Tibetan
་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་འགྲུབ། །རང་ཉིད་རིགས་ལ་རྩོད་པ་སྤང་། །དོན་གཞན་རིག་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན། །མེད་ཀྱང་སྣང་བ་འཁྲུལ་ངོར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་དོན་རིག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དྲི། །བརྗོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱས་པར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་པ་ཉིད་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ལ་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་གྱི་ཕྱིའི་དོན་མེད་པས་དོན་རིག་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་གིས་ན་དེ་ཚད་མའི་འབྲས་བུར་འཇོག་ཅེས་དགོངས་ནས་མདོ་སྡེ་པ་ལ་དྲི་བ་མཛད་པ། ཁྱོད་དོན་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་ཟེར་ན། དོན་རིག་ཉིད་གང་ཡིན། རྒྱུད་སོ་སོར་རང་རིག་གིས་རིག་པའི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་མངོན་སུམ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཤེས་པ་དེ་ཡོད་མོད། དེ་ནི་མཚན་ཉིད་གང་གིས་དོན་རིག་ཏུ་འཇོག་པ་ཡིན། འདི་ལ་དྲི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། ཤེས་པ་དེ་དོན་ལས་སྐྱེས་ཤིང་དོན་དང་འདྲ་བ་ལས་དོན་རིག་ཏུ་འཇོག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་དགག །སྐྱེས་ལ་འདྲ་བས་སྒྲུབ་པ་དགག །ངེས་དང་བཅས་པས་སྒྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་དང་འདྲ་བ་ཆོས་ཅན། དོན་རིག་གི་མཚན་ཉིད་མིན་པར་ཐལ། དོན་རིག་འཇོག་པ་ལ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟགས་འོག་ནས་བསྒྲུབ་བོ། །དོན་མྱོང་བ་མ་གཏོགས་པའི་མྱོང་བ་མེད་ཅིང་དོན་མྱོང་བ་ཡང་མེད་ན་མྱོང་བ་གཏན་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། འོན་ཏེ་དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་འདི་མྱོང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དོན་གང་མྱོང་བ་ལས་འགྱུར་ཞེ་ན། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པས་དོན་གང་མྱོང་བ་ལས་མྱོང་བར་འཇོག་པ་ཡིན་ཞེས་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། ངེད་ལ་དྲི་བྱ་མ་ཡིན་གྱི། དོན་རིག་འདོད་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྗོད་དགོས་ཏེ། ངེད་ཀྱང་ཁྱོད་ལས་ཤེས་པར་འདོད་པས་དོན་དེ་ཉིད་གང་ཡིན་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔྱད་ན་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱང་མི་སྲིད་དེ། འདི་ལྟར་དོན་རགས་པ་རྫས་གཅིག་ནི་མེད་པས་དེ་དང་ཤེས་པ་འདྲ་བ་མི་འཐད་ལ། རྡུལ་ཕྲན་དུ་མ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། གང་གིས་ན་ཤེས་པ་ལ་རགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དེ་རང་དང་འདྲ་བར་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ་མི་བྱེད་པར་ཐལ། དུ་མ་ཉིད་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན། རགས་སྣང་གི་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་དངོས་ཏེ་དོན་དང་འདྲ་བར་སྐྱེས་པ་མིན་པར་ཐལ། དོན་དེ་ཁྱོད་དང་འདྲ་བར་སྐྱེད་བྱེད་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འདྲ་བ་ཡིན་ཡང་དོན་དང་འདྲ་བ་ཆོས་ཅན། དོན་དེ་
Chinese
能成立无二取舍（gzung 'dzin gnyis med 'grub）。自己应断除对宗派的争论（rang nyid rigs la rtsod pa spang）。显示了对其他实事派的损害（don gzhan rig la gnod byed bstan）。虽然没有，但显示了显现为错觉（med kyang snang ba 'khrul ngor bstan pa'o）。第一部分分为两点：询问外境实事派的论证（phyi don rig pa'i sgrub byed dri）。详细驳斥言说的论证（brjod pa'i sgrub byed rgyas par dgag pa'o）。第一点是：识本身显现为境的形象，是错觉地认为有取舍的差别，因为没有外境，所以实事派本身是不存在的。你们认为用什么来安立它为量果呢？这样想着，向经部宗提问：你们说实事是果，那么，实事本身是什么呢？如果回答说：在各自的相续中，由自证所证知的色声等形象的显现的现量，这本身就是。识是存在的，但用什么体性来安立它为实事呢？这有什么好问的呢？如果回答说：识是从境所生，并且与境相似，所以安立为实事。第二部分分为三点：仅仅以相似来成立进行驳斥（'dra ba tsam gyis sgrub pa dgag）。以所生且相似来成立进行驳斥（skyes la 'dra bas sgrub pa dgag）。以确定和具有来成立进行驳斥（nges dang bcas pas sgrub pa dgag pa'o）。第一点是：与境相似，是所立宗。不是实事的体性，因为在安立实事时会变成错觉。理由将在下面论证。如果心想：除了境的体验之外没有其他的体验，并且境的体验也没有，那么体验将完全不存在。所以，如果问：那么，境显现的识是体验，那么它从体验什么境而来呢？回答说：境显现的识是从体验境而来安立为体验的，这个是所立宗。不是问我们，而是想要实事派的你们来说明，我们也想从你们那里了解，因为现在是辨别境本身是什么的时候。如果辨别，那么相似本身也是不可能的，这样，境的粗大，一个实物是不存在的，所以它和识相似是不合理的。众多微尘，是所立宗。用什么来使识显现为粗大的形象，它能生起和自己相似的形象吗？不能，因为是众多本身和极微尘的缘故。如果承认，那么，粗大显现的识，是所立宗。不是真实的境，即不是和境相似而生起的，因为境不是像你一样生起的。如果即使是相似，那么和境相似，是所立宗。境是
English
The duality of grasping and not grasping is established (gzung 'dzin gnyis med 'grub). One should abandon disputes about one's own lineage (rang nyid rigs la rtsod pa spang). It shows the harm to other realist schools (don gzhan rig la gnod byed bstan). Although it doesn't exist, it shows the appearance as an illusion (med kyang snang ba 'khrul ngor bstan pa'o). The first part has two points: questioning the proof of external object realism (phyi don rig pa'i sgrub byed dri). Refuting in detail the proof of speech (brjod pa'i sgrub byed rgyas par dgag pa'o). The first point is: consciousness itself appears as the form of an object, it is a mistake to think that there is a difference between grasping and what is grasped, because there is no external object, so realism itself does not exist. With what do you establish it as the result of valid cognition? Thinking this way, he asked the Sautrāntika school: if you say that realism is the result, then what is realism itself? If you answer: in each of the continuums, the direct perception of the appearance of forms, sounds, etc. that are cognized by self-awareness, this itself is it. Consciousness exists, but with what characteristic do you establish it as realism? What is there to ask about this? If you answer: consciousness is born from the object and is similar to the object, so it is established as realism. The second part has three points: refuting establishment by mere similarity ('dra ba tsam gyis sgrub pa dgag). Refuting establishment by being born and similar (skyes la 'dra bas sgrub pa dgag). Refuting establishment by certainty and possession (nges dang bcas pas sgrub pa dgag pa'o). The first point is: being similar to the object is the subject. It is not the characteristic of realism, because it will become an illusion when establishing realism. The reason will be proved below. If you think: there is no experience other than the experience of the object, and there is no experience of the object, then experience will completely cease to exist. So, if you ask: then, the consciousness that appears as the object is experience, then from experiencing what object does it come from? The answer is: the consciousness that appears as the object is established as experience from experiencing the object, this is the subject. It is not to ask us, but you who want realism should explain, and we also want to understand from you, because now is the time to distinguish what the object itself is. If you distinguish, then similarity itself is also impossible, in this way, the grossness of the object, one substance does not exist, so it is unreasonable for it to be similar to consciousness. The many atoms are the subject. With what does the appearance of grossness to consciousness cause it to generate an image similar to itself? It cannot, because it is many itself and the cause of extremely small particles. If you admit, then the consciousness of gross appearance is the subject. It is not the real object, that is, it is not born similar to the object, because the object is not born like you. If even it is similar, then being similar to the object is the subject. The object is
Tibetan
མྱོང་བ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ་འཇོག་པར་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ། དོན་མྱོང་བ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་དོན་དེ་དང་འདྲ་བ་དང་དོན་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཙམ་དོན་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔོ་འཛིན་མངོན་སུམ་དེ་དང་དོན་སྔོན་པོའི་རྣམ་ལྡན་དུ་མཚུངས་པ་ཅན་གྱི་དྲན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། རང་གི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་སྔོ་འཛིན་སྔ་མ་དེ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྔོ་འཛིན་སྔ་མ་ལས་སྐྱེས་ལ་འདྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འདྲ་བ་མེད་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེ་ན་དོན་ལའང་མཚུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་དོན་དང་སྐྱེས་ལ་འདྲ་བའི་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་སྒྲ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ལས་དེས་དྲངས་པའི་ངེས་པའི་བློས་ནི་གཟུགས་འདི་མཐོང་ངོ་། །སྒྲ་འདི་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡུལ་གང་ལ་ངེས་པའི་དོན་དེ་སྐྱེས་ལ་འདྲ་བའི་ཤེས་པ་དེས་མྱོང་བ་ཡིན་ལ། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལ་ངེས་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མི་མྱོང་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་སྒྲ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པའི་རྗེས་སུ་འདི་མཐོང་ཞིང་ཐོས་ཞེས་ངེས་ཤེས་འདྲེན་ནུས་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་དོན་རྟོགས་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་དོན་དེ་མཐོང་བ་ཡིན་པར་འདོད་པ་རིགས་ཏེ་མི་རིགས་པར་ཐལ། ཁྱོད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། སྣང་བ་སྟེ་དོན་དང་དེ་མཐོང་བ་དེ་དག་གི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་ཉེ་བ་སྟེ་འབྲེལ་པ་དེ་ཉིད་དཔྱད་བྱ་སྟེ་དགག་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་དེ་མཐོང་བའི་བློ་དེ་དག་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་འབྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བ་པོའི་ངེས་ཤེས་དེ་སྐྱེ་དགོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་ཡང་ཕྱིའི་དོན་གཞན་འགའ་ཞིག་གི་མྱོང་བྱེད་མིན་ཏེ། ཁྱོད་དེའི་མྱོང་བྱེད་དེ་རང་གི་བདག་ཉིད་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཤེས་པ་ལ་སྔོ་སོགས་ཐ་དད་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱང་བར་བྱ་བ་དོན་གཞན་མེད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་སོ་སོར་རིག་པར་བྱ་བར་སྣང་བ་འདི་ཡང་ཤེས་པ་རང་ཉིད་དེ་ཡི་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ཡིན་གྱི། གཟུང་འཛིན་དུ་བདེན་པས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་མིན་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་གཟུང་བས་སྟོང་པ་བསྟན་ལ། སྔོ་འཛིན་སོགས་ཤེས་པ་དེ་ལའང་ཆོས་ཅན། དེ་དག་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དོན་གཞན་ཡོད་པ་
Chinese
如果主张以体验的自性来成立，那就不可能成立，因为体验事物是具有迷惑性的缘故。第二，如果认为仅仅是与事物相同，以及从该事物产生，就是体验事物的特征，那么，与显现蓝色之识的现量，以及与蓝色事物之相貌具有相同之处的忆念之识，有法，将会体验到自己的相同之处，也就是前一刹那的蓝色之识，因为是从前一刹那的蓝色之识所生，并且是相似的缘故。如果说并非完全相同，所以没有过失，那么在事物方面也是相同的。第三，如果认为通过与事物和产生相似的识，从对外境的色声见闻中，由此所引导的定解之识，就能说“此色已见，此声已闻”，对于在任何境上确定的事物，都是由与产生相似的识来体验的，并且因为在那一刹那，不会产生那样的定解，所以不会体验，那么，在外境的色声见闻之后，能够引导“已见已闻”之定解的识，有法，以何种理由认为通达事物的能立，就是见到该事物，这不合理，因为你是不可能的。理由成立，显现，也就是事物和见到它的那些境和有境的亲近，也就是关系，正是应该考察，也就是应该破斥的缘故。周遍成立，因为外境的事物和见到它的心识，必须依赖于境和有境的关系，才能产生观看者的定解的缘故。第二，显现事物的识，有法，你也不是其他外境事物的体验者，因为你的体验者就是你自己的自性。那么，识上显现的蓝色等差别是什么呢？显现事物的识，有法，你所要体验的事物没有其他，因为你所显现的，能够现量分别认识的，也是识自身的现量显现，是自性，而不是以能取所取的方式真实存在，所以是这样的。因此，这显示了所取是空性的。对于蓝色之识等识，也有法，它们所体验的事物是其他
English
If it is asserted that establishment is based on the nature of experience, then it is impossible to establish, because experiencing things is deceptive. Secondly, if it is thought that merely being similar to a thing and arising from that thing is the characteristic of experiencing a thing, then the consciousness of memory, which is similar to the manifest consciousness apprehending blue and possesses the aspect of a blue thing, subject, will experience its own similarity, that is, the previous moment's consciousness apprehending blue, because it arises from and is similar to the previous moment's consciousness apprehending blue. If it is said that there is no fault because it is not completely identical, then it is also the same in terms of the thing. Thirdly, if it is thought that through the consciousness that is similar to the thing and its arising, from seeing and hearing external forms and sounds, the definitive understanding led by it can say, "This form is seen, this sound is heard," and for whatever object is determined, it is experienced by the consciousness that is similar to its arising, and because such a definitive understanding does not occur in that moment, it is not experienced, then the consciousness that can lead to the definitive understanding of "seen and heard" after seeing and hearing external forms and sounds, subject, for what reason is it reasonable to assume that the proof of understanding the thing is seeing that thing, it is unreasonable, because you are impossible. The reason is established, the appearance, that is, the closeness, that is, the relationship, of the object and the subject of the thing and seeing it, is precisely what should be examined, that is, refuted. It is pervasive, because the external thing and the mind that sees it must rely on the relationship of object and subject in order for the viewer's definitive understanding to arise. Secondly, the consciousness that appears as a thing, subject, you are also not the experiencer of some other external thing, because your experiencer is your own nature. Then, what are the differences such as blue that appear in consciousness? The consciousness that appears as a thing, subject, there is no other thing to be experienced by you, because what appears to you, which can be manifestly distinguished, is also the manifest appearance of consciousness itself, it is the nature, and it is not truly existent in the manner of grasper and grasped, so it is like that. Therefore, this shows that the grasped is empty. For the consciousness such as blue consciousness, subject, the thing that they experience is other