Tibetan
ས་དང་རྣམ་པ་ལྔས་མཚུངས་དགོས་པས་ཁྱོད་ཀྱང་སེམས་བྱུང་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་ཅིང་། དམིགས་པ་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་པ་འགལ་བས་བདེན་པའི་རྣམ་པ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོར། དེ་ལ་མ་རིག་པ་མེད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ཏེ། རང་ཉིད་རང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་མ་རིག་པ་ལྟ་བ་དང་འགལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཤད་པ་དེ་གཉིས་མཚུངས་ལྡན་དུ་གསུངས་པའི་མདོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བ་འགལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་ཏེ། མ་རིག་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཅན་དང་འཇིག་ལྟ་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པས་མཚུངས་ལྡན་ཡིན་པ་འདིར་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཚར་གཅོད་པའི་གཉེན་པོ་གང་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ལ་བདག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བའི་ལམ་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་ལྟ་དེའི་རང་བཞིན་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་ཀུན་དང་འགལ་བ་དག་ཏུ་གྲུབ་པས་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དང་བདག་ལྟ་དེ་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་ཞིང་ཁྱོད་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉེས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། གཉེན་པོ་གོམས་ཀྱང་ཟད་པ་མིན་པར་ཐལ། སྲོག་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཅན་ལ་གཟུགས་དང་། མེ་ལ་དྲོ་བ་སོགས་མི་ཟད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མི་ཟད་པ་དེ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཕྱོགས་དང་སེམས་རྒྱུད་འབྲེལ་བ་ན་ཁྱོད་མངོན་དུ་རྒྱུ་ལྡོག་པ་དག་ཀྱང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གསེར་ལ་སོགས་པ་མེས་བཞུས་ན་མེ་ལོག་པའི་ཆ་སླར་སྲ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་ཉེས་པ་ལན་གཅིག་སྤངས་ཀྱང་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་སླར་ལྡོག་གོ་ཞེ་ན་བདག་མེད་གོམས་པས་ཉེས་པ་རྣམ་པར་འགགས་པའི་སེམས་རྒྱུད་ནི་ཆོས་ཅན། གསེར་གྱི་སྲ་བ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་བས་ཉེས་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོ་དང་འབྲལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མེ་དང་བྲལ་ཡང་ཐལ་བ་ཤིང་དུ་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་ན་དེའི་སྤང་བྱ་སླར་ལྡོག་པར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་མེད་རྟོགས་པ་བདག་ལྟའི་གཉེན་པོར་བསྟན། །བདག་མེད་རྟོགས་པ་སྲེད་པའི་གཉེན་པོར་བསྟན། །དེ་ལས་ལོགས་སུ་ལས་ལུས་གཉེན་པོ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་ལྟ་འཁོར་བའི་རྩ་བར་བསྟན། །རྩ་བ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད། །དེས་ན་རྩ་བ་དབྱུང་བར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་མེད་རྟོགས་པ་འཁོར་བའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ཞེ་ན། འཁོར་བའི་རྩ་བ་ནི་བདག་ལྟ་ཡིན་ཅིང་། དེ་དང་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྩ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་ལྟ་འཁོར་བའི་རྩ་བར་གྲུབ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་མཐོང་ན་བདག་དེ་ལ་ནི་ངའོ་ཞེས་རྟག་ཏུ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པར་འགྱུར་ཞིང་བདག་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་ཆགས་ཅན་དེ་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ལ་ཞེན་པ་དེ་ལས་བདེ་བ་ལ་སྲེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྲེད་པ་དེ་ལས་བདག་གི་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོན་རྣམས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་ཅིང་ཡོན་ཏན་མཐོང་བས་བདག་གི་བ་ལ་ཡོངས་སུ་སྲེད་པའི་སྒོ་ནས་ངའི་ཞེས་འཛིན་པ་བརྟན་པོ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། བདག་བདེ་བ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ལེན་པ་དེས་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་ལྟ་ཉེས་པའི་རྩ་བར་བསྟན། །བདག་ལྟ་ཡོད་ན་ཆགས་བྲལ་མེད། །ཆགས་བྲལ་མིན་ན་འཁོར་བར་འཁོར་བའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་ལྟ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་གང་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་ན་ནི། དེ་ལས་གཞན་ལ་གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་ལ་བདག་གི་ཆ་ལས་འཛིན་པ་སྟེ་ཆགས་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཆ་ལས་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་ཞིང་ཆགས་སྡང་འདི་དག་དང་ནི་ཡོངས་སུ་འབྲེལ་བ་ལས་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་སོགས་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་ལྟས་ཆགས་པ་གཉིས་ཀ་བསྐྱེད། །གཉིས་པོ་སྤོང་བའི་ཐབས་གཞན་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་བྲལ་དུ་འདོད་པའི་བདག་འཛིན་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་མི་འབྲལ་བ་ཐལ། ངེས་པར་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། བདག་འཛིན་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བདག་ཉེས་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་ལ་ཆགས་པ་སྤོ
Chinese
因为必须与地和五种相相同，所以你也是心所，本身就是执持对境的智慧。因为智慧的相和你自己的相违背，所以不执持真实的相。而且，因为你说你是对境颠倒增益的自性。如《月灯经》中说：‘什么是没有无明的呢？就是对如实之法没有增益。’就像这样。那么，与见解相同具有的无明这样说，不是相违吗？因为自己不可能与自己相同具有。如果有人说，别人说无明是与见解相违的立宗，那么，哪部经说这两者是相同具有的呢？那个法，不是无明与见解相违的立宗，因为无明是一方的，坏聚见是它的一方，所以相同具有，这是这里要说的。第三，那么，彻底断除罪过的对治是什么呢？对蕴以我空性而见的道，是法。因为成立了它与我见的自性，以及从它产生的罪过贪等等一切相违，所以是它们的对治。因为你和我见，执持的方式直接相违，而且你进入对境的情况中。第三，罪过诸法，是法。即使串习对治也不会穷尽，因为是有情众生的法性。就像有色法的色，火的热性等不会穷尽一样。如果有人说，罪过诸法，是法。因为你是心的法性，所以不是不穷尽，因为你心的法性没有成立。因为对治证悟无我的方面和心相续相连时，也见到你显现的因缘退转等等。如果，像黄金等被火融化后，火退却的部分又会变硬一样，罪过一次断除后，与对治分离时又会复发吗？那么，串习无我而罪过完全止息的心相续，是法。像黄金的坚硬一样，因为与对治分离，罪过也不会再次产生，因为已经变成了对治证悟无我的自性，所以不会与对治分离。
English
Because it must be the same as the earth and the five aspects, you are also a mental factor, and by your very nature, you are a mind that grasps an object. Because the aspect of wisdom and your own aspect contradict each other, you do not grasp the true aspect. Moreover, because you are said to be the nature of perverse superimposition on the object. As it says in the *Moon Lamp Sutra*: 'What is the absence of ignorance? It is the absence of superimposition on things as they truly are.' Like that. Then, isn't it contradictory to say that ignorance is possessed in the same way as views? Because it is impossible for oneself to possess the same as oneself. If someone says that others say that ignorance is the proof that contradicts views, then which sutra says that these two are possessed in the same way? That dharma is not the proof that ignorance contradicts views, because ignorance is one-sided and the view of the perishable aggregate is one side of it, so they are possessed in the same way, which is what is to be discussed here. Third, then, what is the antidote that completely eradicates faults? The path of seeing emptiness in the aggregates as selflessness is dharma. Because it is established that it contradicts the nature of self-view and all the faults that arise from it, such as attachment, it is the antidote to them. Because you and that self-view directly contradict the way of grasping, and you enter into the situation of the object. Third, faults are dharmas. Even if the antidote is habituated, it will not be exhausted, because it is the nature of sentient beings. Just as the color of a colored object and the heat of fire, etc., are inexhaustible. If someone says that faults are dharmas. Because you are the nature of the mind, it is not inexhaustible, because the nature of your mind is not established. Because when the aspect of the antidote realizing selflessness is connected to the mind stream, you also see the causes of manifestation and reversal, etc. If, like gold, etc., is melted by fire, the part where the fire recedes will become hard again, will faults recur when separated from the antidote after being abandoned once? Then, the mind stream in which faults are completely stopped by habituating selflessness is dharma. Like the hardness of gold, because it is separated from the antidote, faults will not arise again, because it has become the nature of the antidote realizing selflessness, so it will not be separated from the antidote.
Chinese
因为，就像火熄灭后灰烬不会再变成木头一样，如果没有对治，那么要断除的对境不一定会再次复发。第二，为了安立对治的理由，有三点：证悟无我被认为是破除我见的对治；证悟无我被认为是破除贪爱的对治；除此之外，没有其他方法能成为对治。第一点有三：我见被认为是轮回的根本；安立是根本的理由；因此，劝诫要拔除根本。第一，为什么证悟无我会成为轮回的对治呢？因为轮回的根本是我见，它与我见的执着方式直接相违。为什么是我见是根本呢？因为我见被认为是轮回的根本。如果有人将蕴视为我，那么他会总是执着和贪恋这个我，只要有对我强烈的贪恋，那么这个贪恋者就会流转轮回。因为从对我的执着会产生对快乐的贪爱，从贪爱会掩盖我所拥有之物的过失，看到功德，从而通过完全贪恋我所拥有的，而使“我的”这种执着变得牢固，因为他将此作为我快乐的来源。第二点有三：我见被认为是罪过的根本；如果存在我见，就不会有脱离贪欲；如果不能脱离贪欲，就会流转轮回。第一，我见是所有罪过的根本，因为如果有人执着于我，那么他会从对其他事物的认知中，从我的角度产生贪恋，从他人的角度产生嗔恨，并且由于与这些贪嗔相关联，会产生嫉妒和吝啬等所有罪过。第二点有二：我见产生贪恋和不贪恋；没有其他方法可以舍弃这两者。第一，想要对“我的”不贪恋的执我者，是所立宗，不离对“我的”贪恋，因为他必定是对我贪恋者。理由成立，执我者，是所立宗，也不可能存在脱离对我的贪恋的原因，因为他认为我是无过失的功德之源。第二点有二：舍弃对我
English
Because, just as ashes do not turn back into wood after the fire is extinguished, if there is no antidote, then the object to be abandoned may not necessarily recur. Second, to establish the reason for being an antidote, there are three points: realization of selflessness is considered the antidote to self-view; realization of selflessness is considered the antidote to craving; apart from that, there is no other way to be an antidote. The first point has three: self-view is considered the root of samsara; establishing the reason for being the root; therefore, advising to uproot the root. First, why does the realization of selflessness become the antidote to samsara? Because the root of samsara is self-view, and it directly contradicts the way self-view is held. Why is self-view the root? Because self-view is considered the root of samsara. If someone sees the aggregates as self, then he will always be attached to and crave that self, and as long as there is strong craving for the self, then that craving person will wander in samsara. Because from attachment to the self, craving for happiness will arise, and from craving, the faults of what I own will be obscured, seeing the merits, thereby through completely craving what I own, the attachment of "mine" becomes firm, because he takes this as the source of my happiness. The second point has three: self-view is considered the root of faults; if there is self-view, there will be no freedom from attachment; if one cannot be free from attachment, one will wander in samsara. First, self-view is the root of all faults, because if someone is attached to self, then he will generate attachment from his own perspective and hatred from the perspective of others, and because of being associated with these attachments and hatreds, all faults such as jealousy and stinginess will arise. The second point has two: self-view generates both attachment and non-attachment; there is no other way to abandon these two. First, the self-grasping person who wants to be non-attached to "mine" is the subject, and is inseparable from attachment to "mine", because he must be attached to self. The reason is established, the self-grasping person is the subject, and it is also impossible for there to be a reason to be free from attachment to self, because he considers self to be the source of faultless merit. The second point has two: abandoning attachment to self.