Tibetan
ང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་སོགས་ཀྱང་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་མེད་རྟོགས་པ་གཅིག་པུ་གཉེན་པོར་འཆད་ཅེ་ན། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་ཚར་གཅོད་པ་སྟེ་དྲུངས་ནས་འབྱིན་བྱེད་མིན་ཏེ་རྨོངས་པ་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་མེད་པས་དེ་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཉེས་པ་ཀུན་རྨོངས་པ་དེའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། ཉེས་པའི་རྩ་བ་རྨོངས་པ་དེ་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་ཅིང་དེ་དང་འཛིན་སྟངས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སོགས་ན་རེ། འཇིག་ལྟ་ནི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། མ་རིག་པ་ནི་རིག་པ་བཀག་ཙམ་ཡིན་པས་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན་མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། འཇིག་ལྟ་ལས་གཞན་རིག་པ་བཀག་ཙམ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་དང་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་དེ་ལས་ལོག་པར་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཏེ། གནོད་བྱ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱིར་སེམས་བྱུང་ཡིན་ན་སེམས་དང་རྣམ་པ་ལྔས་མཚུངས་དགོས་པས་ཁྱོད་ཀྱང་སེམས་བྱུང་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་ཅིང་། དམིགས་པ་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་པ་འགལ་བས་བདེན་པའི་རྣམ་པ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོར། དེ་ལ་མ་རིག་པ་མེད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ཏེ། རང་ཉིད་རང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་མ་རིག་པ་ལྟ་བ་དང་འགལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཤད་པ་དེ་གཉིས་མཚུངས་ལྡན་དུ་གསུངས་པའི་མདོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བ་འགལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་ཏེ། མ་རིག་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཅན་དང་འཇིག་ལྟ་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པས་མཚུངས་ལྡན་ཡིན་པ་འདིར་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཚར་གཅོད་པའི་གཉེན་པོ་གང་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ལ་བདག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བའི་ལམ་དེ་ཆོ
Chinese
那么，（佛）不是也说了以修习不净观等作为贪欲的对治法吗？为什么说唯一证悟无我是对治法呢？对于有情为对境的慈等法，不是彻底断除罪过，即从根拔除的（方法），因为与愚痴和执著的方式不相违，所以不损害它。遍：因为一切罪过的根本就是愚痴。前面的理由成立：因为罪过的根本愚痴也是坏聚见，并且与执著的方式不相违。分别说者等说：坏聚见是颠倒地执著意义，而无明仅仅是遮止智慧，所以那些不应成为一体。如果这样说，无明法，认为无明不是坏聚见，仅仅是遮止智慧是不合理的，因为智慧与对境相同，而行相却相反。而且，无明法，是对智慧的对境进行缘取，并且以与智慧相反的方式缘取，因为它是智慧的相违品，即所损害的对境。总的来说，如果是心所，则必须与心在五相上相同，因此你也是心所，所以是缘取对境的意识，并且对于那个对境，智慧的行相与你的行相相违，所以不执著真实的行相，并且（佛）说了你是对境以颠倒的方式增益的自性。如《月灯经》中说：何为无明？即对于如实之法不作增益。那么，与见解相应之无明之说相违，因为自己不可能与自己相应。如果有人说，别人说无明是与见解相违的论证，那么哪部经中说二者是相应的呢？那部经不是无明与见解相违的论证，因为无明是同品，而坏聚见是它的一个同品，因此应当在此处说明是相应的。第三，那么，彻底断除罪过的对治法是什么呢？就是以五蕴为空性的方式进行观察的道。
English
Then, wasn't it also said to cultivate ugliness and so on as an antidote to desire? Why is it said that only realizing selflessness is the antidote? Qualities such as love that focus on sentient beings are not methods that completely eliminate faults, that is, uproot them, because they do not contradict ignorance and the way of grasping, so they do not harm it. It is pervasive: because all faults are rooted in that ignorance. The previous reason is established: because the root of faults, ignorance, is also the view of the perishable collection, and it does not contradict the way of grasping. The Vaibhashikas and others say: The view of the perishable is to conceive of meaning in a reversed way, and ignorance is merely the negation of knowledge, so those are not suitable to be one. If you say so, the quality of ignorance, the belief that ignorance is merely the negation of knowledge other than the view of the perishable, is not reasonable, because knowledge and wisdom have the same object, but the aspect is reversed. Moreover, the quality of ignorance is to focus on the object of knowledge and wisdom, and to focus on it in a way that is reversed from that, because it is the opposite of correct wisdom, that is, the object to be harmed. In general, if it is a mental factor, it must be the same as the mind in five aspects, so you are also a mental factor, so it is the consciousness that grasps the object, and for that object, the aspect of wisdom and your aspect contradict, so it does not grasp the true aspect, and (the Buddha) said that you are the nature of superimposing on the object in a reversed way. As it is said in the Sutra of Moonlight Lamp: What is the absence of ignorance? That is, not superimposing on the dharmas as they are. Then, it contradicts the statement that ignorance is associated with views, because it is impossible for oneself to be associated with oneself. If someone says that others say that ignorance is an argument against views, then which sutra says that the two are associated? That sutra is not an argument against ignorance and views, because ignorance is of the same category, and the view of the perishable is one of its same categories, so it should be explained here that they are associated. Third, then, what is the antidote that completely eliminates faults? It is the path of observing the aggregates as emptiness.