Tibetan
་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བདག་བརྩོན་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གནད་ཀྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མང་པོས་བཀུར་བ་མ་གཏོགས་པ་རང་སྡེ་དངོས་སྨྲ་བ་གསུམ་ཆར་གྱིས་བདག་དང་། སྐྱེས་བུ་དང་། སེམས་ཅན་དང་། གང་ཟག་རྫས་སུ་མེད་པས་དོན་ལ་བཅིངས་ཐར་མི་འཐད་ལ་ཕུང་པོ་རྫས་སུ་ཡོད་པས་དོན་ལ་བཅིངས་ཐར་འཐད་དོ། །ཐ་སྙད་དུ་བདག་བཅིངས་ཐར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདག་སྡུག་བསྔལ་བར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བ་ལ་བདག་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མང་བཀུར་བ་དང་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ནི་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པས་དོན་ལ་བཅིངས་ཐར་འཐད་དོ། །ཕུང་པོ་དང་བདག་ལ་རྫས་སུ་ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་དང་། ཕུང་པོ་ལས་བྱེད་པ་དང་། རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བདག་ལས་བྱེད་པ་དང་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བར་འཇོག་པ་ནི་གནས་སྐབས་མང་པོར་མཁོ་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་གནས་པ་མེད་པ་སྤང་། །འཕགས་ལམ་དང་པོར་ཡང་སྲིད་མེད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆགས་བྲལ་གནས་པའི་རྒྱུ་གཉིས་བཤད། །རྒྱུ་ཡི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་། །གནས་པའི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་འཛིན་ཅན་འཁོར་བར་གནས་པ་ནི་སྲེད་པའི་དབང་གིས་གནས་པ་ཡིན་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འཁོར་བར་ཇི་ལྟར་གནས་ཤེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རེ་ཞིག་འཁོར་བར་གནས་པའི་རྒྱུ་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ལ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་འཁོར་བར་གནས་པ་ནི་བརྩེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའམ་ཡང་ན་ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་པ་འཁོར་བར་གནས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་ཚེ་འདིའི་ཕུང་པོ་འཕངས་ཟིན་པ་ལ་རེ་ཞིག་ལྡོག་པ་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམ་དུ། འཆི་ལ་དགའ་བར་མི་བྱ་ཞིང་། །གསོན་པ་ལ་ཡང་དགའ་མི་བྱ། །དཔེར་ན་དབང་པོའི་གླང་བཞིན་དུ། །ཁོ་བོ་དུས་ལ་སྡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལས་ཀྱི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་། །བརྩེ་བའི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆགས་བྲལ་ལས་ཀྱིས་འཁོར་བར་གནས་ན་དེའི་ལས་ཀྱིས་སྲིད་པ་གཞན་དུའང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྲིད་པའི་སྲེད་པ་ལས་རྣམ་པར་བརྒལ་བའི་ཆགས་བྲལ་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལས་ཆོས་ཅན། ཡང་སྲིད་གཞན་འཕེན་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ལོག་སྲེད་གཉིས་ཀ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆགས་བྲལ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་ཡོད་པར་ཐལ། སྙིང་རྗེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པའི་རྒྱུད་ལ་བརྩེ་བ་སྐྱེ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་བདག་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འགལ་རྐྱེན་ཞེ་སྡང་སོགས་མེད་ཅིང་། མཐུན་རྐྱེན་སྙིང་རྗེའི་འདུ་བྱེད་སྔ་མ་གོམས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཆགས་བྲལ་ཆོས་ཅན། ཆགས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆགས་བྲལ་གྱི་བརྩེ་བ་ཆོས་ཅན། ཆགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པར་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུན་རིག་པ་ཙམ་ལས་ནི་ཁྱོད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྟག་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། བདག་དང་། བདག་གི་བ་དེའི་བདག་ཉིད་མིན་པའི་ཆོས་ཕུང་པོ་ལ་ནི་ཡུལ་དེའི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན། རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལས་ཆགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཆགས་བྲལ་ཆོས་ཅན། བརྩེ་ཡུལ་ལ་གནོད་པ་བྱས་ན་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ་བར་ཐལ། བརྩེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆགས་བྲལ་ཆོས་ཅན། ཉེ་རྒྱུ་སྟེ་བརྩེ་ཡུལ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པ་ལས་ཁྲོ་བ་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། གཏི་མུག་ནི་ཉེས་པ་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་རྩ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ཅིང་། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆགས་བྲལ་གྱི་བརྩེ་བ་ཆོས་ཅན། ཞེ་སྡང་གི་ཉེས་པ་མེད་པར་འདོད་དེ། གཏི་མུག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལས་ཀྱིས་གནས་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་། །བརྩེ་བས་གནས་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆགས་བྲལ་ལ་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ལུས་ཡོད་ན། འཁོར་བ་ལས་མ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཆགས་བྲལ་ལས་ཀྱིས་གནས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་མེད་པ་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་འདིའི་ཕུང་པོ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་སྔ་མའི་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཟད་ནས་ལུས་དེ་ལྡོག་ཅིང་སྲེད་པ་མེད་པས་སྲིད་པ་གཞན་མཚམས་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་བྲལ་འཁོར་བར་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། འདུ་བྱེད་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་མ་ཟད་ན་ཡང་འཁོར་བར་བཅིངས་པ་མིན་ཏེ། འཁོར་བའི་ཉེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། །ཡང་ཆགས་བྲལ་ལ་སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཡུན་རིང་པོར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་གནས་ཤེ་ན། ཉན་རང་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་འབད་རྩོལ་ཆེན་པོ་མེད་དེ། སྙིང་རྗེ་དམན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། །ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་གང་དག་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ངོར་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དོན་དུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་གནས་པའི་རྒྱུ་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་འཕགས་ལམ་དང་པོར་ཡང་སྲིད་མེད་པ་སྤོང་བ་ནི། གལ་ཏེ་འཇིག་ལྟ་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། འཕགས་པའི་ལམ་དང་པོ་མཐོང་ལམ་དུ་ནི་ཆོས་ཅན། སྲིད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུན་ཞུགས་ཆོས་ཅན། འཇིག་ལྟ་མེད་པས་ཡང་སྲིད་པར་མི་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། འཇིག་ལྟ་ཀུན་བཏགས་སྤངས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་སྤངས་ན་རྒྱུན་ཞུགས་ཆོས་ཅན། ཡང་སྲིད་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་མ་སྤངས་ཤེ་ན། རྒྱུན་ཞུགས་ཆོས་ཅན། དེ་མ་སྤངས་ཏེ། བདག་བདེ་བར་གྱུར་པའམ་སྡུག་བསྔལ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་འདོད་པ་ཡོད་པས་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་རྒྱུན་ཞུགས་ཆོས་ཅན། བདེ་བ་འདོད་པས་དེའི་ཆེད་དུ་མངོན་པར་རྒྱུག་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ང་ཞེས་མཐོང་བ་མེད་པར་ནི། འགའ་ཡང་བདག་ལ་ཆགས་པ་མ་ཡིན། བདག་ལ་སྲེད་པ་མེད་པར་ཡང་བདེ་བ་འདོད་པས་མངོན་པར་རྒྱུག་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་བཅིངས་ཐར་བདག་གིས་བྱེད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟག་པའི་བདག་གིས་བྱེད་པ་དགག །བརྗོད་དུ་མེད་པས་བྱེད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཆོས་ཅན། བཅིངས་བ་པོ་དང་ཐར་བ་པོའི་བདག་ཡོད་དེ། བདག་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བཅིངས་པ་དང་། དེ་ལས་ཐར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལྷས་བྱིན་ལྕགས་སྒྲོག་གིས་བཅིངས་པ་དང་། དེ་ལས་ཐར་བ་བཞིན་ཞེ་ན། བདག་རྟག་པ་ལ་ཆོས་ཅན། འཆིང་བ་དེ་གང་ལས་སྲིད་དེ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཆིང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བདག་རྟག་པ་ལ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་པ་དེ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེད་པ་སྟེ་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ག
Chinese
因此，为了名言上安立我而努力。关键的意义是这样的：除了多数人认可之外，自宗的三个真实论者都认为，我和补特伽罗、有情、士夫在胜义中是不存在的，所以在胜义中系缚解脱是不合理的，而蕴在胜义中是存在的，所以在胜义中系缚解脱是合理的。在名言中，我是作系缚解脱的，因为蕴受苦时，我会执著认为是我的苦，蕴从痛苦中解脱时，我会执著认为是我的解脱。多数人认可者和外道们认为，我是胜义中存在的，所以在胜义中系缚解脱是合理的。将蕴和我分为胜义中存在与不存在两种，以及蕴作 कार्य （梵文，梵文天城体：कार्य，梵文罗马音：kārya，汉语字面意思：事业），领受异熟，而在名言中安立我作 कार्य （梵文，梵文天城体：कार्य，梵文罗马音：kārya，汉语字面意思：事业）和领受异熟，这是许多情况下需要的支分。第三部分分为两点：断除离贪者不居留，在最初的圣道中断除没有后有。第一部分分为三点：宣说离贪者居留的两个原因，遣除对原因的争论，遣除对居留的争论。第一点是：具有我执者居于轮回是因为贪爱的力量而居留，那么离贪者如何居于轮回呢？离贪的补特伽罗，具有法性，你暂时有居于轮回的原因，因为你具有两种情况，大乘圣者居于轮回是因为慈悲大心，或者小乘阿罗汉居于轮回是因为往昔业力的力量，因为认为往昔的业力已经抛弃了今生的蕴，所以暂时无法逆转。如是也曾在《事句品》中说：不应喜好死亡，也不应喜好生存，譬如调顺的牛一样，我等待时机。第二部分分为两点：遣除对业的意义的争论，遣除对慈悲的意义的争论。第一点是：如果离贪者因业而居于轮回，那么他的业也会在其他有中连接相续吗？从有之贪爱中完全超脱的离贪者的相续之业，具有法性，不能抛弃其他的后有，因为俱生之缘——无明和贪爱都已经灭尽的缘
English
Therefore, efforts are made to establish "I" nominally. The crucial point is this: Except for those who are revered by the majority, all three realists of our own school believe that "I," "Purusha," "sentient beings," and "individuals" do not exist in reality, so bondage and liberation are not reasonable in reality. However, the aggregates exist in reality, so bondage and liberation are reasonable in reality. Nominally, "I" is the one who performs bondage and liberation, because when the aggregates suffer, I cling to it as my suffering, and when the aggregates are liberated from suffering, I cling to it as my liberation. Those who are revered by the majority and the outsiders believe that "I" exists in reality, so bondage and liberation are reasonable in reality. Separating the aggregates and "I" into two categories of existence and non-existence in reality, and nominally establishing "I" as the one who performs कार्य (藏文，梵文天城体：कार्य，梵文罗马音：kārya，汉语字面意思：action) and experiences the results when the aggregates perform कार्य (藏文，梵文天城体：कार्य，梵文罗马音：kārya，汉语字面意思：action) and experience the results, is a necessary component in many situations. The third part is divided into two points: abandoning the absence of dwelling for those who are free from attachment, and abandoning the absence of rebirth in the first noble path. The first part is divided into three points: explaining the two reasons for the dwelling of those who are free from attachment, refuting the dispute over the meaning of the reason, and refuting the dispute over the meaning of the dwelling. The first point is: if those who have attachment to "I" dwell in samsara because of the power of craving, then how do those who are free from attachment dwell in samsara? A person who is free from attachment, having the nature of dharma, you temporarily have a reason to dwell in samsara, because you have two situations: a Mahayana noble one dwells in samsara because of great compassion, or a Hinayana Arhat dwells in samsara because of the power of past karma, because it is believed that the past karma has already thrown away the aggregates of this life, so it cannot be reversed temporarily. As it is also said in the "Chapter of Meaningful Words": One should not rejoice in death, nor should one rejoice in life. Like a tamed ox, I wait for the time. The second part is divided into two points: refuting the dispute over the meaning of karma, and refuting the dispute over the meaning of compassion. The first point is: if a person who is free from attachment dwells in samsara because of karma, then will his karma also connect the continuum in other existences? The karma of the continuum of a person who is free from attachment, who has completely transcended the craving for existence, having the nature of dharma, cannot throw away other rebirths, because the co-occurring conditions, ignorance and craving, have both been extinguished.
Chinese
是也。第二是，离贪者，应成有众生之见，因为有慈悲之故。若问：知苦谛之无常、苦、空、无我，于现量生起悲悯者，此应成与众生及随顺相连之我见，因为无有违品嗔恨等，顺缘乃是串习先前慈悲之行，是随行之心之事物之法故。又，离贪者，应成有贪者，因为有慈悲之故。若问：离贪之悲悯，应成非贪，因为于境上无有颠倒之相增益，唯是了知他人痛苦之流，汝将因此而生。遍故，于非恒常、乐、我、我所之自性之法蕴，乃是异于彼境之自性，从增益恒常等而生贪故。又，离贪者，应成若损害慈悲之境则生嗔恨，因为有慈悲之故。若问：离贪者，应成近取因，即从损害慈悲之境而生嗔恨，因为愚痴乃是过患嗔恨等之根本，彼亦是执众生，因为无彼之故。是故，离贪之慈悲，应成无有嗔恨之过患，因为非从愚痴之因而生故。三者有二，以业而遣除住处之诤论，以慈悲而遣除住处之诤论也。初者是，若离贪者有业所抛之身，则应成未从轮回中解脱。若问：离贪以业而住者，此应成非从轮回中解脱，因为此生之蕴显现造作之前业之能力已尽，故此身已灭，且无有贪爱，故不连接其他有之相续故。任何离贪者住于轮回，彼应成虽未尽造作之业之能力，然亦非束缚于轮回，因为无有轮回之过患之自性故。二者是，又若问：离贪者以慈悲为何不长久住于有情之义利中？如声闻、缘觉之类，应成于有情之义利中长久住
English
It is so. Secondly, the one free from attachment, it follows that he has the view of sentient beings, because he has compassion. If asked: The one who knows the impermanence, suffering, emptiness, and selflessness of the truth of suffering, and who gives rise to compassion in manifest form, it follows that this is not the view of self that is connected with sentient beings and in accordance with them, because there are no opposing factors such as hatred, and the favorable condition is the practice of previous compassion, because it is the nature of the object of the mind that follows. Again, the one free from attachment, it follows that he becomes attached, because he has compassion. If asked: The compassion of the one free from attachment, it follows that it is not attachment, because there is no imputation of the inverted aspect on the object, but only the knowledge of the stream of suffering of others, because you will be born from this. It pervades, because attachment arises from the imputation of permanence, happiness, self, and self-ownership on the aggregates of phenomena that are not of the nature of permanence, happiness, self, and self-ownership, which are other than the nature of that object. Again, the one free from attachment, it follows that if harm is done to the object of compassion, anger will arise, because he has compassion. If asked: The one free from attachment, it follows that the proximate cause, that is, anger arises from harming the object of compassion, because ignorance is the root of faults such as hatred, and that is also the grasping of sentient beings, because it is absent. Therefore, the compassion of the one free from attachment, it follows that it is considered to be without the fault of hatred, because it does not arise from the cause of ignorance. The third has two, refuting the dispute over the place of dwelling by karma, and refuting the dispute over the place of dwelling by compassion. The first is, if the one free from attachment has a body thrown by karma, then it follows that he will not be liberated from samsara. If asked: The one free from attachment who dwells by karma, it follows that he is not liberated from samsara, because the power of the previous karma that manifests the aggregates of this life has been exhausted, so that body has ceased, and because there is no craving, he does not connect with the continuation of another existence. Whatever one free from attachment dwells in samsara, it follows that even if the power of the karma of action has not been exhausted, he is not bound by samsara, because it is the very nature of being without the faults of samsara. The second is, again, if asked: Why does the one free from attachment not dwell for a long time for the benefit of sentient beings with compassion? Like the Hearers and Solitary Realizers, it follows that they dwell for a long time for the benefit of sentient beings.