Tibetan
ལ་ལྟོས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྲ་མོ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་དེའི་སྒོ་ནས་དུས་ཕྱིས་ཁྱོད་རྣམས་འདི་གཟུགས་འཛིན། འདི་སྒྲ་འཛིན་ཞེས་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་འབྱེད་ནུས་པའི་དྲན་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་དེ་ཁྱད་པར་གསལ་བ་རང་ཡུལ་ཐ་དད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མཚེ་མ་སོགས་ལ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཕྲ་མོ་ཡོད་ཀྱང་ཁྱད་པར་གསལ་བར་མ་མཐོང་བས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་པ་ཐམས་ཅད་བློའི་ངོ་བོ་གྱུར་པའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་འཆད་ཤེས་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་རང་རིག་སྒྲུབ་བྱེད་རིགས་པ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྔར་བཤད་མདོ་ཡི་རིགས་པས་རང་རིག་བསྒྲུབ། །བསྟན་བཅོས་མཛད་པའི་རིགས་པས་རང་རིག་བསྒྲུབ། །སླར་ཡང་མདོ་ཡི་རིགས་པས་རང་རིག་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གཉིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རིགས་པ་དག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། རང་རིག་ཕལ་ཆེར་ཏེ་ཞར་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། བློ་རང་ཉིད་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་གཟུང་རྣམ་གྲུབ་པ་གང་ཞིག་དེའི་ཚེ་མྱང་བྱ་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་གཟུང་རྣམ་མྱོང་བས་བསྒྲུབ། །དཀར་སོགས་གསལ་བའི་སྣང་བ་དཔྱད་ནས་བསྒྲུབ། །རང་བློ་མངོན་གྱུར་མིན་པ་བཀག་ནས་བསྒྲུབ། །མྱོང་བྱེད་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་བཀག་ནས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་དགོད། གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཚུལ་གཉིས་གྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཅན། རང་རིག་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མྱང་བར་བྱ་བ་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མྱང་བྱ་འགགས་པས་མྱོང་བ་མེད་པར་བསྟན། །བདག་མྱོང་མེད་ན་མངོན་སུམ་ཉིད་དང་འགལ། །ཡུལ་གཞན་མྱོང་བ་མེད་པར་ཐལ་བས་གནོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བློ་ཚུལ་གཉིས་པར་གྲུབ་ཀྱང་རང་རིག་ཏུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། བློ་སྔ་མ་དེ་རང་གིས་མི་མྱོང་བར་དེའི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་བློ་ཕྱི་མས་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བློ་སྔ་མ་དེའི་དངོས་ཏེ་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་ཕྱི་མ་ཡིས་ནི་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་སྔ་མ་ཇི་ལྟར་མྱོང་བ་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། ཤེས་པ་སྔ་མ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་དུས་ན་འགགས་པའི་ཕྱིར། བློ་ཕྱི་མ་དེས་ཆོས་ཅན། ཉམས་མྱོང་མ་ལུས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་ཤེས་བྱ་གང་ཡང་ཤེས་མི་སྲིད་པར་ཐལ། རང་གི་ངོ་བོའམ་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་འཛིན་པའི་བློ་ལ
Chinese
雖然對比來看，你們之間存在一些微小的差異，但通過這些差異，之後你們可以被區分為“這是執取色法”和“這是執取聲音”，不可能產生能夠區分它們的記憶之識。因為你們的差異不明顯，沒有顯現出各自對象的差別相。例如，就像雙胞胎等有微小的不同之處，但因為沒有清楚地看到這些差異，所以會混淆為一。這裡所說的“對象的相”，必須理解為所有轉變為心識本質的對象之相。第二，解釋成立自證的理路，有三：以先前所說的經部理路成立自證；以論著造者的理路成立自證；再次以經部理路成立自證。第一：以導師所說的成立二相之理路，也順帶成立了自證，因為當心識自身顯現為對象的所取相成立時，能被體驗者就成立為其自身。第二有四：以體驗自身本質的所取相來成立；通過分析白色等清晰的顯現來成立；通過遮止不是現量的自心來成立；通過遮止由其他體驗者來體驗來成立。第一有二：立宗和駁斥他人的回答。第一：當知識轉變為自身本質，顯現為對象的二相成立時，自證就成立了，因為能被體驗的事物成立為知識的自身本質。第二有三：通過能被體驗的事物滅絕來表明沒有體驗；如果沒有自我體驗，就與現量本身相違；由於會過失於沒有體驗其他對象。第一：如果心識成立為二相，但不能成立為自證，因為不是由心識自己體驗先前的，而是由顯現其相狀的後續心識來體驗，那麼，具有相狀的後續心識如何體驗先前的心識呢？因為先前的心識在你存在的時候已經滅絕了。後續的心識會導致所有體驗都消失，也就是說，任何所知都無法被知曉，因為它沒有自己的本質或體驗。第二：對於執取色法等的心識
English
Although, comparatively, there are some subtle differences between you, through which you can later be distinguished as "this is grasping form" and "this is grasping sound," it is impossible for a memory-consciousness to arise that can differentiate them. Because your differences are not clear, and the different aspects of your respective objects do not appear. For example, just as twins, etc., have subtle differences, but because these differences are not clearly seen, they are mistaken for one. Here, the "aspect of the object" must be understood as the aspect of the object that has transformed into the essence of consciousness. Second, explaining the reasoning for establishing self-awareness, there are three: establishing self-awareness with the reasoning of the sutras previously explained; establishing self-awareness with the reasoning of the treatise authors; and again establishing self-awareness with the reasoning of the sutras. First: The reasoning that establishes the two aspects spoken by the teacher also incidentally establishes self-awareness, because when the apprehended aspect of the mind itself appearing as an object is established, the experiencer is established as its own nature. Second, there are four: establishing by experiencing the apprehended aspect of one's own essence; establishing by analyzing the clear appearance of white, etc.; establishing by negating that it is not manifest self-mind; establishing by negating that it is experienced by another experiencer. The first has two: stating the thesis and refuting the answers of others. First: When the knowledge that has become its own essence, appearing as the two aspects of the object, is established, then self-awareness is established, because the thing to be experienced is established as the very essence of knowledge. The second has three: showing that there is no experience because the object of experience has ceased; if there is no self-experience, it contradicts the very nature of direct perception; the fault of entailing that other objects are not experienced. First: If the mind is established as having two aspects, but cannot be established as self-awareness, because the previous mind is not experienced by itself, but is experienced by the subsequent mind that manifests its aspect, then how does the subsequent mind, which has the aspect, experience the previous mind? Because the previous mind has ceased to exist at your time. The subsequent mind would cause all experiences to disappear, that is, nothing knowable could be known, because it has no own essence or experience. Second: For the mind that grasps forms, etc.
Tibetan
་འཛིན་པ་སྟེ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བར་ཐལ། རང་ཡུལ་དོན་གཞན་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དོན་གཞན་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་དང་ལྡན་པའི་དབང་ཤེས་སོགས་དེ་ནི་རང་ཡུལ་དོན་གཞན་འཛིན་པས་ཕྱི་རོལ་མངོན་ཕྱོགས་ཏེ་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་བས་ཁྱབ་པ་བཞིན་ནོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། རྟག་ཏུ་བདག་ལ་སྟེ་རང་གི་རྟོགས་བྱ་ལ་ནང་དུ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་སྟེ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པར་རང་རིག་གིས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་དགོད། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡུལ་སྔོ་སོགས་གང་གི་ནི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དེ་མྱོང་བ་མིན་པར་ཐལ། རང་ཉིད་དོན་དུ་སྣང་བ་མྱོང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའང་འཐོབ་བོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། འདྲ་བ་མྱོང་བའི་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པ་དགག །བློ་འདྲ་མྱོང་བའི་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པ་དགག །འདྲ་བའི་དོན་ལ་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་དགག །སྐྱེས་འདྲ་མྱོང་བའི་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པ་དགག །ངེས་དང་བཅས་པས་མྱོང་བ་འཇོག་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་གོང་གི་ཐལ་བ་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། དོན་དེ་དང་འདྲ་བ་ལས་དོན་མྱོང་བར་འཇོག་བྱེད་གཞན་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་པས་དོན་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་མྱོང་ཅེས་འདོད་ན། བློ་དོན་འདྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། ཕན་ཚུན་དུ་མྱོང་བ་ཉིད་ནི་འཐོབ་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཕན་ཚུལ་དུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དོན་དང་འདྲ་བ་ཙམ་དོན་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བློ་དེའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་འདྲ་བ་དེ་དོན་མྱོང་བར་འཇོག་བྱེད་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དང་ནི་བློ་དེའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་དོན་དང་འདྲ་བ་ལས་ཆོས་ཅན། དོན་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཤེས་པ་རང་ཉིད་དོན་དུ་སྣང་བའི་གཟུང་རྣམ་མྱོང་བ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཤེས་པ་རང་ཉིད་དོན་དུ་སྣང་བའི་གཟུང་རྣམ་མྱོང་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་འཇོག་གི་རྒྱུ་ཅན་ཏེ་རྣམ་པར་གཞག་བྱ་མིན་པར་ཐལ། དེའི་མྱོང་བྱ་དེ་རང་ཉིད་དོན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པ་དེ་མྱོང་བ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བློའི་ངོ་བོའི་དོན་དང་འདྲ་བ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་གཞན་ན་བྱ་བ་དོན་རྟོགས་སོ་སོ་དང་། འདི་ནི་གཟུགས་སོ། །འདི་ནི་སྒྲའོ་ཞེས་ཡུལ་ལས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི། འོན་ཀྱང་དེས་མྱོང་བར་ནི་འཇོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་
Chinese
是执持，即体验的意识，有法。应是显现为所取之相。因为是执持自境之外境的意识之故。譬如，具有显现为外境色等之相的根识等，那是由于执持自境之外境，而向外显现，即如周遍于显现为所取之相。不能承认，因为自证能见到，它总是向内显现于我，即自己的所证，以执持之相而行。第三有二，立宗。破除遮遣。第一是：境蓝色等任何显现之识，有法。不体验彼义应成。因为自己显现为义不体验之故。此说亦可成立。第二有五：遮遣相似是体验之安立；遮遣意识相似是体验之安立；于相似之义分析而遮遣；遮遣生相似是体验之安立；遮遣以决定而安立体验。第一是：若谓上述之宗无周遍，因为除了与彼义相似之外，还有什么安立体验彼义的，没有，故以与义相似即体验义。一切意识与义相似者，有法。应成互相体验。因为互相相似之故。第二是：若谓仅仅与义相似不是体验义的体相，然而成为彼意识之自性的相似是安立体验义者。如是，从彼意识之自性的与义相似者，有法。不体验义应成。因为识自己显现为义的所取相是体验彼者之故。因此，识自己显现为义的所取相体验彼者，有法。不应是与义相似之相安立之因，即不应是安立之所立。因为彼之体验者是自己显现为义者，是体验彼者之故。周遍，因为此意识之自性的与义相似者，在其他世间成为各别的行事义，这是色，这是声，成为境事业之相安立之因。然而，不能以彼安立体验之故。若谓意识
English
The consciousness that is the holder, that is, the experiencer, has the property. It should appear as the aspect of what is to be grasped. Because it is the consciousness that holds objects other than its own object. For example, sense consciousnesses and so on that have the appearance of appearing as the aspect of other objects such as form, etc., that is because they hold objects other than their own object, and they appear outwardly, that is, as pervading the appearance of what is to be grasped. It cannot be admitted, because self-awareness sees that it always appears inwardly to me, that is, to its own object of realization, and proceeds with the aspect of holding. The third has two parts: the statement of the thesis and the refutation of objections. The first is: whatever consciousness appears as an object, such as blue, etc., has the property. It should not experience that object. Because it does not experience itself appearing as the object. This statement can also be established. The second has five parts: refuting that similarity is the establishment of experience; refuting that similar consciousness is the establishment of experience; analyzing the meaning of similarity and refuting it; refuting that similar birth is the establishment of experience; refuting the establishment of experience with certainty. The first is: if it is said that the above thesis is not pervasive, because what else is there to establish the experience of that object other than similarity to that object, there is nothing, so it is said that similarity to the object is the experience of the object. All consciousnesses that are similar to the object have the property. It should be that they experience each other. Because they are similar to each other. The second is: if it is said that merely being similar to the object is not the characteristic of experiencing the object, but rather the similarity that has become the nature of that consciousness is what establishes the experience of the object. Thus, from the similarity to the object that is the nature of that consciousness, it has the property. It should not experience the object. Because the aspect of what is to be grasped that is the consciousness itself appearing as the object is what experiences it. Therefore, the aspect of what is to be grasped that is the consciousness itself appearing as the object, which experiences it, has the property. It should not be the cause of establishing the aspect similar to the object, that is, it should not be what is to be established. Because its experiencer is the one who appears as the object itself, and that is what experiences it. It is pervasive, because this similarity to the object that is the nature of consciousness becomes the cause of establishing the aspects of the activities of separate objects in other worlds, this is form, this is sound, and so on. However, it cannot establish experience. If it is said that consciousness