Tibetan
འི་རིག་པ་སྔ་མ་ཕྱི་མར་མཚམས་སྦྱོར་བར་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བ་གང་དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ལྷག་པོ་ཅི་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ཅིང་། རྒྱུ་མཚན་གང་མེད་པ་གང་གིས་ཕྱི་ནས་ཐ་མལ་པ་འཆི་ཁ་མའི་ཚེ་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པར་འདོད་དེ་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་རབས་པ་དག་ཚིག་རྐང་དང་པོ་མདོར་བསྟན་དུ་བྱས་ནས། རྒྱས་བཤད་ལ་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་མེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། །སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ཡོད་པར་རིགས་པས་བསྒྲུབ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ས་བཅད་མཛད་པ་ནི་སྙིང་རྗེའི་དམིགས་རྣམ་གོམས་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་འདིར་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་བསྒྲུབ་པ་གཙོ་བོ་དང་། འོག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མཚན་གཞི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་འཁོར་བ་ཅན་དུ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་བསྒྲུབ་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་ཅིང་། གང་དུ་དྲོད་གཤེར་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། ཐ་མའི་སེམས་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་གཞུང་གི་སྦྱོར་ཚུལ་ཡང་མ་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད། །མཚམས་སྦྱོར་འགལ་བ་མེད་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འབྱུང་བའི་ལུས་ལས་སྐྱེ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། །དབང་བཅས་ལུས་ལས་སྐྱེ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། །རྟག་པའི་ལུས་ལས་སྐྱེ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྡོ་བ་སོགས་ལས་སེམས་སྐྱེ་བར་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། འབྱུང་བ་འགའ་ཞིག་སེམས་སོགས་ཀྱི་ས་བོན་ཡིན་ཅིང་འགའ་ཞིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་སོགས་ཀྱི་ས་བོན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཐལ། རྐྱེན་གཞན་ཚང་ན་གཞི་གང་དུ་དྲོད་གཤེར་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བོ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་དེ་འགའ་ཡང་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ས་སོགས་ཐམས་ཅད་སེམས་སོགས་ཀྱི་ས་བོན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་དབང་པོ་སོགས་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ནི་འབྱུང་བ་ཡིན་ན། ཅི་ལྟར་འབྱུང་བ་གཅིག་ནི་དབང་སོགས་སུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ཀུན་འགྱུར་བར་ཐལ། རྒྱུ་མཚན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བཟློག་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་དུ་གྲུབ། །དེ་ལ་ལུང་དང་འགལ་བ་སྤང་། །རིགས་པས་བསྒྲུབས་ན་ཁས་བླངས་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་ཡིད་བློའི་དངོས་རྟེན་དུ་འདོད་ན། དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ཡིད་བློའི་དངོས་རྟེན་དུ་འདོད་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཡིད་བློ་ཆོས་ཅན། མིག་སོགས་དབང་པོ་རྣམས་ལ་དངོས་སུ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པ་མིན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་རེ་རེ་ལ་འགལ་རྐྱེན་གྱིས་གནོད་ན་ཁྱོད་ལ་དངོས་སུ་གནོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་སོགས་དབང་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིད་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་འདི་མྱ་ངན་ལ་སོགས་པས་འགྱུར་ན་ནི་ཁྱོད་འགྱུར་བ་དག་ཏུ་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དབང་པོ་ཡིད་ལ་བརྟེན་པ་དེའི་ཕྱིར། ལུས་ཅན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཡིད་བློ་སྔ་མ་ལས་དབང་པོ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཡིད་བློ་ཕྱི་མ་གནས་པ་ཡི་རྟེན་ཡིད་བློ་སྔ་མ་ཉིད་ལ་ནི་བརྟེན་པའི་ལས་འགའ་ཞིག་དབང་པོ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཡིད་བློ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་པའི་ལས་དེ་འདྲ་བའི་དབང་པོ་ཕྱི་མའི་འཕེན་བྱེད་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཕྱིས་ཀྱང་སྟེ་འཆི་ཁ་ཐ་མའི་ཚེ་ཆོས་ཅན། ཡིད་བློ་ལས་དབང་པོ་སྐྱེ་བ་དེ་འདིར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ཚོགས་ཚང་ཞིང་གེགས་མེད་པའི་ཕྱིར། རིགས་གཏེར་དུ། རྒྱུ་ཚོགས་ཚང་ཞིང་གེགས་མེད་པའི། །རྟགས་ཀྱིས་ཕྱི་མཐའ་ཐུག་མེད་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པ་འདིའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་ལུས་དང་སེམས་དག་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཅན་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ལུང་དུ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ལུང་ཆོས་ཅན། ཡིད་བློ་ལུས་ལ་དངོས་སུ་རྟེན་པར་མ་བཤད་དེ། ལུས་ཀྱིས་ལུས་ཤེས་ལ་ཕན་འདོགས། ལུས་དེའི་ཤེས་པས་ཡིད་བློ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་ན་ཡིད་ནི་ལུས་ལ་བརྒྱུད་ནས་བརྟེན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་དབང་པོ་ཡིད་བློའི་དངོས་རྟེན་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་མེད་པ་ཡིད་བློ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡིད་བློ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱང་དབང་པོའི་དངོས་རྟེན་དུ་ཐལ། དབང་པོ་དེ་ཡང་ཁྱོད་མེད་པར་སྐྱེ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་པ་དེ་ལྟ་ནའང་བློ་དབང་གཉིས་པོ་ཆོས་ཅན། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་ཅན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་ཐལ། འཆི་ཁའི་ཚེ་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་རིགས་པ་དགོད། །ཉེས་སྤོང་ཁས་བླངས་འགལ་བས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱང་འཕེན་པས་ལུས་རྟག་པ་ལས་ཡིད་བློ་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པ་ལྟར་ན་ལུས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་ཡིད་རིམ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་རིམ་ཅན་མིན་པའི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། ལུས་རྟག་པས་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིད་རིམ་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལུས་ཆོས་ཅན། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པའང་མེད་པར་ཐལ། རྐྱེན་
Chinese
认为能够连接前后世的智慧，有什么更充分的理由呢？又有什么理由认为普通人在临终时无法连接前后世，因为理由是相同的。古人将第一句作为概括性的陈述，然后在详细解释中说：“如果没有前世，那就太过分了。后世的存在可以通过理性来证明。”等等，他们这样分段，却没有区分清楚，在此修习慈悲心的对境时，主要在于证明后世的存在；而在下面证明苦谛的基础——取蕴是轮回的自性时，主要在于证明前世的存在。他们也没有理解经文的组织方式，即在哪里用“暖湿”等词语来详细解释“太过分”，以及在哪里用“最后的意识”等词语来详细解释连接。第二部分分为两点：详细解释太过分的推理，以及详细解释连接没有矛盾。第一点分为三部分：如果从物质身体产生，那就太过分了；如果从有感官的身体产生，那就太过分了；如果从常恒的身体产生，那就太过分了。第一点是：如果说从石头等产生意识，那就没有太过分的过失，因为有些元素是意识等的种子，有些则不是。如果这样说，那么所有元素都应成为意识等的种子自性。如果其他条件都具备，那么在任何地方，暖湿等都不会成为生物出生的场所。因此，所有土等都将成为意识等的种子自性。因此，如果感官等不依赖于先前相似的种类，而是由元素产生，那么为什么一种元素会像感官等一样完全转变，而所有元素都会转变呢？因为没有理由区分。第二点分为三部分：如果反驳，那么因果本身就成立了；驳斥与经文的矛盾；如果用理性来证明，那么就与承诺相矛盾。第一点是：如果认为身体是意识的真实所依，那么就必须认为有感官的身体是意识的真实所依。如果是这样，那么意识，具有法性，直接依赖于眼睛等感官的
English
What further reason is there to see that wisdom is capable of connecting previous and subsequent lives? And for what reason is it assumed that ordinary people are unable to connect at the time of death, since the reason is the same? The ancients took the first verse as a summary statement, and then in the detailed explanation said, "If there is no previous life, then it is too extreme. The existence of a future life can be proven by reason," etc. They made such divisions without distinguishing that in this context of cultivating familiarity with the object of compassion, the main point is to prove the existence of a future life; and below, in proving that the basis of the truth of suffering—the aggregates of appropriation—is the nature of cyclic existence, the main point is to prove the existence of a previous life. They also did not understand the way the scriptures are organized, i.e., where the words "warmth and moisture," etc., are used to explain in detail "too extreme," and where the words "final consciousness," etc., are used to explain connection in detail. The second part has two points: explaining in detail the reasoning of being too extreme, and explaining in detail that there is no contradiction in connection. The first point has three parts: if it arises from a material body, it is too extreme; if it arises from a body with senses, it is too extreme; if it arises from a permanent body, it is too extreme. The first point is: if it is said that consciousness arises from stones, etc., then there is no fault of being too extreme, because some elements are the seeds of consciousness, etc., and some are not. If this is said, then all elements should become the self-nature of the seeds of consciousness, etc. If other conditions are complete, then in any place, warmth and moisture, etc., will not become a place where beings are born. Therefore, all earth, etc., will become the self-nature of the seeds of consciousness, etc. Therefore, if the senses, etc., do not depend on the previous similar kind, but are produced by the elements, then how is it that one element is completely transformed like the senses, etc., and all elements are transformed? Because there is no reason to distinguish. The second point has three parts: if refuted, then causality itself is established; refuting the contradiction with scripture; if proven by reason, then it contradicts the commitment. The first point is: if it is assumed that the body is the actual support of consciousness, then it must be assumed that the body with senses is the actual support of consciousness. If this is the case, then consciousness, having the nature of phenomena, directly depends on the eyes, etc., the senses.
Chinese
不是这样的，因为如果眼睛等感官中的每一个都受到违缘的损害，实际上并没有损害到你。眼睛等那些感官也是有法，依赖于你的意，因为如果这个意被忧愁等所改变，那么你就会被看作是改变了，因为感官依赖于意。有情身是有法，你的前念意识产生后来的感官，因为你的后念意识所住的所依，正是依赖于前念意识，前念意识的一些作用是后来感官的因。因此，如果存在依赖于前念意识的，像那样的后来的感官的引发者，那么后来，也就是临终的时候是有法，从意念产生感官，这在这里是会改变的，因为它的因缘聚合完整且没有障碍。在《理藏论》中说：“因缘聚合完整且无碍，以其征兆可成立无尽的后世。”这就是此处的意义。第二，如果有人问：那么，身体和心识是相互随顺的，这与这样说的经文相违背吗？像那样的经文是有法，并没有说意念直接依赖于身体，因为身体对身体的意识有帮助，那个身体的意识对意念有帮助，因此意念是通过身体来依赖的。第三，如果说感官是意念的直接所依，因为没有感官就不会产生意念。那么，意念是有法，你也应该是感官的直接所依。因为没有你，感官也不会产生。如果承认那样，那么智慧和感官二者是有法，死后应该是相互为因的果，因为临终时是相互为因的缘故。第三点分为两部分：驳斥过于极端的推理，以及通过承认错误和自相矛盾来驳斥。第一，如果顺世外道承认从常恒的身体产生意念，那么身体是有法，从你那里不会次第产生意念，因为你是常恒的，不是次第性的。第二，如果说周遍不成立，因为身体是常恒的，依赖于因缘而次第产生意念。那么，身体是有法，也不应该依赖于因缘，因缘
English
It is not so, because if each of the senses such as the eyes is harmed by adverse conditions, it does not actually harm you. Those senses such as the eyes are also subjects, dependent on your mind, because if this mind is changed by sorrow and so on, then you are seen as changed, because the senses depend on the mind. Sentient beings are subjects, your later senses arise from your previous mind, because the basis on which your later mind dwells is precisely dependent on the previous mind, and some of the actions of the previous mind are the cause of the later senses. Therefore, if there is a producer of later senses like that, which depends on the previous mind, then later, that is, at the time of death, it is a subject, the arising of senses from the mind will change here, because its causes and conditions are complete and without obstacles. In the Treatise on Reasoning it is said: "When causes and conditions are complete and without obstacles, the endless future is accomplished by its signs." This is the meaning here. Second, if someone asks: Then, are the body and mind mutually compliant, does this contradict the scripture that says so? Such scriptures are subjects, they do not say that the mind directly depends on the body, because the body helps the body's consciousness, and that body's consciousness helps the mind, therefore the mind is said to depend on the body through the body. Third, if it is said that the senses are the direct basis of the mind, because without the senses the mind cannot arise. Then, the mind is a subject, you should also be the direct basis of the senses. Because without you, the senses will not arise. If you admit that, then both wisdom and the senses are subjects, and after death they should be the fruit of mutual causes, because they are mutual causes at the time of death. The third point is divided into two parts: refuting the extremely extreme reasoning, and refuting by admitting mistakes and self-contradictions. First, if the materialists admit that the mind arises from the permanent body, then the body is a subject, and the mind will not arise from you in sequence, because you are permanent and not sequential. Second, if it is said that the pervasion is not established, because the body is permanent, it depends on conditions to produce the mind in sequence. Then, the body is a subject, and it should not depend on conditions, conditions