Tibetan
་བཟློག་པ་བདག་གི་བའི་བློ་ཡོད་པ་ལ་ཁྱོད་འདོར་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བདུན་ཏེ། བདག་གིར་འཛིན་པ་ཡོད་ན་འདོར་མི་སྲིད། །བདག་གི་འདོར་ན་བདག་གི་མཚན་ཉིད་མེད། །བདག་འཛིན་ཡོད་ན་བདག་གིར་ཆགས་པ་འབྱུང་། །སྡུག་བསྔལ་སྒོམ་པའི་རྩོམ་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །བདག་སྐྱོན་མེད་ན་ཆགས་དང་བྲལ་ཡུལ་མེད། །སྐྱོན་ཅན་ཤེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་མི་ནུས། །རྒྱུ་ལ་གནོད་པ་མེད་པས་སྤོང་མི་ནུས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་གིར་འཛིན་པ་ཡོད་ན་ཆགས་བྲལ་མེད། །བདག་གིར་འཛིན་པ་བཅོམ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་གི་བ་སྐྱོན་ཅན་དུ་ཤེས་པའི་བདག་འཛིན་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བ་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། བདག་གི་བ་ལ་རང་གིར་འཛིན་པའི་བློ་གང་གིས་བཟློག་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དབང་པོ་ལ་སོགས་བདག་གི་བ་དེ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྟེན་ཏེ་རང་ལ་ཕན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ལུས་ལས་བོག་པའི་སྐྲ་སེན་སོགས་ལ་རང་ལ་ཕན་པའི་རྒྱུར་མ་བཟུང་བས་ཡིད་འབྱུང་བློ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་གཞན་ལུས་ལ་ཡོད་པའི་སྐྲ་སོགས་ལ་རང་ལ་ཕན་པའི་རྒྱུར་བཟུང་བས་ཞེན་བཅས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་བཅོམ་པ་དགག །སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པས་བཅོམ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ལ་ཆགས་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པས་དེ་ལ་རང་གི་བའི་བློ་སྤོང་བས་རང་བློ་གང་གིས་བཟློག་འགྱུར་ཞེས་པའི་རྟགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། བདག་ལ་ཆགས་པ་སོགས་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་རང་གི་བའི་བློ་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་རང་གི་བའི་བློ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ནི་བདག་དང་འདུ་སོགས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ལས་ཡིན་ལ། འབྲེལ་བ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྔར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་སྟེ། བྱེ་བྲག་པ་འགོག་པའོ། །གྲངས་ཅན་གྱིས་བདག་གིར་གཟུང་བྱ་དང་འཛིན་བྱེད་སྐྱེས་བུ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པས་དེ་ལ་རང་གི་བའི་བློ་སྐྱེ་ཞིང་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་ཡང་འཕྲོད་འདུས་བྱས་བར་འདོད་དོ། །མི་འཐད་དེ། བདག་གི་གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རང་གི་བའི་བློ་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ། ཁྱོད་དང་བདག་ལ་འདུ་བའི་འབྲེལ་བ་དང་། ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་མེད་ན་ཡང་སྟེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། བདག་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བདག་གི་བ་ཀུན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གྲོལ་བ་ཐོབ་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། དབང་སོགས་ལ་རང་གི་བའི་བློ་ནི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དབང་སོགས་དེ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དུག་སྦྲུལ་གྱིས་བཟུང་བའི་སོར་མོ་བཞིན། དེས་ན་རང་བློ་གང་གིས་བཟློག་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་པའི་རྟགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དབང་པོ་སོགས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མཐོང་བ་མིན་ཏེ། གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བ་འགའ་ཞིག་གིའང་རྒྱུར་མཐོང་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དབང་སོགས་ཕལ་ཆེར་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། དུག་བཅས་ཀྱི་ཟས་ཕལ་ཆེར་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མཐོང་བས་སྤོང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན་དཔེ་དོན་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་བླང་དོར་གྱི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཟས་ཁྱད་པར་ཅན་རྙེད་ན་དེའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པས་དེ་དང་འགལ་བའི་དུག་བཅས་ཀྱི་ཟས་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སྲེད་པས་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་པ་དེ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བས་སོ། །བླང་དོར་གྱི་བསམ་པ་མེད་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། བདག་ལ་ཆགས་པ་ཡིས་དུག་བཅས་ཀྱི་ཟས་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་རྙེད་པ་བཞིན་ལའང་འཇུག་སྟེ་བླང་དོར་གྱི་བསམ་པ་མེད་ཅིང་ཟས་ཙམ་གྱི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རོ། དཔེར་ན་འདོད་ལྡན་འགའ་ཞིག་བུད་མེད་དག་ནི་མ་རྙེད་པར། དུད་འགྲོ་མོ་ལ་འདོད་པ་སྤྱོད་པ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདག་དེ་ཆོས་ཅན། འཇིག་པར་ཐལ། སྔར་བདག་གི་བ་དང་བཅས་པ་ལས་ཕྱིས་བདག་གི་བ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། བདག་ནི་ཡོད་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ལུགས་ཀྱི་བདག་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་འཇིག་པར་འདོད་དེ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདག་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་འཛིན་ཅན་གྱིས་ཇི་ལྟར་ཞེན་པའི་བདག་ཡིན་པར་འདོད་དེ་མིན་པར་ཐལ། མྱོང་བ་ཀུན་དང་ནི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་དང་། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཀུན་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པ་ལོག་པ་ཅན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བདག་འཛིན་ཅན་གྱིས་ཞེན་པའི་བདག་གི་རང་བཞིན་ནི་མྱོང་སོགས་ཀྱི་རྟེན་ལོག་པ་དེ་འདྲ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་དངོས། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་གི་བ
Chinese
因为阻止拥有我的想法，你不会放弃。第二部分有七点：如果执着于我，就不可能放弃。如果放弃我，就没有我的特征。如果执着于我，就会产生对我的贪恋。冥想痛苦的努力将变得毫无意义。如果我没有缺点，就没有贪恋和分离的地方。认识到缺点也无法放弃贪恋。因为原因没有受到损害，所以无法放弃。第一部分有两点：如果执着于我，就没有贪恋和分离。驳斥摧毁执我的论证。第一点是：那个认识到我的过患的执我者，是所立宗。对于那个我的贪恋和分离是从哪里来的呢？不可能。因为什么阻止了对我的执着呢？不会阻止。因为感官等我的东西是享受的基础，被认为是对自己有益的原因。这是普遍的。因为从身体上脱落的头发和指甲等，不被认为是对自己有益的原因，所以会产生厌恶的想法。而对于在他人身体上的头发等，因为被认为是对自己有益的原因，所以会产生执着的想法。这一切都是显而易见的。第二部分有两点：驳斥通过冥想痛苦来摧毁执我。驳斥通过产生痛苦来摧毁执我。第一点是：如果通过冥想我等的痛苦来放弃对我的想法，那么你所说的什么阻止了我的想法的论证就不成立了。对于我等，即使认识到痛苦，也不会放弃对我的想法。因为你产生对我的想法的原因是我和聚集等的联系。即使认识到这种联系是痛苦的，它仍然像以前一样存在。接受这个论证，驳斥胜论派。数论派认为，所执着的事物和我，以及执着者，即神我，两者被认为是一体的，因此会产生对我的想法，并且认为一体的认识也是通过聚集而产生的。这是不合理的。我的色等，是所立宗。你不会产生对我的想法。因为你和我之间没有聚集的联系，也没有将我和其他事物视为一体的认识。
English
Because you won't abandon having the thought of owning 'mine' to prevent it. The second part has seven points: If there is clinging to 'mine', it is impossible to abandon. If 'mine' is abandoned, there is no characteristic of 'mine'. If there is clinging to self, attachment to 'mine' will arise. The effort of meditating on suffering will become meaningless. If I have no faults, there is no place for attachment and separation. Knowing the faults cannot abandon attachment. Because the cause is not harmed, it cannot be abandoned. The first part has two points: If there is clinging to 'mine', there is no detachment from attachment. Refuting the proof of destroying clinging to 'mine'. The first point is: That self-clinger who knows the faults of 'mine' is the subject. Where does the attachment and separation from that 'mine' come from? It is impossible. Because what prevents the thought of clinging to 'mine'? It won't prevent it. Because the senses, etc., that are 'mine' are the basis of enjoyment, they are taken as the very cause of benefiting oneself. This is universal. Because hair and nails, etc., that are removed from the body are not taken as the cause of benefiting oneself, a mind of aversion will arise. And for hair, etc., that are on another's body, because they are taken as the cause of benefiting oneself, a mind with attachment will arise. All of this is manifestly established. The second part has two points: Refuting the destruction of clinging to 'mine' by meditating on suffering. Refuting the destruction of clinging to 'mine' by generating suffering. The first point is: If by meditating on the suffering of 'I', etc., you abandon the thought of 'mine' towards it, then the sign that says 'what prevents my mind from being averted' is not established. For 'I', etc., even if suffering is recognized, the thought of 'mine' will not be abandoned. Because the cause of the arising of the thought of 'mine' in you is the connection of 'I' and gathering, etc. Even if that connection is recognized as suffering, it remains as it was before. Accepting the sign, refuting the Vaisheshika school. The Samkhya school believes that the object of clinging and the clinger, the purusha, are known as one, so the thought of 'mine' arises, and they also believe that the knowledge of oneness is produced by aggregation. This is unreasonable. My form, etc., is the subject. The thought of 'mine' will not arise in you. Because there is no connection of aggregation between you and 'I', and there is no knowledge of considering 'I' and other things as one.
Chinese
不能同意，因为所有外在的“我所”都认为对自己有益。第二，解脱的圣者，对权势等不会生起“我”的念头，并且会舍弃，因为他们视权势等为痛苦的根源。例如，就像被毒蛇咬住的手指一样。因此，如果说“自己的心会被什么所转变呢？”这个理由不成立，那么，感官等，并非完全被认为是痛苦的根源，因为它们也可能被认为是暂时安乐的来源。如果说，仅仅因为认为权势等大多是痛苦的根源就舍弃，就像因为认为大多数有毒的食物是痛苦的根源而舍弃一样，那么，比喻和意义都不成立。因为，具有取舍之念的人，如果得到特殊的食物，就会贪恋它的快乐，从而不再贪恋与之相反的有毒食物，因为贪求特殊的快乐，所以完全舍弃了少许的快乐。没有取舍之念的人，由于贪恋“我”，也会像得到有毒的食物一样接受，因为他们没有取舍之念，并且贪恋食物带来的快乐。例如，就像一些有欲望的人，在没有找到女性时，会与母畜行淫一样。第二，轮回中的“我”是会坏灭的，因为从先前具有“我所”到后来完全失去所有“我所”。不能同意，因为那些认为“我”存在的人，怎么会认为“我”会坏灭呢？他们不会这样认为。解脱状态下的“我”，不应被认为是执着于“我”的人所执着的“我”，因为它被认为是所有体验、所有名言以及智慧等所有功德的错误基础。这是普遍的，因为执着于“我”的人所执着的“我”的自性，并非是体验等错误的根源。第三部分分为两点：真实的论证和驳斥错误的指责。第一点是“我所”的
English
Cannot agree, because all external "mine" are seen as beneficial to oneself. Secondly, a liberated saint does not generate the thought of "I" towards power etc., and will abandon it, because they see power etc. as the source of suffering. For example, like a finger bitten by a poisonous snake. Therefore, if it is said that "what will transform one's own mind?" this reason is not established, then, the senses etc. are not entirely considered as the source of suffering, because they may also be considered as the source of some temporary happiness. If it is said that one abandons power etc. merely because one considers most of them as the source of suffering, just as one abandons most poisonous food because one considers it as the source of suffering, then both the metaphor and the meaning are not established. Because, a person with the thought of taking and rejecting, if he obtains special food, he will be attached to its happiness, and thus no longer be attached to the opposite poisonous food, because he craves special happiness, so he completely abandons the slight happiness. A person without the thought of taking and rejecting, due to attachment to "I", will also accept it like obtaining poisonous food, because they have no thought of taking and rejecting, and they crave the happiness brought by food. For example, just as some lustful people, when they cannot find women, are seen to engage in lust with female animals. Secondly, the "I" in samsara is perishable, because from previously having "mine" to later completely losing all "mine". Cannot agree, because those who believe that "I" exists, how can they believe that "I" will perish? They would not think so. The "I" in the state of liberation should not be considered as the "I" clung to by those who cling to "I", because it is considered as the wrong basis for all experiences, all expressions, and all merits such as wisdom. This is universal, because the nature of the "I" clung to by those who cling to "I" is not the wrong source of experiences etc. The third part is divided into two points: the real argument and refuting false accusations. The first point is the "mine" of