Tibetan
་ཡུལ་མིན་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡུལ་ལས་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བརྡ་འཛིན་པ་སོགས་ནི་ཡོད་པ་ན་བློ་ནི་ཡོད་པའི་སྣང་ཡུལ་དང་། བརྡ་འཛིན་སོགས་ཡོད་ཀྱང་སྣང་ཡུལ་གྱི་དོན་མེད་ན་མེད་པའི་བློའི་སྣང་ཡུལ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཇུག་ཚུལ་སྒོ་ནས་གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་བསྟན། །འཇུག་ཡུལ་གཞལ་བྱ་རང་མཚན་གཅིག་ཏུ་བསྡུ། །དེ་ལ་གཉིས་སུ་གསུངས་དང་འགལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྔར་བཤད་ཕྱོགས་གཉིས་མཚན་གཞིར་བསྟན། །མཚན་ཉིད་དངོས་པོར་ཡོད་མེད་བཤད། །སྤྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་གཞི་དངོས། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཞལ་བྱ་གཉིས་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པའི་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་གཞི་གང་ཞེ་ན། རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་མཚན་གཞི་ཡོད་དེ། གཞལ་བྱ་གང་ཞིག་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ནུས་པ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་དང་། སྒྲའི་དངོས་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་བློའི་སྣང་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཞུང་འདིར་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཅིང་། དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ནི་འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་སྟེ་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དེ་དག་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་མཚན་གཞིར་བཤད་པའི་ཕྱིར། འདིར་ཞེས་པའི་དོན་ནི་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་རྣམ་བཞག་སྟོན་པ་སྟེ། ཡ་མཱ་རིས་ཞར་ལ་ཐེག་པ་ཐ་ཤལ་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེས་ན་གཞུང་འདིས་རང་སྤྱི་གཉིས་ཀྱི་མཚན་གཞི་དང་། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། གཞུང་སྔ་མའི་ཁྱབ་སྒྲུབ་དང་། རང་སྤྱི་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཚན་གཞི་དང་པོའི་རྩོད་པ་སྤོང་། །མཚན་གཞི་གཉིས་ཀའི་རྩོད་པ་སྤང་། །མཚན་གཞི་ཕྱི་མའི་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་ན་རེ། དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དེ་རང་མཚན་གྱི་མཚན་གཞིར་མི་འཐད་དེ། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། ས་བོན་དང་མེ་ལ་སོགས་པ་ནི་མྱུ་གུ་དང་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་པས་དེ་མཚན་ཉིད་དུ་བྱས་ན་ཁྱབ་ཆེས་ལ། དོན་དམ་དུ་སྐྱེ་བ་མཚན་ཉིད་དུ་བྱས་ན་མི་སྲིད་དོ་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གང་ཡིན་ཡང་རུང་། དོན་བྱེད་ནུས་པར་ཚད་མས་མཐོང་བ་དེ་མཚན་ཉིད་དུ་བྱེད་ལ། དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མིང་འདོགས་ན་ཅི་སྟེ་མིང་ལ་རྩོད་པ་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ངེད་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དེ་ཉིད་ལ་དོན་དམ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་རང་མཚན་དང་། དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་སྤྱི་མཚན་གྱི་མཚན་གཞིར་མི་འཐད་དེ། རང་སྤྱི་ཀུན་ལ་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཅན། སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མིན་ཏེ། སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཅི་དང་འདྲ་བར་མ་མཐོང་ཞེ་ན། མིག་དང་། གཟུགས་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མིག་བློ་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མ་མཐོང་ངོ་། །སྤྱི་འཛིན་སྤྱི་ལས་མི་སྐྱེ་བར་བཤད་པའི་རིགས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། བྱེ་བྲག་པས་བཏགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་བུམ་པ་ལྟ་བུ་དང་། འདོགས་པ་སྟེ་ལས་དང་། བུམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་དང་ནི། གཉིས་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་དང་། སོགས་པ་བྱེ་བྲག་དང་། འདུ་བ་སྟེ་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་འཛིན་པའི་བློ་ནི་རྫས་སོགས་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། རྫས་སོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་ལས་སྐྱེ་ན་རྫས་སོགས་འཛིན་པའི་རྟོག་བློ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་ཡོད་དེ། བརྡ་ཤེས་པ་དྲན་པ་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྩོལ་བ་སོགས་ནང་གི་ཡན་ལག་ཁོ་ནའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྐྲ་སོགས་སྤྱི་མཚན་ཡིན་པ་སྤོང་། །དངོས་པོ་མེད་ལ་མཚུངས་པ་སྤོང་། །སྐྲ་སྣང་རང་སྤྱིར་འགྱུར་ཚུལ་བཤད། །རང་མཚན་ཉིད་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་སྤྱི་མཚན་ཡིན་ན། དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་སྐྲ་ཤད་སོགས་ཀྱང་སྤྱི་མཚན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་སྐྲ་ཤད་སོགས་ནི་ཆོས་ཅན། སྤྱི་མིན་ཏེ། རང་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དེས་དོན་དུ་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་དངོས་མེད་ཀྱང་སྤྱི་མིན་པར་ཐལ། དེ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོར་མེད་པ་ལ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པ་དག་ཏུ་ཐལ་བར་མི
Chinese
因为确定为非境和境二者，并且在境之外，有作意和持名等其他理由时，心是有境的显现境；虽有持名等，但若无显现境之义，则是无境的心之显现境，因为数量确定为二。第二有三：从进入方式上显示所量为二，进入境所量自相归为一，破除与此二者相违之说。第一有三：先前所说二方显示为体性，说明体性事物有无，说明总相体性的差别。第一有二：体性事物，破除争论。第一是：所说“因为所量为二”，那所量二者的体性是什么呢？自相和总相法，具有体性。因为你的体性存在，任何所量在胜义中能起作用，即能产生结果，并且是独特的实物，不是声音的实际对象，并且是随顺境的心之显现境，这些在本论中都是胜义存在的。不能在胜义中起作用等等其他，在这里是世俗存在的，即胜义存在和世俗存在的那些，依次是你的体性所说的原因。此处的意义是，显示经部宗的二谛之安立，如《呀玛热》中说，因为显示了下乘的二谛之安立。因此，本论显示自相和总相二者的体性，以及二谛的体性。将先前论典的遍行和自相和总相二者的体性结合起来，是不符合当前情况的。第二有三：破除第一个体性的争论，破除两个体性的争论，破除后一个体性的争论。第一个是：说无自性者说，能在胜义中起作用，不应是自相的体性，如果一切知识都没有在胜义中起作用的能力，则立宗不成，因为见到种子和火等能产生苗芽和烟等的能力。如果那样见到只是世俗
English
Because it is determined as non-object and object, and outside of the object, when there are other reasons such as attention and name-holding, the mind is the appearing object of existence; although there is name-holding, etc., if there is no meaning of the appearing object, then it is the appearing object of the mind of non-existence, because the number is determined as two. The second has three: from the way of entering, it shows that the measurable is two, the entering object measurable self-characteristic is summarized as one, and it refutes the contradiction with the saying of these two. The first has three: the previously said two sides are shown as the nature, it explains the existence or non-existence of the nature of things, and it explains the difference of the general characteristic nature. The first has two: the nature of things, refuting the dispute. The first is: what is the nature of the two measurables said as "because the measurable is two"? Self-characteristic and general characteristic dharma, possessing nature. Because your nature exists, any measurable that can function in the ultimate sense, that is, can produce results, and is a unique entity, not the actual object of sound, and is the appearing object of the mind that follows the object, these are all ultimately existent in this treatise. Not being able to function in the ultimate sense, etc., others are conventionally existent here, that is, those that are ultimately existent and conventionally existent are the reasons for saying that they are your nature in order. The meaning of "here" is to show the establishment of the two truths of the Sautrāntika school, as it is said in the Yama, because it shows the establishment of the two truths of the lower vehicle. Therefore, this treatise shows the nature of both self-characteristic and general characteristic, and the nature of the two truths. Combining the pervasiveness of the previous treatise with the nature of both self-characteristic and general characteristic is not in accordance with the current situation. The second has three: refuting the dispute of the first nature, refuting the dispute of the two natures, and refuting the dispute of the latter nature. The first is: the one who speaks of no self-nature says that being able to function in the ultimate sense should not be the nature of self-characteristic, if all knowledge does not have the ability to function in the ultimate sense, then the thesis is not established, because the ability to produce sprouts and smoke, etc., is seen in seeds and fire, etc. If seeing it in that way is only conventional
Chinese
如果是想要生，但不是胜义谛，如果将它作为相，则太过宽泛。如果胜义谛的生作为相，则不可能，如果这样说：无论是世俗谛还是胜义谛，凡是被量所见到的具有作用能力者，就作为相。如果给它安立为世俗，那又何必争论名称呢？因为我们称具有作用能力者本身为胜义谛。第二，如果作用能力是自相，没有作用能力是共相的相的基础，则不合理，因为自相和共相都具有胜义谛的作用能力。如果这样说：共相的体性，不是对执著共相的智慧有利益，因为没有见到执著共相的智慧跟随你而行。如果没有见到像什么一样呢？就像没有见到眼和色以及作意等之后眼识生起一样。解释说执著共相不是从共相中产生出来的理，这是有其他必要的，因为分别部所安立的有支分之物，比如瓶子等，以及安立，也就是业，以及瓶子本身等的共相，以及二三等的数量，以及等等，也就是差别，以及集合，也就是词的六义的执著，不是从物等中产生，因为说的是不随物等而行。从何而生呢？执著物等的分别识，是有因的，因为是随顺通达词义的忆念和意的作用等内部支分而行。第三有四：遣除头发等是共相，遣除与无事物相同，解释头发显现转变成自相共相的方式，遣除对自相体性的辩论。第一，如果胜义谛中没有作用能力的是共相，那么在错乱的根识前显现的头发丝等也变成共相了吗？如果这样说：在错乱的根识前显现的头发丝等，不是共相，因为自己显现的识，没有通过执著为实有的方式来进行名言安立。第二，那么无事物也应成不是共相，因为对它没有执著为实有，如果这样说：对于无事物，不应成不是共相的过失。
English
If it is desired to be born, but not in the ultimate sense, then if it is taken as a characteristic, it is too broad. If birth in the ultimate sense is taken as a characteristic, then it is impossible. If you say so: Whether it is conventional truth or ultimate truth, whatever is seen by valid cognition to have the ability to perform a function is taken as a characteristic. If it is labeled as conventional, then why argue about the name? Because we call the ability to perform a function itself the ultimate truth. Second, if the ability to perform a function is a self-characteristic, and the inability to perform a function is the basis of a common characteristic, then it is not appropriate, because all self and common characteristics have the ability to perform a function in the ultimate sense. If you say so: The nature of the common characteristic is not beneficial to the mind that grasps the common characteristic, because it has not been seen that the mind that grasps the common characteristic follows you. If you have not seen what it is like, then it has not been seen like the eye consciousness arising after the eye, form, and attention, etc. It is said that the reason why the grasping of the general does not arise from the general is that there is another need, because the substance with limbs established by the Vaibhashikas, such as a vase, and the establishment, that is, action, and the generality of the vase itself, and the numbers such as two and three, and so on, that is, the difference, and the collection, that is, the mind that grasps the six meanings of the word, does not arise from things, etc., because it is said that it does not follow things, etc. From what does it arise? The conceptual mind that grasps things, etc., has a cause, because it follows only the internal limbs such as the memory of understanding words and the activity of the mind. The third has four: refuting that hair, etc., are common characteristics; refuting similarity with non-existent things; explaining how hair appearance transforms into self and common characteristics; and refuting arguments about the nature of self-characteristics. First, if what has no ability to perform a function in the ultimate sense is a common characteristic, then do the hairs, etc., that appear to the mistaken sense consciousness also become common characteristics? If you say so: The hairs, etc., that appear to the mistaken sense consciousness are not common characteristics, because the consciousness that appears to itself does not make statements by way of clinging to reality. Second, then non-existent things should also become not common characteristics, because there is no clinging to reality for them. If you say so: For non-existent things, it should not be a fault of not being a common characteristic.