Tibetan
་ཉིད་ཕྱི་དོན་རང་མཚན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ཆོས་ཅན། གཞན་གྱི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་ཏེ། ཁྱོད་རྟོགས་པའི་རྟེན་ནི་དོན་གཞན་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ལས་ལྐོག་གྱུར་གྱི་རང་མཚན་རྟོགས་སམ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་དེ་རྟེན་ཆོས་ཅན་དང་། ཆོས་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དུ་བ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་ལྐོག་གྱུར་གྱི་མེའི་གོ་བྱེད་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་རྟགས་ལས་ལྐོག་གྱུར་གྱི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་རྟོགས་སམ་ཞེ་ན། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ་དེའི་ཚེ་གོ་བྱེད་དུ་བ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་གཞི་འགར་ལྐོག་གྱུར་གྱི་མེའི་དོན་ཐམས་ཅད་གསལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་ནི་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ཁྱབ་པའི་མེ་དེ་མེ་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཀྱི། གསལ་འབར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་པས་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། རང་མཚན་ལྐོག་གྱུར་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་རྗེས་དཔག་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཆོས་ལས་ནི་ཆོས་ཅན་ལ་རང་མཚན་ལྐོག་གྱུར་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། རང་མཚན་གཅིག་ཉིད་ལ་བློ་སོ་སོ་ལ་ལྟོས་ནས་གཞལ་བྱ་མངོན་ལྐོག་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་མངོན་རྗེས་གཉིས་སུ་ངེས་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་མཚན་གཅིག་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ལས་གཞལ་བྱ་རྟོགས་ཚུལ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཚུལ་དེས་གྲངས་གཞན་སེལ་བར་བསྟན་པ་ནི། ཚད་མ་མངོན་རྗེས་གཉིས་ལས་གྲངས་མང་བ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཉུང་བ་གཅིག་གི་གྲངས་ནི་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞལ་བྱ་རང་མཚན་ལ་མངོན་ལྐོག་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གྲངས་གཞན་འདོད་པའི་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉུང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་དགག །མང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ཏུ་འདོད་པའི་ལོག་རྟོག་བརྗོད། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱང་འཕེན་པ་ན་རེ། སྤྱི་མཚན་ཆོས་ཅན། གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མངོན་སུམ་དུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་རང་མཚན་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་འཇལ་བའི་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། རྗེས་དཔག་ནི་མ་ཡི
Chinese
彼之外在事物自相的体性，是所立宗。由其他的体性的方式来理解，因为您理解的所依是其他事物（དོན་གཞན།）的理由。第二，是否从所有理由都能理解隐蔽的自相呢？如果理由是所依的法，并且与法相关联，那么就像烟雾一样，是所立宗。在某个基础上，它是隐蔽的火的指示者，因为在证明它时，三相具备。是否从具备三相的标志中理解所有隐蔽的差别呢？当具备三相时，像指示者烟雾一样，是所立宗。从您那里，在某个基础上，不会理解所有隐蔽的火的意义，例如清晰燃烧等差别，因为遍及您的随同的火，理解为火的一般体性，而不是清晰燃烧等差别，因此，因为那个缘故。第三，自相隐蔽的证明者确定为一个比量，因为从与法相关的理由的法性中，对于所立宗产生自相隐蔽的理解，因此，因为那个缘故。第三，对于同一个自相，相对于不同的心识，衡量对象确定为显现和隐蔽两种，因此，认为量确定为现量和比量两种，因为从同一个自相以显现和隐蔽的方式理解之外，没有其他的衡量对象理解的方式。第三，通过那种方式显示排除其他数量，是从量现量和比量两种之外，排除数量更多的三种等等，以及数量更少的一种，因为看到衡量对象自相确定为显现和隐蔽两种。第二，对于想要其他数量的邪分别进行驳斥分为两种：驳斥减少方面的邪分别，驳斥增多方面的邪分别。第一种分为两种：陈述认为是一种的邪分别，对它进行辨析后驳斥。第一种，顺世外道说，共相是所立宗，不是衡量对象，因为不存在，因为没有现量见到。因此，衡量对象是现量见到的一个自相，因此衡量它的现量才是量，而比量不是。
English
That external object's own characteristic nature is the subject. It is understood through the mode of otherness, because the basis for your understanding is the reason of otherness. Second, does one understand the hidden own-characteristic from all reasons? If that reason is the basis of the subject and is related to the dharma, then like smoke, it is the subject. On some basis, it is the indicator of hidden fire, because in proving it, the three aspects are complete. Does one understand all the distinctions of the hidden from a sign that possesses the three aspects? When the three aspects are complete, like the indicator smoke, it is the subject. From you, on some basis, one will not understand all the meanings of the hidden fire, such as the distinctions of being clear and blazing, because the fire that pervades your concomitance is understood as the general nature of fire, not the distinctions of being clear and blazing, therefore, because of that reason. Third, the proof of the hidden own-characteristic is definitely one inference, because from the dharma of the reason that is related to the subject and the dharma, the understanding of the hidden own-characteristic arises in the subject, therefore, because of that reason. Third, with respect to different minds, the object to be measured is definitely two in number, manifest and hidden, therefore, it is asserted that valid cognition is definitely two, direct perception and inference, because there is no other way to understand the object to be measured other than understanding the same own-characteristic in the manner of being manifest and hidden. Third, showing that other numbers are eliminated by that method, from the two valid cognitions, direct perception and inference, the greater number of three and so on, and the smaller number of one are eliminated, because it is seen that the object to be measured, the own-characteristic, is definitely two in number, manifest and hidden. Second, refuting the wrong conceptions of wanting other numbers is divided into two: refuting the wrong conceptions on the side of being fewer, and refuting the wrong conceptions on the side of being more. The first is divided into two: stating the wrong conception of wanting one, and analyzing and refuting that. First, the Lokayata says, the universal is the subject, it is not an object to be measured, because it does not exist, because it is not seen directly. Therefore, the object to be measured is the one own-characteristic that is seen directly, therefore only the direct perception that measures it is valid cognition, and inference is not.
Tibetan
ན་ནོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད། །རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། །དེས་ན་ཚད་མ་གཉིས་སུ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱི་མཚན་དོན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་ལ་གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཁོ་བོའང་འདོད་དེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་གཅིག་གཞལ་བྱ་ཞེས་སྨྲས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེལ་ངོར་མེད་པའང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་སྤྱི་མཚན་གཞལ་བྱ་མིན་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཚད་མས་ངེས་པའི་ཕྱིར། དམ་ཅེས་པ་ནི་འོག་མ་འདྲེན་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དགག་པའི་རྗེས་དཔག་ཁས་བླངས་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ། །སྒྲུབ་པའི་རྗེས་དཔག་དངོས་སྟོབས་རིགས་པས་འགྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་ཀྱི་དོན་དང་། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚད་མ་གཉིས་པ་རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གྲུབ་སྟེ། སྤྱི་མཚན་མེད་པ་ལྟ་བུའི་མེད་དགག་དེ་ངེས་པའི་ཚད་མ་དེ་ཁྱོད་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མངོན་སུམ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་མ་གྲུབ་སྟེ། མེད་དགག་དེ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། མེད་དགག་ལ་འཇལ་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་མིན་ཏེ། རང་གི་གཟུང་དོན་གྱི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་ན། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་མངོན་སུམ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་ཡུལ་གྱི་བར་དུ་བར་ཆོད་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། གཟུང་དོན་གྱི་ནུས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དགག་བྱའི་ཆོས་དེ་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་ཉིད་ལྡོག་པ་ལས་དགག་བྱའི་ཆོས་དེ་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་གྱི། མངོན་སུམ་འཇུག་པས་མེད་དགག་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་ལྡོག་པའི་མེད་དགག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱི་མཚན་མེད་པར་ངེས་ཞེས་པ་ནི་རང་ཚིག་འགལ་བའམ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་སྤྱི་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ན་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཡོད་པར་གྲུབ་སྟེ་མངོན་སུམ་ལྡོག་པ་དེ་ཉིད་སྤྱི་མཚན་མེད་པར་གྲུབ་པའི་ལྡོག་པ་དང་། རྗེས་འགྲོ་ཅན་གྱི་རྟགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞན་སེམས་རྟོགས་པས་རྗེས་དཔག་གྲུབ། །བསླུ་བ་མེད་པས་ཚད་མ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་པ་སྔ་མས་མ་ཟད་ཡང་ཚད་མ་གཉིས་པ་ནི་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
如果这样说，第二方面有四点：驳斥不是比量正量的论证；确立是比量正量的论证；如果不是比量正量，则会太过分。因此，显示了成立二种正量。第一点是：因为共相在事物中不存在，所以事物不是可量测的，这也是我所承认的，因为已经说过自己的体性是唯一的量测对象。在排除方面不存在也是所立宗。你的理由不能确定共相不是量测对象，因为你是由正量确定的。所谓的“dam”是指引导到下面。第二方面有两点：通过承诺本身成立驳斥的比量；通过事物力量的理证成立确立的比量。第一方面有两点：实际意义和驳斥过失的驳斥。第一点是：第二种正量比量是所立宗。你成立，因为确定共相不存在之类的否定，那个正量就是你本身。第二方面有两点：驳斥现量进入的论证；驳斥现量证悟的论证。第一点是不成立，因为否定是由根现量确定的。如果这样说，从根产生的意识现量是所立宗。不是作为量测者进入否定的，因为是从自己的所取义的力量产生的。如果这不成立，从根产生的意识现量是所立宗。即使你和境之间有墙壁等阻隔，也会产生，因为是不依赖于所取义能力的知识。第二点是：如果是否定对象的法，是从执持它的现量本身的反面来确定否定对象的法不存在，而不是通过现量的进入来确定否定，那么，通过现量反面的否定本身来确定共相不存在，这要么是自相矛盾，要么是以此作为理由来确定共相不存在，那么就成立了依赖于相状的比量正量，因为现量反面本身是成立共相不存在的反面，并且是具有随同关系的相状。第二方面有两点：通过证悟他心成立比量；通过没有欺骗成立正量。第一点是：不仅是之前的理证，而且第二种正量也是成立的。
English
If it is said like that, the second aspect has four points: refuting the argument that is not inferential valid cognition; establishing the argument that is inferential valid cognition; if it is not inferential valid cognition, then it would be too extreme. Therefore, it shows the establishment of two valid cognitions. The first point is: because the universal does not exist in things, things are not measurable, which I also admit, because it has been said that one's own nature is the only object of measurement. Non-existence in the aspect of exclusion is also the subject. Your reason cannot determine that the universal is not a measurable object, because you are determined by valid cognition. The so-called "dam" refers to guiding to the bottom. The second aspect has two points: the refutation of inference is established by the promise itself; the establishment of inference is established by the reasoning of the power of things. The first aspect has two points: the actual meaning and the refutation of refuting faults. The first point is: the second valid cognition, inference, is the subject. You are established, because the valid cognition that determines the negation of the non-existence of the universal is you yourself. The second aspect has two points: refuting the argument of the entry of direct perception; refuting the argument of the realization of direct perception. The first point is not established, because the negation is determined by the sense direct perception. If it is said like that, the consciousness direct perception arising from the sense is the subject. It is not entering the negation as a measurer, because it arises from the power of its own object of apprehension. If this is not established, the consciousness direct perception arising from the sense is the subject. Even if there are obstacles such as walls between you and the object, it will arise, because it is knowledge that does not depend on the ability of the object of apprehension. The second point is: if the dharma of the object of negation is determined to be non-existent from the reverse of the direct perception that holds it, and not by the entry of direct perception to determine the negation, then, by the negation of the reverse of direct perception itself to determine the non-existence of the universal, this is either self-contradictory, or if it is used as a reason to determine the non-existence of the universal, then the inferential valid cognition that relies on the sign is established, because the reverse of direct perception itself is the reverse of establishing the non-existence of the universal, and it is a sign with concomitance. The second aspect has two points: inference is established by realizing the minds of others; valid cognition is established by not deceiving. The first point is: not only the previous reasoning, but also the second valid cognition is established.