Tibetan
ཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་སོགས་འགའི་ཡང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གནས་མ་བུ་པ་ན་རེ། བདག་རྟག་པ་ལ་བཅིངས་ཐར་མི་འཐད་ཀྱང་རྟག་མི་རྟག་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ལ་བཅིངས་ཐར་འཐད་དོ་ཞེ་ན། རྟག་མི་རྟག་ཏུ་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ལའང་ཆོས་ཅན། བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་ཅི་ལྟ་བུར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡོག་པ་གང་གི་ཡང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཆོས་ཅན། རྟག་པར་ཐལ། མི་འཇིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཆོས་གང་གི་རང་བཞིན་འཇིག་པ་མེད་པ་དེ་ལ་མཁས་རྣམས་རྟག་ཅེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་མ་བུ་པ་ཆོས་ཅན། བདག་རྟག་མི་རྟག་གང་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ཞེས་པ་ངོ་ཚའི་ལྟ་བ་འདི་སྤོངས་ལ་བདག་དེ་ནི་རྟག་པར་སྨྲོས་ཤིག་སྟེ། བདག་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ནའོ། །བཞི་པ་བདག་ལྟའི་གཉེན་པོ་བསྒྲུབས་ཏེ་ལམ་བདེན་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་མེད་རྟོགས་པ་གཉེན་པོར་བསྟན། །གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་མེད་གོམས་པས་གནས་གྱུར་ཐོབ་པར་བསྟན། །གནས་གྱུར་ཐོབ་ཀྱང་སྤང་བྱས་འཇོམས་པ་དགག །གནས་གྱུར་ཐོབ་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་སྟོན་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་པའི་བདག་མེད་མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་གོམས་པ་ལས་བསྒོམས་པ་རྫོགས་པ་ན་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་བློ་དེའི་རྒྱུན་ཉེས་པའི་རྟེན་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་ནས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་གྱུར་པ་ཐོབ་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤང་བྱས་འཇོམས་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་བསྟན། །ནུས་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱས་པར་བཤད། །སྒྲུབ་བྱེད་འཛིན་སྟངས་འགལ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཉེས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་དེ་ཉེས་མེད་དུ་ལན་ཅིག་གནས་གྱུར་སྲིད་ཀྱང་སེམས་དེ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་སོགས་སྐྱོན་ནི་སླར་ཡང་འབྱུང་བས་འཁོར་བ་ལས་གཏན་གྲོལ་བ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ལ་ལམ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ལམ་གོམས་པ་ལས་གནས་གྱུར་པའི་སེམས་ལ་ཆོས་ཅན། ཉེས་པ་རྣམས་སླར་ཡང་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེས་པ་རྣམས་སླར་ཡང་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྤང་གཉེན་འཛིན་སྟངས་འགལ་ཤིང་གཉེན་པོ་དོན་ལ་ཞུགས། །རང་བཞིན་གློ་བུར་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་སྔར་ནུས་མེད། །ནུས་ཡོད་ན་ཡང་གཉེན་པོ་འབད་མེད་བསྐྱེད་པར་ནུས། །ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་གཉེན་པོ་འབད་ཀྱང་བཟློག་མི་ནུས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་ནུས་པ་མེད་ཅེ་ན། ལམ་བསྒོམས་པས་གནས་གྱུར་པའི་སེམས་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བདག་འཛིན་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་སླར་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་མེད་དེ། སྤྱིར་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་རྣམ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བས་ཡུལ་འཛིན་པའི་ཆོས་སམ་གནས་ལུགས་ནི་ཡུལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་དེ་འཛིན་པ་དང་། ཡུལ་དེ་ཡང་རང་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཡི་ནི་བདག་ཉིད་དེ་རྣམ་ཤེས་འདི་ཡི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའང་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡུལ་ཅན་མ་འཁྲུལ་བས་ཡུལ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཁྱོད་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཅིང་། ཁྱོད་འདི་ལས་བདག་འཛིན་དེ་གློ་བུར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ནི་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་འཛིན་པ་ལས་གོལ་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་བཟློག་པ་ལ་ནི་རྐྱེན་རང་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སེམས་རྒྱུད་ལ་མི་བརྟན་པ་གློ་བུར་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་བྱུང་ཞིང་འབྲལ་དུ་རུང་བ་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་གྱི་བློ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དྲི་མ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ལམ་གོམས་པས་སེམས་རྒྱུད་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ལ་ཕྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། སྔར་བདག་མེད་མ་མཐོང་བའི་དུས་སུ་ཡང་སེམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཏེ། དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་སྔར་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་དུས་སུ་རང་བཞིན་གྱིས་གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་པས་ཕྱིས་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་དུས་སུ་གློ་བུར་དུ་གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། སྔར་བདག་མེད་མཐོང་མ་ཐག་པའི་དུས་སུ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་ཚིག་རྐང་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་ནུས་པ་མ་ཐོན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཉེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་གནས་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་ཆོས་ཅན། དྲི་མ་རྣམས་ཡུན་དུ་གནས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། དྲི་མ་རྣམས་ལ་གནོད་པ་ཅན་བདག་མེད་མཐོང་བ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་རློན་ལ་ནི་མེ་རིང་དུ་མི་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །འདིས་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཉམས་སྲིད་ཀྱང་མྱུར་དུ་སོར་ཆུད་པར་བསྟན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། རྣམ་པར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་
Chinese
如果说是二者的原因，那么，作为所立宗的“我”，理应是痛苦等一些事物的因，因为它是不可说为无常的。第二种情况是，住正量部的人说，对于常“我”来说，系缚解脱不合理，但对于不可说为常或无常的“我”来说，系缚解脱是合理的。那么，对于不可说为常或无常的“我”来说，作为所立宗，不应有任何形式的系缚和解脱，因为它不是痛苦生起和止灭的任何原因。作为所立宗的“我”，应是常，因为它是不坏灭的。这是周遍的，因为智者们说，任何事物的自性不坏灭，那便是常。作为所立宗的住正量部，放弃说“我”是非常非无常的事物的这种可耻的观点吧，而应说“我”是常，因为“我”不是无常的。第四，建立对治我见的对治，宣说道谛，这有两方面：宣说证悟无我是对治；立出作为对治的理由。第一方面有三点：宣说串习无我获得转依；遮破即使获得转依，所断也会被摧毁；遮破没有获得转依的理由。第一点是：先前在宣说时已经讲过的见无我的道，作为所立宗，是成为轮回的对治的道，因为你从串习中修习圆满时，修习者的心识之流，作为过患之所依，完全转变，从而成为获得安住于证悟无自性的转依的道。第二方面有三点：宣说没有摧毁所断的能力；广说没有能力的原因；破斥理由的执持相违并消除诤论。第一点是：如果具有过患的心识，或许有一次转依为无过患，但对于那个心识来说，由于我执和我所执等过失还会再次产生，因此没有从轮回中彻底解脱，例如对于具有过患的心识生起道一样。那么，对于从串习道而转依的心识来说，作为所立宗，过患不会再次产生，因为过患没有再次产生的能力。第二方面有四点：所断与对治的执持相违，并且对治在意义上是
English
If it is said to be the cause of the two, then, the 'self' which is the subject of the proposition, should be the cause of some things like suffering, because it is not possible to say that it is impermanent. The second case is, the Sthavira school says that bondage and liberation are not reasonable for the permanent 'self', but bondage and liberation are reasonable for the 'self' that cannot be said to be either permanent or impermanent. Then, for the 'self' that cannot be said to be permanent or impermanent, as the subject of the proposition, there should not be any form of bondage and liberation, because it is not the cause of the arising and ceasing of suffering. The 'self' which is the subject of the proposition, should be permanent, because it is indestructible. This is pervasive, because the wise say that whatever's nature is indestructible, that is permanent. The Sthavira school, as the subject of the proposition, abandon this shameful view of saying that the 'self' is a thing that is neither permanent nor impermanent, and should say that the 'self' is permanent, because the 'self' is not impermanent. Fourth, establishing the antidote to the view of self and explaining the truth of the path, there are two aspects: Explaining that realizing selflessness is the antidote; Establishing the reason for being the antidote. The first aspect has three points: Explaining that habituating selflessness obtains transformation; Refuting that even if transformation is obtained, what is to be abandoned will be destroyed; Refuting the reason for not obtaining transformation. The first point is: The path of seeing selflessness that has been explained earlier in the context of explaining, as the subject of the proposition, is the path that becomes the antidote to samsara, because when you complete the practice from habituation, the stream of consciousness of the practitioner, as the basis of faults, completely transforms, thereby becoming the path of obtaining transformation that abides in the nature of realizing selflessness. The second aspect has three points: Explaining that there is no ability to destroy what is to be abandoned; Elaborating on the reason for not having the ability; Refuting the contradictory holding of the reason and eliminating the dispute. The first point is: If the mind with faults may transform into faultlessness once, but for that mind, because faults such as self-grasping and grasping at what is mine will arise again, therefore there is no complete liberation from samsara, just as the path arises for the mind with faults. Then, for the mind that has transformed from the path of habituation, as the subject of the proposition, faults will not arise again, because faults do not have the ability to arise again. The second aspect has four points: The holding of what is to be abandoned and the antidote contradict each other, and the antidote is in meaning
Chinese
敬礼！因为自性与突发有差别，所以先前没有能力。即使有能力，也能毫不费力地生起对治。具备三种差别的对治，即使努力也无法逆转。第一种是：为什么没有能力呢？修道所转变的这个心，是所立宗。你没有再次产生我执等过患的能力，因为一般来说，按照经部宗的观点，不错误的识执取境的法或状态，就是执取境如其所有的相，并且境也如其所有的自性，也是这个识的生起因。像这样，具有不错误的境，你具有执取境的自性。你从这开始，我执是由于突发的原因，会偏离执取境的状态，而要逆转它，则需要依赖于对原因本身有害的量。例如，对于心续不稳固，由突发原因产生且容易分离的情况，就像将绳子误认为蛇一样。第二种是：烦恼，是所立宗。通过修道，心续转变为证悟无我的自性，对于这样的心，后来没有能力造成损害，因为在先前没有见到无我的时候，也没有自性地对心造成损害的能力。理由成立，因为心的自性是光明，烦恼是突发的。这表明，在先前自性清净的时候，没有自性地造成损害的能力，所以在后来突发离垢的时候，也没有突发地造成损害的能力。如果解释为在先前刚见到无我的时候，则前两个词句的能力就没有发挥出来。第三种是：假设有产生过患的能力，那么对于已转变的心相续的实物，烦恼没有能力长久存在，因为烦恼具有能损害它们，并且能生起证悟无我的心要。就像火不能在湿地上长久存在一样。这表明，在学习阶段，即使世间道所断除的断除退失，也能迅速恢复。第四种是：所有的一切损害都完全
English
Homage! Because there is a difference between inherent nature and adventitiousness, there was no ability before. Even if there is ability, one can effortlessly generate an antidote. An antidote with three distinctions cannot be reversed even with effort. The first is: Why is there no ability? This mind that has been transformed by cultivating the path is the subject. You do not have the ability to generate faults such as self-grasping again, because in general, according to the Sautrāntika school, a non-erroneous consciousness that grasps an object's dharma or state is grasping the appearance of the object as it is, and the object itself, as its own nature, is also the cause of the arising of this consciousness. Like this, having a non-erroneous object, you have the nature of grasping the object. From this, self-grasping, due to adventitious causes, will deviate from grasping the state of the object, and to reverse it, one needs to rely on a valid cognition that is harmful to the cause itself. For example, for a mindstream that is unstable, arising from adventitious causes and easily separated, it is like mistaking a rope for a snake. The second is: Defilements are the subject. Through cultivating the path, the mindstream is transformed into the nature of realizing selflessness, and such a mind does not have the ability to cause harm later, because even when one has not seen selflessness before, there is no ability to inherently harm the mind. The reason is established, because the nature of the mind is luminosity, and defilements are adventitious. This shows that in the past, when there was inherent purity, there was no ability to inherently cause harm, so later, when there is adventitious freedom from defilements, there is no ability to adventitiously cause harm. If it is explained as being at the time when one has just seen selflessness, then the ability of the first two sentences has not been brought out. The third is: Even if it is assumed that there is the ability to generate faults, then for the entity of the transformed mindstream, defilements do not have the ability to last for a long time, because defilements have the essence of being able to harm them and being able to generate the realization of selflessness. Just as fire cannot last long on wet ground. This shows that during the learning stage, even if the abandonment abandoned by the worldly path is lost, it can be quickly restored. The fourth is: All harm is completely