Tibetan
མ་ལྡན་དུ་དྲན་ན་དང་པོ་སྔོ་འཛིན་ལྟ་བུ་གཅིག་པོ་ཉིད་དོན་སྔོན་པོ་ལྟ་བུ་ལས་དངོས་སུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། དོན་དེ་དང་འབྲེལ་པའམ་དོན་དེའི་རྣམ་ལྡན་དུ་དྲན་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་ཕྱི་མ་ཆོས་ཅན། སྔོན་པོའི་རྣམ་ལྡན་དུ་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པས་དྲན་པ་མིན་པར་ཐལ། ཤེས་པ་སྔ་མའི་དོན་སྔོན་པོ་དང་དངོས་སུ་འབྲེལ་བ་སྟེ་སྐྱེས་པ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་དོན་བཀག་ནས་ཚུལ་གཉིས་བསྒྲུབ། །དོན་ལ་བརྟེན་ནས་ཚུལ་གཉིས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྣང་བ་ཕྱི་དོན་ཡིན་པ་དགག །ཕྱི་དོན་གཞན་གྱི་བསྒྲུབ་བྱེད་དགག །ཕྱི་དོན་མེད་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ་གཏན་ཚིགས་དགོད། ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ། གྲུབ་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཡུལ་སྔོ་སོགས་སུ་སྣང་བ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་སྣང་བའི་བློ་དེ་ལས་རྫས་གཞན་ཉིད་དུ་རྣམ་པ་གང་གིས་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ནས་མི་འགྲུབ་སྟེ། ངེས་པར་རང་སྣང་བའི་བློ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཅིག་ཆར་དུ་ནི་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཏན་ཚིགས་དེ་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མི་འཇུག་སྟེ། ལྷན་ཅིག་ཏུ་དམིགས་ན་ཐ་དད་དུ་སྣང་བས་ཁྱབ་དེ་ལ་ཐ་དད་དུ་བདེན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་དང་དེ་ལ་རང་དུས་སུ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་ཆོས་ཅན། ཐ་དད་དུ་སྣང་ཡང་ཐ་དད་དུ་བདེན་པ་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཐ་དད་དུ་མི་བདེན་བཞིན་དུ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྣམ་ཤེས་འཁྲུལ་པས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་མེད་པར་ཐ་དད་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་ཏེ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་དང་སེར་པོར་སྣང་བ་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔོ་སེར་སོགས་སུ་སྣང་བ་རྫས་ཐ་དད་པ་དག་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། ལྷན་ཅིག་ཏུ་མྱོང་བའི་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དམིགས་པ་ལ་གཅིག་དམིགས་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔོར་སྣང་གི་ཤེས་པ་དང་སྔོར་སྣང་དེ་དག་དོན་ལ་ཐ་དད་མིན་ཏེ། སྔོ་འཛིན་མྱོང་བ་མེད་པར་དོན་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་འགའི་དོན་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡི་མྱོང་བ་སྔོ་འཛིན་དེ་ཡང་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སྔོ་འཛིན་དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བ་ཡི་དོན་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ནི་ཆོས་ཅན། སྔོ་འཛིན་དབང་ཤེས་ལས་དོན་གཞན་མིན་པ་བཟློག་པར་རབ་ཏུ་དཀའ་བ་ཉིད
Chinese
如果忆念为不具，那么最初就像取蓝一样，仅仅由蓝色事物显现的缘故。会忆念为与该事物相关，或者忆念为具有该事物的相。执取它的后来的后来的识，是所立宗。以后的识不忆念为具有蓝色的相，因为没有见到先前的识与蓝色事物真实相关，即产生。第三，以俱时而缘的决定之理来成立，有两种：遮破外境而成立两种道理。依靠事物而成立两种道理。第一种有三种：遮破显现是外境。遮破外境其他的成立者。遣除对外境不存在的争论。第一种有三种：安立宗因。成立周遍。总结成立之义。第一是：显现为蓝色等境，是所立宗。从自显现的识之外，以何种方式能成立为其他物质呢？不能成立，因为必定与自显现的识俱时一同感受。第二是：该因不在同品上存在，如果俱时而缘，则周遍于显现为他体，而这又周遍于真实是他体，如果这样说。显现蓝色的根识以及它自身同时显现为蓝色，是所立宗。虽然显现为他体，但不能成立真实是他体，因为在不是他体的情况下显现为他体。例如，错乱的意识将月亮显现为两个，实际上在事物上没有他体，却见到他体。如果说，该因进入异品，就像蓝色显现和黄色显现有时俱时而缘一样。显现为蓝色、黄色等不同物质，是所立宗。没有俱时感受的决定，因为缘一个不周遍于缘另一个的缘故。因此，显现蓝色的识和显现的蓝色，在事物上不是他体，因为没有感受取蓝，一些蓝色事物的相，没有蓝色事物相的感受，取蓝的感受也不会有，因此。第三是：在取蓝根识自身同时显现的蓝色事物之相，是所立宗。极难遮止不是取蓝根识之外的事物。
English
If it is remembered as not having, then initially, just like taking blue, it arises directly from something like a blue object. It will be remembered as being related to that object or as having the aspect of that object. The subsequent consciousness that grasps it is the subject. It is not the case that later consciousness remembers it as having the aspect of blue, because there is no seeing that the earlier consciousness is actually related to the blue object, i.e., arising. Third, there are two ways to establish the reason of certain simultaneous perception: establishing two ways by refuting external objects, and establishing two ways by relying on objects. The first has three parts: refuting that appearance is an external object, refuting other establishers of external objects, and refuting arguments against the non-existence of external objects. The first has three parts: establishing the thesis, establishing pervasion, and summarizing the established meaning. The first is: that which appears as blue, etc., is the subject. How can it be established as a different substance from the self-appearing mind? It cannot be established, because it is necessarily experienced simultaneously with the self-appearing mind. The second is: that reason does not exist in the similar class, because if perceived simultaneously, it is pervaded by appearing as different, and that is pervaded by being truly different. If you say so, the root consciousness that appears as blue and its appearance as blue at the same time are the subject. Although it appears as different, it cannot be established as truly different, because it appears as different while not being different. For example, a deluded consciousness sees two moons, which are not different in reality. If you say that the reason enters the dissimilar class, just as the appearance of blue and the appearance of yellow are sometimes perceived simultaneously, then the appearance of blue, yellow, etc., as different substances is the subject. There is no certainty of simultaneous experience, because perceiving one does not pervade perceiving the other. Therefore, the consciousness that appears as blue and the appearance of blue are not different in reality, because without experiencing the grasping of blue, the experience of some aspect of the blue object, without the aspect of the blue object, the experience of grasping blue will not occur, therefore. The third is: the aspect of the blue object that appears simultaneously to the root consciousness that grasps blue is the subject. It is extremely difficult to refute that it is not an object other than the root consciousness that grasps blue.
Tibetan
་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དོན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ཤེས་པ་ལས་གཞན་མིན་པར་རྣམ་བཅས་པ་དག་མཐུན་ལ། མདོ་སྡེ་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱིས་གཏད་པར་སྨྲ་བས་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དྲིས་པ་ན། དབང་པོའི་བློ་རྣམས་ཆོས་ཅན། དབང་ཡིད་ལས་ཐ་དད་པའི་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་གཞན་དབང་ཡིད་དག་ནི་ཡོད་ན་ཡང་ཁྱོད་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་རྒྱུ་གཞན་ཡོད་པར་འགྲུབ་ལ། དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དབང་ཤེས་འཁྲུལ་བ་ཆོས་ཅན། སྔར་གྱི་རྟགས་དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་སྒྲུབ་ན་གྲུབ་པ་ལ་བསྒྲུབ་ཅིང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྒྲུབ་ན་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དོན་སྣང་གི་བག་ཆགས་སྨིན་མ་སྨིན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཁྱོད་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་ངེས་པར་མི་སྨྲ་ན་རྟགས་དེ་ལས་ཕྱི་དོན་འགྲུབ་པ་སྲིད་ན་ཡང་དེ་ལྟར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་དོན་མེད་ཀྱང་བྱེད་པོ་ཤེས་བྱེད་འཐད། །ཤེས་བྱེད་བློ་སྣང་ཡིན་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་དོན་མེད་ན་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་དང་། དུ་བ་ལས་མེ་དཔོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ས་བོན་ལས་ནི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་དང་། དུ་བའི་རྟགས་ལས་མེ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འདྲ་རིམ་པ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་དང་ཤེས་བྱེད་དུ་གནས་པའི་རྣམ་གཞག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། དཔྱད་ན་ཕྱི་དོན་ལ་བརྟེན་པ་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མི་ལྟོས་པར་ས་བོན་སོགས་སུ་སྣང་བའི་བློ་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མྱུ་གུ་སོགས་དེ་ཡི་ངོ་བོར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་ངེས་པར་འབྲེལ་བ་སྟེ་སྐྱེ་བའི་བློ་ལ་བརྟེན་ནས། བྱེད་པ་པོ་དང་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་རྟོགས་པར་བྱེད་ན་ཚད་མ་དང་འགལ་བ་དག་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་དུ་བ་མེས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་མིན་པར་ཐལ། དུར་སྣང་གི་བློ་ནི་མེར་སྣང་གི་བློས་བསྐྱེད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་མེ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་འབྲས་བུ་དུ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་གཞི་འགར་རྒྱུ་མི་རྟོགས་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་མེས་བསྐྱེད་པ་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དུར་སྣང་དེ་མེར་སྣང་དེའི་རྒྱུ་དག་ནི་ཡིན་པར་འདོད་ན་ཡང་དུ་བའི་རྟགས་གང་ལ
Chinese
因为，它和一起是明确的缘故。第二，显现为义的相，和识之外无别的有相者们相同，经部师说相由外境所赋予，如果问它的成立方式，眼根的识，是法，可以推断出你和根意识相异的因是存在的，因为其他的因根意识即使存在，你有时也不会产生，这样就成立了有其他的因，如果说那就是外境，错乱的根识，是法，如果从之前的那个理由仅仅成立有你的其他因，那就是已成立而复成立，如果成立外境，那就是周遍不决定，如果说你的同类，不是从直接的因，而是从义显现的习气成熟与否的差别来决定你是否产生，那么从那个理由成立外境是可能的，但因为是那样说的缘故。第三有二，没有外境，作者能知也合理，能知是心识显现，遣除诤论。第一，如果没有外境，从种子生出苗芽，从烟推断出火等的事物规律就不合理了，如果这样问，从种子生出苗芽，从烟的征象成立火，像这样依次在名言中，安立为依赖外境的作者和能知的事物规律，也是法，如果分析，就不是依赖外境，如果不是依赖外境，而是不依赖外境，显现为种子等的心识流，从那之后立即显现为苗芽等，像那样确定地关联，即依赖于产生的识，如果通过作者和能知的规律来理解，那么和量相违的又有什么呢？因为没有。第二，如果那样，烟就不应该由火产生，因为烟显现的识不是由火显现的识所产生，并且除此之外没有其他的火和烟的缘故。如果承认，那么作为结果的烟，是法，你不应该在某些基础上不被认知为因，因为你不是由火所产生的缘故。如果也承认烟的显现是火的显现的因，那么烟的征象又如何呢？
English
Because, it and together are definite. Second, the appearance that appears as meaning is the same as those with aspects that are no different from consciousness, the Sutra School says that the appearance is given by the external object, if asked for its establishment, the consciousness of the sense organs, is a dharma, it can be inferred that your cause, which is different from the root consciousness, exists, because other causes, even if the root consciousness exists, you sometimes do not arise, thus it is established that there is another cause, if it is said that that is the external object, the mistaken root consciousness, is a dharma, if from the previous reason it is only established that there is another cause of yours, then it is already established and re-established, if the external object is established, then the pervasion is uncertain, if it is said that your similarity, not from the direct cause, but from the difference between the maturity and immaturity of the habit of the appearance of meaning, determines whether you arise or not, then it is possible to establish the external object from that reason, but because that is how it is said. Third, there are two, even without an external object, the agent and the knower are reasonable, the knower is the appearance of consciousness, refuting the argument. First, if there is no external object, the rules of things like sprouts growing from seeds and inferring fire from smoke would be unreasonable, if asked like this, sprouts growing from seeds, and fire being established from the sign of smoke, like this, in sequence, in name, the rules of things that are established as agents and knowers that depend on external objects, are also dharmas, if analyzed, they do not depend on external objects, if they do not depend on external objects, but do not depend on external objects, the stream of consciousness that appears as seeds, etc., immediately after that appears as sprouts, etc., like that, definitely related, that is, depending on the consciousness that arises, if the rules of the agent and the knower are understood, then what is contradictory to the valid cognition? Because there is none. Second, if that is the case, then smoke should not be produced by fire, because the consciousness that appears as smoke is not produced by the consciousness that appears as fire, and because there is no other fire and smoke besides that. If admitted, then the smoke as a result, is a dharma, you should not be unrecognized as a cause on some basis, because you are not produced by fire. If it is also admitted that the appearance of smoke is the cause of the appearance of fire, then what about the sign of smoke?