Chinese
因为对治品的串习，你的因就会穷尽，并且因为了知你的因的自性，所以了知因的对治品也成立。第四，从那之中产生救护的方式是：薄伽梵法，是经部供赞中所说的救护者，因为以自己所见并亲身经历的道，如实宣说的方式，救护所化众生脱离痛苦。如何如实宣说呢？薄伽梵法，不会说谎，即不会颠倒地说，因为那样说没有结果，即没有必要。如果认为因为没有慈悲心所以颠倒地说，薄伽梵法，不是因为没有慈悲心而颠倒地说，因为具有大慈悲心，因为身语意的行为，都是为了他人的利益，在无数劫中不断地修习和串习。第五，因此成立具有能立，薄伽梵法，你具有是量士夫的能立，因为你的能立，以慈悲和理智已经成立，并且由此成立了导师、善逝和救护者自然而然地产生。第三，从没有努力而遮止，进而成立努力，有五点：以正量理智成立救护者。从那之中成立善逝的方式。从那之中成立导师的方式。从那之中成立慈悲的方式。因此成立已经努力。第一点有二：宣说四谛是救护者。以理智成立所宣说的四谛。第一点是：在宣说救护者的意义是宣说道谛时，从解释中，或者说，因为以四种能立以顺向的方式解释，仅仅成立了具有能立，或者说，因为以逆向的方式解释，也成立了对能立的努力，即薄伽梵法，是救护者，因为对于希求解脱者，如实地宣说了所知是痛苦，所断是集，所证是灭，所修是道，即四谛。以如实宣说的能立，导师如何宣说四谛，如实
English
Because the antidote is familiar, your cause will be exhausted, and because knowing the nature of your cause, knowing the antidote to the cause is also established. Fourth, the way to be saved from that is: The Bhagavan Dharma is the savior mentioned in the sutra's praise, because by the way of truly proclaiming the path seen and experienced by oneself, saving the disciples from suffering. How to proclaim truthfully? The Bhagavan Dharma does not lie, that is, does not speak upside down, because there is no result in saying that, that is, there is no need. If you think that because there is no compassion, you speak upside down, Bhagavan Dharma, it is not because there is no compassion that you speak upside down, because you have great compassion, because all the actions of body, speech and mind are for the benefit of others, and you have been constantly practicing and familiarizing yourself in countless kalpas. Fifth, therefore, it is established that there is a proof, Bhagavan Dharma, you have the proof of being a valid person, because your proof has been established by compassion and reason, and from this it is established that the teacher, the Sugata, and the savior arise naturally. Third, from not making efforts to prevent, and then establishing efforts, there are five points: Establishing the savior with positive reasoning. The way to establish the Sugata from that. The way to establish the teacher from that. The way to establish compassion from that. Therefore, it is established that efforts have been made. The first point has two: Proclaiming the Four Noble Truths is the savior. Establishing the Four Noble Truths to be proclaimed with reason. The first point is: When explaining the meaning of the savior is proclaiming the Truth of the Path, from the explanation, or because the four proofs are explained in a forward manner, it is only established that there is a proof, or because it is explained in a reverse manner, it is also established that efforts have been made on the proof, that is, the Bhagavan Dharma is the savior, because for those who seek liberation, the knowable is suffering, the abandonment is accumulation, the attainment is cessation, and the practice is the path, that is, the Four Noble Truths are proclaimed truthfully. With the proof of truthfully proclaiming, how does the teacher proclaim the Four Noble Truths, truthfully
Tibetan
ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གཞུང་འོག་མ་རྣམས་དང་སྦྱོར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། མཚན་གཞི་མཚན་ཉིད་བསྒྲུབས་ཏེ་སྡུག་བདེན་བཤད། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཀུན་འབྱུང་བཤད། །སྡུག་བསྔལ་འགགས་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་འགོག་བདེན་བཤད། །བདག་ལྟའི་གཉེན་པོ་བསྒྲུབས་ཏེ་ལམ་བདེན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་གཞི་འཁོར་བ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ། །མཚན་ཉིད་མི་རྟག་ལ་སོགས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བ་ཅན་དུ་བསྟན། །འཁོར་བ་ཡོད་པར་རིགས་པས་བསྒྲུབ། །འཁོར་བ་མེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལས་དང་། རྣམ་སྨིན་གསུམ་པོ་བར་མེད་པར་འཁོར་བ་ཅན་གྱི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་སྡུག་བསྔལ་བའི་འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གོམས་ལས་གསལ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ། །ཉེར་ལེན་རིགས་མཐུན་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་དགོད། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཆད་ལྟ་བ་ན་རེ། འཁོར་བ་ཅན་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ཆགས་སོགས་གོམས་པ་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ། རང་རྒྱུད་ལ་ཆགས་སོགས་གསལ་བར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཚེ་འདིར་སྔར་ཆགས་སོགས་གོམས་པ་ཉིད་ལས་ཕྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆགས་སོགས་རྒྱུ་མེད་སྐྱེ་བ་དགག །རིགས་མི་མཐུན་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །དེས་ན་རིགས་མཐུན་རྒྱུ་རུ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆགས་སོགས་གོམས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་ན་རྒྱུ་མེད་དམ་རྒྱུ་གཞན་ཡོད། དང་པོ་ལྟར་ན་ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། འདོད་རྒྱལ་བ་རྒྱུ་མེད་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ནད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ལྡོག་པ་མེད་པས་འབྲས་བུ་མིན། །རྗེས་འགྲོ་མེད་པས་འབྲས་བུ་མིན། །འབྲས་བུ་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། །རང་ལ་མཚུངས་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཆགས་སོགས་རྒྱུ་མེད་མ་ཡིན་ཀྱང་གོམས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། རླུང་མཁྲིས་བད་ཀན་གསུམ་ལས་རིམ་པ་ལྟར་གཏི་མུག་དང་ཞེ་སྡང་འདོད་ཆགས་གསུམ་གསལ་བར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཏི་མུག་སོགས་ཆོས་ཅན
Chinese
以理证成立之故，是与下文各论著相连属。第二（谛）有四：立基、立自性而说苦谛，立苦及其因由而说集谛，立苦之灭尽而说灭谛，立对治我见而说道谛。第一（苦谛）有二：立基为轮回之体，立自性为无常等等。第一（立基为轮回之体）有三：显示痛苦为轮回之体，以理证成立轮回存在，若无轮回则有太大的过失。第一（显示痛苦为轮回之体）是：烦恼、业和异熟三者无间地成为轮回之体的近取蕴，法性，是苦谛，因为以三种痛苦直接或间接地成为痛苦的有为法之故。第二（立自性为无常等等）有二：以串习而明了之相来成立，以近取之同类相来成立。第一（以串习而明了之相来成立）有二：立宗，遣除争论。第一（立宗）是：断见者说，所谓轮回之体不合理，因为没有前后世之故。如果这样说，刚出生的婴儿，法性，串习等先前已经存在，因为在自相续中明了地产生串习等之故。遍，因为在此生中，先前串习串习等，之后清楚地看到贪欲等之故。第二（遣除争论）有三：遮止贪欲等无因而生，遮止从不同类产生，因此成立同类为因。第一（遮止贪欲等无因而生）是：如果贪欲等不是从串习产生，那么就是无因或者有其他因。如果如第一种情况，贪欲等，法性，不是随意的无因，因为有时会产生之故。遍，因为如果是无因，那么与有时产生相违之故。第二（遮止从不同类产生）有二：遮止从疾病之因产生，遮止从地水火风之因产生。第一（遮止从疾病之因产生）有四：不遍故非果，不随行故非果，若是果则有太大的过失，遣除与自己相同之争论。第一（不遍故非果）是：贪欲等不是无因，但不是从串习产生，因为从风、胆、涎三种依次清楚地产生愚痴、嗔恨、贪欲三种之故。如果这样说，愚痴等，法性。
English
That which is established by reasoning is connected to the subsequent treatises. The second (Truth) has four: establishing the basis and characteristics and explaining the Truth of Suffering; establishing suffering along with its causes and explaining the Truth of Origin; establishing the cessation of suffering and explaining the Truth of Cessation; establishing the antidote to the view of self and explaining the Truth of the Path. The first (Truth of Suffering) has two: establishing the basis as the nature of cyclic existence; establishing the characteristics as impermanence, etc. The first (establishing the basis as the nature of cyclic existence) has three: showing suffering as the nature of cyclic existence; establishing the existence of cyclic existence through reasoning; if there is no cyclic existence, there would be a great fault. The first (showing suffering as the nature of cyclic existence) is: The aggregates of appropriation of cyclic existence without interruption of afflictions, karma, and maturation, the dharma, is the Truth of Suffering, because it is a conditioned phenomenon of suffering directly or indirectly through the three sufferings. The second (establishing the characteristics as impermanence, etc.) has two: establishing through the sign of clarity from habituation; establishing through the sign of similar appropriation. The first (establishing through the sign of clarity from habituation) has two: stating the reason, refuting the argument. The first (stating the reason) is: The nihilist says, the so-called nature of cyclic existence is unreasonable, because there is no past or future life. If so, the newborn infant, the dharma, has habituation, etc., that has gone before, because habituation, etc., clearly arises in one's own continuum. It pervades, because in this life, from the habituation of habituation, etc., one clearly sees attachment, etc., later. The second (refuting the argument) has three: refuting the arising of desire, etc., without a cause; refuting arising from dissimilar causes; therefore, establishing that similar causes are the cause. The first (refuting the arising of desire, etc., without a cause) is: If desire, etc., does not arise from habituation, then it is either without a cause or has another cause. If it is like the first case, desire, etc., the dharma, is not an arbitrary cause, because it is sometimes seen to arise. It pervades, because if it is without a cause, it is contradictory to sometimes arise. The second (refuting arising from dissimilar causes) has two: refuting arising from the cause of disease; refuting arising from the cause of the elements. The first (refuting arising from the cause of disease) has four: not pervasive, therefore not a result; not following, therefore not a result; if it is a result, there would be a great fault; refuting the argument that is the same as oneself. The first (not pervasive, therefore not a result) is: Desire, etc., is not without a cause, but it does not arise from habituation, because from the three, wind, bile, and phlegm, the three, ignorance, hatred, and desire, clearly arise in order. If so, ignorance, etc., the dharma.