Tibetan
་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་བུམ་པའི་མིང་སོགས་དང་བུམ་པ་འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མཚེ་མ་གཉིས་འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་ན་ཕན་ཚུན་འཁྲུལ་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཅན་གྱི་བུམ་པའི་མིང་སོགས་དང་བུམ་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལས་བུམ་པའི་མིང་སོགས་དང་བུམ་པ་འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ལྷས་བྱིན་འདྲ་བ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་མདུན་མ་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་ན་རྒྱབ་མ་ལ་མི་འཁྲུལ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་ལས་དོན་ལ་མི་འཇུག་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་ཁྱོད་རང་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། སྒྲས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་བརྗོད་ཀྱི་དོན་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ལ་སྒྲས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མི་འཇུག་པར་ཐལ་བ་མཚུངས་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གཅིག་ཏུ་རློམ་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲས་བརྗོད་པ་ན། རྣམ་པ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་དེ་འདྲ་བར་སྣང་བའི་བློ་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གཞན་མིང་སོགས་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ལ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་བློའི་རྣམ་པ་ལ་དོན་དུ་འཁྲུལ་པ་དེ་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྣང་བ་ཡི་བློ་ནི་ཁས་ལེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་མིང་སོགས་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཁས་ལེན་ན་ཡང་མིང་སོགས་འཛིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་རྫས་གཞན་ཐ་དད་པའི་མིང་སོགས་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་གཟུང་དོན་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལས་རྫས་ཐ་དད་པའི་མིང་སོགས་ལོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལྡོག་པ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཀུན་གཟུང་དོན་དང་ལྡན་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ན། མིང་སོགས་འཛིན་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་མིང་སོགས་ཀྱི་གཟུང་དོན་དང་ལྡན་པར་གྲུབ་སྟེ། གཟུགས་སོགས་རང་མཚན་པའི་དོན་ལྡན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་པ་ཡིན་ན་གཟུང་དོན་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་པ་དེ་འཐད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་སོགས་གཟུང་དོན་ཡོད་པ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྨི་ལམ
Chinese
当从事事务时，因为瓶子的名称等和瓶子仅仅相似而混淆。例如，如果双胞胎仅仅因为相似而混淆，就像互相混淆一样。还有，瓶子这个声音，作为所立宗。当您从事事务时，不应成为对各个地方确定的瓶子的名称等和瓶子混淆为一，因为您仅仅因为瓶子的名称等和瓶子相似而混淆。例如，即使有两个相似的拉杰，如果对前面的说“给”，也不会对后面的混淆。第二，声音不从事事务的过失也同样适用于您自己，因为声音表达的是认知的形象，而不是事物本身。如果这样说，那么在分别念的认知中显现的形象，作为所立宗。您认为那是所表达的，但声音不通过表达外境的方式来从事外境，这并不相同，因为当声音通过将您和外境视为一体的方式来表达时，就会产生这样的心识，即形象本身就是外境，并且由此而从事事务。第三，对于其他人认为名称等是所表达的，作为所立宗。声音从事事务的原因，即在心识的形象中将事物混淆，这是不可能的，因为不承认显现为外境事物形象的心识。第四，如果承认对名称等执着为事物的分别识，那么执着名称等的分别识，作为所立宗。从您那里，与物质不同的名称等不是通过量成立的您的所取境，因为从您那里，与物质不同的名称等没有通过颠倒的力量成立您的遮返。第五，如果因为确定一切认知都具有所取境，那么执着名称等的分别识也成立为具有名称等的所取境，因为不应许色等具有自相的事物。如果这样说，那么认知就一定具有所取境的周遍是不合理的，因为梦境的认知等从具有所取境之外看到其他形象。如果说不成立，因为梦境的认知也是从将行事物作为所取境而产生的，那么梦境
English
When engaging in activities, there is confusion because the name of a vase, etc., and the vase are merely similar. For example, if twins are confused merely because they are similar, it is like confusing each other. Also, the sound "vase," as the subject of the proposition. When you engage in activities, it should not be the case that you confuse the name of the vase, etc., and the vase, which are definite in each place, as one, because you confuse them merely because the name of the vase, etc., and the vase are similar. For example, even if there are two similar Lhas-byin, if you say "give" to the one in front, you will not confuse it with the one in the back. Second, the fault that sound does not engage in activities also applies to you, because sound expresses the appearance of cognition, not the thing itself. If you say that, then the appearance that appears in conceptual cognition, as the subject of the proposition. It is not the same that you consider that to be what is expressed, but sound does not engage in external objects by not expressing external objects, because when sound expresses by considering you and external objects as one, such a mind arises that the appearance itself is the external object, and from that, it will engage in activities. Third, for others who consider names, etc., to be what is expressed, as the subject of the proposition. The reason why sound engages in activities, that is, confusing things in the appearance of the mind, is impossible, because the mind that appears as the image of external things is not admitted. Fourth, if you admit the discriminating consciousness that clings to names, etc., as things, then the discriminating consciousness that grasps names, etc., as the subject of the proposition. From you, names, etc., that are different substances are not established by valid cognition as your object of apprehension, because from you, names, etc., that are different substances do not establish your negation through the power of inversion. Fifth, if it is certain that all cognitions have an object of apprehension, then the discriminating consciousness that grasps names, etc., is also established as having the object of apprehension of names, etc., because it is not permissible for forms, etc., to have things with their own characteristics. If you say that, then the pervasion that if it is cognition, it must have an object of apprehension is not reasonable, because dream cognition, etc., see other appearances than having an object of apprehension. If you say that it is not established, because dream cognition also arises from taking compounded things as the object of apprehension, then dreams