Tibetan
་དག གལ་ཏེ་དེ་འདྲའི་སེམས་རྟོག་པ་རིམ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ནི་རྟོག་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དབུགས་དེ་དག་ཆོས་ཅན། སྔ་ཕྱི་རིམ་ལྡན་དུ་ཅི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། གོ་རིམ་སྔ་མ་དང་ལྡན་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། ལུས་ཅན་ཆོས་ཅན། ཚེ་འདིའི་དབུགས་དང་པོ་འབྱུང་བ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ་ཏེ། ཚེ་འདིའི་དབུགས་ཀྱི་སྔར་དབུགས་དེའི་རྒྱུ་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་དེ་འདྲ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གྲུབ་ན། སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དབུགས་ཀྱི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ཡོད་ཀྱང་དབུགས་ཆོས་ཅན། དུ་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་ཐལ། འབྱུང་ས་ཐ་དད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མ་ནས་འབྱུང་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྐྱེས་བུ་གཅིག་ལ་ཆོས་ཅན། ཡིད་བློ་རྫས་དུ་མ་ནི་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་བར་ཐལ། དབུགས་དུ་མ་ཅིག་ཆར་དུ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དབུགས་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་དེ་དག་གིས་ཡིད་བློ་རེ་རེ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་དབུགས་དུ་མའང་གཅིག་དུས་ཏེ་དུས་གཅིག་པ་ཅན་རྟོག་པའི་སེམས་གཅིག་གི་ནི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཡིད་བློ་དུ་མ་ཅིག་ཆར་མི་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། རྟོག་པའི་སེམས་ཆོས་ཅན། དབུགས་རྒྱུ་བཞིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་སུ་དབུགས་ཀྱི་ཆ་ཤས་གཅིག་མ་ཚང་ནའང་ཁྱོད་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། དབུགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ལུས་པ་ཚང་བ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་དབུགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅི་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། དབུགས་འཕེལ་འགྲིབ་ལས་ཁྱོད་ལ་ཡང་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། དབུགས་དྲག་ཞན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འབྲས་བུ་གང་ཞིག་རྒྱུ་གང་གི་འཕེལ་འགྲིབ་ཐ་དད་ལས་འཕེལ་འགྲིབ་ཐ་དད་དུ་བྱེད་པ་མིན་པ་དེ་དེའི་འབྲས་བུ་མིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་རང་ལ་མཚུངས་པ་སྤོང་བ་ནི། ཁྱོད་ལ་ཡང་སྐྱེས་བུ་གཅིག་ལ་རྟོག་པ་དུ་མ་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་བ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། རྣམ་ཤེས་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། སྔ་མ་གཅིག་ནི་ཕྱི་མ་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་རིགས་འདྲ་དུ་མ་དུས་གཅིག་ཏུ་མི་སྐྱེ་སྟེ། རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་རེ་རེ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། རྣམ་ཤེས་རྟོག་པ་དེ་དོན་གཞན་སྒྲ་སྙན་ལ་ཆགས་པར་གྱུར་ན་དེ་ཡིས་གནས་སྐབས་དེར་གཟུགས་ལྟ་བུ་འཛིན་པའི་ནུས་མེད་དུ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་དོན་གཞན་གཟུགས་སོགས་ཉེ་ཡང་མི་འཛིན་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མངལ་ལ་སོགས་པར་དང་པོར་ལུས་ལས་ཅིག་ཆར་དུ་བློ་སྐྱེ་ཞིང་ཕྱིས་ནི་བློ་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་རེ་རེ་སྐྱེ་བར་ངེས་པས་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ལུས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་བློ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ནི་དུས་ཕྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་ན་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ་མི་ལྡོག་པར་ཐལ། ཕྱིས་ཀྱང་སྔར་བློ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ལུས་དེ་དང་ཁྱད་མེད་ཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཤི་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ལུས་ནི་ལྡོག་པ་ན་ཆོས་ཅན། སེམས་འབའ་ཞིག་ཡན་གར་དུ་གནས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། སེམས་གནས་ཤིང་དེ་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐྱེ་མཆེད་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་གཉིས་བཤད། །མཚམས་སྦྱོར་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །མཚམས་སྦྱོར་འཐད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་ཅན་ཆོས་ཅན། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་སེམས་འབའ་ཞིག་ཡན་གར་དུ་གནས་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། གལ་ཏེ་ཚེ་ཕྱི་མའི་ལུས་དེའི་རྒྱུ་འཆི་ཁའི་ལུས་དེ་ལས་ཚེ་ཕྱི་མའི་ལུས་བསྐྱེད་པའི་འཇུག་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་ཚེ་ཕྱི་མའི་ལུས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གནས་པའི་རྒྱུར་འཆི་ཁའི་སེམས་དེ་ཡན་ལག་སྟེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དུ་མི་འགྱུར་ན། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་སེམས་འབའ་ཞིག་ཡན་གར་དུ་གནས་ཀྱང་འཆི་ཁའི་སེམས་དེ་ཚེ་ཕྱི་མའི་ལུས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཚེ་ཕྱི་མའི་ལུས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་གང་ཞེ་ན། ལུས་གཞན་ཚེ་ཕྱི་མའི་ལུས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་ཡོད་དེ། ཚེ་འདི་ཉིད་ཀྱི་འཆི་ཁའི་སྐྱེ་མཆེད་ལྔ་པོ་དེ་ཁྱོད་བསྐྱེད་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིར་ཕལ་ཆེར་ཞལ་མཐུན་པར་གནས་རྒྱུར་ཡན་ལག་མི་འགྱུར་ན་འདོད་དེ་འདོད་པ་ནས་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །འགྱུར་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ་འདོད་པ་ནས་འདོད་པར་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ལན་གྱི་དོན་དུ་འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་སེམས་རྒྱུན་ཆད་པ་དང་། གཟུགས་མེད་ཁམས་ན་གཟུགས་གཏན་མེད་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཡིན་གྱི་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔ་མས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་དོན་ཤེས་པ་རིས་མཐུན་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པ་ཡིན་གྱི་ཆོས་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པ་ལ་མི་འདོད་ཅིང་། ཕྱི་མས་ནི་དངོས་རྒྱུ་ལ་འདོད་པའི་
Chinese
如果认为这样的次第生起的念头本身是原因，那么这些气息，作为有法，应当如何次第先后生起，否则不应理。因为没有与先前次第相符的生起之因。如果这不成立，认为自己的同类先前之物是原因，那么有情，作为有法，此生的最初气息不应生起，因为此生的气息之前没有像这样的气息之因同类先前之物。如果不成立，那么会有前世。即使有先前同类的气息，气息，作为有法，也必然是众多的。因为是从不同来源的多个地方产生的。如果承认，那么一个补特伽罗，作为有法，多个意识心识的实体应当同时产生。因为有多个气息同时存在。第二种情况是，即使有多个气息，但它们不是各自产生一个意识心识，而是多个气息同时，即具有同一时间性，是一个念头的因，因此多个意识心识不会同时产生。那么，念头，作为有法，在气息作为原因等情况下，即使缺少一个气息的部分，你也不应产生。因为气息的所有部分都齐全才是你的直接原因。如果气息的各个部分如何存在就是心的原因，那么，识，作为有法，由于气息的增减，你也应当有增减的差别。因为气息的强弱如何存在就是你的近取因。这是周遍的，因为如果一个结果不是由某个原因的增减差别而产生增减差别，那么它就不是该原因的结果。第三种是驳斥与自己相同的情况，如果你们也同样存在一个补特伽罗同时产生多个念头的情况，那么，识念，作为有法，先前的念头是一个后来的念头的原因，但多个同类不会同时产生，因为对于各自产生后来的同类具有确定的能力。理由成立，因为如果识念执着于其他事物，如琵琶的声音，那么它会通过使其在彼时没有执取色法等的能力，而专注于其他事物，如色法等。
English
If it is thought that such a sequential arising of thoughts is itself the cause, then these breaths, as subjects, how should they arise in a sequential order, otherwise it would be unreasonable. Because there is no cause for arising that conforms to the previous order. If this is not established, and it is thought that one's own similar previous thing is the cause, then sentient beings, as subjects, the first breath of this life should not arise, because before the breath of this life there is no such cause of breath, a similar previous thing. If it is not established, then there will be a previous life. Even if there is a previous breath of the same kind, breaths, as subjects, must be numerous. Because they arise from multiple places of different origins. If it is admitted, then for one person, as a subject, multiple entities of mind and consciousness should arise simultaneously. Because there are multiple breaths existing simultaneously. The second case is that even if there are multiple breaths, they do not each produce one mind and consciousness, but multiple breaths at the same time, that is, having the same temporality, are the cause of one thought, so multiple minds and consciousnesses will not arise simultaneously. Then, thought, as a subject, in the case of breath being the cause, etc., even if one part of the breath is missing, you should not arise. Because the complete presence of all parts of the breath is your direct cause. If how the various parts of the breath exist is the cause of the mind, then, consciousness, as a subject, due to the increase or decrease of breath, you should also have differences of increase or decrease. Because how the strength or weakness of the breath exists is your immediate cause. This is pervasive, because if a result does not produce differences of increase or decrease from the differences of increase or decrease of a certain cause, then it is not the result of that cause. The third is to refute the similarity to oneself, if you also have the same situation of one person simultaneously producing multiple thoughts, then, consciousness-thought, as a subject, the previous thought is the cause of a later thought, but multiple similar kinds do not arise simultaneously, because they have a definite ability to produce later similar kinds respectively. The reason is established, because if consciousness-thought is attached to other things, such as the sound of a lute, then it will focus on other things, such as form, etc., by making it unable to grasp form, etc., at that time.
Chinese
也因为见到不执著的缘故。如果说在胎等处，最初身体与心识同时产生，之后心识必定从先前的同类产生后来的同类，所以相同。那么，身体，作为有法，你产生心识的能力，为何后来会消失呢？不应该消失。因为后来也与先前产生心识的身体没有差别。第三，对于此的错谬辩论进行驳斥，分为二：辩论和回答。第一：如果死亡的时候身体消失，那么，作为有法，心识将单独存在，因为心识存在并且不依赖于身体。第二，分为三：宣说后世生处的两种因；破斥没有连接的论证；安立连接合理的论证。第一：有身体者，作为有法，没有死后心识单独存在的过失，如果来世身体的因，不是从临终的身体获得产生来世身体的结果，为了来世的身体，心识的相续存在之因，临终的心识不是支分，也就是不是俱有缘，即使死后心识单独存在，临终的心识也会成为来世身体的俱有缘。那么，来世身体的近取因是什么呢？其他的身体，来世的身体，作为有法，你有近取因，因为今生临终的五根就是你产生的近取因。此处大多数都赞同，如果作为安住的支分没有改变，如同从欲界生到无色界一样。如果改变，则理由不成立，如同从欲界生到欲界一样，如此区分的回答是不合理的，因为在两个等持的状况下，心识相续断绝，以及在无色界没有色法，这是分别说者的观点，而不是经部宗的观点。前者认为，对紧随因的理解是同类其他没有间隔，而不是其他法没有间隔。后者则认为是对实物之因的认可。
English
Also, because it is seen as not being attached. If it is said that in the womb and other places, the mind and consciousness arise simultaneously from the body at first, and later the mind must produce the same kind from the previous one, so they are the same. Then, the body, as a subject, why does your ability to generate consciousness disappear later? It should not disappear. Because later it is no different from the body that previously generated consciousness. Third, refuting the erroneous arguments about this is divided into two: argument and answer. First: If the body disappears at the time of death, then, as a subject, the mind will exist alone, because the mind exists and does not depend on the body. Second, it is divided into three: explaining the two causes of future rebirth; refuting the proof of no connection; establishing the proof of reasonable connection. First: Those with a body, as a subject, there is no fault of the mind existing alone after death, if the cause of the future body does not obtain the result of producing the future body from the dying body, for the sake of the future body, the cause of the mind's continuous existence, the dying mind is not a part, that is, it is not a concurrent condition, even if the mind exists alone after death, the dying mind will become the concurrent condition of the future body. Then, what is the immediate cause of the future body? Other bodies, the future body, as a subject, you have an immediate cause, because the five senses at the time of death in this life are the very cause of the immediate cause of your production. Here, most people agree that if the part of dwelling does not change, it is like being born from the desire realm to the formless realm. If it changes, then the reason is not established, just like being born from the desire realm to the desire realm, so the answer of differentiation is unreasonable, because in the state of the two samadhis, the mind stream is cut off, and there is no form in the formless realm, which is the view of the Vaibhashikas, not the view of the Sutrantikas. The former believes that the understanding of the immediate cause is that others of the same kind are not separated, but other dharmas are not separated. The latter believes in the recognition of the cause of the real thing.