Tibetan
་བྱེ་བྲག་ཡོད་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཤེས་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་པར་དྲན། །ཕྱི་མ་རྣམ་པ་རེ་རེས་ལྷག་པར་དྲན། །ཚུལ་དེས་རྣམ་བཅས་མི་འགྲུབ་སྨྲ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡུལ་ཤེས་ནི་གཟུགས་སོགས་འཛིན་པའི་མིག་གི་སོགས་ཡིན་ལ། དེའི་ཤེས་པ་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པའི་དྲན་ཤེས་ཏེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་མང་ཉུང་གི་བྱེ་བྲག་ལས་ཚུལ་གཉིས་འགྲུབ་ཅེས་པ་འདིར་འཆད་དེ། ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་ནི་ཆོས་ཅན། བློ་རང་ཉིད་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཆ་གཉིས་ལ་ནི་རྟེན་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་གིས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཡིས་དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཤེས་པ་དེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པ་ལས་གཞན་དུ་དེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་མིན་ན་ཅི་ལྟར་རང་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་གནས་པ་སྟེ་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་པ་དང་པོ་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་འདི་ལྟར་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ལ་དམིགས་པའི་རྟོག་པ་ཕྱི་མ་དང་དེ་ལ་ཡང་དམིགས་པའི་རྟོག་པ་ཕྱི་མ་ཡེ་ཤེས་པ་རྣམས་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་གཅིག་སྟེ། རེ་རེས་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ལྷག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དོན་གྱི་ངོ་བོས་ཏེ་རྣམ་པ་དང་ཤེས་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ། རྣམ་པ་གཉིས་པ་ཅན་དུ་ཤེས་པ་གཉིས་པས་དམིགས་པ་དང་། ཤེས་པ་གཉིས་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་དུ་བདག་གི་སྟེ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་གསུམ་པ་ཡེ་ཤེས་པ་ཡིས་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣམ་པ་རེ་རེས་ལྷག་པ་ཅན་དུ་ཕྱི་མས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དོན་འབྲས་ཡིན་པས་བསྲེ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། །དོན་དང་བསྲེ་བ་འདྲ་བ་ལས་གཞན་མིན། །འདྲ་བའི་ཕྱིར་ན་དོན་དང་བསྲེ་བ་དྲན། །གཞན་དུ་ཕྱི་མ་བསྲེ་བ་མེད་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་གཟུགས་སོགས་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་རྣམ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་པ་མིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཤེས་པ་དེ་དོན་གྱི་དངོས་འབྲས་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་དེ་དྲན་ན་དོན་ཡང་དྲན་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་རྗེས་ཀྱི་དྲན་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིས་བློ་དོན་བསྲེས་ནས་ཤེས་པ་དེ་དོན་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་དྲན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཤེས་པའི་རྒྱུ་སྣང་བ་དང་ཡིད་
Chinese
由於有差別，因此有三種方式來證明。第一個意識記得兩種方式，後面的意識以每一種方式記得更多。以這種方式，駁斥了說有相不成立的說法。第一種是：對境的意識是執持色等事物的眼睛等，它的意識是緣於它的記憶意識，這裡解釋說，由這兩者的相的多寡差別，兩種方式得以成立。也就是說，體驗對境色等的有相識，也是有法。心本身是作為對境顯現的兩個部分所依賴的，因為以執持自己的相的一個特點，後面的意識緣於它而成為所緣。這是周遍的，因為如果這個意識不是對境的相狀，那麼它怎麼會以具有對境相狀的方式存在於緣於自己的意識中呢？也就是說，它不會顯現，因為它不會改變。第二種是：第一個意識具有兩種方式的原因是這樣的，執持對境色等的第一個意識是有法。你和緣於你的後面的分別念，以及緣於它的後面的分別念，也就是智慧，都是一個所取的相。每一個都比前一個更多，因為你是事物的自性，也就是相和意識本身的相。由於第二個意識緣於具有兩種相的方式，並且第二個意識在那些相之上，有時第三個智慧會認識到具有我的，也就是能執的相。同樣，第三個意識等等也是因為後面的意識以每一種方式認識到更多。第三個有四個方面：如果是事物的結果而混合，那就太過分了。與事物混合，除了相似之外沒有其他。因為相似，所以記得與事物混合。否則，後面的會過於沒有混合。第一種是：如果執持色等的意識不是因為它是對境的相狀而被後面的意識以對境的相狀所區分而執持，而是因為這個意識是事物的直接結果，所以如果記得這個意識，也會記得事物，因此後面的錯誤記憶會混合心和事物，並記得這個意識具有事物的相狀，那麼，意識的原因是顯現和意
English
Because there are differences, there are three ways to prove it. The first consciousness remembers two ways, and the later consciousness remembers more in each way. In this way, the assertion that things with aspects do not hold true is refuted. The first is: the consciousness of an object is the eye, etc., which holds onto forms, etc., and its consciousness is the memory consciousness that focuses on it. Here it is explained that the two ways are established by the difference in the amount of aspects of these two. That is, the consciousness with aspects that experiences objects such as forms is also the subject. The mind itself is dependent on the two parts that appear as objects, because with one characteristic of holding itself, the later consciousness focuses on it and becomes the object. This is pervasive, because if this consciousness is not the aspect of the object, then how can it exist in the consciousness that focuses on itself in a way that has the aspect of the object? That is, it will not appear, because it will not change. The second is: the reason why the first consciousness has two ways is like this, the first consciousness that holds onto objects such as forms is the subject. You and the later conceptual thought that focuses on you, and the later conceptual thought that focuses on it, which is wisdom, are all one apprehended aspect. Each one is more than the previous one, because you are the nature of things, that is, the aspect and the aspect of consciousness itself. Because the second consciousness focuses on the way of having two aspects, and the second consciousness is on top of those aspects, sometimes the third wisdom will recognize that it has mine, that is, the aspect of the grasper. Similarly, the third consciousness, etc., is also because the later consciousness recognizes more in each way. The third has four aspects: if it is mixed because it is the result of things, then it is too much. Mixing with things is nothing other than similar. Because it is similar, it is remembered to be mixed with things. Otherwise, the later would be too much without mixing. The first is: if the consciousness that holds onto forms, etc., is not held by the later consciousness distinguished by the aspect of the object because it is the aspect of the object, but because this consciousness is the direct result of things, so if this consciousness is remembered, things will also be remembered, therefore the later erroneous memory will mix the mind and things, and remember that this consciousness has the aspect of things, then, the cause of consciousness is appearance and mind.
Tibetan
ལ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་ཕྱི་མས་ཤེས་པ་སྔ་མ་དྲན་པ་ན་དེ་དག་དྲན་པ་དང་དེ་དག་ཤེས་པ་སྔ་མ་དང་བསྲེས་ནས་ཤེས་པ་སྔ་མ་དེ་དག་གི་རྣམ་ལྡན་དུ་ཡང་དྲན་པ་དེར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཤེས་པ་སྔ་མའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཅན། རང་གི་རྒྱུ་དང་ལྷན་ཅིག་འཛིན་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་གི་རྒྱུའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། རྫ་མཁན་དང་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་དྲན་པ་མེད་པར་རྫའི་བུམ་པ་དྲན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། འབྲས་བུ་ཀུན་རང་རྒྱུ་དང་ལྷན་ཅིག་འཛིན་པས་ཁྱབ་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཡུལ་དང་། སྣང་བ་དང་། ཡིད་བྱེད་རྣམས་ཡུལ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་མཚུངས་ན་ཡང་ཤེས་པ་དེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་དྲན་གྱི། གཞན་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་མི་དྲན་ཏེ་ཤེས་པ་དེ་ལ་དོན་གྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་པོའི་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་གྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་གང་ལས་ཁྱོད་དོན་དང་འདྲ་བ་བསྟེན་པ་སྟེ་བསྲེས་ནས་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ཁྱོད་དོན་དང་འདྲ་བ་ལས་གཞན་ཅིར་འགྱུར་ཏེ་གཞན་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འདྲ་བ་ལས་གཞན་པའི་དོན་གྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། དོན་དང་འདྲ་བ་ལས་དོན་དུ་འཁྲུལ་པའི་དཔེ་ཡོད་དེ། མཚེ་མ་སོགས་ལ་འདྲ་བས་གཅིག་ཏུ་བསྲེ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བློ་རྣམ་བཅས་སུ་གྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་དང་པོ་ཡུལ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་པ་ཅན་མིན་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་པོ་ཅན་ཡིན་ན། དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱོད་དང་ཤེས་པ་དང་པོ་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མེད་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་ལ་ནི་རྣམ་པར་གནས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་པ་དང་པོ་ལ་དོན་རྣམ་མེད་ན་གཉིས་པ་དང་ཐ་དད་དུ་མི་ཕྱེད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་དང་པོ་སྔོ་འཛིན་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། རང་ཉིད་སྔོ་སོགས་ངོ་བོ་སྟེ་རྣམ་པར་མདུན་ན་གནས་པར་འགྱུར་བའི་བློ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དུ་དོན་བསྲེ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཏེ། རང་ཉིད་དོན་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་འཛིན་པའི་བློ་གཉིས་པས་ནི་དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། བློ་དོན་གྱི་རྣམ་ལྡན་ཡིན་པས་དོན་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་དྲན་པ་ལས་གཞན་དུ་དོན་གྱི་དངོས་འབྲས་ཡིན་པས་དོན་གྱི་རྣ
Chinese
对于作用来说，也是有法。后来的意识忆念先前的意识时，由于忆念将那些和那些先前的意识混合，因此忆念也会变成具有那些先前意识的形象，因为是先前意识的因。同样，一切果也是有法，将会和自己的因一同执持，因为是自己因的果。如果承认，那么意识是有法，如果不忆念陶匠和轮子等，就不会忆念陶器的瓶子，因为一切果都遍及和自己的因一同执持。第二，如果境、显现和作意等对于境识的因相同，但是意识忆念为具有境的形象，而不忆念其他那些的形象，因为那个意识有事物所作的差别。那么，根识是有法，事物所作的差别从何而来？你依靠和事物相似，也就是混合而执持的差别，除了和你相似的事物之外还会变成什么呢？不是其他，因为没有和相似之外的事物所作的差别。境相的意识是有法，有从和事物相似而错认为事物的例子，因为在双胞胎等上见到因为相似而混合为一。即使那样，也成立了有相识。第三，如果第一个意识，作为境识的自性，不是具有境和意识的两种形象，而是具有执持的唯一形象，那么，以它为对境的第二个意识的自性也是有法，你必定不会被执持的心和第一个意识区分开来，因为你和没有境的形象而执持的唯一形象相同，因为如果第一个意识没有境的形象，就会有无法和第二个意识区分开来的过失。第一个意识，比如执持蓝色等，是有法，是自己蓝色等体性，也就是形象在面前存在的意识，这样和事物混合并且相关联，因为自己执持为具有事物的形象的第二个意识会作为对境。第四，由于心识具有事物的形象，所以忆念为具有事物的形象，否则，由于是事物的真实果，所以是事物的
English
Regarding the function, it is also a subject. When the later consciousness remembers the previous consciousness, since the memory mixes those with those previous consciousnesses, therefore the memory will also become possessed of the images of those previous consciousnesses, because it is the cause of the previous consciousness. Similarly, all effects are also subjects, they will hold together with their own causes, because they are the effects of their own causes. If you admit, then consciousness is a subject, if you do not remember the potter and the wheel, etc., you will not remember the pottery pot, because all effects are pervasive with holding together with their own causes. Second, if the object, appearance, and attention are the same for the cause of object consciousness, but the consciousness remembers as possessing the image of the object, and does not remember the images of those others, because that consciousness has the difference made by the object. Then, sense consciousness is a subject, from where does the difference made by the object come? What else will the difference that you rely on and hold by mixing with things similar to the object become other than things similar to you? It is not other, because there is no difference made by things other than similar things. The consciousness of the object appearance is a subject, there is an example of mistaking things for things similar to them, because in twins, etc., it is seen that they are mixed into one because of similarity. Even so, the image-bearing consciousness is established. Third, if the first consciousness, as the nature of object consciousness, is not the two images of having object and consciousness, but has only the one image of holding, then the nature of the second consciousness that focuses on it is also a subject, you will definitely not be distinguished from the mind that holds and the first consciousness, because you are the same as the one image that holds without the image of the object, because if the first consciousness does not have the image of the object, there will be the fault of not being able to distinguish it from the second consciousness. The first consciousness, such as holding blue, etc., is a subject, it is the nature of itself blue, etc., that is, the consciousness of the image existing in front, in this way it is mixed with things and related, because the second consciousness that holds itself as possessing the image of things will become the object. Fourth, since the mind possesses the image of things, it is remembered as possessing the image of things, otherwise, since it is the real fruit of things, it is the