Tibetan
ན་ཆགས་བྲལ་སྲིད་པར་ཐལ། ཆགས་བྲལ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ལུས་ཅན་ཀུན་ཆོས་ཅན། ཆགས་སོགས་དང་ལྡན་ཏེ། ཆགས་སོགས་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། འདོད་ཆགས་ཆེ་ཆུང་མཚུངས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ཁྱད་མེད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། འབྱུང་བ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ལས་ཆགས་སོགས་ཆེ་ཆུང་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འབྱུང་བ་རྣམས་ལས་སྐྱེས་པའི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་སྲོག་ཆགས་ཙམ་དང་། ཆེས་སྲོག་ཆགས་དང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་ཐལ། འབྱུང་བ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ལས་ཆགས་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་ཐ་མལ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་འགྲིབ་པ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མཐར་འབྱུང་བ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་ཆགས་པ་དེ་ཁྱོད་ལ་སྔར་ཡོད་པ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱི་མ་འགའ་ཞིག་ལ་དེ་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། འབྱུང་བ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆགས་པ་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདིའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུའི་སྒོ་ནས་ཆགས་བྲལ་མེད་པ་དགག །དཔེའི་སྒོ་ནས་ཆགས་བྲལ་མེད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་འཕེལ་འགྲིབ་ལས་ཆགས་སོགས་འཕེལ་འགྲིབ་ཐ་དད་ཀྱང་ཐ་མལ་པ་ཆོས་ཅན། ཆགས་པ་གཏན་མེད་དུ་འགྲོ་བ་མིན་ཏེ། ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚུངས་པའི་བདག་ཉིད་འབྱུང་བ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལུས་ཅན་ཀུན་ལ་ཆོས་ཅན། འདོད་ཆགས་སོགས་ཆེ་ཆུང་ཡང་འདྲ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཆགས་སོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་འདྲ་བ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ཙམ་ཁྱད་མེད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། རྒྱུ་བ་ལང་དུ་མཚུངས་པའི་བདག་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་བ་ལང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་བ་གླང་དང་། ཤིན་ཏུ་བ་གླང་དང་། ཆེས་ཤིན་ཏུ་བ་གླང་ངོ་སྙམ་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པའམ། ཚུ་རོལ་མཛེས་པ་བས་ས་སོགས་ལ་སྲོག་ཆགས་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་སྐབས་འདིར་ཡང་ས་སོགས་ལས་སྐྱེས་པའི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་སྲོག་ཆགས་དང་། ཆེས་སྲོག་ཆགས་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་རིམ་པ་ལ་ལར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། མེ་ལ་དྲོ་བའི་རེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་རིམ་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན་ཡང་དྲོ་བ་མེད་པའི་མེ་འགའ་ཡོད་པ་མིན
Chinese
那么，可以成立为有离贪。这是对成立无离贪的对方辩驳的驳斥。第一点是：如果说一切有情都是有法，具有贪等，因为没有超出贪等之实因，也就是地、水、火、风的自性。那么，一切有情都是有法，贪欲的大小应该变得相同，因为产生贪欲的实因，也就是地、水、火、风，是无有差别的。第二点是：如果说因不成，因为地、水、火、风有大小的差别，所以贪等才会有大小的产生。那么，从地、水、火、风所生的众生，仅仅是众生，以及最众生，和极最众生，应该有差别，因为地、水、火、风的大小差别，所以贪的大小才有差别。即使没有那样的差别，但一般人是有法，你相续中的地、水、火、风，因为有殊胜和衰减的缘故，最终会像地、水、火、风断绝一样，贪也会从你原先具有的，在你的一些后来的特殊阶段中变得没有。因为地、水、火、风是你相续中的贪，是这种增减差别的所依。第三点分为两部分：从因的角度破斥无离贪，从比喻的角度破斥无离贪。第一点是：如果说虽然地、水、火、风的增减导致贪等的增减不同，但一般人是有法，贪不会完全消失，因为贪等的因，也就是地、水、火、风的自性不会消失。那么，一切有情都是有法，贪欲等的大小也应该变得相同，因为产生相同自性的贪等的因，仅仅是地、水、火、风，是无有差别的。这是有周遍的，因为从作为因的牛完全相同的自性所产生的，以牛为对境的意识，不会有这是牛，这是很牛，这是非常牛的差别。或者，在顺世外道认为从地等产生众生的情况下，从地等所生的众生，对于众生，以及最众生等差别的次第，在有些情况下是不存在的缘故。第二点是：火虽然有热触大小次第的差别，但没有没有热的火。
English
Then, it can be established that there is detachment from attachment. This is a refutation of the opponent's rebuttal to establishing the absence of detachment from attachment. The first point is: If it is said that all sentient beings are the subject, possessing attachment, etc., because they do not go beyond the actual cause of attachment, etc., which is the nature of the elements. Then, all sentient beings are the subject, the size of desire should become the same, because the actual cause of producing desire, which is the elements, is without difference. The second point is: If it is said that the sign is not established, because there is a difference in the size of the elements, so attachment, etc., are born in different sizes. Then, the beings born from the elements should have differences such as merely beings, and most beings, and extremely most beings, because the difference in the size of the elements causes the difference in the size of attachment. Even if there is no such difference, ordinary people are the subject, the elements in your continuum, because of the reason that there are excellence and decline, will eventually become like the elements ceasing, and the attachment will become absent in some of your later special stages from what you originally had. Because the elements in your continuum are the basis for this difference of increase and decrease in attachment. The third point is divided into two parts: refuting the absence of detachment from the perspective of cause, and refuting the absence of detachment from the perspective of example. The first point is: If it is said that although the increase and decrease of the elements leads to different increases and decreases of attachment, etc., ordinary people are the subject, attachment will not completely disappear, because the cause of attachment, etc., which is the nature of the elements, will not disappear. Then, all sentient beings are the subject, the size of desire, etc., should also become the same, because the cause of producing the same nature of attachment, etc., is merely the elements, which are without difference. This is pervasive, because from the completely identical nature of the cow as the cause, the consciousness with the cow as the object will not have the difference of thinking this is a cow, this is a very cow, this is an extremely cow. Or, in the case where the Lokayata (materialists) believe that beings are born from earth, etc., for the beings born from earth, etc., the order of differences such as beings, and most beings, etc., does not exist in some cases. The second point is: Although fire has differences in the order of the size of warm touch, there is no fire without warmth.
Tibetan
་པ་དེ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་འབྱུང་བ་འཕེལ་འགྲིབ་ལས་ཆགས་སོགས་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་ཆགས་པ་གཏན་མེད་དུ་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་པས་དེ་ཡོད་པ་ལས་དེ་མེད་འགྱུར་ཞེས་པའི་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ངེད་ཀྱི་རྟགས་ལ་དོན་གཞན་འཕེལ་འགྲིབ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་དེ་མེ་དང་དྲོ་བ་ལ་མ་ཞུགས་ཏེ། འདི་ལྟར་དྲོ་བ་ཆོས་ཅན། མེ་ལས་དོན་གཞན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མེ་འཕེལ་འགྲིབ་ལས་ཁྱོད་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ལས་མེ་དོན་གཞན་ཡིན་པ་ཚད་མས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་འབྱུང་བ་ལ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་སྲིད་དེ། འབྱུང་བ་ལས་དོན་གཞན་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་བ་འཕེལ་འགྲིབ་ལས་ཁྱོད་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཡོན་ཏན་གང་ཞིག ཡོན་ཏན་ཅན་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། ཡོན་ཏན་ཅན་དེ་ལས་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་རིམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཡོན་ཏན་ཅན་དེའི་ཁྱད་པར་ཕྱི་མ་ནི་ལ་ལར་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འབྱུང་བ་ལས་དོན་གཞན་པའི་དཀར་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ཕྱི་མ་འགའ་ཞིག་ལ་ཆད་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་འབྱུང་བ་ལས་གསར་དུ་བྱུང་ཡང་འབྱུང་བ་ལ་ངེས་པར་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆགས་སོགས་ཀྱང་ཡིན་པས་སྔ་ན་མེད་པ་འབྱུང་བ་ལ་ཞེས་པའི་ཐལ་བ་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ལ་ཁྱོད་ཡོད་པར་ངེས་པ་མིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་དེ་དག་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་མི་ཤེས་ཀྱི་དབྱེར་མེད་ཡིན་ལ། ཁྱོད་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་སོགས་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་མི་ཤེས་ཡིན་པ་དེ་ཆགས་སོགས་ལ་ཡང་མཚུངས་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་མི་ཤེས་ཡིན་པ་དེ་ཆགས་སོགས་ལ་མཚུངས་པ་མིན་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་མཚུངས་ན་ཆགས་སོགས་དང་འབྱུང་བ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་ཐལ། འབྲལ་མི་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆགས་སོགས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པས་འབྱུང་བ་ཡོད་ཀྱང་རེས་འགའ་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་ཡུལ་ཡང་ཁྱོད་རེས་འགའ་སྐྱེ་བར་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་མེད་ཀྱང་རང་གིས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཆག
Chinese
就像那样。在这里，虽然地、水、火、风的增减导致了成等增减的差别，但成坏不可能完全消失，因此“有它就会变成没有它”的遍（周遍关系）是不确定的。如果这样说，没有过失。因为我们的理由具有“与其它不同且具有增减”的差别，所以它不包括火和热。像这样，热，作为法，以不同于火的方式，你不是由火的增减而增减的，因为你与火不同，已被量（ प्रमाण ）所否定。因此，成等，作为法，你有可能在地、水、火、风上中断，因为以不同于地、水、火、风的方式，你是由地、水、火、风的增减而增减的。这是周遍的。任何功德，存在于功德之物以外的功德，那些具有来自功德之物的增减差别的功德，那些功德之物的后来的差别，在某些情况下会消失。例如，不同于地、水、火、风的白等功德，在地、水、火、风的某些后来的差别上会消失，就像那样。第二种情况是，色等虽然从地、水、火、风新产生，但必定存在于地、水、火、风中，成等也是如此，因此“先前不存在于地、水、火、风中”的推论是不确定的。如果这样说，成等，作为法，你不像色等那样必定存在于地、水、火、风中，因为色等那些与地、水、火、风是不可分离的无别，而你与地、水、火、风是可以分离的。如果色等与地、水、火、风不可分离，成等也相同，如果这样说，色等，作为法，你与地、水、火、风不可分离，这与成等不相同。如果相同，那么成等和地、水、火、风，作为法，应该在所有方面同时产生，因为是不可分离的事物，这会成为过失。如果成等依赖于外在的对境缘起，即使地、水、火、风存在，有时也不会产生，如果这样说，成等，作为法，外在的所取境也不是必定使你有时产生的，因为即使没有外在的境，你也是仅仅以自己分别的方式作为境而产生的。第二，成……
English
Similarly, although the increase and decrease of the elements (earth, water, fire, wind) cause differences in the increase and decrease of arising, etc., it is impossible for arising to completely disappear. Therefore, the pervasion that 'if it exists, it will become non-existent' is uncertain. If you say that, there is no fault. Because our reason has the distinction of 'being different and having increase and decrease,' it does not include fire and heat. Like this, heat, as a subject, in a way that is different from fire, you are not increased or decreased by the increase and decrease of fire, because it has been negated by valid cognition (pramana) that you are different from fire. Therefore, arising, etc., as a subject, it is possible that you will be interrupted in the elements, because in a way that is different from the elements, you are increased or decreased by the increase and decrease of the elements. This is pervasive. Any quality that exists apart from the qualified object, those qualities that have the order of differences of increase and decrease from that qualified object, those later differences of that qualified object will disappear in some cases. For example, qualities such as white, which are different from the elements, will disappear in some later differences of the elements, just like that. The second case is that although form, etc., newly arise from the elements, they must exist in the elements, and the same is true of arising, etc. Therefore, the inference that 'it did not previously exist in the elements' is uncertain. If you say that, arising, etc., as a subject, you are not necessarily present in the elements like form, etc., because form, etc., are inseparable and undifferentiated from the elements, while you are separable from the elements. If form, etc., are inseparable from the elements, and the same is true of arising, etc., if you say that, form, etc., as a subject, your being inseparable from the elements is not the same as arising, etc. If they are the same, then arising, etc., and the elements, as subjects, should arise simultaneously in all aspects, because they are inseparable things, which would be a fault. If arising, etc., depend on external objective conditions, and sometimes do not arise even if the elements exist, if you say that, arising, etc., as a subject, the external object of apprehension is also not necessarily what causes you to arise sometimes, because even without an external object, you arise merely by taking your own conceptualization as an object. Second, arising...