Tibetan
་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངང་གིས་འཇིག་གམ་མི་འཇིག དང་པོ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། མི་འཇིག་པར་གནས་པར་བྱེད་པའི་རྟེན་གཞན་གང་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་རང་གི་ངང་གིས་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། མི་འཇིག་པར་གནས་པར་བྱེད་པའི་རྟེན་གཞན་གང་དགོས་ཏེ་མི་དགོས་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་རང་གི་ངང་གིས་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་གྱི་བདག་ཉིད་མིན་པར་འཇིག་མེད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་གཞན་འགོག་པའི་གཏན་ཚིག་དགོད། །མི་མཐུན་དཔེ་ལ་ལྡོག་ཁྱབ་བསྒྲུབ། །གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྨྲ་བ་དགག །རང་རྒྱུ་སྒྲུབ་བྱེད་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་ཆོས་ཅན། ལུས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་ལས་བྱུང་བ་མིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་འགྲིབ་པ་ལ་དངོས་སུ་ལྟོས་པ་མེད་པར་བློ་ཡི་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཕུལ་བྱུང་དང་འགྲིབ་པ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཁྱབ་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། མར་མེའི་འོད་ལ་སོགས་པ་ཉེར་ལེན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཅན། རང་གི་ཉེར་ལེན་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་བཞིན་དུ་བློ་ཡི་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་འདི་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་ཡི་འཕེལ་འགྲིབ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་ཉེར་ལེན་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། ལུས་དར་གུད་ལས་ཤེས་རབ་གསལ་མི་གསལ་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལུས་དར་རྒུད་དེ་ལས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ཆོས་ཅན། ལུས་དར་རྒུད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ལ་དངོས་སུ་ཕན་བཏགས་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་དར་རྒུད་ཀྱིས་སེམས་དབང་ཤེས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པར་ཤེས་རབ་ལ་ཕན་པ་མིན་པས་ལུས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ལ་བརྒྱུད་ནས་ཕན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ལུས་དར་རྒུད་ལས་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བས་རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་དང་ཚོགས་པ་འགའ་ཡི་ཚེ་ཆགས་པ་དང་སོགས་པ་ཞེ་སྡང་རིམ་པ་ལྟར་ལུས་རྒྱས་པ་དང་། སོགས་པ་རྒུད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཕེལ་བ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། ལུས་དར་རྒུད་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་པ་མིན་ཏེ། རིམ་པ་ལྟར་ལུས་དར་རྒུད་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་སྡུག་ཏུ་གྱུར་པའི་དབང་ཤེས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེ་སྡུག་དེ་ཡང་ལུས་དར་རྒུད་ལས་བྱུང་བའི་ཁམས་སྙོམས་པ་དང་། ལ་སོགས་པ་མ་སྙོམས་པའི་ནང་གི་དོན་རེག་བྱའི་ཁྱད་པར་ནི་ཉེ་བ་དང་། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ཚོགས་པ་ལས་ལུས་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆགས་སོགས་ལུས་ལས་དངོས་སུ་མི་སྐྱེ་བར་བསྟན་པ་འདིས་ནི་ཆོས་ཅན། འདུས་པའི་རིམས་ནད་དང་། ཆང་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དྲན་པ་ཉམས་པ་དང་། རྨོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཆང་སོགས་ལས་དངོས་སུ་མི་སྐྱེ་བར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆང་སོགས་ཀྱིས་ནང་གི་དོན་རེག་བྱའི་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་ཅིང་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་དབང་བློས་ནི་ཡིད་བློ་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་ལས་དེ་དག་སྐྱེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྒྱུད་ནས་ཕན་འདོགས་ཀྱང་ཉེར་ལེན་མ་ཡིན་པ་དཔེར་ན་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བ་སྔར་མ་འགའ་ཞིག་ལ་སྟག་ཉིད་བྱུང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དང་ནི་གཞན་ལ་མཚོན་བསྣུན་པའི་ཁྲག་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་ལྟར་ཐོས་པ་དང་ནི་མཐོང་བ་ལས་ཡིད་རྨོངས་པ་དང་། སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱུད་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཡང་དེ་དག་གི་ཉེར་ལེན་ཅན་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། ལུས་ཡིད་བློའི་དངོས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སེམས་ནི་ཆོས་ཅན། སེམས་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་སྔ་མ་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ངེས་པར་སེམས་སྔ་མ་གང་ཉིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་གོམས་པ་ཉིད་ཀྱི་ནི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལུས་སེམས་གཅིག་པ་ཧ་ཅང་ཐལ་བས་དགག །ལོག་སྲེད་སྔོན་སོང་རང་རྒྱུད་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ། །མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་སྔ་ཕྱི་མེད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བློ་ལུས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་བཀག་ཟིན་ནས། ལུས་ཀྱི་ནུས་པའམ་ཡོན་ཏན་ཡིན་པ་འགོག་པ་ནི་ལུས་ཆོས་ཅན། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་སེམས་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་བྱས་ནས་ཐོས་པ་དང་བཟོ་ལ་སོགས་ལ་འདུ་བྱེད་པའི་སེམས་ལ་ནི་དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ཐོས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གསལ་བ་དེ་ལྟར་ཁྱོད་ལའང་ཐོས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གསལ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཡོན་ཏན་དེ་དག་གསལ་བའི་སེམས་དང་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དོར་བར་འདོད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་དབང་མེད་དུ་དཀྲི་བ་མིན་པར་དམན་པའི་གནས་ལྟ་བུ་ནི་ཡོངས་སུ་ལེན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བར་འཛིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་དང་། སྐྱེ་བར་ཀུན་ནས་འཆིང་བའི་སྲེད་པ་ནི་ཡང་སྲིད་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ལ་ལོག་སྲེད་གཉིས་པོ་དེ་མེད་པ་དེ་ནི་
Chinese
一切都是自己毁灭还是不毁灭？如果是第一种情况，那么事物是法，有什么其他的依靠使它不毁灭呢？没有，因为它是自己毁灭的自性。如果是第二种情况，那么事物是法，还需要什么其他的依靠使它不毁灭呢？不需要，因为它不是自己毁灭的自性，而是不坏地存在。第四个有四点：安立遮止他因的理由，在不相似的例子上成立反向周遍，驳斥说理由不成立，总摄显示自因的成立。第一点是：智慧和慈悲等等是法，不是由身体的近取因产生的，因为不直接依赖于身体的增长和衰减，而是由心的增长和衰减所产生的差别而成为增长和衰减的缘故。第二点是：如果说没有周遍，那么对于灯的光明等等依赖于外境的近取因的事物来说，在自己的近取因没有增长和衰减的情况下，随着心的增长和衰减而变化的情况是不存在的，因为不依赖于心的增长和衰减，而是随着自己的近取因的增长和衰减而增长和衰减的缘故。第三点是：根本的理由不成立，因为从身体的强壮和衰弱产生智慧的清晰和不清晰。如果这样说，那么身体的强壮和衰弱，由此智慧等等的这种变化是法，不是由身体的强壮和衰弱直接施加影响而产生的，因为身体的强壮和衰弱不影响心和意识，因此对智慧没有帮助，所以是由身体间接影响智慧而产生的缘故。又，如果说从身体的强壮和衰弱产生贪嗔，所以根本的理由不成立。在非理作意和某些情况下，贪欲等等嗔恨按照次第由身体的增长和等等衰弱本身增长，这也是法，不是由身体的强壮和衰弱直接产生的，因为是按照次第由身体的强壮和衰弱所产生的苦乐所转变的意识产生的缘故。并且，苦乐也是由身体的强壮和衰弱所产生的界限平衡和等等不平衡的内
English
Everything, does it perish by itself or not? If it is the first case, then the object is the subject, what other reliance is there that makes it not perish? There is none, because it is the nature of perishing by itself. If it is the second case, then the object is the subject, what other reliance is needed to make it not perish? It is not needed, because it is not the nature of perishing by itself, but exists indestructibly. The fourth has four points: Establish the reason for preventing other causes. Establish the reverse pervasion on dissimilar examples. Refute the statement that the reason is not established. Summarize and show the establishment of the self-cause. The first point is: Wisdom and compassion, etc., are the subject, they are not produced from the proximate cause of the body, because they do not directly depend on the increase and decrease of the body, but are transformed into increase and decrease by the difference produced by the increase and decrease of the mind. The second point is: If you say there is no pervasion, then for things like the light of a lamp, etc., which rely on external objects as their proximate cause, it is not the case that they follow the increase and decrease of the mind without the increase and decrease of their own proximate cause, because they do not depend on the increase and decrease of the mind, but increase and decrease according to the increase and decrease of their own proximate cause. The third point is: The fundamental reason is not established, because clarity and unclearness of wisdom arise from the strength and weakness of the body. If you say so, then this change of wisdom, etc., from the strength and weakness of the body is the subject, it is not produced by the direct influence of the strength and weakness of the body on wisdom, because the strength and weakness of the body do not affect the mind and consciousness, therefore it does not help wisdom, so it is produced by the body indirectly influencing wisdom. Also, if you say that attachment and hatred arise from the strength and weakness of the body, so the fundamental reason is not established. In the case of inappropriate attention and some assemblies, attachment, etc., and hatred increase in sequence by the growth of the body and etc., weakness itself, this is also the subject, it is not directly produced by the strength and weakness of the body, because it is produced by the consciousness transformed into pleasure and pain produced by the strength and weakness of the body in sequence. Moreover, pleasure and pain are also caused by the balance of elements produced by the strength and weakness of the body and etc., the imbalance within.
Chinese
因此，所触的差别是近的，并且由于身体的诸根集合而生起身识的轮转。以这所示的贪等不是直接从身体产生为例，有法，依靠集合的瘟疫和酒等导致失忆和愚痴等，也说是并非直接从酒等产生，因为酒等产生内在的所触差别，并且从那产生的增上识使意识转变，由此显示了它们的产生。即使通过间接帮助，也不是近取因，例如，传承的特殊者，以前有些母虎生了老虎的声音，以及向他人泼洒的血等，依次从听到和看到中，意识变得迷惑和恐惧等，虽然通过间接产生，但它们不是这些的近取因。第四，由于身体不是意识的实有因，因此，心是有法，依赖于前念，因为如果没有前念就不会产生，因为必定是随顺前念的行惯性。第五有三：以过于极端而遮破身心一体；以邪见贪爱先行为依据，以自续作为论证；遮破仅因未见而否定先后。第一，在遮破了意识是身体的果之后，遮破身体的能力或功德，即身体是有法。例如，如果依赖于前念，对听闻和工巧等进行造作的心，在某些时候听闻等的功德显现，那么你也应该显现听闻等的功德，因为你与那些功德显现的心无有差别。第二，一般的有情众生是有法，以具有对自我的贪执的方式，想要获得安乐和想要舍弃痛苦是先行的，因为不是被自在天等其他所控制而束缚，而是像低劣的处境一样完全接受。周遍关系是，将痛苦执为安乐的颠倒之识，以及束缚于出生的贪爱是再次出生的原因，因为对于谁没有这两种邪见贪爱，那
English
Therefore, the difference of what is touched is near, and because the aggregate of the body's faculties gives rise to the wheel of body consciousness. As an example of showing that attachment and so on do not arise directly from the body, the subject is that relying on the collective plague and alcohol, etc., causes memory loss and ignorance, etc., and it is also said that they do not arise directly from alcohol, etc., because alcohol, etc., produces the difference of the inner object of touch, and the dominant consciousness arising from that causes the mind to change, thereby showing their arising. Even if helping indirectly, it is not the immediate cause, for example, a special person in a lineage, the sound of a tiger being born to some former tigresses, and the blood splashed on others, etc., sequentially from hearing and seeing, the mind becomes confused and fearful, etc., although they arise indirectly, they are not the immediate cause of these. Fourth, since the body is not the substantial cause of mind, therefore, the mind is the subject, relying on the previous thought, because it does not arise without the previous thought, because it must follow the habitual activity of the previous thought itself. Fifth, there are three: refuting the identity of body and mind by being too extreme; establishing the prior existence of wrong views and craving based on one's own continuum as proof; refuting the absence of before and after merely because of not seeing. First, after refuting that consciousness is the result of the body, refuting that it is the body's ability or virtue, that is, the body is the subject. For example, if relying on the previous thought, the mind that engages in hearing and crafts, etc., at some point the virtues of hearing, etc., appear, then you should also manifest the virtues of hearing, etc., because you are not different from the mind in which those virtues appear. Second, ordinary sentient beings are the subject, wanting to obtain happiness and wanting to abandon suffering in a way that has attachment to self is prior, because they are not controlled and bound by others such as Ishvara, but completely accept things like inferior situations. The pervasion is that the inverted consciousness that grasps suffering as happiness, and the craving that binds to birth are the cause of rebirth, because for whom there is not these two wrong views and craving, that