Tibetan
་རྣམ་པར་ངེས་པ་སྟེ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་ལ་དོན་གང་གིས་སྤྲུལ་ཏེ་སྤྲུལ་བྱེད་མེད་པར་ཐལ། སྤྱི་ནི་སྔོ་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པས་ཁྱོད་ལ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་མི་འཇོག གསལ་བ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་སྒྲས་དངོས་སུ་བརྗོད་ཅིང་སྒྲ་ལས་དངོས་སུ་རྟོགས་ཀྱང་དབང་པོ་སོགས་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བ་མིན་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ལ་དབང་སོགས་དོན་ཅན་དུ་དགོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྒྲ་ལས་རྟོག་པས་མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས། དབང་སོགས་ལས་དབང་ཤེས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བློ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྟོག་པ་དང་དབང་ཤེས་གཉིས་ཀའི་དངོས་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་རིགས་པ་དངོས་ཉིད་བཤད། །དེས་ན་དངོས་མེད་བརྗོད་བྱར་གྲུབ། །བརྗོད་བྱ་དངོས་པོ་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ། གཏན་ཚིགས་དགོད། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱི་རྫས་སུ་གྲུབ་ན་གསལ་བ་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་ནམ་རྫས་གཞན་ཡིན། གྲངས་ཅན་པ་ན་རེ། རྫས་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བུམ་སྤྱི་ཆོས་ཅན། རིགས་ལྡན་བུམ་གསལ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་མིན་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་བུམ་པའི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་གཞན་གསེར་བུམ་ལ་བརྟེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངུལ་བུམ་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱེ་བྲག་པ་ན་རེ། གལ་ཏེ་སྤྱི་གསལ་བ་ལས་རྫས་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་ཅེ་ན། བུམ་སྤྱི་ཆོས་ཅན། བུམ་གསལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་བརྗོད་རིགས་པར་ཐལ། དོན་གཞན་བུམ་གསལ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བུམ་གསལ་གྱི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ན་ནི་བུམ་སྤྱི་དེ་ཆོས་ཅན། བུམ་གསལ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པར་ཐལ། བུམ་གསལ་གྱི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལས་རྫས་གཞན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འབྲས་བུ་དུ་བ་སོགས་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ན་དོན་དམ་པར་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པ་མེད་པར་ཡང་རྟོག་པ་ཡིས་ནི་མེ་ལས་བྱུང་བའི་དུ་བ་ཞེས་འབྲེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་མིན་པའི་རྫས་གཞན་ནི་ཇི་ལྟར་ཡང་ཅི་ཞིག་འབྲེལ་ཏེ་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བུམ་སྤྱི་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་སྟེ། རང་གི་གསལ་བ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། བུམ་གསལ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད
Chinese
凡是显现，都是有法。你用什么意义变幻它，没有变幻者，应成过失。总相是空无蓝色等，因此你不会安立蓝色的相状。明亮不是你的境，因为你已承诺了。第三，如果事物由声音直接表达，也由声音直接了知，那么根等应成无意义的过失，不是的，因为为了现量了知色法的事物，必须要有根等才有意义。色法，你由声音了知，因此不是现量了知。从根等，由根识现量了知的智慧，从何而显得不同，应成不不同。因为，分别念和根识二者的实有境都是一个事物。第二有三：宣说成立的理路真实性。因此，成立无事物是所说。遮破所说是事物。第一有三：成立法性，安立理由，遣除诤论。第一，如果总相成立为实物，那么与明亮是一体还是异体？数论师说：是一体。瓶子的总相，不是具有种类的瓶子明亮等的种类，应成过失。因为瓶子的明亮自性不依赖于其他的金瓶，因为与银瓶是一体。胜论师说：如果总相成立为与明亮是他体，瓶子的总相，应成可以被说成是瓶子明亮的结果。因为其他事物依赖于瓶子的明亮。如果不是瓶子明亮的结果，那么瓶子的总相，与瓶子的明亮没有关系，应成过失。因为不是瓶子明亮的结果，而且是从它而来的他体。周遍：结果烟等是从自己的因产生的，因此在胜义中不依赖于因，但是分别念会说从火中生出的烟，从而建立关系，如果不是结果的他体，又如何能有关系，因为没有关系。第二，瓶子的总相，成立为在胜义中没有自性，因为从自己的明亮中，既不是它本身也不是其他，因此。第三，从瓶子的明亮中，不能说成是它本身或者其他。
English
Whatever appears is the subject. By what meaning do you transform it, there is no transformer, it should be a fault. The general characteristic is empty of blue etc., therefore you will not establish the appearance of blue. Brightness is not your object, because you have promised. Third, if the object is directly expressed by sound, and also directly understood by sound, then the senses etc. should become meaningless faults, no, because in order to directly know the object of form, it is necessary to have senses etc. to be meaningful. Form, you know it by sound, therefore it is not directly known. From the senses etc., from what does the wisdom of direct knowledge by sense consciousness appear to be different, it should not be different. Because, the real object of both the conceptual mind and the sense consciousness is one object. Second has three: Explaining the truth of the reasoning of establishment. Therefore, it is established that non-object is what is said. Refuting that what is said is an object. First has three: Establishing the nature of the law, establishing the reason, eliminating the dispute. First, if the general characteristic is established as a real object, then is it one entity or a different entity from brightness? The Samkhya says: It is one entity. The general characteristic of the vase is not the kind of vase brightness etc. that has kinds, it should be a fault. Because the bright nature of the vase does not depend on other gold vases, because it is one entity with the silver vase. The Vaisheshika says: If the general characteristic is established as a different entity from brightness, the general characteristic of the vase should be said to be the result of the vase's brightness. Because other things depend on the vase's brightness. If it is not the result of the vase's brightness, then the general characteristic of the vase has no relationship with the vase's brightness, it should be a fault. Because it is not the result of the vase's brightness, and it is a different entity from it. Periphery: The result, smoke etc., is produced from its own cause, therefore in the ultimate sense it does not depend on the cause, but the conceptual mind will say that the smoke is produced from the fire, thereby establishing a relationship, if it is not the other entity of the result, how can there be a relationship, because there is no relationship. Second, the general characteristic of the vase is established as having no self-nature in the ultimate sense, because from its own brightness, it is neither itself nor other, therefore. Third, from the brightness of the vase, it cannot be said to be itself or other.
Tibetan
་པར་བུམ་གསལ་ལས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་ཡིན་ན་བུམ་པས་སྤྱི་དེ་མེད་པ་རི་བོང་གི་རྭའི་རིགས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བུམ་སྤྱི་ཆོས་ཅན། མེད་པ་རི་བོང་གི་རྭའི་རིགས་སུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་མེད་པ་རི་བོང་གི་རྭ་ཡང་རིགས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་རྩོད་ལན་བྱེད་པས་ནི་དྲུག་སྒྲའི་ནུས་པ་མ་ཐོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། བརྗོད་བྱ་རྟོག་པས་བརྟག་པར་བསྟན། །རྟོག་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་བསྟན། །འཁྲུལ་པས་བརྟགས་པ་དངོས་པོ་མེད། །དངོས་པོར་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱི་དངོས་པོར་མེད་ན་སྒྲས་བརྗོད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྤྱི་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར་བུམ་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པའི་བུམ་པའི་རིགས་བློས་བརྟགས་པ་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཁྱད་པར་བུམ་པ་རང་མཚན་དེ་ལ་འཇུག་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་བུམ་པའི་ངོ་བོར་སྣང་བའམ། ཕྱི་རོལ་བུམ་པའི་དོན་ལ་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་བུམ་གསལ་མཐོང་བ་ན་སྣང་བརྟག་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་འཁྲུལ་པར་སྤྲུལ་པ་སྟེ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དོན་བུམ་གསལ་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྤྱི་གང་ཡིན་པ་གཞན་རིགས་མི་མཐུན་ལས་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་འདི་དག་གིས་གང་བརྗོད་པ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་མེད་དེ། རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བུམ་སྤྱི་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཅན་གྱི་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློའི་རྣམ་པ་ལ་འཁྲུལ་ངོར་སྤྱི་ཉིད་དུ་ནི་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བུམ་གསལ་གྱི་དོན་ལ་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པའམ། བུམ་པའི་ངོ་བོར་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནི་རྟོག་ངོར་སྤྱི་འདོད་ཅིང་རྟོག་པ་དེའང་བསླད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་རྣམ་པ་དེ་བུམ་པའི་དོན་དངོས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བུམ་སྤྱི་ཆོས་ཅན། རྫས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དེ་ཉིད་དུ་བརྗོད་བྱ་མིན་ཏེ། བདེན་པའི་ངོ་བོ
Chinese
如果说从显现瓶相之后随之而来的总相，那么瓶子所具有的总相岂不是会变成不存在的，如同兔角的种类一样吗？瓶子的总相，法相，不会变成不存在的，如同兔角的种类一样，因为它不依赖于它。有些人辩驳说，不存在的兔角也会变成种类，这种辩驳并没有发挥出“六”字的作用。第二部分有四点：显示所说之义由分别念所考察；显示分别念是错误的；由错误所考察之物不存在；驳斥事物存在的论证。第一点是：如果总相不是事物，那么用语言表达它就没有必要了吗？因为需要依赖于显现的总相，所以依赖于瓶子显现的体性，通过心识考察没有自身体性的瓶子的种类，用“瓶子”这些词语来充分显示，法相，是有必要的，因为它是进入瓶子自相的具有意义的事物。第二点是：凡是执持瓶子的分别念，法相，是错误的，因为它将显现在自己面前的形象，视为外在瓶子的体性，或者将外在瓶子的意义，执持为那个形象本身。什么是错误的因呢？那个，法相，你具有错误的因，因为你从无始以来，在见到瓶子显现时，习惯于将显现和考察执为一体的习气，会幻化出错误，也就是产生错误。第三点是：对于事物，也就是瓶子显现的那些总相，具有从其他不同种类中分离出来的特征，用“瓶子”这些词语所表达的那个，法相，没有丝毫真实的体性，因为它仅仅是将分别念的形象，错误地认为是外在的事物。因此，瓶子的总相，法相，不是真实成立的体性，因为在执持瓶子体性不存在的总相的心的形象中，错误地将总相本身视为总相，并且对于瓶子显现的意义产生错误的认识，或者将瓶子体性不存在的形象，在分别念中认为是总相，而且那个分别念也是被染污的，因为在真实中，那个形象并不是瓶子的真实事物。因此，瓶子的总相，法相，不是可以被说成是物质本身，也不是其他事物本身，因为真实的体性
English
If it is said that the general characteristic that follows after the appearance of a pot, wouldn't the general characteristic possessed by the pot become non-existent, like the category of a rabbit's horn? The general characteristic of a pot, the dharma, will not become non-existent, like the category of a rabbit's horn, because it does not depend on it. Some argue that even a non-existent rabbit's horn will become a category, but this argument does not bring out the function of the word "six." The second part has four points: showing that the meaning to be expressed is examined by conceptual thought; showing that conceptual thought is mistaken; what is examined by mistake is non-existent; refuting the proof of the existence of things. The first point is: if the general characteristic is not a thing, then is it unnecessary to express it with words? Because it needs to rely on the manifested general characteristic, therefore relying on the nature of the pot's manifestation, through mental examination of the kind of pot that has no self-nature, using the words "pot" to fully show, the dharma, it is necessary, because it is a meaningful thing that enters into the self-characteristic of the pot. The second point is: whatever conceptual thought that holds the pot, the dharma, is mistaken, because it regards the image that appears to itself as the nature of the external pot, or holds the meaning of the external pot as that image itself. What is the cause of the mistake? That, the dharma, you have the cause of the mistake, because from beginningless time, when you see the manifestation of the pot, the habitual tendency of clinging to the appearance and examination as one will conjure up the mistake, that is, produce the mistake. The third point is: for things, that is, those general characteristics of the pot's manifestation, which have the characteristic of being separated from other different kinds, what is expressed by the words "pot," the dharma, has no real nature at all, because it is merely mistaking the image of conceptual thought as an external thing. Therefore, the general characteristic of the pot, the dharma, is not a truly established nature, because in the image of the mind that holds the general characteristic of the pot's non-existence, the general characteristic itself is mistakenly seen as the general characteristic, and there is a mistaken understanding of the meaning of the pot's manifestation, or the image of the pot's non-existence is regarded as the general characteristic in conceptual thought, and that conceptual thought is also defiled, because in reality, that image is not the real thing of the pot. Therefore, the general characteristic of the pot, the dharma, cannot be said to be the substance itself, nor can it be said to be another thing itself, because the real nature