Chinese
如同先前一样。第二，即使色等从诸法中新产生，也必定存在于诸法中，如同贪等也是如此，因此“先前没有的产生于诸法中”的过失并不确定。如果这样认为，那么贪等法，如同色等一样，你并不一定存在于诸法中，因为色等与诸法是不可分离的无别，而你却可以与诸法分离。如果色等与诸法不可分离，那么贪等也相同，如果这样认为，那么色等和诸法，在一切情况下都应同时产生，因为是不可分离的事物，这样就会有过失。如果贪等依赖于外在的对境因缘而产生，即使诸法存在，有时也不会产生，如果这样认为，那么贪等法，外在的所取境也不是必定使你产生的，因为即使没有外在的境，你也会以自己分别念作为境而产生。第二，贪等有时产生并不确定，那么贪等法，对于某些人来说，就不会必定产生，因为是无因的，因为缺少同类因。或者，如果认为诸法是直接因，那么贪欲等所有的心识，对于所有的人来说，在所有的时间都应产生，因为对于所有的人来说，它的直接因诸法在所有的时间都存在。这是承认了宗法。第二，建立无常等体性有四种：建立无常、痛苦、无我、空性。第一，作为痛苦谛的所依取蕴，是无常的，因为有时会消失。第二，所依取蕴是痛苦的，因为是过患我与我所执着以及生老病死等的所依，也是因为是因贪爱的他者所支配。第三，所依取蕴法
English
It is the same as before. Secondly, even though forms and so on newly arise from the elements, they must exist in the elements, just as attachment and so on are. Therefore, the fault of "what did not exist before arises in the elements" is not certain. If you think so, then attachment and so on, like forms and so on, you are not necessarily present in the elements, because forms and so on are inseparable from the elements, while you can be separated from the elements. If forms and so on are inseparable from the elements, then attachment and so on are also the same. If they are the same, then attachment and so on and the elements should all arise together in all cases, because they are inseparable things, which would be a fault. If attachment and so on depend on external objective conditions to arise, and sometimes do not arise even though the elements exist, then attachment and so on, the external object of apprehension is not necessarily what causes you to arise, because even without an external object, you arise by taking your own conceptualization as an object. Secondly, it is not certain that attachment and so on sometimes arise, then attachment and so on, for some people, will not necessarily arise, because they are causeless, because they lack a similar cause. Or, if you think that the elements are the direct cause, then all minds such as desire, etc., should arise for all people at all times, because for all people, its direct cause, the elements, are present at all times. This is admitting the sign. Secondly, there are four ways to establish characteristics such as impermanence: establishing impermanence, suffering, selflessness, and emptiness. First, the aggregates of appropriation, which are the basis of the truth of suffering, are impermanent, because they sometimes disappear. Second, the aggregates of appropriation are suffering, because they are the basis of the fault of clinging to self and what belongs to self, and of birth, old age, sickness, death, etc., and also because they are dominated by the cause of craving. Third, the aggregates of appropriation...
Tibetan
་ཅན། བདག་མིན་ཏེ། བདག་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མི་རྟག་དུ་མ་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། བདག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བདག་གི་བའང་མིན་ཏེ། བདག་དེ་ཁྱོད་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་དེ་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྟག་པའང་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ཏེ་མིན་པས་སོ། །བདག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟག་པ་གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་དུ་མ་ནི་དུས་ཐ་དད་པར་ཏེ་རིམ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྟག་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བདག་ལ་སོགས་པའི་རྟག་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་མི་སྲིད་པར་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་གཞན་ཚོགས་ན་ཡང་ཁྱོད་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ལྡོག་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ལ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་གི་རྒྱུ་གཞན་དག་ནི་ཚོགས་ན་ཡང་ཆོས་གང་ཞིག་མེད་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཚོགས་པ་དེ་ལས་རྒྱུ་གཞན་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་བཤད་པ་ནི། འདིར་རྒྱན་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་བདེན་པ་ལྷག་མ་གསུམ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་བཞིར་ཕྱེ་བ་དང་། ལྷས་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུ་དང་། འགོག་བདེན་གྱི་འགོག་པ་དང་། ལམ་བདེན་གྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པས་རྣམ་པ་ལྷག་མ་གསུམ་གསུམ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བར་བཤད་པ་དང་གཉིས་ལས། ཕྱི་མ་ལྟར་བཤད་ན་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་བསྒྲུབ། །རྒྱུ་ཉིད་གཞན་དུ་རྟོག་པ་དགག །རྒྱུ་ཡི་གཙོ་བོ་སྲེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བས་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབ། །རྒྱུ་མེད་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་འདི་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་གཏན་མེད་པར་འགྱུར་གྱི་རེས་འགའ་བ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་རྐྱེན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ན་རེ། ཅི་ལྟར་ཚེར་མ་ལ་སོགས་ཀྱི་རྣོ་བ་ཉིད་སོགས་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འདི་དག་རྒྱུ་མེད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད་དོ། །མི
Chinese
。并非我，因为与我之体性不相符，因为是无常、众多、他自在之故。第四，近取蕴法，并非我所加持的我之物，因为我非汝之加持者，因为我非汝之因，因为我是常法。遍：常法如何能生果？不能生。我法，汝恒常唯一，不可能在不同时间次第产生众多果，因为常法不能生果。此外，我和其他常法，不可能成为痛苦等的因，因为即使痛苦等的其他因聚合，但因汝不在，痛苦等止息，而汝不具备此功能。遍：即使某些果的其他因聚合，但若缺少某种法，果便无法产生，因此，从该聚合中可以推断出其他因，否则不然。第二，建立痛苦具因，宣说集谛：此处，随行庄严者将剩余三谛也分为四种，拉尊者通过宣说集谛之因、灭谛之灭、道谛之道三种，从而成立剩余三种，分为三种。若按后者宣说，则有三：建立痛苦具因，遮破将因执为其他，显示因之主是贪爱。第一者有二：以偶尔产生而建立具因，遮破建立无因之理。第一，此痛苦法，成立为具有因，因为是偶尔产生之故。遍：若无因，则应恒常存在或完全不存在，而非偶尔存在，因为无因则不应依赖其他条件。第二，某些自性论者说：如荆棘等的锐利等无因而生，此痛苦亦应无因而生。如是宣说。
English
Not self, because it does not conform to the nature of self, because it is impermanent, multiple, and other-dependent. Fourth, the aggregates of grasping are not something that I have blessed as my own, because I am not the one who blesses you, because I am not your cause, because I am permanent. Pervasive: How can a permanent thing produce a result? It cannot. I am a permanent, single entity, and it is impossible for multiple results to arise sequentially at different times, because a permanent thing cannot produce a result. Furthermore, I and other permanent things cannot be the cause of suffering, etc., because even if other causes of suffering, etc., gather, but because you are not present, suffering, etc., cease, and you do not have this function. Pervasive: Even if other causes of some results gather, but if some dharma is missing, the result cannot arise, therefore, from that gathering, other causes can be inferred, otherwise not. Second, establishing that suffering has a cause, explaining the truth of origination: Here, those who follow the Ornament divide the remaining three truths into four types, and Lha-tsunpa establishes the remaining three types by explaining the three aspects of the cause of the truth of origination, the cessation of the truth of cessation, and the path of the truth of the path. If explained according to the latter, there are three: establishing that suffering has a cause, refuting the conception of the cause as something else, and showing that the main cause is craving. The first has two: establishing the existence of a cause by occasional arising, and refuting the reasoning that establishes no cause. First, this suffering dharma is established as having a cause, because it arises occasionally. Pervasive: If there is no cause, it should always exist or never exist, but not occasionally, because if there is no cause, it should not depend on other conditions. Second, some naturalists say: Just as the sharpness of thorns, etc., arises without a cause, so should this suffering arise without a cause. Thus they say.
Tibetan
་འཐད་དེ། ཚེར་མའི་རྣོ་བ་སོགས་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་ཡོད་དེ། དོན་གཞན་སྔ་མ་རང་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་དེ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དོན་གཞན་སྔ་མ་གང་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གཞན་ཕྱི་མ་གང་སྐྱེ་བའམ་དོན་གཞན་སྔ་མ་གང་འགྱུར་བ་སྟེ་ལོག་པ་ན་ཡང་ཕྱི་མ་ལྡོག་པར་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱི་མའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་དེ་ནི་ཕྱི་མ་དེའི་རྒྱུར་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རེག་བྱ་ཆོས་ཅན། མིག་ཤེས་དེའི་རྒྱུར་ཐལ། དོན་གཞན་ཕྱི་མ་མིག་ཤེས་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རེག་པ་ཆོས་ཅན། མཐོང་བ་སྟེ་མིག་ཤེས་ལ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་བརྒྱུད་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་གྲུབ་ཅིང་། རིགས་མི་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཅན། དབང་ཕྱུག་དང་གཙོ་བོ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་མིན་ཏེ། སྤྱིར་རྟག་པ་རྣམས་རྒྱུ་ཡིན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྲེད་པ་རྐྱེན་གྱི་གཙོ་བོར་བསྟན། །དེ་ལ་ལུང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད། །སྲེད་པ་ཁོ་ན་བཤད་པའི་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མེད་དང་རྟག་པའི་རྒྱུ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་གི་མིང་ཅན་སྲིད་པས་བསྡུས་པའི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་འདོད་པའི་སྲེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན། མིས་མཚོན་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་གང་ཅུང་ཟད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྟེ་ལེན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དེ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་སྟེ་སྲེད་པས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་འདོད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན་མདོར། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན་གང་སྲེད་པ་འདི་ནི་ཡང་སྲིད་པར་འབྱུང་བ་ཅན་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང་། སྲིད་པའི་སྲེད་པ་དང་། འཇིགསཾ་པའི་སྲེད་པའོ་ཞེས་སྲེད་པ་གསུམ་ཆར་རྒྱུར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ནི་སྲིད་པའི་སྲེད་པ་ཡི
Chinese
合理，像荆棘的锋利等和痛苦的真相，这些也都是有法，有原因，因为其他事物先于自身，是其随行和逆转之处，这是存在的。普遍来说，任何先于其他事物的事物，都是依赖于它而产生其他后续事物，或者任何先于其他事物的事物发生变化或逆转时，后续事物也随之逆转，这种随行和逆转之处，都被认为是后续事物的原因。那么，眼识的所缘缘的原因所产生的触觉，是有法，是眼识的原因吗？因为其他后续事物眼识是其随行和逆转之处。眼识的所缘缘的原因所产生的触觉，是有法，对于见，也就是眼识来说，是间接原因，因为是眼识的所缘缘所产生的色的原因。第二，这样痛苦被证实是有原因的，并且也不会从不同类的原因中产生，比如痛苦，是有法，从自在天和主宰者常有等产生是不可能的，因为一般来说，常有被否定是原因，因为常有不具备产生结果的能力。第三有三点：显示贪爱是主要因素，对此引用经文作为论证，只阐述贪爱是原因。第一，因为痛苦不是无因的，也不是常有之因，因此，名为烦恼的集谛，包含生存的身体受用，想要欲望的贪爱是痛苦的原因，因为，以人为例，众生对于境的差别，稍微执取，也就是接受，所有这些都是因为想要获得该境的想法，也就是贪爱所致。如果说生存的欲望是痛苦的原因，那么在经中，什么是痛苦的集谛圣谛呢？就是这种贪爱，是再次产生的原因，伴随着喜悦的欲望，对于这个和那个都非常喜欢的状态，比如，欲望的贪爱，生存的贪爱，以及毁灭的贪爱，这样将三种贪爱都说成是原因，这难道不矛盾吗？不矛盾，因为如上所说的是生存的贪爱。
English
It is reasonable, like the sharpness of thorns and the truth of suffering, these are also dharmas, they have causes, because other things precede them, and are the places where they follow and reverse, this exists. Generally speaking, whatever precedes other things, relies on it to produce other subsequent things, or when anything preceding other things changes or reverses, the subsequent things also reverse, this place of following and reversing is considered the cause of the subsequent things. So, the touch produced by the objective condition of eye consciousness, is it the cause of eye consciousness? Because the other subsequent thing, eye consciousness, is the place where it follows and reverses. The touch produced by the objective condition of eye consciousness, is a cause for seeing, that is, eye consciousness, but it is an indirect cause, because it is the cause of the form produced by the objective condition of eye consciousness. Second, in this way, suffering is proven to have a cause, and it will not arise from causes of different kinds, such as suffering, it is not possible to arise from Ishvara and the permanent master, etc., because in general, permanence is denied as a cause, because permanence does not have the ability to produce results. The third has three points: showing that craving is the main factor, quoting scriptures to prove it, and only explaining that craving is the cause. First, because suffering is not without cause, nor is it caused by permanence, therefore, the craving for desire, which is called the origin of affliction, including the body and enjoyment of existence, is the cause of suffering, because, taking humans as an example, beings have a slight attachment to the differences of objects, that is, accepting them, all of which are caused by the desire to obtain that object, that is, craving. If the desire for existence is the cause of suffering, then in the sutra, what is the noble truth of the origin of suffering? It is this craving, which is the cause of rebirth, accompanied by the desire for joy, the state of being very fond of this and that, such as the craving for desire, the craving for existence, and the craving for destruction, thus saying that all three cravings are the cause, is this not contradictory? It is not contradictory, because what is said above is the craving for existence.