Tibetan
ཞི་བ་དང་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་འཚེ་བ་མེད་པ་དང་། མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་ཞུགས་པ་དང་། གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་འགའ་ཞིག་གིས་ཉེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་བཟློག་སྟེ། བློ་རང་ཉིད་ནི་ལམ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེའི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་སྟེ་ངང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་ཙམ་གྱིས་གཉེན་པོ་མིན། །ཕྱོགས་རེ་མགོ་གནོན་ཙམ་གྱིས་གཉེན་པ་མིན། །དེས་ན་མཐའ་དག་དཔྱིས་འབྱིན་གཉེན་པོ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་མེད་མཐོང་བ་བདག་འཛིན་དང་དམིགས་རྣམ་འགལ་བས་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ན་ཆགས་སྡང་གཉིས་ཀྱང་དམིགས་རྣམ་འགལ་བས་ཕན་ཚུན་གཉེན་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་ཆོས་ཅན། འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་ན་ཡང་ཕན་ཚུན་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་གཅིག་ལས་བྱུང་བ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཕན་ཚུན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་བྱམས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་སོགས་ཀྱང་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་མེད་རྟོགས་པ་གཅིག་པུ་གཉེན་པོར་འཆད་ཅེ་ན། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་ཚར་གཅོད་པ་སྟེ་དྲུངས་ནས་འབྱིན་བྱེད་མིན་ཏེ་རྨོངས་པ་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་མེད་པས་དེ་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཉེས་པ་ཀུན་རྨོངས་པ་དེའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། ཉེས་པའི་རྩ་བ་རྨོངས་པ་དེ་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་ཅིང་དེ་དང་འཛིན་སྟངས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སོགས་ན་རེ། འཇིག་ལྟ་ནི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། མ་རིག་པ་ནི་རིག་པ་བཀག་ཙམ་ཡིན་པས་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན་མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། འཇིག་ལྟ་ལས་གཞན་རིག་པ་བཀག་ཙམ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་དང་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་དེ་ལས་ལོག་པར་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཏེ། གནོད་བྱ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱིར་སེམས་བྱུང་ཡིན་ན་སེམ
Chinese
由于具有寂静和安乐的体性，所以是无害的；由于具有无常等对境，所以是进入正确的意义；由于串习达到究竟，所以对于已经变成证悟无我自性的心来说，法性是，由于一些颠倒错乱的分别念产生过患的缘故，即使努力也无法阻止，因为心本身是道路，是证悟无我的那一方的执持者，即成为自然而然的缘故。第三有三：仅仅执持方式不同，不是对治；仅仅压制一方，不是对治；因此，显示彻底根除一切的对治。第一是：如果说，见到无我与我执和对境相违，所以成为我执的对治，那么贪嗔二者也与对境相违，所以也互相成为对治吗？答：贪欲和嗔恨，法性是，即使执持方式不同，也不是互相损害，因为是从执我的一个因产生的缘故，而且也互相成为因和果的事物缘故。第二是：难道没有说，嗔恨的对治是慈爱，贪欲的对治是修不净观等吗？为什么仅仅宣说证悟无我是对治呢？答：缘众生的慈爱等，法性是，不是彻底断除罪过，即从根拔除，因为与愚痴和执持方式不相违，所以不损害它。周遍，因为一切罪过的根本是愚痴的缘故。先前的理由成立，因为罪过的根本愚痴也是坏聚见，并且与它执持方式不相违的缘故。分别说部等说，坏聚见是对于意义颠倒错乱的分别，而无明仅仅是遮止明智，所以那些不应成为一体，如果这样说，无明，法性是，认为无明是坏聚见之外的仅仅遮止明智，是不合道理的，因为明智智慧和对境缘同一个对境，而具有进入颠倒相状的相的缘故。那也是，无明，法性是，缘明智智慧的对境，并且是缘取与那个相状相违的相状，因为明智是正确的智慧的相违品，即是所损害的缘故，并且，总的来说，如果是心生
English
Since it possesses the nature of peace and happiness, it is non-harming; since it has objects such as impermanence, it enters into the correct meaning; since practice has reached the ultimate, for the mind that has become the nature of realizing selflessness, the dharma is, because some inverted thoughts generate faults, even if one tries, it cannot be reversed, because the mind itself is the path, the holder of the side of realizing selflessness, that is, it becomes natural. There are three in the third: merely different ways of holding are not antidotes; merely suppressing one side is not an antidote; therefore, it shows the antidote that completely eradicates everything. The first is: if seeing selflessness is contrary to self-grasping and the object, so it becomes the antidote to self-grasping, then are attachment and hatred also contrary to the object, so do they also become antidotes to each other? Answer: Attachment and anger, the dharma is, even if the ways of holding are different, they are not mutually harmful, because they arise from the same cause of grasping at self, and they also become things of cause and effect to each other. The second is: Isn't it said that the antidote to hatred is love, and the antidote to attachment is contemplating ugliness, etc.? Why is it only said that realizing selflessness is the antidote? Answer: Love, etc., which focuses on sentient beings, the dharma is, it does not completely cut off faults, that is, eradicate from the root, because it is not contrary to ignorance and the way of holding, so it does not harm it. It is pervasive, because the root of all faults is ignorance. The previous reason is established, because the root of faults, ignorance, is also the view of the perishable collection, and it is not contrary to its way of holding. The Vaibhashikas and others say that the view of the perishable is a wrong conception of meaning, and ignorance is merely the prevention of knowledge, so those should not become one. If so, ignorance, the dharma is, thinking that ignorance is merely the prevention of knowledge other than the view of the perishable, is unreasonable, because knowledge, wisdom, and the object focus on the same object, and have the aspect of entering into an inverted state. That is also, ignorance, the dharma is, focuses on the object of wisdom, and is the aspect of taking an aspect contrary to that aspect, because wisdom is the opposite of correct wisdom, that is, it is what is harmed, and in general, if it is a mental event