Tibetan
་སྦྱོར་མེད་པར་འདོད་མི་རིགས་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་དེ་གྲུབ་མཐའ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་གང་ཞིག ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་སྟོན་པ་ཅན་གྱི་གྲུབ་མཐའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངམ་ཅི་སྟེ་འབྲང་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། འདིར་ལྷ་ཤཱཀ་གིས་དགྲ་བཅོམ་འཆི་ཁའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཕྱི་མ་མི་སྐྱེད་པ་ངེས་དོན་བསྐྱེད་པ་དྲང་དོན་དུ་བཤད་ཅིང་། ཉི་མ་སོགས་ཀྱིས་དེ་ལས་བཟློག་པར་བཤད་ཀྱང་། རྒྱང་འཕེན་པ་ལ་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་སྟོན་པའི་ཆེད་དུ་དགྲ་བཅོམ་འཆི་ཁའི་སེམས་མཚམས་སྦྱོར་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རང་ལུགས་ལ་མཚམས་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། འདོད་པ་བརྗོད་དེ་དྲི་བ་དགོད། །འགོག་བྱེད་རིགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད། །དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་། །བཀག་པས་གྲུབ་པའི་མཇུག་སྡུད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་འཆི་ཁའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཕྱི་མ་མི་བསྐྱེད་དེ། སེམས་དེའི་རྒྱུ་ལུས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་ལུས་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཐ་མལ་པ་འཆི་ཁ་ཐ་མའི་སེམས་ཕྱི་མ་མི་སྐྱེད་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་འདིར་ནི་ཅིས་མ་བརྗོད་དེ་བརྗོད་རིགས་པར་ཐལ། དཔེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བརྗོད་རིགས་པ་གང་ཞིག རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པའི་འཆི་སེམས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་དོན་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་དྲུག་སྟེ། ལུས་ཉིད་ཡིད་བློའི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག །ལུས་སེམས་ཉེར་ལེན་ཅན་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་དགག །སྐྱེད་བྱེད་མིན་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དགག །རིགས་པ་གཞན་གྱིས་ལུས་སེམས་རྒྱུ་འབྲས་དགག །ཡིད་བློ་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་དགག །ལུས་ལ་བརྟགས་ནས་ཡིད་བློ་བསྐྱེད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་བརྟགས་ནས་དགག །རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་ཡང་ལྡོག་བྱེད་མིན། །དངོས་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྟགས་དེ་དཔེ་དང་རྩོད་གཞི་གཉིས་ཀ་ལ་རིག་པ་ཕྱི་མ་མི་སྐྱེད་པའི་བསྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་དུ་ངེད་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། ཡིད་བློ་ལུས་ལས་སྐྱེ་ན་དབང་པོ་དང་བཅས་པའམ་དབང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལས་སྐྱེ། རེ་ཞིག་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ལས་ཡིད་ཤེས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། སྐྱེ་ན་ཡིད་ཤེས་ཆོས་ཅན། མིག་དེའི་བློ་བཞིན་དུ་གཟུགས་གསལ་བར་འཛིན་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། མིག་གི་དབང་པོ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་པའི་གཞན་རིག་གི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབང་པོ་ལྷག་མ་རྣམས་ལའང་དེ་ལྟར་སྦྱར་ཏེ་དེས་དབང་པོ་རེ་རེ་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག་ནས་ལྔ་ཆར་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་འོ་ཞེ་ན། དབང་པོ་ལྔ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀུན་ཚོགས་པ་ལས་ཀྱང་ནི་ཡིད་ཤེས་གཅིག་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རང་གི་བདག་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་མིག་ཤེས་སོགས་སོ་སོར་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལས་ཡིད་བློ་དེ་དངོས་སུ་སྐྱེ་ན། གཞན་དབང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་ཡིད་བློ་རྟོག་པ་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལུས་སེམས་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ལུས་ཅན་གྱི་ལུས་དང་ཡིད་བློ་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་མིན་ཏེ། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་མིན་ཡང་རྒྱུ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ལུས་ཅན་འགའ་ཞིག་གི་དབང་པོ་ལྔ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་བཞིན་དང་། ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པའི་གཟུགས་དང་རོ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལུས་ནད་ལ་སོགས་པས་འགྱུར་ན་ཡིད་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཡིད་ལུས་ལ་དངོས་སུ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཞན་ལ་མཚོན་བསྣུན་པའི་ཁྲག་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིའི་དོན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིད་བློའི་རྟེན་དུ་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཡིད་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་རྒྱུ་ཞེས་པའི་དོན། ལུས་དེ་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ཕན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་བྱེད་ན་དེ་དང་བྲལ་ན་སེམས་མེད་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཆོས་གང་ཞིག་རང་གི་སྔར་ཡོད་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དེ་རང་གི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེ་ལོག་ན་ལྡོག་སྟེ། རྟག་ཏུ་ངེས་པ་རང་གི་སྔར་ཡོད་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་སྔར་དང་འབྲས་བུ་ཕྱིས་འབྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ཞེས་དང་། འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ་ཞེས་གསུངས་པའི་འདི་ཡོད་ན་ཞེས་བདུན་པའི་ཚིག་དང་། འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ལྔ་པའི་ཚིག་གིས་རྒྱུ་སྔར་ཡོད་དུ་བསྟན་ལ། འདི་འབྱུང་ཞེས་པ་དང་། འདི་སྐྱེ་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་ནི་འབྲས་བུ་ཕྱིས་ཡོད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་སྔར་ཡོད་དང་འབྲས་བུ་ཕྱིས་བྱུང་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་དེ་ལྟར་བསྟན་དགོས་པའི་ཕྱིར་དེ་འདྲའི་ཉེར་ལེན་དང་། ཉེར་ལེན་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ལུས་སེམས་ལ་མ་གྲུ
Chinese
认为没有间断是不合理的，因为佛教的宗义不是可靠的宗义。为什么？因为追随了不能以量成立的意义的宗义，或者为什么不追随？因为不应该追随。在此，拉夏迦（lha shakya）说阿罗汉临终的心不产生后世的心，是就真实意义而说，产生是就隐蔽意义而说。尼玛（nyima）等虽然说了与此相反的观点，但只是为了向顺世外道显示承诺上的自相矛盾，才问阿罗汉临终的心没有间断的原因是什么，并不是自己的观点认为没有间断。第二部分有四点：陈述所许并提出问题，详细阐述破斥的理证，遣除对此的错谬辩论，揭示以破斥成立的结论。第一点是：如果阿罗汉临终的心不产生后世的心，因为那个心的因与身体分离，那么，具有因与身体分离的法性，在成立普通人临终最后的心不产生后世的心的时候，为什么不陈述呢？应该陈述，因为在作为例子的能立中应该陈述，因为理由相同。如果承认，那么不确定的死亡之心有什么用呢？没有意义。第二部分有六点：破斥身体是意识的直接因，破斥身体和心识是具有近取因的因果关系，破斥不是产生者的所依和能依，用其他理证破斥身体和心识的因果关系，破斥意识是身体的自性，破斥依靠身体产生意识。第一点有三点：通过分析破斥是直接因，仅仅是因也不是遣除者，如果是直接因则有太多的过失。第一点是：如果你们说，在例子和诤论处都陈述这个作为不产生后世认识的能立，那么，意识如果从身体产生，是从具有根的身体产生还是从没有根的身体产生？暂时来说，意识不是从具有根的身体直接产生的，如果产生，那么意识法性，就像眼睛的意识一样，应该清楚地执持色法，因为是从眼睛的根直接产生的其他有境的意识。其他的根也同样类推，因此根
English
It is unreasonable to assume that there is no interruption, because the Buddhist tenet is not a reliable tenet. Why? Because it follows the tenet that does not establish meaning with valid cognition, or why not follow? Because it should not be followed. Here, Lha Shakya said that the mind of an Arhat at the time of death does not produce the mind of the next life, which is said in the true sense, and that production is said in the hidden sense. Although Nyima and others have said the opposite view, it is only to show the contradiction in the commitment to the Lokayata, and asked what is the reason why the mind of an Arhat at the time of death has no interruption, it is not his own view that there is no interruption. The second part has four points: stating the assumption and asking questions, elaborating on the reasoning of refutation, dispelling the erroneous debate on this, and revealing the conclusion established by refutation. The first point is: if the mind of an Arhat at the time of death does not produce the mind of the next life, because the cause of that mind is separated from the body, then, having the nature of the cause separated from the body, why not state it when establishing that the last mind of an ordinary person at the time of death does not produce the mind of the next life? It should be stated, because it should be stated in the proof as an example, because the reason is the same. If you admit it, then what is the use of the uncertain mind of death? It is meaningless. The second part has six points: refuting that the body is the direct cause of consciousness, refuting that the body and mind are the cause and effect of having the nearest cause, refuting the support and the supported that are not producers, refuting the cause and effect of the body and mind with other reasoning, refuting that consciousness is the nature of the body, and refuting that consciousness is produced by relying on the body. The first point has three points: refuting that it is a direct cause through analysis, and merely being a cause is not a remover, and if it is a direct cause, there are too many faults. The first point is: if you say that in the example and the subject of debate, we state this as the proof of not producing the next cognition, then, if consciousness arises from the body, does it arise from the body with roots or from the body without roots? For the time being, consciousness is not directly produced from the body with roots, if it is produced, then the consciousness nature, like the consciousness of the eye, should clearly hold the form, because it is the consciousness of other objects directly produced from the root of the eye. The other roots are also similar, so the root
Chinese
如果说阻止从一个（根）产生，而是从五个全部集合产生，那么，五根有法，你们从一切集合也并非实际产生一个意识，因为各自具有产生作为自己自体果的眼识等的能力，是各不相同的缘故。如果意识从没有根的身体实际产生，那么，其他没有根的身体有法，你并非实际产生意识分别，因为你本身就是无心之故。如果身体和心不是所依和能依，那么就与同时存在相违，如果这样说，那么有情的身和意识分别有法，不是因为是所依和能依的理由而同时存在，虽然不是所依和能依，但是因为从一个因产生，所以是同时存在，比如某些有情的五根同时存在一样，以及依赖一个集合的色和味同时存在一样。如果身体因为疾病等而变化，那么意识也变化，意识是实际依赖于身体的，如果这样说，那么，其他用武器刺伤的血等外境的某些事物也有法，你是意识的所依，因为通过你，意识也会变化。第二，所谓“彼因”的意义。如果说身体是利益心的差别的因，那么与它分离就不能遍及无心，这样，果法等有法，任何法以自己的先前存在而对自己的体性有所助益，即是自己的近取因，如果它消失则消失，因为总是确定地跟随以自己的先前存在而对自己的体性有所助益的事物。因为因在前，果在后产生，因此，薄伽梵有法，说“此有故彼有”，以及“此生故彼生”的“此有故”这第七格的词，以及“此生故”这第五格的词，显示因先前存在，而“此生”以及“此有”这两个词，则是说果后来存在，因为为了领悟因先前存在和果后来产生，所以必须那样显示，那样的近取和，近取的定义在身心上没有成立。
English
If it is said that it is prevented from arising from one (root), but arises from the collection of all five, then, the five faculties, which are the subject, you do not actually arise as a single consciousness even from the collection of all, because each has the ability to generate the eye consciousness, etc., which are the fruits of your own self, and are different from each other. If consciousness actually arises from a body without faculties, then, other bodies without faculties, which are the subject, you do not actually generate consciousness and conceptualization, because you are inherently without mind. If the body and mind are not the support and the supported, then it contradicts co-existence, if it is said so, then the body of sentient beings and the conceptualization of mind, which are the subject, do not co-exist because they are the support and the supported, although they are not the support and the supported, they co-exist because they arise from one cause, just as the five faculties of some sentient beings co-exist, and the form and taste that depend on one collection co-exist. If the body changes due to illness, etc., then the mind also changes, and the mind actually depends on the body, if it is said so, then, other external things such as blood pierced by weapons, which are the subject, you are the support of consciousness, because through you, consciousness also changes. Secondly, the meaning of "that cause". If it is said that the body is the cause that benefits the difference of the mind, then being separated from it does not pervade the absence of mind, thus, the fruit dharmas, etc., which are the subject, any dharma that benefits its own nature by its prior existence, that is, its own immediate cause, if it disappears, then it disappears, because it always definitely follows the thing that benefits its own nature by its prior existence. Because the cause comes before and the effect arises later, therefore, the Bhagavan, which is the subject, said "This being, that arises", and the word "This being" in the seventh case, and the word "This arising" in the fifth case of "This arising, that arises", shows that the cause exists before, and the two words "This arising" and "This being" are said to be that the effect exists later, because in order to realize that the cause exists before and the effect arises later, it must be shown that way, such immediate cause and, the definition of immediate cause is not established on body and mind.