Tibetan
ཆོས་མཆོག་གིས་དོན་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ལ་དང་པོ་དང་། རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ལ་གཉིས་པ་དང་། ཕྱི་དོན་ཡོད་ཀྱང་རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ལ་གསུམ་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་ཅིང་། དེང་སང་བོད་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་ཆེ་བར་སྣང་མོད་ཀྱི། ཚད་འབྲས་ཀྱི་རིགས་མ་ལུས་པ་འདུ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ལས་དོན་ངེས། །ཞེས་པ་རྩ་འགྲེལ་གྱིས་བསྟན་པའི་ཚད་འབྲས་མ་ཚང་བས་གར་སོང་དྲིས་ན་མཛུབ་མོས་མཚོན་དགོས་སོ། །སློབ་དཔོན་ལྷ་དབང་བློས། བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་ཏེ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ལ་དང་པོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མི་མཛད་པར་དེ་བཀག་ནས་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཚད་འབྲས་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ཕྱིར་གཅིག་ལ་ཚུལ་གཉིས་ཡོད། །ཅེས་པས་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཚེ་རྣམ་རིག་རྒྱུ་ཡི་ཡུལ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་ན་ཡང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ་དཔྱད་ན་རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་དང་། ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་གི་ཚད་འབྲས་དང་། དེ་ལ་ཡང་དཔྱད་ན་རང་རིག་གི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་དང་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ནི་ལེགས་མོད་ཀྱི། སྔར་གྱི་དོན་རིག་ཚད་འབྲས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་མི་བགྲང་བ་དང་། ཚད་འབྲས་གསུམ་པ་སེམས་ཙམ་པ་ཁོ་ནའི་ལུགས་སུ་འདོད་པ་ནི་ཅུང་ཟད་མི་ལེགས་ཏེ། གཞུང་འདི་དག་སྔར་གྱི་མངོན་སུམ་དང་པོ་གསུམ་ཆར་གྱི་ཚད་འབྲས་སྟོན་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་དཔྱད་ན་རང་རིག་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དག་སློབ་དཔོན་འདིའི་ལུགས་ལ། གང་ཚེ་རྣམ་རིག་ཅེས་སོགས་དོན་རིག་འབྲས་བུར་གསུངས་པས་ཚད་འབྲས་དང་པོའི་དོན་བསྡུར་འཆད་པ་དང་། འཛིན་བདག་ཤེས་པའི་སྟེ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚད་འབྲས་གསུམ་པ་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་སུ་སྨྲ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་འདིའི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཤད་པའོ། །འགྲན་ཟླ་ཀུན་བྲལ་ས་སྐྱ་པའི་བཞེད་པ་ནི། ཚད་འབྲས་ཀྱི་གཙོ་བོ་དོན་རིག་དང་རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་གཉིས་དང་། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་འབྲས་བུར་བསྟན་པ་དང་། དཔྱད་ན་རང་རིག་འབྲས་བུར་བསྟན་པའི་སྐབས་བཞི་ལས། དང་པོ་གཉིས་པོ་ཚད་འབྲས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྐབས་འདིར་མངོན་སུམ་གྱིས་རང་མཚན་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འཆད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་དོན་རང་མཚན་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་དོན་རིག་གི་ཚད་འབྲས་དང་། མངོན་སུམ་གསུམ་པས་ཤེས་པ་རང་མཚན་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་བདག་གིས་དབེན་པའི་ཕུང་པོ་རང་མཚན་རྟོགས་པར་འདོད་པས་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་མ་འདས་ཤིང་། དེ་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ལུགས་འདིར། རྣལ་འབྱོར་རྟོགས་པ་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་ཅན། །དེ་ཡི་མཁྱེན་པ་དཔག་མི་ནུས། །ཞེས་པ་ལྟར་ན། སྐབས་འདིར་དེའི་ཚད་འབྲས་མི་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་ལས། སློབ་དཔོན་གྱིས་དོན་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་བཀག་ནས་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་བསྒྲུབ་པ་ནི། བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་ཏེ། །ཞེས་པ་ནས། སྒྲོ་འདོགས་པས་ནི་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་བར་རོ། །རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ལ་ཐོག་མར་རྣམ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཆར་གྱིས་ཁས་ལེན་པའི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་སྐྱ་རིས་ནི་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་བཀག་ནས་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། དོན་རིག་གང་ཡིན་ཅེས་པ་ནས་འདི་ཡི་རྣམ་པ་གཉིས་ཅེས་པའི་བར་རོ། །སྐྱ་རིས་འདི་རྣམ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཆར་གྱིས་ཁས་ལེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྣམ་བདེན་པའི་ལུགས་ལ་གཟུང་རྣམ་བདེན་གྲུབ་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚེ་རང་རིག་མཚན་ཉིད་པ་འབྲས་བུ་དང་། རྣམ་བརྫུན་པའི་ལུགས་ལ་གཟུང་རྣམ་སྒྲོ་བཏགས་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚེ་རང་རིག་བཏགས་པ་བ་འབྲས་བུར་འགྱུར་བར་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་རྣམ་བདེན་པའི་ལུགས་བཀག་ནས་རྣམ་བརྫུན་པའི་ལུགས་བསྒྲུབ་པ་ནི། གང་གིས་དངོས་པོ་རྣམ་དཔྱད་ན། །ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་སྟོན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་འབྲས་བུར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ལ། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ནི་ཚད་འབྲས་དང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། དེར་དོན་རིག་འབྲས་བུར་གསུངས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་གྱི་དཔྱད་ན་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ནི། གང་ཚེ་རྣམ་རིག་རྒྱུ་ཡི་ཡུལ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་སྟོན་ཏེ། མདོར། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ལས་དོན་ངེས། །ཞེས་པ་རྩ་འགྲེལ་གྱི་དོན་ནོ། །ལུགས་གཉིས་ཆར་གྱིས་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་འབྲས་བུ་ལའང་དཔྱད་ན་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་ན་ཡང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། དེ་དང་འདྲ་བའམ་གཞན་འདྲའང་རུང་། །ཞེས་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་འཇོག་ཚུལ་ལུགས་གཉིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འདི་ལུགས་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱར་དགོས་པའི་ལུང་རིགས་ཀྱི
Chinese
乔却（Chok）将事物认知的量果称为第一，自识认知的量果称为第二，外境存在但属于自识认知的量果称为第三，并作了这样的命名。现在似乎在整个藏区都非常流行。如果将所有类型的量果都包括在内，那么“由彼之体性，决定事物。”这句根本颂和注释所阐述的量果是不完整的，如果有人问它在哪里，就只能用手指来指代了。导师拉旺洛（Lhawang Lo）说：“能成办事业”等等的含义，并没有使用“第一”这样的术语，而是否定了它，然后在唯识宗的量果中分了三种。第一种是：“因此，一法有两种方式。”所阐述的。第二种是：“何时识是因之境。”等等所阐述的。第三种是：“外境事物即使存在。”等等所阐述的。这样说来，如果按照唯识宗来分析，自识的量果，以及名言上事物认知的量果，再进一步分析，可以分为转变为自识之果的三种方式，这很好。但是，不将之前的“事物认知量果”包括在内，以及认为第三种量果仅仅是唯识宗的观点，这有点不太好。因为这些论典是先前三种现量各自的量果的指示器。如果按照经部宗来分析，就会出现没有指示转变为自识之果的论典的过失。有些人认为按照这位导师的观点，“何时识”等等被认为是事物认知的果，因此将第一量果的含义进行比较解释，并且依赖于“执著主体的知识，如同唯识宗的方向一样”的说法，从而将第三量果说成是经部宗的观点，这实际上是颠倒了这位导师的意图。无与伦比的萨迦派的观点是：量果的主要部分是事物认知和自识认知两种量果。对于这两种量果，有名言上指示为事物认知之果，以及分析时指示为自识之果的四种情况。前两种是量果的主要部分，因为此时是阐述现量认知自相的论证方式，因此前两种现量认知事物自相的论证方式是事物认
English
Chok named the pramana-fruit of object-cognition as the first, the pramana-fruit of self-cognition as the second, and the pramana-fruit where external objects exist but belong to self-cognition as the third, and made such a naming. Now it seems to be very popular throughout Tibet. If all types of pramana-fruits are included, then "From its nature, things are determined." The pramana-fruit explained by this root text and commentary is incomplete, and if someone asks where it is, one can only point with a finger. The teacher Lhawang Lo said, "To accomplish actions," etc., did not use the term "first," but negated it, and then divided the pramana-fruit of the Mind-Only school into three. The first is: "Therefore, one dharma has two ways." as explained. The second is: "When consciousness is the object of the cause." etc., as explained. The third is: "External objects, even if they exist." etc., as explained. Thus, if analyzed according to the Mind-Only school, the pramana-fruit of self-cognition, and the pramana-fruit of object-cognition in name, and further analyzed, it is good to divide it into three ways that transform into the fruit of self-cognition. However, not including the previous "pramana-fruit of object-cognition," and considering the third pramana-fruit to be only the view of the Mind-Only school, is a bit not good. Because these treatises are indicators of the pramana-fruits of the previous three types of direct perception. If analyzed according to the Sutra school, it would be a fault to have no treatise indicating the transformation into the fruit of self-cognition. Some people think that according to this teacher's view, "When consciousness," etc., is considered the fruit of object-cognition, therefore comparing and explaining the meaning of the first pramana-fruit, and relying on the statement "The knowledge of the grasping subject, like the direction of Mind-Only," thus saying that the third pramana-fruit is the view of the Sutra school, this is actually reversing the intention of this teacher. The view of the unparalleled Sakya school is: the main part of the pramana-fruit is the two pramana-fruits of object-cognition and self-cognition. For these two pramana-fruits, there are four situations where in name they are indicated as the fruit of object-cognition, and when analyzed, they are indicated as the fruit of self-cognition. The first two are the main part of the pramana-fruit, because at this time it is the occasion to explain the argument for direct perception cognizing its own characteristic, therefore the argument for the first two direct perceptions cognizing the own characteristic of things is the object-cogn
Chinese
以及自证的量果，由第三现量所知的自相证成，是自证的量果。而瑜伽现量，经部宗认为能证成无我之蕴的自相，未超出前二者的对境。此宗认为，证成它的证成，瑜伽的证悟不可思议。如云：瑜伽证悟不可思议，具有不可思议的智慧，其智慧不可衡量。如是，此处不示现其量果之故。如是二者中，论师于义识之量果时，遮破了有部，而成立经部宗，即从“能作事业”至“以增益而趣入”之间。自证的量果，首先由随真相与非随真相二者共同承认的量果之略图，是遮破经部宗而成立唯识宗，即从“何为义识”至“此之二相”之间。此略图，以随真相与非随真相二者共同承认之故，于随真相宗，以外境相真实成立作为所量时，自证成为自性果；于非随真相宗，以外境相增益作为所量时，自证成为假立果。如是宣说。于此，遮破随真相宗而成立非随真相宗，由“以何分析事物”以下显示。于二者，名言中成为义识果之理，经部宗由第一量果本身显示，彼处所说义识果，是名言中，若分析则是自证果之故。唯识宗，由“何时识为因之境”等三颂显示，总之，“由彼之体性而定外境”是根本与注释之义。二宗皆于名言中，义识果若分析则是自证果，由“外境若有”等显示，或与之相同，或与他者相同亦可，如是宣说了安立外境为所量之理二宗之故。此外，此二宗皆应结合的教理之
English
And the valid result of self-awareness, the proof of realizing the self-characteristic known by the third perception, is the valid result of self-awareness. And the yogic perception, the Sautrāntika school believes that it can prove the self-characteristic of the aggregates devoid of self, and does not exceed the objects of the first two. According to this school, the proof of realizing it, the realization of yoga is inconceivable. As it is said: The realization of yoga is inconceivable, possessing inconceivable wisdom, and its wisdom cannot be measured. Thus, it is because its valid result is not shown here. Thus, of the two, the teacher, in the context of the valid result of object consciousness, refutes the Vaibhāṣika and establishes the Sautrāntika school, that is, from "able to do business" to "because of entering with superimposition." The valid result of self-awareness, first of all, the outline of the valid result jointly recognized by both the true and false aspects, is to refute the Sautrāntika school and establish the Yogācāra school, that is, from "What is object consciousness" to "these two aspects." This outline, because it is jointly recognized by both the true and false aspects, in the true aspect school, when the truly established external object appearance is taken as the object to be measured, self-awareness becomes the nature result; in the false aspect school, when the superimposed external object appearance is taken as the object to be measured, self-awareness becomes the imputed result. Thus it is said. Here, refuting the true aspect school and establishing the false aspect school is shown from "With what does one analyze things" onwards. In both, the way in which object consciousness becomes the result in name, the Sautrāntika school is shown by the first valid result itself. The object consciousness result mentioned there is in name, but if analyzed, it is the self-awareness result. The Yogācāra school is shown by three verses such as "When consciousness is the object of the cause." In short, "Determining the object from its nature" is the meaning of the root and commentary. In both schools, in name, if the object consciousness result is analyzed, it is the self-awareness result, which is shown by "If the external object exists," etc. It can be the same as it, or it can be the same as another. Therefore, the reason for establishing the external object as the object to be measured is explained in two schools. In addition, this is the teaching and reasoning that should be combined in both schools.