Tibetan
་དེའི་ཡན་ལག་སྟེ་རྐྱེན་གྱིས་དངོས་པོ་སེམས་ཡིན་པ་དང་། ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་འཆི་ཁའི་ལུས་ཉིད་ཡིན་པ་འགོག་པ་ལ་དེ་ལྟར་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཆོས་ཅན། བསྒྲུབ་བྱ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མིན་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མིན་པར་སྔར་ཡང་རབ་ཏུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མ་དམིགས་པས་མི་ཁེགས་ཀྱང་དབང་པོ་ཡིན་པ་དང་། སེམས་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཁེགས་སོ་ཞེ་ན། དབང་སོགས་ཀྱང་ནི་ཆོས་ཅན། དེ་འགོག་པ་ལ་གོ་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འགོག་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། འཆི་ཁའི་དབང་པོ་ཆོས་ཅན། རྐྱེན་གཞན་ཚང་ཞིང་གེགས་མེད་ན་དབང་པོ་ཕྱི་མ་གཞན་དང་གཞན་སྐྱེ་བ་དག་ཀྱང་འགྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཚེ་འདིའི་དབང་པོ་སྔ་མ་རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་དག་ནི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དབང་པོ་སྔ་མ་དྭངས་རྙོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལས་ཕྱི་མ་དྭངས་རྙོག་ཏུ་འགྱུར་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཚེ་འདིའི་དབང་པོ་དེ་དབང་པོ་སྔ་མ་ལས་མི་སྐྱེའི་ལུས་རྟག་པ་གཅིག་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། ལུས་ཅན་གཅིག་ལ་ཆོས་ཅན། སྔ་མ་དེ་རྒྱུ་རྟག་ཏུ་ཉེ་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་རིགས་འདྲ་དུ་མ་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དབང་པོ་རིགས་འདྲ་དུ་མའི་དངོས་རྒྱུ་ལུས་རྟག་པ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སེམས་ལས་ཚེ་འདིའི་དབང་པོ་ལྔ་སྐྱེ་ཞེ་ན། ལུས་གཞན་ཚེ་ཕྱི་མའི་དབང་པོ་ལྔ་ཡང་ཆོས་ཅན། སེམས་འདི་ཉིད་ལས་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཚེ་འདིའི་དབང་པོ་སེམས་ལས་སྐྱེ་བ་དང་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་བཀག་པས་གྲུབ་པའི་མཇུག་བསྡུད་བསྟན་པ་ནི། ཐ་མལ་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་འཆི་ཁ་ཐ་མ་ཡི་ནི་སེམས་རྣམས་ཀུན་ཆོས་ཅན། ལུས་དང་དབུགས་སེམས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ལུས་སམ་དབུགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་རྟགས་སུ་བཀོད་པས་ཁྱོད་རིག་པ་ཕྱི་མར་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པར་འགྲུབ་པ་མིན་ཏེ། ལུས་དང་དབུགས་སེམས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་མིན་པ་དེས་ནའོ། །གཏན་ཚིགས་དེས་མཚམས་སྦྱོར་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དང་འདྲ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་འཆི་སེམས་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། སྔར་གྱི་ཆོས་ཅན་ལ་རིག་པ་ཕྱི་མ་མཚམས་མི་སྦྱོར་བར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་མི་མཐུན་
Chinese
那个支分，即以缘起事物是心，以及近取因是临终之身本身来遮止，因为没有那样认定的缘故的那个理证是法，不是决定所立的正确理证，因为不是决定所立的正确理证之前也已经详细阐述过了。如果说虽然没有认定不能遮止，但是以是根和是心等等的理由来遮止，那么根等等也是法，对于遮止那个不是能成立，因为对于遮止那个具有周遍上的怀疑余地。第三，临终的根是法，如果其他条件具足并且没有障碍，那么其他的后世根的产生也必定是成立的，因为是根的缘故。例如，此世的先前根，见到具有产生自己同类后世根的能力，因为见到先前根转变为清浊，后世根也转变为清浊一样。如果说此世的根不是从先前根产生，而是从常一的身体产生，那么对于一个有身者是法，因为先前那个是常时的因的缘故，就像那样，多个同类根会同时产生，因为多个同类根的实体因，常时的身体是常时存在的缘故。又如果说从心产生此世的五根，那么其他身体后世的五根也是法，会从这个心本身产生，因为此世的根从心产生，理由相同。第四，以遮止而成立的结尾教导是：凡夫和阿罗汉临终最后的那些心都是法，以身体和气息是心的近取因为理由，心的因与身体或气息分离的缘故，作为理由安立，你们没有与后世智慧连接不能成立，因为身体和气息不是心的近取因的缘故。那个理证没有连接不能成立的缘故，因此和那个相同的能立其他临终心是那个法，对于先前的法，不是不与后世智慧连接而成立的正确理证，因为那样成立的不符
English
That branch, namely, the reason that things arise as mind and that the substantial cause is the dying body itself, is to prevent that from being identified as such, because that reason is not a valid reason for establishing the thesis, because it is not a valid reason for establishing the thesis that has already been explained in detail before. If it is said that although not identifying it does not prevent it, it is prevented by the signs of being a sense faculty and being a mind, then the sense faculties etc. are also the subject, and it is not a means of understanding to prevent that, because there is still doubt about the pervasiveness of preventing that. The third is: the dying sense faculty is the subject. If other conditions are complete and there are no obstacles, then the production of other subsequent sense faculties will also be accomplished, because it is a sense faculty. For example, it is seen that the previous sense faculty of this life has the ability to generate its own similar subsequent sense faculty, because it is seen that the previous sense faculty becomes clear and turbid, and the subsequent sense faculty also becomes clear and turbid. If it is said that the sense faculty of this life is not produced from the previous sense faculty, but from a permanent body, then for one who has a body, it is the subject, because the previous one is always a cause, just like that, many similar sense faculties will arise simultaneously, because the substantial cause of many similar sense faculties, the permanent body, is always present. Also, if it is said that the five sense faculties of this life arise from the mind, then the five sense faculties of other bodies in the next life are also the subject, and will arise from this very mind, because the sense faculty of this life arises from the mind, and the reason is the same. Fourth, the conclusion that is established by negation is: all the minds of ordinary people and arhats at the final moment of death are the subject, and the reason is that the body and breath are the substantial cause of the mind, and the cause of the mind is separated from the body or breath. By establishing it as a reason, you cannot accomplish it without connecting it to the subsequent wisdom, because the body and breath are not the substantial cause of the mind. Because that reason cannot be accomplished without connection, therefore, the other proof that is the same as that, the dying mind, is also the subject. For the previous subject, it is not a valid reason to prove without connecting it to the subsequent wisdom, because it does not conform to establishing it in that way.