Tibetan
ས་ཅན། བདག་ལྟ་དེའི་རང་བཞིན་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་ཀུན་དང་འགལ་བ་དག་ཏུ་གྲུབ་པས་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དང་བདག་ལྟ་དེ་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་ཞིང་ཁྱོད་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉེས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། གཉེན་པོ་གོམས་ཀྱང་ཟད་པ་མིན་པར་ཐལ། སྲོག་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཅན་ལ་གཟུགས་དང་། མེ་ལ་དྲོ་བ་སོགས་མི་ཟད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མི་ཟད་པ་དེ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཕྱོགས་དང་སེམས་རྒྱུད་འབྲེལ་བ་ན་ཁྱོད་མངོན་དུ་རྒྱུ་ལྡོག་པ་དག་ཀྱང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གསེར་ལ་སོགས་པ་མེས་བཞུས་ན་མེ་ལོག་པའི་ཆ་སླར་སྲ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་ཉེས་པ་ལན་གཅིག་སྤངས་ཀྱང་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་སླར་ལྡོག་གོ་ཞེ་ན་བདག་མེད་གོམས་པས་ཉེས་པ་རྣམ་པར་འགགས་པའི་སེམས་རྒྱུད་ནི་ཆོས་ཅན། གསེར་གྱི་སྲ་བ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་བས་ཉེས་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོ་དང་འབྲལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མེ་དང་བྲལ་ཡང་ཐལ་བ་ཤིང་དུ་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་ན་དེའི་སྤང་བྱ་སླར་ལྡོག་པར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་མེད་རྟོགས་པ་བདག་ལྟའི་གཉེན་པོར་བསྟན། །བདག་མེད་རྟོགས་པ་སྲེད་པའི་གཉེན་པོར་བསྟན། །དེ་ལས་ལོགས་སུ་ལས་ལུས་གཉེན་པོ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་ལྟ་འཁོར་བའི་རྩ་བར་བསྟན། །རྩ་བ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད། །དེས་ན་རྩ་བ་དབྱུང་བར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་མེད་རྟོགས་པ་འཁོར་བའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ཞེ་ན། འཁོར་བའི་རྩ་བ་ནི་བདག་ལྟ་ཡིན་ཅིང་། དེ་དང་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྩ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་ལྟ་འཁོར་བའི་རྩ་བར་གྲུབ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་མཐོང་ན་བདག་དེ་ལ་ནི་ངའོ་ཞེས་རྟག་ཏུ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པར་འགྱུར་ཞིང་བདག་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་ཆགས་ཅན་དེ་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ལ་ཞེན་པ་དེ་ལས་བདེ་བ་ལ་སྲེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྲེད་པ་དེ་ལས་བདག་གི་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོན་རྣམས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་ཅིང་ཡོན་ཏན་མཐོང་བས་བདག་གི་བ་ལ་ཡོངས་སུ་སྲེད་པའི་སྒོ་ནས་ངའི་ཞེས་འཛིན་པ་བརྟན་པོ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། བདག་བདེ་བ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ལེན་པ་དེས་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་ལྟ་ཉེས་པའི་རྩ་བར་བསྟན། །བདག་ལྟ་ཡོད་ན་ཆགས་བྲལ་མེད། །ཆགས་བྲལ་མིན་ན་འཁོར་བར་འཁོར་བའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་ལྟ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་གང་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་ན་ནི། དེ་ལས་གཞན་ལ་གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་ལ་བདག་གི་ཆ་ལས་འཛིན་པ་སྟེ་ཆགས་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཆ་ལས་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་ཞིང་ཆགས་སྡང་འདི་དག་དང་ནི་ཡོངས་སུ་འབྲེལ་བ་ལས་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་སོགས་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་ལྟས་ཆགས་པ་གཉིས་ཀ་བསྐྱེད། །གཉིས་པོ་སྤོང་བའི་ཐབས་གཞན་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་བྲལ་དུ་འདོད་པའི་བདག་འཛིན་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་མི་འབྲལ་བ་ཐལ། ངེས་པར་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། བདག་འཛིན་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བདག་ཉེས་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་ལ་ཆགས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་གཞན་མེད། །བདག་གིར་ཆགས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་གཞན་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐྱོན་ཅན་ཤེས་པས་ཞེན་ཡུལ་འབྱིན་མི་ནུས། །སྐྱོན་ཅན་ཤེས་པས་དངོས་རྒྱུ་བཟློག་མི་ནུས། །སྐྱོན་ཅན་ཉིད་ལ་ཁས་བླངས་འགལ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ཉེས་མེད་དུ་མཐོང་ཡང་བདག་ལ་ཆགས་པ་སྐྱོན་བཅས་སུ་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། མཐོང་པ་དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར། བདག་ལ་ཆགས་པ་དེ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བདག་ཆགས་སྐྱོན་ཅན་དུ་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་ལ་ཆགས་པ་དེ་སྤོང་བར་ནི་ནུས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བདག་ལ་ཆགས་པ་འདིའི་ཞེན་ཡུལ་བདག་ཡོན་ཏན་ཅན་དེ་སུན་ཕྱུང་བ་མེད་པར་ནི་སྟེ་བདག་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བདག་ལ་ཆགས་པ་དེ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལས་བྱུང་བ་གང་ཞིག ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཡུལ་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་། སྐྱོན་མཐོང་བ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཡུལ་དེ་ལ་ཞེ་སྡང་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་ལ་སོགས་སྤོང་བ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་དེ་དག་ཡུལ་ལ་མ་མཐོང་བས་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཚེར་མ་འདོན་པ་ལྟ་བུ་དག་གིས་སྤོང་
Chinese
地自在啊！我见的自性，以及从它产生的罪过如贪著等一切，都与清净相违，因此它是这些的对治。因为你和我见的执持方式直接相违，并且你进入了境的实情。第三，罪过等法，成为所立，即使串习对治也不会穷尽，成为能立，因为是有情众生的法性。如果说，就像有色法的色，火的热性等不会穷尽一样。罪过等法，成为所立，因为是你心的法性，所以不会穷尽是不合理的。因为你心的法性没有成立。因为对治证悟无我的方面和心相续相连时，你也见到这些显现的行相退没。如果像黄金等被火融化后，火熄灭的部分又会重新变硬一样，罪过一次断除后，与对治分离时又会重新复发，那么串习无我后罪过完全止息的心相续，成为所立，像黄金的坚硬一样，与对治分离也不会再次产生罪过。因为对治证悟无我的自性，本身就不会与对治分离。就像离开火，灰烬也不会重新变成木头一样，与对治分离，它的断除对治也不一定会重新复发。第二，安立作为对治的理由有三：宣说证悟无我是我见的对治，宣说证悟无我是贪爱的对治，除此之外没有其他业和身的对治。第一有三：宣说我见是轮回的根本，安立作为根本的理由，因此劝诫要拔出根本。第一，为什么证悟无我会成为轮回的对治呢？因为轮回的根本是我见，并且它和执持的方式直接相违。为什么是根本呢？我见成立为轮回的根本，因为如果有人将蕴执著为我，那么对于那个我，总是会执著并且贪著于“我”，只要有对我显现的贪著，那么这个贪著我者就会流转轮回。因为从对我的执著会产生对安乐的贪爱，从贪爱会产生我的事物等。
English
O, Lord of the Earth! The nature of self-view, and all the faults arising from it, such as attachment, are contrary to purity, therefore it is the antidote to these. Because your and the way of holding self-view are directly contradictory, and you enter into the reality of the object. Third, faults and other phenomena, becoming the subject, even if practicing the antidote will not be exhausted, becoming the reason, because it is the nature of sentient beings. If it is said that, just like the color of form and the heat of fire will not be exhausted. Faults and other phenomena, becoming the subject, because it is the nature of your mind, so it is unreasonable that it will not be exhausted. Because the nature of your mind has not been established. Because when the aspect of antidote realizing selflessness and the mind stream are connected, you also see the manifestation of these appearances receding. If, like gold and other things melted by fire, the part where the fire goes out becomes hard again, even if faults are eliminated once, they will recur when separated from the antidote, then the mind stream where faults are completely stopped after practicing selflessness, becoming the subject, like the hardness of gold, will not generate faults again when separated from the antidote. Because the nature of the antidote realizing selflessness itself will not be separated from the antidote. Just like ashes will not turn back into wood when separated from fire, when separated from the antidote, its elimination of the antidote will not necessarily recur. Second, there are three reasons for establishing it as an antidote: Declaring that realizing selflessness is the antidote to self-view, declaring that realizing selflessness is the antidote to craving, and there is no other antidote of karma and body besides that. First, there are three: Declaring that self-view is the root of samsara, establishing the reason for being the root, therefore advising to uproot the root. First, why does realizing selflessness become the antidote to samsara? Because the root of samsara is self-view, and it is directly contradictory to the way of holding it. Why is it the root? Self-view is established as the root of samsara, because if someone grasps the aggregates as self, then for that self, they will always grasp and be attached to "I", as long as there is attachment to the self, then this attached self will wander in samsara. Because from attachment to the self, craving for happiness will arise, and from craving, things that are mine will arise.
Chinese
遮盖过失而见功德，以对“我之”完全贪恋之门，而生起“我的”之执著且坚固，因此执取我为安乐之因。第二（部分）有三：显示我见为过患之根本；若有我见则无离贪；若非离贪则于轮回中流转。第一（部分）是：我见是一切过患之根本，因为如果有人执著有我，则从那（我）之外，对于他者生起他者之想，从我之分执著而生贪著，从他者之分生起嗔恨，并且与这些贪嗔完全相关联而生起嫉妒和悭吝等一切过患。第二（部分）有二：我见生起贪著二者；无有其他舍弃二者之方便。第一（部分）是：想要于“我之”离贪的具有我执者，有法，与“我之”之贪著不可分离，因为必定是具有对我的贪著者。理由成立，具有我执者，有法，也不具有远离对我的贪著之因，因为执取我为无过失的功德之故。第二（部分）有二：无有其他舍弃对我的贪著之方便；无有其他舍弃对“我之”的贪著之方便。第一（部分）有三：知晓过患不能拔出执著之境；知晓过患不能遮止实因；显示于知晓过患本身自相矛盾。第一（部分）是：如果即使认为我是无过失的，却认为对我的贪著是有过患的，那么，认为之后会怎么样呢？会舍弃对我的贪著吗？如果这样认为，那么，认为对我的贪著是有过患的人，有法，不能舍弃对我的贪著，因为对我的贪著之执著境，我之具有功德者，没有驳倒，也就是因为认为我是具有功德的。周遍：对我的贪著，是从见到我的功德而生起的，凡是与见到功德相关联的境，就生起贪著；与见到过患相关联的境，就生起嗔恨；同样，舍弃嫉妒和悭吝等，是因为没有在境上见到那些功德和过患，而不是以舍弃外境的应舍弃之方式，如同拔出刺一般舍弃。
English
By obscuring faults and seeing virtues, through the gate of complete craving for "mine," the grasping of "mine" becomes firm, thus taking the self as the means to happiness. The second (part) has three: showing self-view as the root of faults; if there is self-view, there is no detachment from desire; if there is no detachment from desire, then one revolves in samsara. The first (part) is: self-view is the root of all faults, because if someone has the grasping of self, then from that (self) outwards, towards others, the thought of other arises, from grasping the part of "mine," attachment arises, from the part of others, hatred arises, and from being completely connected with these attachments and hatred, all faults such as jealousy and stinginess arise. The second (part) has two: self-view generates both attachment; there is no other means to abandon both. The first (part) is: the one with self-grasping who wants to be detached from desire for "mine," has the property, is inseparable from attachment to "mine," because he is certainly one who has attachment to self. The reason is established, the one with self-grasping, has the property, also does not have the cause of being separated from attachment to self, because he grasps the self as having faultless virtues. The second (part) has two: there is no other means to abandon attachment to self; there is no other means to abandon attachment to "mine." The first (part) has three: knowing faults cannot extract the object of clinging; knowing faults cannot prevent the real cause; showing that knowing faults itself is self-contradictory. The first (part) is: if even though one thinks that the self is faultless, one thinks that attachment to self is faulty, then, after thinking that, what will happen? Will one abandon attachment to self? If one thinks like that, then, the person who thinks that attachment to self is faulty, has the property, cannot abandon attachment to self, because the object of clinging of attachment to self, the self who has virtues, is not refuted, that is, because he thinks that the self has virtues. Pervasion: attachment to self arises from seeing the virtues of the self, whatever is related to seeing virtues, attachment arises; whatever is related to seeing faults, hatred arises; similarly, abandoning jealousy and stinginess, etc., is because those virtues and faults are not seen in the object, not by abandoning the objects to be abandoned in the way of abandoning external objects, like abandoning a thorn.