Tibetan
ཚུར་མཐོང་གིས་ཕ་རོལ་པོ་གཞན་ལ་སེམས་སམ་ངག་ནི་ཡོད་པར་ཚད་མས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། ངག་སྨྲའི་སྐྱེས་བུ་ཕ་རོལ་པོ་ཆོས་ཅན། སེམས་དེའི་ངོ་བོ་ཡོད་པར་ངེས་པར་གྲུབ་སྟེ། ངག་སྨྲ་བ་སོགས་ཐ་སྙད་ལ་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་རྟགས་ལས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་དང་། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དུ་བ་ལས་མེ་དང་། ཤ་བ་ལས་ཤིང་དཔོག་པ་ལྟ་བུའི་རྗེས་དཔག་དེ་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བསླུ་བ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་འགའ་ཞིག་མི་འཁྲུལ་ཡང་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་འགའ་ཞིག་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མེད་པས་དེ་བརྟེན་པའི་བློ་མི་སླུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷས་བྱིན་གྱི་བུ་ལས་སྔོ་སངས་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུའི་གཏན་ཚིག་ལ་ལ་དག་ཏུ་ནི་འཁྲུལ་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འཁྲུལ་ན་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མིན། །ཡང་དག་རྟགས་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱང་འཕེན་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟགས་ལོག་པ་ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བའི་རྟགས་དེ་འཁྲུལ་པ་དེ་འདྲ་བར་མཐོང་བ་ཡིན་གྱི། ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བ་དེ་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བ་དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བར་མཐོང་ཡང་དོན་ལ་ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད། །དགག་པའི་རྟགས་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དུ་བ་དང་ཤ་བ་ལྟ་བུ་གང་ལས་དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་འགའ་ལ་མེ་དང་ཤིང་དེའི་རྟོག་པ་གྲུབ་པར་གྱུར་པའི་དུ་བ་དང་ཤ་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་གི་རྒྱུ་མེའམ་རང་གི་ངོ་བོ་ཤིང་དག་མེད་པར་ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ནི་སྲིད་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ལས་སྐྱེས་པའམ། ཤིང་དེའི་ངོ་བོར་གདོན་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་ལ་ཡང་འཁྲུལ་པ་མི་སྲིད་དེ། འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་བྱ་དེ་དག་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་ལ་རང་བཞིན་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པས་མི་འཁྲུལ་བར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་དུའང་མི་འཁྲུལ་བར་འཇོག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཡོད་ན་ལྟར་རུང་གི་ཤ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཤིང་ངམ། དུ་བ་རང་གི་རྒྱུ་མེ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་གཞན་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་པའི་གཞིར་རང་བཞིན་དང་རྒྱུ་དེ་དག་སྣང་བ་མེད་ན་ནི་ཆོ
Chinese
因为通过现量可以得知他者有心或语。如何得知呢？能说话的他者，作为所立宗，必定具有心的自性，因为能进行说话等名言。这是从这个理由得出的。第二部分分为两点：正文和驳斥辩论。第一点是：像从烟推断火，从兽迹推断树木那样的比量，作为所立宗，本身就是量，因为是无欺骗的知识。第二部分分为两点：辩论和回答。第一点是：如果说，虽然有些具备三相的理由不会错乱，但有些具备三相的理由却不可靠，因此依赖于它的心识并非不欺骗，因为在像从天授之子推断青草那样的一些理由中，可以看到错乱。第二部分分为两点：如果错乱，就不是正确的理由；正确的标志没有错乱。第一点是：顺世外道，作为所立宗，因为你将错误的、不具备三相的标志视为具备三相。不具备三相的标志被视为那样的错乱，因为不具备三相的标志不是正确的理由，因为即使你认为不具备三相的标志具备三相，但实际上它并不具备三相。第二部分分为两点：成立的标志没有错乱；破斥的标志没有错乱。第一点是：像烟和兽迹那样，在某些时候，在某些有法的事物上，烟和兽迹能够成立对火和树木的认识，这些烟和兽迹，作为所立宗，你的主张是不可能的，即没有自己的因——火，或没有自己的本体——树木，因为它们是从火产生的，或者无疑是树木的本体。其他具备三相的理由也不可能错乱，因为果和所遍与因和能遍在自性上建立了联系，因此凡是看到不欺骗的，那本身就是其他具备三相的理由也不错乱的界定，因为那是确立者。第二点是：如果有像兽迹那样的，可以见到其本体是树木，或者像烟那样的，可以见到其因是火，如果其他原因，如感官等，存在的基础中，自性和因这些没有显现，那就行了。
English
Because valid cognition can ascertain that others have mind or speech. How is it ascertained? The other person who speaks, as the subject of debate, is necessarily established as having the nature of mind, because they engage in speech and other expressions. This is derived from that reason. The second part is divided into two points: the main point and refuting arguments. The first point is: inferences such as inferring fire from smoke and trees from animal tracks, as the subject of debate, are themselves valid cognitions, because they are non-deceptive knowledge. The second part is divided into two points: arguments and answers. The first point is: If it is said that although some reasons that possess the three modes are not mistaken, some reasons that possess the three modes are not reliable, therefore the minds that rely on them are not non-deceptive, because in some reasons, such as inferring greenness from Devadatta's son, mistakes are seen. The second part is divided into two points: If mistaken, it is not a correct reason; a correct sign has no mistake. The first point is: Materialists, as the subject of debate, because you see a false sign that does not possess the three modes as possessing the three modes. The sign that does not possess the three modes is seen as such a mistake, because the sign that does not possess the three modes is not a correct reason, because even if you think that the sign that does not possess the three modes possesses the three modes, in reality it does not possess the three modes. The second part is divided into two points: The establishing sign has no mistake; the refuting sign has no mistake. The first point is: Like smoke and animal tracks, at some times, on some objects of debate, the smoke and animal tracks that establish the cognition of fire and trees, as the subject of debate, your claim is impossible, that is, there is no cause of its own—fire, or no nature of its own—trees, because they are born from fire, or are undoubtedly the nature of trees. Other reasons that possess the three modes are also impossible to be mistaken, because the result and the pervaded are established in nature with the cause and the pervader, therefore whatever is seen as non-deceptive is itself the definition of other reasons that possess the three modes that are also not mistaken, because that is the establisher. The second point is: If there are animal tracks that can be seen as their nature being trees, or smoke that can be seen as its cause being fire, if other causes, such as the senses, are present in the basis, and the nature and cause are not apparent, then it is sufficient.
Tibetan
ས་ཅན། གཞི་དེར་རང་བཞིན་དང་རྒྱུ་དེ་དང་ལྡན་པ་རང་བཞིན་ཅན་ཤ་པ་དང་། འབྲས་བུ་དུ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། གཞི་དེ་རང་བཞིན་ཤིང་དང་། རྒྱུ་མེ་ཚད་མས་ཁེགས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སྤྱིའི་བློ་རྗེས་དཔག་ནི་ཚད་མ་མིན་པར་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་ན་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་ཆོས་ཅན། རང་ལ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་མ་ལུས་པ་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་ལ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་མ་ལུས་པ་ད་ལྟར་རང་གི་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་ལ་ལྐོག་གྱུར་རྣམས་རང་གི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་གཞན་དུ་ནི་རྟོགས་པ་སྲེད་པས་དེ་དག་མེད་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཐ་མལ་པའི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་བློ་ནི་ཆོས་ཅན། ལྐོག་གྱུར་མ་ལུས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དུས་གཞན་གྱི་ཚེ་རྟོགས་པ་དེ་རིགས་པ་མིན་ཏེ། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་དང་། རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་སོགས་ལ་ཁྱོད་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དག་མེད་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི། དབང་པོའི་བློ་དང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་དང་། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ཚད་མ་ལ་མངོན་རྗེས་གཉིས་སུ་གྲུབ་སྟེ། རང་མཚན་མངོན་གྱུར་ལ་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་བློ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་མངོན་གྱུར་ལ་མངོན་སུམ་འཇལ་བྱེད་དུ་འཇུག རྣམ་རྟོག་མེད་པར་སྤྱི་འཛིན་པ་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་སྤྱི་དེ་ལ་རྗེས་དཔག་ཉིད་འཇལ་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལོག་རྟོག་གཉིས་པོ་ལྷན་ཅིག་བརྗོད། །འགོག་བྱེད་རིགས་པ་སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འདྲེས་པ་འཛིན་པ་ཚད་མ་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཁྱད་པར་མཐོང་བ་ཚད་མ་གཞན་དུ་འགྱུར། །དེས་ན་གཉིས་ལས་གྲངས་གཞན་སེལ་མི་ནུས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་པ་ཅན་པ་ན་རེ། ཚད་མ་ཆོས་ཅན། ཁ་དོག་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། གཞལ་བྱ་ལ་རང་སྤྱི་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཁ་དོག་རང་མཚན་དང་མི་རྟག་པ་སྤྱི་མཚན་ཡིན་པས་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་དེ་རང་སྤྱི་འདྲེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་དེ་རྟོགས་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་གཉིས་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྤྱི་མཚན་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་མ
Chinese
有者说，如果地基具有自性和因，那么具有自性的树干和果实烟雾等也应该存在，否则就不成立。因为地基是自性的树木，而因是被火烧尽的缘故。第三个是，如果普遍的智慧比量不是量，而是只有现量才是量，那么对方所见的事物，就应该获得没有完全隐蔽的意义。因为没有完全隐蔽的意义，现在还没有被自己的现量所证实。例如，就像其他世界的物体一样。如果说，自己隐蔽的事物，可以通过自己的根识现量在其他时间领悟，所以没有那些过失。那么，普通人的根识现量之识，你不可能在其他时间领悟所有隐蔽的事物，因为你不可能进入根识有形之物，以及因产生果的能力等。如果说，正是因为那些不存在才领悟。那么，根识的智慧和果的产生将变成无因。因为根识是有形之物，并且因没有产生果的能力。第四个是，不是只有现量才是量，而是量可以成立为现量和比量两种。因为自相显现时，无分别的智慧会进入，所以自相的特征显现时，现量会作为衡量者进入。因为无分别不执着于普遍，所以比量会作为衡量者进入普遍。第二，驳斥多数派的颠倒分别，分为两部分：一起陈述两种颠倒分别，分别解释驳斥的理由。第一部分有三点：执着混合是其他量，看到差别是其他量，因此不能从二者中排除其他数量。第一点是，有理论的人说：量，颜色不可能被理解为无常。因为所量在自相和共相之间是确定的。普遍存在。因为颜色是自相，无常是共相，所以颜色无常是自相和共相的混合。因此，理解颜色无常的智慧，会变成两种量之外的其他量，因为是共相，所以不是现量。
English
Those who have [the view of] existence say: If the ground possesses inherent nature and cause, then the trunk, which possesses inherent nature, and the fruits, such as smoke, should also exist; otherwise, it is not established. Because the ground is the tree of inherent nature, and the cause is being consumed by fire. The third [point] is: If general wisdom, inference, is not valid cognition, but only direct perception is valid cognition, then the object seen by the opponent should obtain the absence of all hidden meanings. Because the absence of all hidden meanings is not currently established by one's own direct perception. For example, like objects of other worlds. If it is said that one's own hidden things can be understood at other times by one's own sense direct perceptions, so there is no fault of those not existing. Then, the mind of ordinary people's sense direct perception is such that you cannot understand all hidden things at other times, because you cannot enter into the sense organs being physical, and the ability of causes to produce effects, etc. If it is said that it is understood that those do not exist precisely because of that. Then, the wisdom of the sense organs and the arising of effects will become without cause. Because the sense organs are physical, and the cause does not have the ability to produce effects. The fourth [point] is: Not only direct perception is valid cognition, but valid cognition can be established as two types: direct perception and inference. Because when the self-character appears, non-conceptual wisdom enters, so when the characteristic of the self appears, direct perception enters as the measurer. Because non-conceptual does not grasp the general, therefore inference enters as the measurer of the general. The second [part] is to refute the distorted conceptions of the majority side, which is divided into two parts: stating the two distorted conceptions together, and explaining the reasons for refuting them separately. The first part has three points: Grasping the mixed is another valid cognition, seeing the difference is another valid cognition, therefore it is not possible to eliminate other numbers from the two. The first point is: Those who have reasoning say: Valid cognition, color cannot be understood as impermanent. Because the object to be measured is determined between self-character and general-character. It is pervasive. Because color is self-character and impermanence is general-character, so color impermanence is a mixture of self-character and general-character. Therefore, the wisdom that understands color impermanence will become another valid cognition other than the two valid cognitions, because it is general-character, so it is not direct perception.