Tibetan
བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་ཆགས་སྐྱོན་ཅན་དུ་མཐོང་བའི་བདག་འཛིན་ཅན་དེ་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་བདག་ལ་ཆགས་པ་གང་གིས་བཟློག་པར་བྱེད་དེ་བཟློག་མི་ནུས་པར་ཐལ། བདག་ལ་ཆགས་པའི་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་རྒྱུ་བདག་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་འཛིན་པ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བདག་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་འཛིན་པ་དེ་བདག་ལ་ཆགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལ་ཆགས་པ་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་དུ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བདག་ལ་ཆགས་པ་མིན་གྱི་དོན་བདག་གི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བས་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བདག་ལ་ཆགས་པ་ལ་སྐྱོན་ཡང་གང་ཞིག་མཐོང་། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེས་ན་དོར་བྱ་ཡིན་ཅེ་ན། བདག་ལ་ཆགས་པ་འདི་ལ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་ནའང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་མིན་པར་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་བྱེད་ཀྱང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བདག་གི་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བདག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་ཡིན་ཡང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བྱ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་སྐྱོན་ཅན་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བདག་གི་བ་དེ་དག་གྲོགས་སུ་མེད་ན་བདག་ཁོ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་སོགས་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། བདག་དེ་དང་འདྲ་བར་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པར་ཐལ། བདག་གྲོགས་སུ་མེད་ན་ཁྱོད་ཁོ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་པ་དེ་ལྟར་ན་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བདག་གཉིས་ཀ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བྱ་མིན་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀའང་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དབང་སོགས་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་སྤོང་མི་ནུས། །དབང་བདག་ཐ་དད་ཤེས་པས་སྤོང་མི་ནུས། །སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བས་སྤོང་མི་ནུས། །སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་བྱར་གསུངས་དང་འགལ་བ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སྦྲུལ་གྱིས་བཟུང་བའི་ཡན་ལག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་བསྒོམས་པས་སྤོང་བ་བཞིན་དུ། བདག་འཛིན་ཡོད་ཀྱང་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བདག་གི་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་བསྒོམས་པས་སྤོང་བར་འགྱུར་བས་ན། ངེས་པར་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་པའི་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དཔེ་དགག དོན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྦྲུལ་གྱིས་བཟུང་བའི་ཡན་ལག་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པ་ཁོ་ནས་སྤོང་བ་མིན་ཏེ། བདག་གི་བའི་བློ་བཅོམ་པས་ཁྱོད་འདོར་བ་ཡིན་གྱི
Chinese
因为不是的缘故。第二，对于见到我执是过患的具有我执者来说，有法，以什么来遣除对我的贪执呢？不能遣除，因为具有对我的贪执的无余之因——执著我为具有功德。执著我为具有功德是贪执我的原因，因为贪执我本身不是以见到功德的理由而贪执我，而是因为见到我的功德而贪执我的缘故。第三，对于贪执我，又见到什么过患呢？如果说因为是痛苦之因，所以应当舍弃。那么，对于这个贪执我来说，有法，即使是痛苦之因，也不应当与贪执分离，因为即使是痛苦之因，也完全见到是我的缘故。譬如，我虽然是痛苦之因，但是因为是执著我的心的原因，所以不是应当分离的。如果说我不成立是过患，因为如果没有贪执我和我的，我单独不是痛苦之因。那么，对于贪执我等来说，有法，和那个我一样，应当是无过患的，因为如果没有我作为朋友，你单独不是痛苦之因。如果承认那样，那么贪执我和我二者都不应当与贪执分离，因为那二者都是无过患的缘故。第二有四：以观修受等痛苦不能断除，以了知受与我相异不能断除，以厌离痛苦不能断除，破斥与所说观修痛苦相违。第一有二：陈述对方观点，宣说驳斥。第一，如果像以观修蛇所咬的肢体为痛苦之因而断除一样，即使有我执，以观修贪执我和我的为痛苦之因也能断除，因此，必定贪执我这样的周遍不成立。第二有二：破斥比喻，破斥意义。第一，对于蛇所咬的肢体来说，有法，你不是仅仅以观修痛苦而断除的，而是因为摧毁了我所的念头才舍弃你的。
English
Because it is not. Secondly, for the one who has self-grasping that sees self-attachment as a fault, the subject is: what will prevent attachment to the self? It cannot be prevented, because there is the cause of attachment to the self without exception, which is grasping the self as having qualities. Grasping the self as having qualities is the cause of attachment to the self, because attachment to the self itself is not due to seeing qualities, but because seeing the qualities of the self is the reason for attachment to the self. Thirdly, what fault is seen in attachment to the self? If it is said that because it is the basis of suffering, it should be abandoned. Then, for this attachment to the self, the subject is: even if it is the basis of suffering, it should not be separated from attachment, because even if it is the basis of suffering, it is completely seen as mine. For example, although the self is the basis of suffering, it is not to be separated from attachment because it is the cause of the mind that grasps the self. If it is said that the self is not established as a fault, because if there is no attachment to the self and what is mine, the self alone is not the cause of suffering. Then, for attachment to the self and so on, the subject is: like that self, it should be without fault, because if there is no self as a friend, you alone are not the cause of suffering. If that is admitted, then neither attachment to the self nor the self should be separated from attachment, because both are without fault. Secondly, there are four: one cannot abandon by meditating on suffering such as feelings, one cannot abandon by knowing that feelings and the self are different, one cannot abandon by being disgusted with suffering, refuting the contradiction with what is said to meditate on suffering. The first has two: stating the opponent's view, explaining the refutation. First, if, like abandoning a limb bitten by a snake by meditating on it as the cause of suffering, even if there is self-grasping, one can abandon attachment to the self and what is mine by meditating on them as the cause of suffering, therefore, the pervasion that there is necessarily attachment to the self is not established. Secondly, there are two: refuting the example, refuting the meaning. First, for the limb bitten by a snake, the subject is: you are not abandoned merely by meditating on suffering, but you are abandoned because the thought of what is mine is destroyed.