Tibetan
བཞི་པ་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བསྟན་པ་ནི། དབང་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་གསལ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་རྫས་ཐ་དད་པའི་རིགས་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། ལས་ལ་སོགས་པ་དང་། རིགས་སོགས་དེ་དང་ལྡན་པའི་རིགས་ལྡན་ནི་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ལས་རྫས་ཐ་དད་པའི་རིགས་དང་རིགས་ལྡན་སོགས་དབང་ཤེས་ལ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་རྗེས་དཔག་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བུམ་པ་ཞེས་པའི་མཉན་པ་ཆོས་ཅན། དོན་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་དང་། རིགས་སོགས་དེ་དག་ལ་འབྲེལ་པ་སྟེ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བ་མིན་ཏེ། གཞན་ལས་ནི་ལྡོག་པའི་སེལ་བ་ཉིད་ལ་སྒྲ་དེ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྔ་ཕྱི་བསྲེ་བ་མེད་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐའ་དཔྱད་པ་དང་། གཞུང་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག དབང་མངོན་རྟོག་བྲལ་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་མིང་སྦྱོར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ། དོན་སྦྱོར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ། སྒྲ་སྦྱོར་རྟོག་པའམ་བརྡ་སྦྱོར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་བསྒྲུབ་པ་གསུམ་དུ་བྱས་ནས་ཕྱི་མ་གཞུང་འདིས་བསྟན་པར་འདོད་པའང་ཅུང་ཟད་མི་ལེགས་ཏེ། འདི་དོན་སྦྱོར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག འཇིག་རྟེན་གཞུང་ལུགས་དབང་ཤེས་ཀྱིས་མི་འཛིན་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡང་གཞུང་གི་སྐབས་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྔར་ཁྱད་པར་སོགས་གསུམ་པོ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་སོ་སོར་འཛིན་པ་མེད་པའི་སྐབས་དོན་ཡིན་ལ། འདི་ནི་སོ་སོར་གཟུང་བ་ཡོད་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བ་མེད་པ་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་ནི། ཁྱད་པར་དང་ནི་ཁྱད་པར་གཞི། །ཞེས་པ་ནས་འདི་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཁྱད་གཞི་བ་ལང་ལྟ་བུ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་འཛིན་པ་ཡོད་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དང་། མིང་གི་ཐ་སྙད་གསུམ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་སོ་སོར་འཛིན་པ་མེད་པས་དེ་དག་སྦྱོར་བའི་དོན་སྦྱོར་རྟོག་པ་མིན་ཞེས་བསྒྲུབས་ཟིན་ནས། འདི་མན་ཆད་ཀྱིས་སོ་སོར་གཟུང་བ་ཡོད་ཀྱང་དེ་དག་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བ་དབང་ཤེས་ལ་མི་སྲིད་ཅེས་སྟོན་ཏེ། གཞུང་སྔ་མར་རིགས་སོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། འདིའི་སྔ་འགྲེལ་དུ་རྣམ་ངེས་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོག་པས་ངག་ལ་ཡང་བསྲེ་བ་ནི་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྔ་ཕྱི་འཛིན་པ་མེད་པས་བསྲེ་བ་མེད། །གཞན་ལ་རྟོག་ཀྱང་མཐོང་བས་བརྡ་མི་འཛིན། །མིང་སྦྱོར་རྟོག་པ་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མིག་ཤེས་སོགས་དབང་ཤེས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། བརྡ་དྲན་པ་ཡི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སྟེ་འབྲས་བུ་སྔར་བརྡ་དུས་དང་ད་ལྟར་མཐོང་བའི་དོན་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ནས་དོན་འདིའི་མིང་འདིའོ་ཞེས་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། སྔ་ཕྱིའི་དོན་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པས་སྟོང་པ་ཡི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟོགས་པ་ད་ལྟར་གྱི་གཟུགས་ལས་གཞན་འདས་པའི་སྒྲ་ལ་འཇུག་སེམས་ཅན་གྱི་ཡང་མིག་གིས་གཟུགས་དག་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེར་ནི་ཆོས་ཅན། གསལ་བར་ཏེ་ངེས་པར་བརྡ་དྲན་པ་དེས་བསྐྱེད་པའི་མིང་དོན་སྦྱོར་བའི་རྟོག་པའང་མེད་དེ། ཡུལ་དེའི་བརྡའ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དབང་ཤེས་འདོད་པས་འཇུག་པར་ཐལ། །གཟུགས་འཛིན་མྱོང་བ་མེད་པར་ཐལ། །རང་མཚན་སྣང་བ་མེད་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ལ་སྒྲ་དངོས་སུ་འགོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྒྲ་དོན་སྦྱོར་བའི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཡུལ་གང་ལ་མིང་གི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་དངོས་སུ་འགོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་བརྡ་སྦྱོར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། རང་ཡུལ་ལ་འདོད་པ་ཡིས་འཇུག་པར་འགྱུར་གྱི། གཟུང་དོན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། འདོད་པ་དེས་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མྱོང་བྱེད་མེད་པར་ཐལ་བ་དགོད། །མྱོང་བྱེད་ཡོད་པའི་གཞན་ལན་དགག །རྟོག་མེད་ཡིན་ན་འདོད་པ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཅན། མིག་ཤེས་ཀྱིས་གཟུགས་མཐོང་བའི་དུས་དེར་གཟུགས་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་མྱོང་བ་མེད་པར་ཐལ། མིག་ཤེས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་གཟུགས་ཞེས་མཐོང་བ་སྟེ་ངེས་པ་ན་གཟུགས་དེ་འཛིན་པའི་བློའོ་ཞེས་ནི་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞིང་ངེས་ཏེ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་ཏེ། གཟུགས་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་ཅིང་དེ་མྱོང་བྱེད་དེ་ནི་རྟོག་མེད་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པའོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། གཟུགས་འཛིན་དང་དེའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའང་ཅིག་ཆར་ཡོད་པས་བསལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཟུགས་འཛིན་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་བ་དགག །དུས་མཉམ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་དགག །ཕྱིས་བྱུང་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་གཟུགས་སོ་ཞེས་མཐོང་བའི་མངོན་སུམ་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་གཟུགས་འཛིན་ནོ་ཞེས་མྱོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཅན། རྟོག་པ་རྫས་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་སྲིད་པར་ཐལ
Chinese
第四，阐述了对破立二者的结论。由根识所见的显现，作为所立宗，与你相异的实体种类，以及功德和作用等等，以及与种类等相关的具种类者是不存在的，因为与你相异的实体种类和具种类等，在根识中并不显现，并且对于成立这一点，没有比量。因此，名为瓶子的所听闻法，与具有支分的实物和种类等，并非关联，即并非真实结合，因为那个声音是与从他者返回的遣除本身相结合的。第二，由于前后没有混合而成立，分为两部分：边见和论典的意义。第一部分：有些人为了成立根现无分别，将名言结合的分别和无分别，意义结合的分别和无分别，声音结合的分别或表示结合的分别和无分别，分为三种来成立，并认为后者是由本论典所阐述的，但这不太好，因为这包含在成立意义结合的分别和无分别之中。有些人为了成立世间规律不被根识所执持而结合，也不是论典的意图，因为之前三种差别等，是根识没有分别执持的意图，而这则是指虽然有分别执持，但没有一起结合的情况。自宗是：从“差别和差别基”到此为止，根识执持差别基如牛等，但根识没有分别执持差别的法，以及二者的关系，以及名称的术语这三者，因此已经成立了那些结合的意义结合不是分别。从这之后，则阐述了虽然有分别执持，但根识不可能一起结合那些，因为之前的论典中说没有种类的差别分别，并且在此的先前注释中说，从《释量论》中以不同方式分别，语言上也有混合。第二部分分为三点：前后没有执持，因此没有混合；在其他方面分别，但由于见到而不执持表示；如果是名言结合的分别，则过于极端。第一点：眼识等根识，作为所立宗，表示忆念的衰
English
Fourth, the conclusion of both refutation and establishment is explained. The clarity seen by the sense consciousness, as the subject to be established, the kinds of entities different from you, as well as qualities and functions, etc., and the possessor of kinds that are related to kinds, etc., do not exist, because the kinds of entities and possessors of kinds, etc., different from you, do not appear to the sense consciousness, and there is no inference to establish this. Therefore, the heard phenomenon called "vase," is not related to the object with parts and kinds, etc., that is, not actually combined, because that sound is combined with the exclusion itself that returns from others. Second, there are two parts to establishing that there is no mixing of before and after: marginal analysis and the meaning of the treatise. The first part: Some people, in order to establish the non-conceptual nature of sense perception, divide the combination of names into conceptual and non-conceptual, the combination of meanings into conceptual and non-conceptual, and the combination of sounds or the combination of symbols into conceptual and non-conceptual, and assert them as three to be established, and think that the latter is explained by this treatise, but this is not very good, because it is included in the establishment of the conceptual and non-conceptual combination of meanings. Some people assert that the combination of worldly systems not being grasped by sense consciousness is also not the intention of the treatise, because the three differences, etc., before were the intention of sense consciousness not grasping them separately, while this refers to the situation where, although there is separate grasping, there is no combination together. The self-system is: From "difference and the basis of difference" up to here, sense consciousness grasps the basis of difference such as a cow, but sense consciousness does not separately grasp the dharma of difference, and the relationship between the two, and the terminology of names, so it has already been established that the combination of those combined meanings is not conceptual. From this point onwards, it is explained that although there is separate grasping, it is impossible for sense consciousness to combine those together, because the previous treatise said that there is no conceptualization of the distinctions of kinds, etc., and in the previous commentary here, it is said that from the Ornament of Reasoning, distinguishing in different ways, there is also mixing in language. The second part is divided into three points: there is no mixing because there is no grasping of before and after; although there is conceptualization in other aspects, the symbol is not grasped because of seeing; if it is a conceptualization of name combination, then it is too extreme. The first point: eye consciousness and other sense consciousnesses, as the subject to be established, the decline of remembering the symbol
Chinese
具有之，即果，将先前约定俗成之时与现在所见之义二者混合，执持此事物之名称即为此之自性之分别念，如何是，不应理。以执持前后之义为一为空性之故。第二，了知现今之色以外，于已逝之声起心者，又以眼见诸色者，于彼法，明了，即定能忆起约定俗成，由彼所生之名义结合之分别念亦无有，以不执持彼处之约定俗成之故。第三有三，根识以贪著而行应理，执色无有感受应理，无有自相显现应理。第一，根识法，汝之境彼处真实安立声音应理，汝是声义结合之分别念之故。周遍，于何境，名称之声音定能真实安立，唯于彼处方生约定俗成之分别念，于他处则不应理之故。若许，由根所生之识法，于自境以贪著而行应理，所取之外境之义不应理见，以贪著彼之故。第二有三，无有感受应理遮破，有感受之他答遮破，若无分别念则所许成立。第一，于一补特伽罗之相续法，眼识见色之时，彼执色之识无有感受应理，眼识于色见色，即定知时，如何见彼执色之智耶，即不定知之故。周遍承许，执色是分别念，且彼感受者是无分别念，如何是，不应理。不能许，以执色及其所感受者亦同时有故，遣除。第二有三，执色自身感受遮破，同时他者感受遮破，后起他者感受遮破。第一，若谓因不成，即见此是色之现量分别念彼自身感受此是执色之故，于一补特伽罗之相续法，二种实体各异之分别念应理同时生起。
English
The possessive, i.e., the fruit, mixes the meaning of the previously conventional time with what is seen now, and the conceptualization that holds that the name of this thing is this, how is it, it is not reasonable. Because holding the meaning of before and after as one is emptiness. Second, understanding that other than the present form, those who give rise to mind to the past sound, and those who see all forms with their eyes, in that dharma, clearly, that is, definitely remembering the convention, the conceptualization of combining name and meaning produced by it is also non-existent, because it does not hold the convention of that place. Third, there are three: sense consciousness should enter with attachment, it is reasonable that there is no experience of grasping form, and it is reasonable that there is no appearance of self-character. First, sense consciousness dharma, it is reasonable to truly establish sound in your realm, because you are the conceptualization of combining sound and meaning. Pervasive, in whatever realm, the sound of the name can definitely be truly established, only in that place will the conceptualization of convention arise, because it is not reasonable in other places. If you allow, the consciousness dharma arising from the senses, should enter its own realm with attachment, it is not reasonable to see the meaning of the external object to be grasped, because of attachment to it. Second, there are three: refuting the reason that there is no experience, refuting the other's answer that there is experience, if there is no conceptualization, then the allowed is established. First, in the continuum of one person, when the eye consciousness sees form, that consciousness of grasping form should have no experience, when the eye consciousness sees form as form, that is, when it is determined, how does one see the wisdom that grasps that form, that is, it is not determined. The pervasiveness is accepted, grasping form is a conceptualization, and that experiencer is non-conceptual, how is it, it is not reasonable. It cannot be allowed, because grasping form and its experience also exist simultaneously, so it is eliminated. Second, there are three: refuting the experience of grasping form itself, refuting the experience of others at the same time, and refuting the experience of others that arise later. First, if it is said that the sign is not established, that is, the direct conceptualization of seeing this is form, that itself experiences this is grasping form, then, in the continuum of one person, it is reasonable that two conceptualizations of different entities arise simultaneously.