Chinese
如果说，作为有形状的事物，与有形状的声音的共相相一致，那么，以佛塔等事物为例，充分成立的，有形状的声音的共相，作为有法，如果从你所见的相同之处，来成立处所、身体等是人所造作的，那是不合理的，因为你也会适用于非人所造作的山上。
English
If, as a thing with shape, it is similar to the general term of sound with shape, then, taking stupas etc. as examples, the general term of sound with shape, which is fully established, as the subject, if you try to establish that places, bodies etc. are made by humans from the similarities you see, that is unreasonable, because you would also apply to mountains that are not made by humans.
Tibetan
དཔེར་ན་ངག་དང་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། རྭ་ཅན་ཡིན་ཏེ། གོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་ན་མ་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་། ངག་དང་ཕྱོགས་དང་འོད་ཟེར་དང་། །ཕྱུགས་དང་མིག་དབང་རྡོ་རྗེ་དང་། །མཐོ་རིས་ཆུ་སྟེ་དོན་དགུ་ལ། །མཁས་པས་གོ་སྒྲ་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཅན། འདོད་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པར་ཐལ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་དོན་གང་ནའང་འཇུག་རུང་དུ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དེ་ཡོད་པ་ནི་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གཞན་དབང་ཙམ་གྱིས་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒྲ་ཙམ་ལས་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་མི་ནུས་པར་བསྟན་པ་འདིས་ནི་ཆོས་ཅན། སེར་སྐྱ་སྟེ་གྲངས་ཅན་དང་། ལ་སོགས་པ་གཅེར་བུ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རིམ་པ་ལྟར་བློ་བདེ་ཆོས་ཅན། སེམས་མེད་དང་སོགས་པ་ནང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་དང་། ཤིང་ཆོས་ཅན། སེམས་ལྡན་ཡིན་ཏེ། ཤུན་པ་བཤུས་ན་ནི་འཆི་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ལ་སྐྱོན་དཔྱད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་ཙམ་གྲུབ་ཀྱང་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་ལ། རྟགས་ཀྱི་དོན་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་རང་ཉིད་ལ་མ་གྲུབ་ཅིང་། ཤིང་ལ་སྲོག་འགག་པའི་འཆི་བ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་ལ་མ་གྲུབ་ལ། འཆི་བའི་སྒྲ་རྟགས་སུ་འགོད་ན་མར་མེ་ལ་སོགས་པས་མ་ངེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཙོ་བོར་གྲུབ། །མིང་ལས་དོན་ཉིད་གཙོ་བོར་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི་རྟགས་སུ་དགོད་བྱའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་སྟེ་དོན་རྩོད་གཞི་ལ་མ་གྲུབ་ན། ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་འདི་ཡིན་ཀྱང་རྟགས་སུ་དགོད་བྱའི་དོན་བྱས་པ་ལྟ་བུ་རྩོད་གཞི་ལ་གྲུབ་ན་དེའི་ཁྱད་པར་སྒྲ་དང་བུམ་པའི་བྱས་པ་ལྟ་བུ་རྩོད་གཞི་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པ་དེས་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྱས་པ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཆོས་ཅན་སྒྲའི་སྟེང་དུ་རྒོལ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་པའི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་དེ་དང་དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བའི་བྱས་པ་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཕྱོགས་ཆོས་འགྲུབ་པ་ལ་མི་གནོད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་སྟེ་མིང་འགའ་ཞིག་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀས་རྩོད་གཞི་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྟགས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ་
Chinese
例如，言语和方位等法，是有角的，因为施设了“牛”这个声音的缘故，这样安立是不决定的。也就是说， 言语方位与光芒， 牲畜眼根与金刚， 高处与水共九义， 智者当辨“牛”之声。 如是宣说。此外，一切士夫，法，理应一切所欲之义皆能成办，因为能诠之声对于任何意义皆可施设的缘故。遍（周遍）许。能诠之声存在，是因为所诠之义成立的缘故。立宗已成，因为能诠之声仅仅是随顺所欲宣说的对境而施设的缘故。第三，仅仅从声音不能随之推断意义，通过此理，数论派，以及裸体派等也次第安立，神我是安乐之法，无心等不是内（我），因为是无常等和有生之故。以及树，法，是有心识的，因为剥皮就会死亡的缘故，对于这样安立进行过失分析，仅仅是成立了相的声，但周遍不决定。相的意义生灭，在自身上没有成立，树木上断绝命根的死亡，在佛教徒那里没有成立，如果安立死亡的声音作为相，用灯火等不能决定其意义。第四有二，相的自性主要成立，从名称上意义本身主要成立。第一，作为相安立的事物自性，如果对于所诤之义没有成立，这就是所立法不成之相，如果作为相安立的意义，比如声音和瓶子的有为，对于所诤之义没有成立，虽然没有成立差别，但是没有成立差别，对于成立宗义没有损害，比如，在以有为成立声音是无常的例子中，在法声音上，一些论敌承许的有为的差别是依赖虚空的功德，即与彼（有为）意义相同而包括的有为没有成立，也不会损害同品遍。第二，相的声音，一些名称，论敌和自宗二者在所诤之义上没有共同显现成立，但是相的事物，即
English
For example, speech and direction, etc., are dharmas, and they have horns, because the sound "cow" is applied to them. Such an assertion is uncertain. That is to say, Speech, direction, and light, Livestock, eye faculty, and vajra, The heavens, and water, these nine meanings, Wise people should examine the sound "cow." Thus it is said. Furthermore, all individuals, dharmas, should be able to accomplish all desired meanings, because the expressing sound can be applied to any meaning. The pervasion is accepted. The expressing sound exists because the expressed meaning is established. The reason is established, because the expressing sounds are applied to objects only according to what one desires to express. Third, it is shown that one cannot infer the meaning from the sound alone. Through this reasoning, the Samkhya school and the naked ascetics also establish in sequence that the self is a happy dharma, and that the non-mind, etc., are not internal (self), because they are impermanent, etc., and have birth. And that a tree, dharma, has consciousness, because it dies when its bark is peeled off. An analysis of faults is made for such an assertion. Even if only the sound of the sign is established, the pervasion is uncertain. The meaning of the sign, arising and ceasing, is not established in itself. The death of the cutting off of the life force in trees is not established for Buddhists. If the sound of death is established as a sign, it cannot be determined by lamps, etc. Fourth, there are two: the nature of the sign is mainly established, and the meaning itself is mainly established from the name. First, if the nature of the object to be established as a sign is not established in the object of dispute, this is the unestablished property of the subject. But if the meaning to be established as a sign, such as the made of sound and pot, is established in the object of dispute, even if the difference is not established, the non-establishment of the difference does not harm the establishment of the thesis. For example, in the example of establishing sound as impermanent by the made, on the dharma sound, some opponents accept that the difference of the made depends on the qualities of space, that is, the made that includes the same meaning as that is not established, but it does not harm the establishment of the property of the subject. Second, the sound of the sign, some names, are not established as a common appearance on the object of dispute by both the opponent and the proponent, but the object of the sign, that is,
Tibetan
དོན་ནི་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀྱིས་རྩོད་གཞི་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་ན་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་འུག་པ་བ་སྟེ་རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པར་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སངས་རྒྱས་པས་རྡུལ་ཕྲན་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། ལུས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སོགས་པ་ཐོགས་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཤད་པ་ནི། བྱེ་བྲག་པས་ལུས་ཅན་གྱི་མིང་འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་དོན་རེག་བྱ་ཅན་གྲུབ་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་བྱེ་བྲག་པས་རྫས་ནི་གཉིས་ཏེ། བདག་དང་ཡིད་དང་། ཕྱོགས་དང་དུས་དང་ནམ་མཁའ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་རྫས་ཡིན་ལ། ས་སོགས་འབྱུང་བ་བཞི་ནི་ཐམས་ཅན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་རྫས་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་རྫས་ཀྱི་ཚད་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ནང་ཚན་ཡིན་ཅིང་། དེ་ལ་ལུས་ཅན་གྱི་མིང་ཁས་ལེན། རྡུལ་ཕྲན་ལ་ཁས་མི་ལེན་པས་མིང་མ་གྲུབ་ཀྱང་དོན་རེག་བྱ་ཅན་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀྱི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པས་ལུས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བའོ། །དེས་ན་རྟགས་ཀྱི་དོན་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པ་དང་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ན། རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་སྐྱོན་ལྡན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྟགས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ་དོན་གཉིས་ལས་བསྒྲུབ་བྱའི་དངོས་པོ་སྟེ་དོན་ནི་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་འཁྲུལ་པ་མེད་ཀྱང་དོན་འཁྲུལ་པའི་དཔེ་ནི་བ་ཁ་མོ་ཆོས་ཅན། རྭ་ཅན་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། གླང་པོ་ཆེའི་ཕྲུ་གུ་ཆོས་ཅན། གླང་པོ་ཆེ་ཡིན་ཏེ། ལག་ལྡན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་པ་ན་འགྲོ་བ་དང་ལག་ལྡན་ཞེས་པ་གཉིས་པོ་འདི་ཡི་སྒྲ་ཡི་བརྗོད་བྱ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་བ་གླང་དང་། གླང་པོ་ཆེ་ཁོ་ན་ལ་གྲགས་པས་རྭ་ཅན་དང་གླང་པོ་ཆེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་བ་ཡིན་གྱི། ཚིག་དེས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་འགྲོ་བ་དང་ལག་ལྡན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིན་ན། རྭ་ཅན་དང་གླང་པོ་ཆེར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་ཡང་ཁྱོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ལ་བཞི་སྟེ། གཅིག་ལ་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མིན་འགལ། །ལྡོག་པ་མེད་པས་རྒྱུར་མི་འཐད། །རྗེས་འགྲོ་མེད་པས་རྒྱུར་མི་འཐད། །སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་གཅིག་གིས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པར་འདོད་ན། དབང་ཕྱུག་གི་དངོས་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར
Chinese
意思是，如果辩论双方在争论的焦点上达成共识，那么周遍关系就成立了。例如，对于认为微尘是常存的胜论派，佛教徒说：微尘，作为所立宗，是无常的，因为是有身体的缘故，以及因为是有障碍的缘故等等，作为能立。虽然胜论派不承认“有身”这个名称适用于四大组成的微尘，但实际上承认了“可触”的性质，因此这可以作为能立。胜论派认为，实体有两种：我和意；而方位、时间和虚空是遍一切处的实体，地等四大是并非遍一切处的实体。并非遍一切处的实体的量，属于 गुण (梵文天城体，guṇa，梵文罗马拟音， गुण，功德)的范畴，他们承认其为“有身”，但不承认微尘，所以虽然名称不成立，但实际上“可触”的性质在辩论双方的共识中成立，因此“有身”的意义成为了正确的能立。因此，如果作为理由的意义本身是错误的、不成立的或相违的，即使作为理由的词语没有错误，也应该知道这是有缺陷的能立，因为作为理由的事物，即意义，必须成立所要证明的事物，即意义。作为理由的词语没有错误，但意义错误的例子是：母牦牛，作为所立宗，是有角的，因为会行走。以及，象崽，作为所立宗，是大象，因为有手。当这样建立能立时，“行走”和“有手”这两个词的词义，在世间只被认为是牛和象所独有的，因此理解为角和象是独一无二的。但是，如果这些词所要表达的意义是行走和有手的事物，那么，你，作为所立宗，就不能确定是有角和象，因为人也是你。第四个方面有四点：在一个事物上，原因和非原因相矛盾。没有周遍关系，因此不适合作为原因。没有后随关系，因此不适合作为原因。这是为了避免前一个论证的不确定性。第一点是：如果自在天，作为常存的唯一者，创造一切众生，那么，自在天的实体，作为所立宗，就像在某个时候是结果的原因一样
English
The meaning is, if the two debaters agree on the subject of debate, then the pervasion is established. For example, to the Vaiśeṣika who believes that atoms are permanent, the Buddhist says: Atoms, as the subject, are impermanent, because they have a body, and because they are obstructive, etc., as the proof. Although the Vaiśeṣika does not admit the name "having a body" to the atoms of the four elements, they actually admit the nature of "tangible," so this can be used as a proof. The Vaiśeṣika believes that there are two kinds of substances: self and mind; and that direction, time, and space are substances that pervade everywhere, and that the four elements, such as earth, are substances that do not pervade everywhere. The measure of substances that do not pervade everywhere is within the category of गुण (Sanskrit Devanagari, guṇa, Sanskrit Romanization, guṇa, meaning quality), and they admit the name "having a body," but do not admit atoms, so although the name is not established, the nature of "tangible" is actually established in the agreement of the two debaters, so the meaning of "having a body" becomes a correct proof. Therefore, if the meaning of the sign itself is mistaken, unestablished, or contradictory, even if the word of the sign is not mistaken, it should be known that this is a flawed proof, because the thing of the sign, that is, the meaning, must establish the thing to be proven, that is, the meaning. An example of the word of the sign not being mistaken, but the meaning being mistaken is: a female yak, as the subject, has horns, because it walks. And, an elephant calf, as the subject, is an elephant, because it has a hand. When establishing the proof in this way, the meaning of the words "walking" and "having a hand" is only known in the world to be unique to cows and elephants, so it is understood that horns and elephants are unique. However, if the meaning that these words intend to express is the thing that walks and has a hand, then you, as the subject, cannot be certain that you have horns and are an elephant, because a person is also you. The fourth aspect has four points: On one thing, cause and non-cause contradict. There is no pervasion, so it is not suitable as a cause. There is no subsequent occurrence, so it is not suitable as a cause. This is to avoid the uncertainty of the previous argument. The first point is: If Īśvara, as the permanent one, creates all beings, then the substance of Īśvara, as the subject, just as it is the cause of the result at some time