Tibetan
ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་འབྲས་དུས་ཀྱི་སྟོན་པ་འབྱུང་སྟེ། ཁྱོད་ལས་སྤང་བྱ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་དང་། གཉེན་པོ་བདག་མེད་མཐོང་བ་དེ་ལ་རིམ་པ་ལྟར་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དག་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འཁོར་འདས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་ཐམས་ཅད་གསལ་བ་དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་ཀྱང་གསལ་བའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་གཞན་དོན་ལ་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་སངས་རྒྱས་དང་། ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་ཤིང་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་མཐའ་དག་མཁྱེན་པ་འདི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་ཐབས་གོམས་པར་མཛད་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་དུ་སྟོན་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། གཞན་ལ་ལམ་སྟོན་པ་དེའི་རྒྱུའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །བཞི་པ་ནི། བསམ་པ་འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་ཐབས་གོམས་པའི་སྟོན་པ་གཉིས་པོ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། བདེ་གཤེགས་དང་སྟོན་པའི་རྒྱུ་རུ་མདོའི་མཆོད་བརྗོད་ལས་བཤད་དེ། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་དུ་རང་གཞན་གྱི་དོན་གྲུབ་པའི་བདེ་གཤེགས་དང་སྐྱོབ་པ་ལས་དང་པོ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དེ་ལས་བདེ་གཤེགས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་བདེ་བར་གཤེགས་སུ་བསྟན། །སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་མེད་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐད་དོད་སུ་ག་ཏ་ཞེས་པ་ཡིན་ལ། སུ་ཞེས་པ་ལེགས་པ་སོགས་དང་། ག་ཏ་སྤོང་བ་ལ་འཇུག་པ་ལྟར་ན་བདག་མེད་མཐོང་བ་ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། བདེ་གཤེགས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་གསུམ་ལྡན་གྱི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལེགས་པར་སྤངས་པ། སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པ། མ་ལུས་པར་སྤངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་པ་ཆོས་ཅན། ལེགས་པར་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་མིན་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིས་ཕྱི་རོལ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྲུབ་སྟེ། སྤངས་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའམ་དེའི་ཐབས་ལ་སྦྱོར་བ་ལས་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་པ་ཆོས་ཅན། སླར་མི་གཤེགས་པར་སྤངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བདག་ལྟའི་ས་བོན་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིས་ཐེག་དམན་སློབ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྲུབ་སྟེ། ཐེག་དམན་སློབ་པ་ལ་སྐྱེ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ནི་ཀུན་འབྱུང་པ་དག་ལན་གཅིག་སྤངས་ཀྱང་སླར་ཡང་ལྡོག་ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤངས་པ་དེའི་རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཆོས་ཅན། སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་རྣམ་བདེན་པ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་བདག་འཛིན་དང་འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་པ་སྟེ་འགལ་བ་དང་། སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་པ་ཆོས་ཅན། མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དུ་མར་ཐབས་མང་པོ་ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྲུབ་སྟེ། དེ་དག་ལ་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་མེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནད་མེད་པ་ཡིན་ཀྱང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་བཤད་པ་ལ་ཐུགས་མི་གསལ་བ་ཉིད་ལུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་པ་ན་སྤྲེའུ་ལྟར་མཆོངས་བྱེད་པ་དང་། ངག་གི་གནས་ངན་ལེན་འགའ་ཞིག་ལ་དམངས་རིགས་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་དང་། སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་རེས་འགའ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱལ་དཔོག་པ་ཁ་ཅིག ཐུབ་པ་ཆོས་ཅན། སྐྱོན་ཟད་པ་མིན་ཏེ། ངག་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེས་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་ལྷག་ལྡན་ཉིད་དུ་བསྟན། །བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ངག་སྨྲ་སོགས་འདི་ཆོས་ཅན། ཐུབ་པ་སྐྱོན་ཟད་པ་མ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་འཁྲུལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐྱོན་རྣམས་མི་ཟད་པ་ཉིད་ཅེས་དམ་བཅས་ན་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། དེ་སྤོང་བའི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རམ། ཡང་ན་ཐབས་ནི་ཡོད་ཀྱང་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་གྲང་ན་རྟགས་གསུམ་ཀ་མ་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་རིམ་པ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡི་ནི་གཉེན་པོ་གོམས་པས་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡིས་རྒྱུའི་གཉེན་པོ་དེ་ཤེས་པའང་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་དེ་ལས་སྐྱོབ་པ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་ལས་གསུངས་པའི་སྐྱོབ་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་ཀྱིས་གཟིགས་ཤིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གསུངས་པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གསུངས་ཤེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། བརྫུན་ཏེ་ལམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་གསུངས་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ལ་འབྲས་བུ་སྟེ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གལ་ཏེ་བརྩེ་བ་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གསུང་ངོ་སྙམ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། བརྩེ་བ་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གསུང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྩོམ་པ་ཀུན་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དུ་མར་སྦྱོར་ཞིང་གོམས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་དེས་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཐུགས་རྗེ་རིགས་པས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཅིང་དེ་ལས་སྟོན་པ་དང་། བདེར་གཤེགས་དང་། སྐྱོབ་པ་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བར་བསྒྲུབ་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནན་ཏན་མ་བྱས་བཀག་ནས་བྱས་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། སྐྱོབ་པ་དངོས་སྟོབས་རིགས་པས་བསྒྲུབ། །དེ་ལས་བདེར་གཤེགས་གྲུབ་པའི་ཚུལ། །དེ་ལས་སྟོན་པ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། །དེ་ལས་བརྩེ་བ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། །དེས་ན་ནན་ཏན་བྱས་པར་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདེན་བཞི་སྟོན་པ་སྐྱོབ་པར་བསྟན། །བསྟན་བྱ་བདེན་བཞི་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱོབ་པའི་དོན་ལམ་བདེན་གསུངས་པ་ལ་བཤད་པ་ལས་ཡང་ན་ཞེས་པའམ་སྒྲུབ་བྱེད་བཞི་པོ་ལུགས་འབྱུང་དུ་བཤད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་ཙམ་གྲུབ་པ་ལས་ཡང་ན་ལུགས་ཟློག་ཏུ་བཤད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་ནན་ཏན་བྱས་པ་ཡང་གྲུབ་བོ་ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སྐྱོབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་ལ་ཤེས་བྱ་སྡུག་བསྔལ། སྤང་བྱ་ཀུན་འབྱུང་། ཐོབ་བྱ་འགོག་པ། བསྟེན་བྱ་ལམ་སྟེ་བདེན་པ་བཞི་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་སྟོན་པ་འདིས་བདེན་བཞི་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་དངོས་སྟོབས་
Chinese
法性啊！从你那里将产生果时的导师，从你那里，应断除的轮回的因果，以及对治无我的见解，对于这些次第的过患和功德有多少，都将变得非常清楚。由于了知轮涅的一切过患和功德，所以薄伽梵法性啊！痛苦之因烦恼的习气，身语意三无法使用的体性被断除了，因为心也达到了清明的究竟。因此，大雄能够自然而然地利益他人的佛陀法性啊！比犀牛般的自佛和声闻等更为殊胜，因为这是断除了烦恼习气以及了知轮涅一切过患和功德的缘故。以前串习方便的那个法性啊！我认为在经部的供养赞颂中被说为导师，因为为他人指路是那个因的意义。第四是，发心 желать 利益众生，以及行为串习方便的导师这二者法性啊！在经部的供养赞颂中被说为善逝和导师之因，因为在经部的供养赞颂中，首先产生的是成就自他利益的善逝和救护者。从第三个产生善逝的方式有两种：宣说断德圆满为善逝，遣除无断德圆满的诤论。第一种有两种：略说和广说。第一种是，善逝的梵语是苏伽陀，苏的意思是善等，伽陀是断除，如果按照这种解释，那么从长久串习见无我中，断除了痛苦之因习气等的断除，那个断除法性啊！就是善逝，因为是具有三种功德的断除。第二种有三种：善于断除，不再退转地断除，完全断除。第一种是，佛陀的断除法性啊！是善于断除，因为是无漏的痛苦之因的断除。这证明了比外道更为殊胜，因为那个断除是从现量见到无我或者修习那个方便中产生的断除的缘故。
English
Dharmata! From you will arise the teacher of the time of fruition. From you, the causes and effects of samsara to be abandoned, and the antidote, the view of selflessness, will become very clear as to how many faults and merits there are in order. Because all the faults and merits of samsara and nirvana are clear, therefore, Bhagavan Dharmata! The cause of suffering, the habitual tendencies of afflictions, the nature of being unusable by body, speech, and mind, has been abandoned, because the mind has also reached the ultimate of clarity. Therefore, the Buddha Dharmata, the great hero who spontaneously engages in the benefit of others! It is more superior than the rhinoceros-like self-Buddhas and the Shravakas, because it is the abandonment of afflictive habitual tendencies and the knowledge of all the faults and merits of samsara and nirvana. That which was previously practiced as a method, Dharmata! I think it is taught as the teacher in the offering praise of the Sutra, because pointing the way for others is the meaning of that cause. The fourth is, the intention to benefit beings, and the action, the teacher who is accustomed to methods, these two, Dharmata! It is said in the offering praise of the Sutra as the cause of the Sugata and the teacher, because in the offering praise of the Sutra, the Sugata and the protector who accomplish the benefit of themselves and others arise first. There are two ways in which the Sugata arises from the third: Declaring the perfection of abandonment as the Sugata, and refuting the dispute of the absence of the perfection of abandonment. There are two types of the first: brief explanation and detailed explanation. The first is, the Sanskrit word for Sugata is Sugata, where Su means good, etc., and Gata means abandonment. According to this explanation, the abandonment of the cause of suffering, habitual tendencies, etc., from the long-term practice of seeing selflessness, that abandonment, Dharmata! is the Sugata, because it is the abandonment with three qualities. The second has three types: well abandoned, irreversibly abandoned, and completely abandoned. The first is, the Buddha's abandonment, Dharmata! is well abandoned, because it is the abandonment that is not the basis of contaminated suffering. This proves that it is more superior than the outsiders, because that abandonment is the abandonment that arises from directly seeing selflessness or practicing that method.
Chinese
第二，佛陀的断证，是永不退转的断证，因为是断除了我见种子的断证。这证明了其比小乘的学道者更为殊胜，因为小乘的学道者，对于生是苦谛，以及贪欲等过患是集谛，即使断除一次，据说还会再次退转。那么，断证的因是什么呢？证悟无我的智慧，是永不退转的断证之因，因为所缘行相是真实现象，即没有颠倒，并且与我执和执著方式不同，即是相违的，以及心的自性，即是成为自性之故。第三，佛陀的断证，是完全断除的断证，因为从多种方式、多种方法、长期串习中，断除了烦恼的习气。这证明了其比声闻缘觉阿罗汉更为殊胜，因为他们虽然没有烦恼之因，也没有痛苦之果的疾病，但是对于三乘道的讲解并不清楚，并且身体的不良行为，在乞食时像猴子一样跳跃，以及语言的不良行为，例如称呼某些人为贱民等等，以及心的不良行为，有时没有安住于等持，具有未被授记的心之状态等等。第二部分分为两点：辩论和回答。第一点：某些国王的占卜师说，能仁（佛陀）不是断尽过失的，因为说话，以及因为是士夫等等。第二部分分为两点：揭示能立是过剩的，以及通过考察所立之义进行驳斥。第一点：说话等等，这对于论题，是错误地成立能仁不是断尽过失的，因为如此成立会怀疑退转。第二点：如果立宗为过失没有断尽，那么其能立是因为恒常的缘故吗？或者是因为没有断除的方法吗？或者是因为有方法但不知道的缘故吗？如果这样进行辨别，那么三个理由都不成立，因为理由依次是你有因，以及你
English
Secondly, the Buddha's abandonment is the abandonment that never regresses, because it is the abandonment that abandons the seeds of the view of self. This proves that it is more superior than the Hinayana practitioners, because for the Hinayana practitioners, birth is the truth of suffering, and faults such as attachment are the truth of origin, even if they are abandoned once, it is said that they will regress again. So, what is the cause of that abandonment? The wisdom that realizes selflessness is the cause of the abandonment that never regresses, because the object and aspect are true phenomena, that is, not inverted, and different from self-grasping and the way of grasping, that is, contradictory, and the nature of the mind, that is, becoming the nature itself. Thirdly, the Buddha's abandonment is the abandonment that is completely abandoned, because from various ways, many methods, and long-term habituation, the habitual tendencies of afflictions are abandoned. This proves that it is more superior than the Shravakas and Pratyekabuddhas Arhats, because although they do not have the cause of afflictions, and do not have the disease of the fruit of suffering, they are not clear about the explanation of the three vehicles, and the bad behavior of the body, jumping like a monkey when begging for alms, and the bad behavior of speech, such as calling some people untouchables, and the bad behavior of the mind, sometimes not abiding in equanimity, having the state of mind that has not been predicted, and so on. The second part is divided into two points: debate and answer. First point: Some of the king's diviners say that the Thubpa (Buddha) is not free from faults, because he speaks, and because he is a person, and so on. The second part is divided into two points: revealing that the proof is superfluous, and refuting by examining the meaning of what is to be proved. First point: Speaking and so on, this is a mistake to establish that the Thubpa is not free from faults, because establishing it in this way will doubt regression. Second point: If the proposition is that faults are not exhausted, then is its proof because it is constant? Or because there is no way to abandon it? Or because there is a way but you don't know it? If you distinguish in this way, then all three reasons are not established, because the reasons are in order that you have a cause, and you