Tibetan
་མེད་པས་སོ། །བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་བུམ་སྤྱི་ཆོས་ཅན། རྫས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཏེ། སྣམ་བུའི་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔར་གྱི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། བུམ་སྤྱི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྣམ་བུའི་སྤྱི་ལས་གཞན་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་རྫས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དངོས་པོ་རྣམས་གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཅི་ལྟར་ཡང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་བྱ་མིན་པ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་གྱི། རང་གི་གསལ་བ་ལས་རྫས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྣམ་བུའི་སྤྱི་ལས་རྫས་གཞན་དུ་འདོད་ན་ནི་བུམ་པའི་སྤྱི་དང་། སྣམ་བུའི་སྤྱི་ཆོས་ཅན། རྫས་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མིན་ཏེ། ཉེར་ལེན་བུམ་སྣམ་གཉིས་པོ་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་གཞན་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད་དེ་ཐལ་བ་དགོད། །ཉེས་སྤོང་དངོས་བཏགས་ཁྱད་པར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདས་པ་དང་ནི་མ་འོངས་པའི་བུམ་པའི་དོན་ལའང་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་བུམ་པ་ཞེས་པའི་མཉན་པ་དག་ནི་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རང་ཉིད་ཀྱང་དངོས་པོར་མེད། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡང་མེད་པས་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། བུམ་སྤྱིའི་དངོས་པོ་བ་ཆོས་ཅན། ད་ལྟར་དངོས་པོར་མེད་པ་འདས་མ་འོངས་ཀྱི་བུམ་པའི་ཆོས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ད་ལྟར་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འདས་མ་འོངས་ཀྱི་བུམ་པ་ལ་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་མི་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་བུམ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདས་མ་འོངས་ཀྱི་བུམ་པ་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་འཇུག་པར་འདོད་དེ། དངོས་མིང་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ལ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ད་ལྟར་བའི་བུམ་པ་ཡི་དངོས་པོ་མེད་པ་འདས་མ་འོངས་གྱི་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་ཅེས་པའི་མིང་ཁྱོད་ལ་བཏགས་མིང་དུ་འཇུག སྣམ་སོགས་ལ་བཏགས་མིང་དུ་མི་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། བུམ་པ་ཅེས་པའི་མིང་བཏགས་མིང་དུ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཞིག སྣམ་སོགས་ལ་མེད་ལ་ཁྱོད་དང་ནི་ཉེ་བ་གང་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡོད་མེད་ཀྱིས་མིང་དེ་དངོས་མིང་དང་བཏགས་མིང་དུ་འཇུག་པར་འདོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་
Chinese
没有的缘故。第四是：如果瓶子的共相作为有法，是能被说成是事物自身和异体的，因为承认它是有别于氆氇的共相等等的一些事物。那么，如果说先前的理由不成立，瓶子的共相作为有法，你仅仅因为有别于氆氇的共相，就不是没有事物自身和异体的理由不成立，不是的，你这些事物依赖于什么，无论如何也不是能被说成是自身和异体的，这本身不是理由，而是因为从自身的显现来说，不能被说成是事物自身和异体，这才是理由。如果承认氆氇的共相是异体，那么瓶子的共相和氆氇的共相作为有法，不是能被说成是异体的，因为近取瓶子和氆氇二者是事物他体的缘故，所以仅仅是安立为异体。第三有二：说出所许并立宗，遮破过失实假差别。第一是：对于过去和未来的瓶子的意义，具有共相事物性的理由的瓶子这样的听闻，也会产生作用，否则，自身也不是事物，共相事物性也没有，因此没有语声产生作用的因由，这样会产生过失，如果这样说，瓶子共相的事物性作为有法，现在不是事物，怎么会成为过去未来的瓶子的法，不会成为，因为现在是事物的缘故。如果承认，过去未来的瓶子上就不会产生瓶子这样的语声，因为没有瓶子的共相事物性的缘故。周遍是承认的。第二是：如果认为因为对过去未来的瓶子作近取安立，所以才会有瓶子这样的语声产生作用，因为实名产生作用的因由需要共相事物性，如果这样说，现在瓶子的事物不存在，过去未来的瓶子作为有法，瓶子这个名称在你这里作为假名产生作用，在氆氇等等上不作为假名产生作用的差别是不合理的，瓶子这个名称作为假名产生作用的理由是什么？在氆氇等等上没有，而你和它之间有什么亲近的关系呢？因为没有的缘故。另外，认为因为共相事物性的有无，名称才作为实名和假名产生作用，这在世间是出名的
English
For no reason. Fourth: If the general characteristic of a pot is the subject, it can be said to be the thing itself and different, because it is acknowledged to be something different from the general characteristic of woolen cloth, etc. Then, if it is said that the previous reason is not established, the general characteristic of a pot as the subject, just because you are different from the general characteristic of woolen cloth, it is not that the reason for not being the thing itself and different is not established, no, it is not the reason that you, these things, depend on what, and in any case, cannot be said to be the thing itself and different, but because from the appearance of itself, it cannot be said to be the thing itself and different, that is the reason. If it is acknowledged that the general characteristic of woolen cloth is a different thing, then the general characteristic of a pot and the general characteristic of woolen cloth as the subject, cannot be said to be a different thing, because the proximate cause of the pot and woolen cloth are different things, so it is only established as a different thing. The third has two parts: stating the accepted and establishing the consequence, refuting the fault of distinguishing between real and imputed. The first is: for the meaning of the past and future pot, the hearing of the word "pot" with the reason of the general characteristic of a thing will also arise, otherwise, oneself is not a thing, and the general characteristic of a thing does not exist, so there is no cause for the sound to arise, which would be a fault. If you say so, the thingness of the general pot as the subject, how can it become the dharma of the past and future pot when it is not a thing now, it will not become, because it is a thing now. If you admit it, the sound of "pot" will not arise in the past and future pot, because there is no thingness of the general pot. The pervasion is admitted. The second is: if you think that the word "pot" arises because of the proximate establishment of the past and future pot, because the cause of the arising of the real name needs the thingness of the general, if you say so, the thingness of the present pot does not exist, the past and future pot as the subject, the name "pot" arises in you as an imputed name, the difference that it does not arise as an imputed name in woolen cloth etc. is unreasonable, what is the reason why the name "pot" arises as an imputed name? It does not exist in woolen cloth etc., and what close relationship do you have with it? Because there is none. In addition, the idea that the name arises as a real name and an imputed name because of the existence or non-existence of the thingness of the general is famous in the world.
Tibetan
དངོས་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་མིང་དེ་ལས་དོན་དེ་བློ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་མིང་ནི་རྟག་ཏུ་དངོས་མིང་དང་། དངོས་མིང་དུ་འཇུག་པའི་ཡུལ་དེ་དང་ཆོས་འགའ་ཞིག་མཚུངས་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་མིང་དེ་དོན་གཞན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལ་བཏགས་མིང་དུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེངྒེ་ལ་སེངྒེ་ཞེས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དང་དཔའ་བ་སོགས་སུ་ཆོས་མཚུངས་པའི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་སེངྒེ་ཞེས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་བསྟན་བཅོས་ལས་གྲགས་པའི་དངོས་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས་དོན་དེ་དངོས་པོར་མེད་ན་ཡང་འགྲོ་བ་ཡིས་ཡུལ་གང་ལ་གྲགས་པ་སྟེ་འདོད་རྒྱལ་བས་སྒྲ་སྟེ་མིང་བཀོད་པའི་ཡུལ་དེ་མིང་དེ་དངོས་མིང་དང་། དངོས་མིང་དུ་འཇུག་པའི་ཡུལ་དེ་དང་ཆོས་འགའ་ཞིག་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ན། མིང་དེ་ལས་དོན་དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ཅན་གྱི་མིང་ནི་དོན་གཞན་ལ་པ་ལ་པ་བཏགས་མིང་དུ་གྲགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བཏགས་མིང་དུ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡིན་ན་དངོས་པོར་མེད་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཅི་ལྟར་བུ་གླེན་པའི་དངོས་པོ་དགོས་པ་བསྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་ལ་བུ་མེད་ཅེས་པའི་མིང་བཏགས་མིང་དུ་འཇུག་པའམ། གྲངས་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་དུ་མ་བྱེད་ནུས་པའི་ཡུལ་མི་རྒན་པོ་ལའང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་མཉན་པས་སྐྱེ་བོས་བཏགས་མིང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་འགོད་དེ་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ། །ཉེས་སྤོང་སྔར་བཤད་རིགས་པས་ཁེགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། བུམ་པ་མ་ཞིག་པ་ད་ལྟར་བ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་དངོས་པོར་མེད་དེ། བུམ་པ་ཞིག་པ་འདས་པ་ལ་སྒྲ་ལས་རྟོག་པའི་བློ་རང་ཡུལ་མི་གསལ་བར་ཅི་འདྲ་བར་སྣང་བ་དེ་འདྲར་ཁྱོད་ལའང་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྣ་བ་དང་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཟུང་དོན་ཡོད་པ་ཅན་ལ་ཞིག་པ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དང་སྣང་ཚུལ་མཚུངས་པ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བུམ་པ་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་སེམས་གཉིས་དང་ནི་ཆོས་ཅན། རང་ཡུལ་སྣང་ཚུལ་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་སྤྱི་ཡན་གར་བ་ཙམ་ཞིག་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྣང་ཡུལ་དངོས་པོར་མེད་པས་སྣང་ཚུལ་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དེ་འབའ་ཞིག་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྤྱི་དེ་འབའ
Chinese
而且，这也与实名和假名的区别相悖。因为在世间，从名称中，心识对事物毫不错乱地领会，这样的名称总是实名；而且以该名称所指代的对境，与某些法相同为理由，将该名称安立在其他事物上，这被称为假名。例如，称狮子为狮子，以及因为与狮子在勇敢等方面具有相同性质，而称婆罗门之子为狮子，这在世间是存在的。此外，这也与论典中著名的实名和假名的区别相悖。因为论典中说，即使事物本身不存在，但众生对某个对境的称谓，即随意的声音，也就是安立名称的对境，那个名称就是实名；而且由于实名所指代的对境与某些法相同，因此，从该名称中，会产生对并非该事物的错乱分别的心识的名称，被称为安立在其他事物上的假名。因此，如果某个对境是假名所指代的，那么它并非真实存在，这并不普遍。例如，愚笨的儿子没有能力成办所需的事物，因此称之为“无子”，这个名称就是假名；或者，就像数论的观点一样，对于能够做很多事情的老年人，也被称为“主”等，这是由人们安立的假名。第三部分分为两点：立宗并成立周遍；驳斥先前所说的过失，以理证遮破。第一点是：执持未坏水瓶的现时之分别识，是所立宗。你的显现境不是真实存在的，因为对于已坏的过去水瓶，从声音中产生的分别识，如同其自境不明显地显现一样，你也同样显现。周遍成立，因为对于具有所取义的耳识和眼识等，与执持已坏之分别识的显现方式相同，而那些并不存在。第二点是：如果过去和现在的执持水瓶的两个分别识的心，它们的自境显现方式相同，因为它们只是执持不依赖于明晰的普遍总相。因此，由于显现境不是真实存在的，所以显现方式并不相同，如果这样说，那么，那是所立宗。不应成为仅仅执持普遍总相，因为普遍总相
English
Moreover, this also contradicts the distinction between real names and imputed names. Because in the world, from a name, the mind understands the thing without any confusion, such a name is always a real name; and because the object referred to by that name has some qualities in common, that name is applied to other things, which is called an imputed name. For example, calling a lion a lion, and calling a Brahmin's son a lion because he has the same qualities as a lion, such as bravery, exists in the world. Furthermore, this also contradicts the distinction between real names and imputed names that is famous in treatises. Because treatises say that even if the thing itself does not exist, the term that beings use for a certain object, that is, the arbitrary sound, which is the object to which the name is applied, that name is a real name; and because the object referred to by the real name has some qualities in common, therefore, from that name, the name that gives rise to a confused discriminating mind about something that is not that thing is called an imputed name applied to other things. Therefore, if an object is referred to by an imputed name, it is not necessarily the case that it does not really exist. For example, a foolish son has no ability to accomplish what is needed, so he is called "childless," and this name is an imputed name; or, just like the view of the Samkhyas, an old man who is able to do many things is also called "chief," etc., which is an imputed name given by people. The third part is divided into two points: establishing the thesis and proving the pervasion; refuting the previously stated faults with logical reasoning. The first point is: the discriminating mind that apprehends an unbroken pot in the present is the subject of the thesis. Your appearing object does not really exist, because for a broken past pot, the discriminating mind that arises from sound appears in the same way that its own object appears unclearly, so you also appear in the same way. The pervasion is established, because for ear consciousness and eye consciousness, etc., which have an object to be apprehended, their way of appearing is the same as the discriminating mind that apprehends what is broken, but those do not exist. The second point is: if the minds of the two discriminating minds that apprehend the pot in the past and the present have the same way of appearing of their own objects, because they only apprehend a general universal that is independent of clarity. Therefore, since the appearing object does not really exist, the way of appearing is not the same, if you say so, then, that is the subject of the thesis. It should not be that it only apprehends the general universal, because the general universal