Tibetan
དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོ་སོགས་རིམ་བཞིན་དུ་ནི་གཟུང་བ་ལ་སྔོ་སོགས་སྣ་ཚོགས་རྣམས་ཕྱིས་ཀྱི་བློ་གཅིག་པོ་དེ་ཡིས་བསྲེས་ནས་ཅིག་ཆར་འཛིན་པ་མིན་པར་ཐལ་ཏེ། བློ་གཅིག་གིས་རྫས་དུ་མ་ཅིག་ཆར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཅིག་གིས་དོན་དུ་མ་ཅིག་ཆར་འཛིན་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་གཅིག་གིས་ཁྲ་བོའི་ཁ་དོག་རྣམས་ཅིག་ཆར་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར། དེས་ན་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། རྟོག་པ་མེད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་ཁྱོད་རྒྱུད་ལ་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་དེའི་རྟོག་པ་དོན་སྔོན་པོ་གཅིག་ལ་རྟོག་པ་ནའང་གཞན་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རགས་སྣང་ལ་བརྟེན་རྩོད་པ་དགོད། །ཕྱོགས་གཉིས་བརྟགས་ཏེ་ལན་གཉིས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་གང་ལ་རྩོད་པའི་ཡུལ་ནི། སྣ་ཚོགས་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་མིན། །ཞེས་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་། བློ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་སྦྱར་བ་དེ་ལའོ། །གང་གིས་རྩོད་པའི་གང་ཟག་ནི། ཅིག་ཆར་དུ་མ་འཛིན་མ་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཕྱོགས་སྔ་སྨྲ་བ་པོ་རིགས་པ་ཅན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་རྩོད་པའི་ཚུལ་ནི། གལ་ཏེ་བློ་མ་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཕྱེ་མ་ལེབ་ཀྱི་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་རྣམས་ལ་རྫས་གཅིག་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པར་སྒྲུབ་ན། རེ་ཞིག་ཁྲ་བོ་འཛིན་པའི་བློ་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་གཟུང་རྣམ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་སྟེ་མི་སྣང་བར་ཐལ། རྫས་གཅིག་པུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པ་བདེན་པར་མེད་པས་རྫས་གཅིག་ཉིད་མི་འགྲུབ། ཡོད་ཀྱང་རྟགས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་གནོད་པ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། རྣམ་པ་བརྫུན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད། །གཟུང་འཛིན་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ། །ཚུལ་དེས་རིགས་ཅན་གཞན་ཡང་ཁེགས། །དེ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་བསྟན། །གཏན་ཚིགས་དེ་ཡི་ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། དབང་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ཤེས་པར་འདོད་པ་ལ་སྐྱོན་དེར་འགྱུར་གྱི། ཁོ་བོ་ཅག་རྣམ་བརྫུན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པ་བདེན་པར་མི་འདོད་པས་སྐྱོན་དེར་མི་འགྱུར་ཞེས་སྟོན་སྟེ་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་དུ་བདེན་ཞེས་པའི་རིགས་པས་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བསམ་ཞིང་དཔྱད་པ་ན་གཅིག
Chinese
根识法，因为你次第执取蓝色等，所以蓝色等各种事物被后来的一个心识混合，而不是同时执取，因为一个心识不能同时执取多个事物。第三，心识法，你成立为以一个心识同时执取多个事物，因为你以一个心识同时见到杂色的颜色。因此，根识法，成立为无分别，因为当具有你的相续的那个人的分别念在一个蓝色事物上分别时，你也见到其他的黄色等事物。第三有二：遮止依赖粗显的争论，分析两种观点并解释两种回答。第一，争论的对象是：多种是一的自性不是。这是指当下要成立的结论，以及心识是多种自性的缘故。这是指将要建立的论证结合起来。争论的人是：不是同时执取多个。这是指前派论者，如理则学家和胜论派等。争论的方式是：如果以心识不欺骗，因为是显现多种的，这样的理由来成立蝴蝶的多种颜色的事物不是一个本体，那么，暂且，执取杂色的心识，其显现多种的所取相，法，如何显现多种，应该不显现才对，因为是一个本体的缘故。第二有二：因为相不是真实的，所以不能成立是一个本体。即使存在，因为理由有差别，所以没有损害。第一有四：遮止相是虚假的论证，成立所取和能取没有自性，以这种方式也否定其他同类，避免对此太过分。第一有二：展示论证的事物力量，成立那个理由的同品周遍。第一是：显现在根识上的相，如果认为是心识，就会变成那个过失，我们依赖相是虚假的宗派，不认为是真实的，所以不会变成那个过失，这样展示，无论如何思考和分析，一个和多个哪个是真实的，一个。
English
Sense consciousness, because you grasp blue and so on in sequence, therefore the various things like blue and so on are mixed by the later single mind, and not grasped simultaneously, because a single mind cannot grasp multiple things simultaneously. Third, mind consciousness, you are established as simultaneously grasping multiple objects with one mind, because you see the colors of variegated things simultaneously with one mind. Therefore, sense consciousness, it is established as non-conceptual, because when the conceptual thought of the person who possesses your continuum conceptualizes one blue object, you also see other things like yellow and so on. The third has two: refuting the debate based on gross appearance, analyzing two viewpoints and explaining two answers. First, the object of the debate is: the nature of manifold being one is not. This refers to the conclusion to be established in the present context, and because minds are of manifold nature. This refers to combining the argument to be established. The person who debates is: not grasping multiple things simultaneously. This refers to the proponent of the former position, such as logicians and Vaisheshikas. The way of debating is: if one establishes that the objects of various colors of a butterfly are not a single entity, based on the reason that the mind is not deceptive because it appears as manifold, then, for the time being, the object-aspect that appears as manifold to the mind that grasps variegated colors, the dharma, how does it appear as manifold, it should not appear, because it is a single entity. The second has two: because the aspect is not true, it cannot be established as a single entity. Even if it exists, because the reason has a difference, there is no harm. The first has four: refuting the argument that the aspect is false, establishing that the grasped and the grasper have no self-nature, in this way also negating other similar things, avoiding being too extreme about this. The first has two: showing the power of the argument's entities, establishing the co-extensive property of that reason. The first is: the aspect that appears to sense consciousness, if it is considered to be consciousness, it will become that fault, we rely on the tenet that aspects are false, and do not consider them to be true, so it will not become that fault, thus showing, no matter how one thinks and analyzes, which is true, one or many, one.