Tibetan
ས་སོགས་རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་ངེས་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་ནི། ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལ་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐལ་མཉམ་སྟེ་རིགས་འདྲའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའམ། གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པར་འདོད་ན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བློ་རྣམས་ཀུན་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་དུས་ཀུན་གྱི་ཚེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་དེའི་དངོས་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ནི་ཀུན་གྱི་ཚེ་ཉེ་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་སོ། །གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་ལ་སོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། མི་རྟག སྡུག་བསྔལ། བདག་མེད། སྟོང་པ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མཚན་གཞི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་དམིགས་པ་སྟེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཉེས་པ་བདག་དང་། བདག་གིར་ཞེན་པ་དང་། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་སྲེད་པའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། བདག་མིན་ཏེ། བདག་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མི་རྟག་དུ་མ་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། བདག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བདག་གི་བའང་མིན་ཏེ། བདག་དེ་ཁྱོད་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་དེ་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྟག་པའང་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ཏེ་མིན་པས་སོ། །བདག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟག་པ་གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་དུ་མ་ནི་དུས་ཐ་དད་པར་ཏེ་རིམ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྟག་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བདག་ལ་སོགས་པའི་རྟག་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་མི་སྲིད་པར་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་གཞན་ཚོགས་ན་ཡང་ཁྱོད་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ལྡོག་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ལ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་གི་རྒྱུ་གཞན་དག་ནི་ཚོགས་ན་ཡང་ཆོས་གང་ཞིག་མེད་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཚོགས་པ་དེ་ལས་རྒྱུ་གཞན་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་བཤད
Chinese
如果说地等有时不一定产生，那么贪等法，对于某些人来说，就不会产生，因为没有原因，因为缺少同类因。或者，如果认为五大是实因，那么贪欲等一切心识，对于一切人来说，任何时候都会产生。因为对于一切人来说，它们的实因五大在任何时候都存在。这是承认了宗法。第二，建立无常等四种特征，即建立无常、痛苦、无我、空性。第一，作为痛苦真谛基础的五蕴，是无常的，因为有时会消失。第二，五蕴是痛苦的，因为是罪过、我执、我所执以及生老病死等的所依，也是因为受因——贪爱的支配。第三，五蕴不是我，因为与我的特征不符，因为是无常、众多、受他支配的。第四，五蕴也不是我所加持的我所，因为我不是你加持者，因为我不是你的因，因为我是常。这是周遍，常又怎么会是产生果的呢？不会是。我是常，从你一个常法不可能在不同时间次第产生众多果，因为常不是产生果的。此外，我和其他的常法，不可能成为痛苦等的因，即使痛苦等的其他因集合，因为你不存在而导致痛苦等消失，这种现象你是不具备的。这是周遍，即使某些果的其他因集合，因为缺少某种法而不能产生果，那么从这个集合就可以推断出其他的因，而不是其他的。第二，建立痛苦与因，阐述集谛。
English
If it is asserted that earth and so on sometimes do not necessarily arise, then attachment and other dharmas, for some individuals, will not arise because they are without cause, because they are devoid of similar causes. Or, if it is asserted that the elements are the actual cause, then all minds of desire and so on, for all individuals, will arise at all times. Because for all individuals, their actual cause, the elements, are always present. The sign is accepted. Second, there are four aspects to establishing characteristics such as impermanence: establishing impermanence, suffering, selflessness, and emptiness. First, the aggregates of appropriation, which are the basis of the truth of suffering, are impermanent because they sometimes cease to exist. Second, the aggregates of appropriation are suffering because they are the basis of faults, attachment to self, attachment to what belongs to self, and birth, aging, sickness, death, and so on, and also because they are under the control of the cause, craving. Third, the aggregates of appropriation are not self because they do not conform to the characteristics of self, because they are impermanent, numerous, and dependent on others. Fourth, the aggregates of appropriation are not even what is blessed by a self, because the self is not the one who blesses you, because the self is not your cause, because the self is permanent. This is pervasive, how can the permanent be a cause of producing results? It cannot be. Self, as a permanent entity, it is impossible for multiple results to arise from you, a single permanent entity, at different times, that is, sequentially, because the permanent is not a producer of results. Furthermore, self and other permanent entities cannot possibly be the cause of suffering and so on, even if other causes of suffering and so on are assembled, because the cessation of suffering and so on due to your absence is not something you possess. This is pervasive; even if other causes of some results are assembled, if a certain dharma is lacking, the result cannot arise, then from that assembly, other causes can be inferred, and not otherwise. Second, establishing suffering with its cause, explaining the truth of the origin.
Tibetan
་པ་ནི། འདིར་རྒྱན་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་བདེན་པ་ལྷག་མ་གསུམ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་བཞིར་ཕྱེ་བ་དང་། ལྷས་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུ་དང་། འགོག་བདེན་གྱི་འགོག་པ་དང་། ལམ་བདེན་གྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པས་རྣམ་པ་ལྷག་མ་གསུམ་གསུམ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བར་བཤད་པ་དང་གཉིས་ལས། ཕྱི་མ་ལྟར་བཤད་ན་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་བསྒྲུབ། །རྒྱུ་ཉིད་གཞན་དུ་རྟོག་པ་དགག །རྒྱུ་ཡི་གཙོ་བོ་སྲེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བས་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབ། །རྒྱུ་མེད་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་འདི་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་གཏན་མེད་པར་འགྱུར་གྱི་རེས་འགའ་བ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་རྐྱེན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ན་རེ། ཅི་ལྟར་ཚེར་མ་ལ་སོགས་ཀྱི་རྣོ་བ་ཉིད་སོགས་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འདི་དག་རྒྱུ་མེད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད་དོ། །མི་འཐད་དེ། ཚེར་མའི་རྣོ་བ་སོགས་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་ཡོད་དེ། དོན་གཞན་སྔ་མ་རང་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་དེ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དོན་གཞན་སྔ་མ་གང་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གཞན་ཕྱི་མ་གང་སྐྱེ་བའམ་དོན་གཞན་སྔ་མ་གང་འགྱུར་བ་སྟེ་ལོག་པ་ན་ཡང་ཕྱི་མ་ལྡོག་པར་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱི་མའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་དེ་ནི་ཕྱི་མ་དེའི་རྒྱུར་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རེག་བྱ་ཆོས་ཅན། མིག་ཤེས་དེའི་རྒྱུར་ཐལ། དོན་གཞན་ཕྱི་མ་མིག་ཤེས་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རེག་པ་ཆོས་ཅན། མཐོང་བ་སྟེ་མིག་ཤེས་ལ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་བརྒྱུད་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་གྲུབ་ཅིང་། རིགས་མི་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཅན། དབང་ཕྱུག་དང་གཙོ་བོ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་མིན་ཏེ། སྤྱིར་རྟག་པ་རྣམས་རྒྱུ་ཡིན་པ་བཀག་པའི
Chinese
总之，在此，随顺《庄严经论》者将剩余的三谛也分为四种，并且天神显示了集谛的因、灭谛的灭和道谛的道这三种相，因此剩余的三种相就成立了，有两种说法。如果按照后一种说法，则有三种：论证痛苦与因相关；遮破认为因是其他的观点；显示因的主要因素是贪爱。第一种又分为两种：因为偶尔产生而论证与因相关；遮破论证无因的理由。第一种是：这个痛苦，具有因，因为是偶尔产生的。这是周遍的，如果无因，则会恒常存在或完全不存在，不会是偶尔存在，因为如果是无因，则不需要依赖其他条件。第二种是：有些人，即主张自性是因的人说：就像荆棘等的锐利等是无因的，这样这些痛苦也会无因而生。这是不合理的，荆棘的锐利等和痛苦的真谛，也具有因，因为存在着其他的、先前的、随之而行或返回的事物。这是周遍的，任何其他的、先前的存在，依赖于它，任何其他的、后来的事物产生，或者任何其他的、先前的改变，即返回，那么后来的事物也会返回，随之而行或返回的事物，就被称为后者的因。那么，眼识的所缘缘的因所触及的事物，是眼识的因吗？因为其他的、后来的事物，即眼识，随之而行或返回的事物。眼识的所缘缘的因所触及的事物，是所见，即眼识的理由，是间接的因，因为是眼识的所缘缘所变的色的因。第二种是：这样，痛苦被论证为与因相关，并且也不会从不同类的因中产生，比如，这个痛苦，不可能从自在天和常一主宰等产生，因为一般而言，常法已经被遮破为因了。
English
In short, here, those who follow the Ornament for Clear Realization also divide the remaining three truths into four aspects each, and the gods show the three aspects of the cause of the truth of origination, the cessation of the truth of cessation, and the path of the truth of the path, so the remaining three aspects are established, there are two statements. If according to the latter statement, there are three: proving that suffering is related to the cause; refuting the view that the cause is other; showing that the main factor of the cause is craving. The first is divided into two: proving that it is related to the cause because it occasionally arises; refuting the reason for proving no cause. The first is: this suffering, has a cause, because it is occasionally produced. This is pervasive, if there is no cause, it will always exist or completely not exist, it will not be occasional, because if it is without cause, it does not need to depend on other conditions. The second is: some people, that is, those who claim that nature is the cause say: just as the sharpness of thorns, etc. is without cause, so these sufferings will also arise without cause. This is unreasonable, the sharpness of thorns, etc. and the truth of suffering, also have a cause, because there are other, previous things that follow or return. This is pervasive, any other, previous existence, depending on it, any other, later things arise, or any other, previous change, that is, return, then the later things will also return, the things that follow or return are called the cause of the latter. Then, is the object touched by the cause of the objective condition of eye consciousness the cause of eye consciousness? Because other, later things, that is, eye consciousness, follow or return. The object touched by the cause of the objective condition of eye consciousness is what is seen, that is, the reason for eye consciousness, is an indirect cause, because it is the cause of the color that has become the objective condition of eye consciousness. The second is: in this way, suffering is proven to be related to the cause, and it will not arise from different kinds of causes, for example, this suffering, it is impossible to arise from Ishvara and the permanent sovereign, etc., because in general, permanent dharmas have been refuted as causes.