it follows that the number such as one valid cognition will not be excluded. There is no certainty that the two, direct perception and inference, are determined on separate objects, because both can be established on one object, so the other becomes meaningless. For example, just like seeing the difference. It follows that the number such as three valid cognitions will not be excluded. Because other than the two, self-characteristic and general-characteristic, there are also mixtures of self-characteristic and general-characteristic, so it is said. The second part is divided into two: refuting the transformation of those who hold the mixture into something else, refuting the transformation of those who see the difference into something else. The first part is divided into four: the discrimination arising from the reason is the inference that grasps the general characteristic. What is realized by the subsequent certainty is valid cognition. In the system where destruction and non-destruction are the same, it is also inference. Incidentally refuting the views of other schools regarding impermanence. The first part is divided into three: a brief explanation of the actual meaning, a detailed explanation incidentally, and a conclusion of the text. The first part is: briefly, explaining the meaning of "because it is valid cognition due to its combination, others do not exist." The valid cognition that determines that color is impermanent is the subject. Because it grasps by combining the general characteristic of impermanence with the self-characteristic of color, it will not incur the fault of becoming another valid cognition, because what is grasped is the general characteristic of impermanence combined with the general characteristic of color. Some people raise two questions, and say that the valid cognition that realizes the impermanence of color from the reason of being made is not related to the previous view, because it exists even without a reason. Therefore, it does not harm the basis of this name. Some people prevent saying that if inference is taken as the subject, it contradicts Shakya's view, and then say that taking the decisive knowledge led by direct perception as the subject is not related to the scriptures such as "how things exist."
Tibetan
་། རྗེས་སུ་དཔག་པས་མི་རྟག་སོགས། །ཞེས་པ་དང་དངོས་སུ་འགལ་བས་མི་འཐད་དོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཆར་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་ཅིང་། ཕྱོགས་སྔ་མས་མངོན་སུམ་གྱིས་དྲངས་པས་བཅད་ཤེས་ལ་ཡང་འཇུག་ཏུ་རུང་། རང་གི་རྗེས་དཔག་ལ་སྦྱོར་དུ་རུང་བའི་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་ངེས་པའི་ཚད་མ་འཛིན་པ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤྱི་ལ་སྦྱོར་ཡང་དངོས་པོའི་ཆོས་སུ་གྲུབ། །གཞན་ལ་འཁྲུལ་ཡང་འབྲེལ་པས་བསླུ་བ་མེད། །འབྲེལ་པས་བསླུ་བ་མེད་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མི་རྟག་པ་དེ་དངོས་མེད་ཀྱི་ཆོས་སུ་འགྱུར་ཏེ། ཁ་དོག་གི་སྤྱི་དངོས་མེད་ཡིན་ཅིང་དེའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དངོས་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཆོས་མིན་ཏེ། དོན་ལ་ཁ་དོག་དེ་ཉིད་ཁྱོད་དེ་ལྟར་གྲུབ་པས་སྒྲུབ་མི་དགོས་ཀྱང་བློ་ངོར་ཁ་དོག་རང་མཚན་པ་དེ་ཁྱོད་རང་མཚན་པར་མ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཁ་དོག་གི་རྣམ་པ་ལ་མི་རྟག་པ་བསྒྲུབས་པས་གཞན་ཁ་དོག་རང་མཚན་མི་རྟག་པར་གྲུབ་པ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་ཤེས་པ་དང་། ཁ་དོག་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། ཁ་དོག་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་གྲུབ་པས་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་མི་གྲུབ་པ་མིན་ཏེ། རང་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་རང་མཚན་དུ་ཞེན་པས་འཇུག་ཡུལ་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་ལ་བརྒྱུད་ནས་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པའི་རྟོག་པ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་རྗེས་དཔག་འབྲེལ་བས་བསླུ་བ་མེད། །དགག་པའི་རྗེས་དཔག་འབྲེལ་བས་བསླུ་བ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ཇི་ལྟར་འབྲེལ་ཚུལ་དངོས། དེས་ན་བསླུ་མེད་འགྲུབ། བསླུ་བ་མེད་ཀྱང་འཁྲུལ། ཚུལ་དེས་གྲུབ་པའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རྗེས་དཔག་འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་ལ་བརྒྱུད་ནས་འབྲེལ་བ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེ་ན། སྒྲ་མི་རྟག་པ་དང་། ལ་མེ་ལྡན་དེ་ལྟ་ཡི་དངོས་པོ་ལ་རྟགས་འཛིན་སེམས་དེས་བསྐྱེད་པའི་སྒྲ་མི་རྟག་པ་དང་། ལ་མེ་ལྡན་རྟོགས་པའི་རྟགས་ཅན་གྱི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རང་གི་འཇུག་ཡུལ་མེ་དང་མི་རྟག་པ་རང་མཚན་ལ་བརྒྱུད་ནས་འབྲེལ་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང་མེའི་དངོས་པོ་གང་བྱས་པའི་རང་བཞིན་དང་། དུ་བའི་རྒྱུ་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ། དེ་འདྲ་བའི་མི་རྟག་པ་དང་མེ་དེ་ནི་རྟགས་བྱས་པ་དང་། དུ་བ་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན། རྟགས་
Chinese
之后以理推断无常等，与此直接相违，因此不合理。因此，对于前后双方都成立共同显现，并且前方以现量引导，因此也能够适用于决断识。抓住能够适用于自己理证的，确定颜色无常的量，是关键所在。第二，有三点：即使应用于总相，也成立为实物的法。即使对其他产生错觉，也不会被关系所欺骗。详细阐述不会被关系欺骗的方式。第一点是：无常成为非实物的法，因为颜色的总相是非实物，并且是它的法。如果这样说，无常作为有法，你非实物的体性不是法，实际上颜色本身就是你那样成立的，因此不需要成立，但是在心识面前，颜色自相没有成立为你自相，因此是为了成立它。第二点是：在其他颜色的相上成立无常，因此其他颜色自相不会成立为无常，因为相是意识，颜色是外境之义。如果这样说，以了知颜色无常的理证作为有法，由于成立了颜色无常的相，因此颜色无常不是不成立，因为显现于自己的相本身执着于颜色无常自相，因此进入的对境颜色无常是成立的，因为通过颜色无常而成立关系的分别念是量。第三，有两点：成立的理证不会被关系所欺骗。破斥的理证不会被关系所欺骗。第一点有四点：如何建立关系的真实情况。因此，不会被欺骗得以成立。即使不会被欺骗，也会产生错觉。通过这种方式成立的意义。第一点是：理证进入的对境自相如何通过中介而建立关系呢？声音无常和，具有火的那样的实物上，由执持相的意识所产生的，声音无常和，了知具有火的相的具有相的智慧作为有法，你自己的进入对境火和无常通过中介而建立关系，无论做了无常和火的什么实物自性，以及烟的因变成什么样，那样的无常和火就是作为相，以及执持烟的心识的因。相
English
Afterwards, inferring impermanence, etc., directly contradicts this, so it is unreasonable. Therefore, for both the former and latter sides, a common appearance is established, and since the former side is guided by direct perception, it can also be applied to decisive knowledge. Grasping the valid cognition that determines color to be impermanent, which can be applied to one's own inference, is the key point. Secondly, there are three points: Even when applied to the general, it is established as a property of reality. Even if there is delusion about others, one will not be deceived by the relationship. Explaining in detail how one is not deceived by the relationship. The first point is: Impermanence becomes a property of non-reality, because the generality of color is non-reality, and it is its property. If it is said that way, impermanence as the subject, your nature of non-reality is not a property, because in reality, color itself is established as you, so there is no need to establish it, but in the mind's eye, the self-characteristic color is not established as your self-characteristic, so it is to establish it. The second point is: Establishing impermanence on the aspect of other colors, therefore the self-characteristic of other colors will not be established as impermanent, because the aspect is consciousness, and color is the meaning of the external object. If it is said that way, with the inference that understands the impermanence of color as the subject, since the aspect of the impermanence of color is established, therefore the impermanence of color is not not established, because the aspect that appears to oneself itself clings to the self-characteristic of the impermanence of color, therefore the object of entry, the impermanence of color, is established, because the conceptualization that establishes the relationship through the impermanence of color is valid cognition. Thirdly, there are two points: The establishing inference is not deceived by the relationship. The refuting inference is not deceived by the relationship. The first point has four points: How to establish the true situation of the relationship. Therefore, being undeceived is established. Even if one is not deceived, there will be delusion. The meaning established by this method. The first point is: How does the self-characteristic of the object of entry of inference establish a relationship through mediation? Sound is impermanent, and on such a reality that possesses fire, the sound of impermanence produced by the mind that holds the sign, and the wisdom with the sign that understands possessing fire as the subject, your own object of entry, fire and impermanence, establish a relationship through mediation, whatever the nature of the reality of impermanence and fire, and what kind of cause the smoke becomes, such impermanence and fire are the sign, and the cause of the mind that holds the smoke. Sign