Tibetan
་ཞིག་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེ་མཚུངས་མིན་དང་གསལ་བ་མིན་ཞེས་པར་སྔར་ནི་རྣམ་པར་བཟློག་ཟིན་ཏོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤྱི་གསལ་དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་དགག །ལྡོག་པའི་སྤྱི་ལ་མཚུངས་པ་སྤང་། །བཀག་པས་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱི་དོན་ལ་གྲུབ་ན་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་ཡིན་ནམ་རྫས་གཞན་ཡིན། གྲངས་ཅན་པ་ན་རེ། རྫས་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དོན་དམ་པར་སེམས་ཡོད་མེད་སོགས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་མེད་དེ། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ངོ་བོ་དང་གནས་སྐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡང་རང་བཞིན་དང་གནས་སྐབས་དེ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་སྟེ་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཁྱད་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རིགས་པ་ཅན་པ་ན་རེ། གསལ་བ་དེ་དག་མཚུངས་པ་ཡི་དངོས་པོ་སྤྱི་དེ་གསལ་བ་དེ་དག་ལས་གཞན་ཉིད་དུ་དོན་ལ་ཡོད་ཅེ་ན། སྤྱི་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་དེ་དག་གི་སྤྱི་ཞེས་འབྲེལ་བ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཐལ། གསལ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་དོན་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉེས་པ་དེ་ཁྱེད་རང་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ལྡོག་པའི་སྤྱི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ནི་དོན་ལ་གསལ་བ་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སུན་དབྱུང་དུ་མེད་དེ། དོན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སྤྱི་འདི་ལ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་ལ་མཚུངས་པར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། མཚུངས་སྤྱི་ཡིན་ན་གསལ་བ་དང་རྫས་གཅིག་དང་རྫས་གཞན་གང་རུང་ཡིན་པ་བཀག་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འབྲས་བུ་ཡིན་ན་ཐལ་བ་གསུམ་གྱིས་གནོད། འབྲས་བུ་མིན་ན་ཐལ་བ་གཉིས་ཀྱིས་གནོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱི་དངོས་པོ་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་ཡིན་ནམ་མིན། སྤྱི་དེ་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྤྱི་དེ་ཆོས་ཅན། དུ་མ་དང་འཇིག་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། གསལ་བ་དུ་མ་ལ་ཁྱབ་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་འདོད་པ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་པུ་དང་རྟག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་ཆོས་ཅན། རྟག་པ་ཉིད་མིན་པར་ཐལ། འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འཇིག་པ་ནི་དངོས་པོ་ཙམ་དང་རང་ཆས་སུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རིགས་རྣམས་འབྲས
Chinese
如果认为执持的对境与显现不相同且不清晰，那么之前就已经驳斥过了。第四部分有三点：破斥共相显现是自性还是他性；舍弃与反体的共相相同；确立以遮止而成立的理证。第一点是：如果共相在意义上成立，那么共相显现是实体一还是实体异？数论师说：是实体一。如果这样，各种事物是所立宗，怎么会变成没有自性差别的单一本体，不变成这样是应成立的，因为在胜义谛中，是有心与无心等互相不同的差别之故。不遍及，因为事物有自性没有差别的本体和暂时有差别的本体这两种之故。如果这样，那么自性和暂时是所立宗，怎么会变成事物，也就是变成单一自性，不变成这样是应成立的，因为是差别和无差别的两种本体之故。如果正理派说：那些显现相同的事物共相，在意义上是与那些显现相异的，那么共相是所立宗，会变成与“那些显现的共相”没有关联，因为是不依赖于显现的其他意义之故。第二点是：那个过失对你来说也同样存在，如果这样，反体的共相是所立宗，你无法以在意义上与显现是一还是异的方式来反驳，因为在意义上不存在之故。第三点是：这个共相是所立宗，没有事物的体性是自性，因为与显现相同而随之成立之故。周遍，如果是一样的共相，那么已经遮止了与显现是实体一还是实体异的任何一种情况之故。第五部分有两点：如果是果，则被三种过失损害；如果不是果，则被两种过失损害。第一点是：如果共相是事物，那么是果还是非果？如果共相是果，那么共相是所立宗，会变成多体和坏灭，因为是遍及多个显现的果之故。但这不是所希望的，因为希望是单一和常恒之故。共相是所立宗，不会是常恒，因为是果的事物之故。周遍，因为坏灭与事物仅仅是自性相关之故。第二点是：各种族类是果
English
If it is thought that what is apprehended is not the same as and not clear as what appears, then it has already been refuted before. The fourth part has three points: refuting that the common appearance is self or other; abandoning the sameness with the opposite commonality; establishing the reason that is established by negation. The first point is: if the commonality is established in meaning, is the common appearance the same entity or a different entity? The Samkhya says: it is the same entity. If so, the various things are the subject, how can they become a single essence without difference in nature, it should not become so, because in the ultimate truth, there are differences such as having mind and not having mind. It is not pervasive, because things have two essences, one without difference in nature and one with temporary difference. If so, then nature and temporary are the subject, how can they become things, that is, become a single nature, it should not become so, because they are two essences of difference and no difference. If the Naiyayikas say: the commonality of things that appear the same is different in meaning from those appearances, then the commonality is the subject, it will become unrelated to "the commonality of those appearances", because it is another meaning that does not depend on appearances. The second point is: that fault is also the same for you, if so, the opposite commonality is the subject, you cannot refute it by being one or different from the appearance in meaning, because it does not exist in meaning. The third point is: this commonality is the subject, the characteristic of not having things is the nature, because it follows the same as the appearance. Pervasive, if it is the same commonality, then it has already been prevented from being either the same entity or a different entity from the appearance. The fifth part has two points: if it is a result, it is harmed by three faults; if it is not a result, it is harmed by two faults. The first point is: if the commonality is a thing, then is it a result or not? If the commonality is a result, then the commonality is the subject, it will become multiple and destructible, because it is the result that pervades multiple appearances. But this is not what is desired, because the desire is for singularity and permanence. The commonality is the subject, it will not be permanent, because it is the thing of the result. Pervasive, because destruction is related to things only as nature. The second point is: the various kinds are results
Tibetan
་བུ་མིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་ན་བ་ལང་གི་རིགས་དེ་ཆོས་ཅན། བ་གསལ་རྣམས་དང་མ་འབྲེལ་བར་ཐལ། བ་གསལ་གྱི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། དངོས་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་པ་བསྟན་ཏེ་གཏན་ཚིགས་དགོད། །གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྨྲ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱི་འཛིན་པ་ཡི་ནི་རྟོག་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་དངོས་པོར་མེད་དེ། ཁྱོད་ལ་རང་ཡུལ་བརྡ་དྲན་ལ་མ་ལྟོས་པ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གཟུང་དོན་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བརྡ་དྲན་པ་དག་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། རྟ་དང་བ་གླང་དཀར་ཟལ་གཉིས་ལ་བ་ལང་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་མི་སྐྱེ། དཀར་ཟལ་ནག་སྒུར་གཉིས་ལ་བརྡ་མི་ཤེས་ན་ཡང་བ་ལང་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་གཅིག་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དཀར་ཟལ་ནག་སྒུར་གྱི་དངོས་པོ་གཉིས་མཐོང་བ་ལ་བློ་འགའ་ཞིག་བརྡ་དྲན་པ་མེད་ན་ཡང་ཐ་དད་པ་མེད་པ་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་གཅིག་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བ་གསལ་གྱི་དོན་ཉེ་བ་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན། རིགས་དངོས་པོ་བ་མེད་ཀྱང་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཡི་འབྲས་བུ་ཅན་ཏེ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མིག་སོགས་རྐྱེན་གསུམ་པོ་ཉེ་བ་ལས་དབང་པོའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །བ་གསལ་རྣམས་ལ་རིགས་དངོས་པོ་བ་མེད་ན་རིགས་ཅི་ལྟར་ཡོད་ཅེ་ན། དཀར་ཟལ་ནག་སྒུར་གཉིས་ཆོས་ཅན། བ་གླང་གི་རིགས་ཀྱང་རྗེས་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། བ་ལང་གི་འབྲས་བུ་མི་བྱེད་པ་ལས་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་བ་ལང་མ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར། བདུན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་དགོད། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱི་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པའི་རྣམ་པ་འགས་ཀྱང་རང་འཛིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ལ་ཁྱོད་དེའི་དངོས་པོ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་དངོས་པོར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་གལ་ཏེ་ལྟ་བ་པོ་འཕགས་པ་ལྟ་བུ་ཡོད་ན་ཁྱོད་དེའི་ལུས་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་སོགས་ལ་ལྟོས་མེད
Chinese
因为不是儿子，所以没有过失，牛的种类，是所立宗。不与牛的各个个体相关联，应成立。因为不是牛的各个个体的果，而是其他的物质。那是所立宗。应成为非实有。因为不是果。第六有二：显示周遍而安立理由。驳斥说理由不成立者。第一是：执总者的分别心，是所立宗。你的显现境不是实有，因为你对自己的境，不依赖于名言记忆而如此显现是不存在的。周遍是：由所取义的实物力量所生的识，凡是哪一个，那就不依赖于名言记忆。第二是：如果说理由不成立，对于马和白杂色的牛，不生起牛总执的意识。对于白杂色和黑矮的牛，即使不了解名言，也会生起一个牛总执的意识。见到白杂色和黑矮的两个事物，有些意识即使没有名言记忆，然而不相异的，一个总执的意识随之而入，凡是哪一个，那是所立宗。不是从总的实物牛所生的，因为是与牛的各个个体的意义接近和相关联的，所以是从那所生的。譬如：即使没有种类实物牛，也是根识的果，成为因的眼等三个条件接近，就如同认为根识会生起一样。如果牛的各个个体没有种类实物牛，那么种类如何存在呢？白杂色和黑矮的两个，是所立宗。牛的种类也是随之而行的，因为以不作牛的果的理由，从不是牛的之中分别出来，因为那个缘故。第七有二：安立理由。遣除争论。第一是：总，是所立宗。不是不依赖于个体的实物，因为以理性的某种方式，对于自执的能识，你，那个实物是不显现的缘故。第二是：如果说根是具有形色的，也变成不依赖于外境的实物，因为对于它，不显现为不依赖的实物。根是具有形色的，是所立宗。对于你，如果存在像圣者一样的观看者，你的身体就会显现，因为你不依赖于外面的色等
English
Since it is not a son, there is no fault, the category of cow is the subject of the proposition. It should be established that it is not related to the individual cows. Because it is not the fruit of the individual cows, but another substance. That is the subject of the proposition. It should become non-existent. Because it is not a fruit. Sixth, there are two: Showing the pervasion and establishing the reason. Refuting those who say the reason is not established. The first is: The conceptual mind of the general holder is the subject of the proposition. Your appearing object is not real, because it does not exist that you appear in that way to your own object without relying on verbal memory. The pervasion is: Whichever consciousness is born from the power of the object of apprehension, that does not rely on verbal memory. The second is: If the reason is not established, the mind of grasping the general cow does not arise for the horse and the white and variegated cow. Even if the white and variegated and black and short cows do not understand the verbal conventions, a single mind of grasping the general cow arises. Seeing the two objects of white and variegated and black and short, even if some minds do not have verbal memory, whatever one general mind that is not different follows, that is the subject of the proposition. It is not born from the general object cow, because it is close to and related to the meaning of the individual cows, so it is born from that. For example, even if there is no category object cow, it is the fruit of sense consciousness, and the three conditions of the eye etc., which have become the cause, are close, just as it is thought that sense consciousness will arise. If there is no category object cow for the individual cows, then how does the category exist? The two of white and variegated and black and short are the subject of the proposition. The category of cow also follows, because for the reason of not making the fruit of the cow, it is distinguished from what is not a cow, because of that reason. Seventh, there are two: Establishing the reason. Removing the dispute. The first is: The general is the subject of the proposition. It is not an object that does not depend on the individual, because in some way of reasoning, for the self-grasping consciousness, you, that object, do not appear. The second is: If the sense organ that has form also becomes an object that does not depend on the external object, because it does not appear as an object that does not depend on it. The sense organs that have form are the subject of the proposition. For you, if there is a viewer like the noble one, your body will appear, because you do not depend on external forms etc.