Tibetan
ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རྒྱལ་དཔོག་པ་ལ་སོགས་ཁ་ཅིག་རབ་ཏུ་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཚད་མ་མེད་པ་བཀག་ནས་ཚད་མ་བསྒྲུབ། །སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་བཀག་ནས་སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན། །ནན་ཏན་མ་བྱས་བཀག་ནས་བྱས་པ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། དགོས་པའི་དོན་ཀུན་ཤེས་ལྡན་འཚོལ་བ་འཐད། །དེ་ལ་དོན་ཤེས་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པར་རིགས། །དགོས་པའི་དོན་ཀུན་ཤེས་ལྡན་ཚད་མར་བསྟན། །དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་མ་ལུས་པ་ཤེས་པའམ་མི་ཤེས་ཀྱང་རུང་ཐར་པའི་ཐབས་ལེགས་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཐར་པ་དོན་གཉེར་ལ་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྟོན་པ་པོ་འདིས་ཐར་པའི་ཐབས་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་སྟོན་ན། ཐབས་མ་ཡིན་པ་སྟོན་སྲིད་སྙམ་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་པོ་ལ་འཁྲུལ་པར་དོགས་པ་ཅན་རྟོག་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཅན། ཐར་པའི་ཐབས་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་བཤེས་གཉེན་འགའ་ཞིག་འཚོལ་བར་བྱེད་དེ། སྟོན་པ་པོ་དེས་བཤད་པའི་ཐར་པའི་ཐབས་ལ་ནན་ཏན་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བཤེས་གཉེན་འཚོལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་ཆོས་ཅན། ཐར་པ་དོན་གཉེར་དེ་ཡི་བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་རུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ལ་ཡོད་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་ཡི། བཤེས་གཉེན་འདི་ཡིས་སྲིན་བུའི་གྲངས་སོགས་མཁྱེན་ནམ་མི་མཁྱེན་དཔྱད་པར་མི་འོས་ཏེ། དེས་ཐར་པ་དོན་གཉེར་ངེད་ལ་སྐབས་འགར་ཡང་ཉེར་མཁོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དེས་ན་བླང་བྱ་འགོག་བདེན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐབས་ལམ་བདེན་དང་བཅས་པ་དང་། དོར་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ནི་ཐབས་ཀུན་འབྱུང་དང་བཅས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རིག་པར་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འདོད་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་ལྐོག་གྱུར་ཐམས་ཅད་རིག་པར་མཛད་པ་ཁོ་ན་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཐར་པའི་ཐབས་མ་ལུས་པ་ལེགས་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར། དེའང་ཐོག་མར་རིགས་པས་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པས་མི་འདོད་པ་ཡིན་གྱི། མི་སྲིད་ནས་མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་རིག་པ་མཛད་པ་ཡི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འགོག་པ་མིན། །ངེད་ཀྱིས་ཤེས་པར་མི་ནུས་པས། །མཆོག་ཤེས་པར་ནི་འདོད་པ་ཡིན་ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། སྟོན་པ་པོ་འདིས་རིང་པོ་མཐོང་ངམ་མིན་ཡང་རུང་། འདོད་པའི་དེ་ཉིད་བདེན་བཞི་མཐོང་བ་དེ་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་འདོད་དོན་མ་ཤེས་ཀྱང་ཐག་རིང་པོ་མཐོང་བ་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཡིན་ན། སྐྱེས་བུས་འདོད་པའི་དོན་ཤེས་པའི་མཁས་པ་ཐག་རིང་པོའི་དོན་མ་མཐོང་བ་དག་བོར་ལ་ཚུར་ཤོག བྱ་རྒོད་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་སོགས་སློབ་དཔོན་དུ་བསྟེན་པར་གྱིས་ཤིག་སྟེ། བསྟེན་རིགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་ཐུགས་རྗེ་རིགས་པས་བསྒྲུབ། །དེ་ལས་སྟོན་པ་འབྱུང་བའི་ཚུལ། །དེ་ལས་བདེ་གཤེགས་འབྱུང་བའི་ཚུལ། །དེ་ལས་སྐྱོབ་པ་འབྱུང་བའི་ཚུལ། །དེས་ན་བསྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པར་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ། དེའི་རྒྱུ། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་དེ། ཕན་བཏགས་པའི་ལན་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙོམས་པར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཐུགས་རྗེ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཐུགས་རྗེ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡོད་དེ། སྐྱེ་བ་དུ་མར་སྙིང་རྗེའི་དམིགས་རྣམ་གོམས་པ་ལས་ཁྱོད་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གོམས་པ་མི་སྲིད་འགྱུར་བའི་རྩོད་པ་སྤང་། །སྲིད་ཀྱང་རང་བཞིན་ལས་འདས་མིན་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དགོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆད་ལྟ་བ་ན་རེ། སྙིང་རྗེ་ཆོས་ཅན། སྐྱེ་བ་དུ་མར་གོམས་པས་གྲུབ་པ་མེད་དེ། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟོག་བཅས་ཀྱི་བློ་ནི་ལུས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ན་ལུས་ཞིག་པ་ན་བློ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར། བརྟེན་ཚུལ་ཡང་ཆང་ལ་མྱོས་པའི་ནུས་པ་ལྟར་བློ་ལུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དམ། སྒྲོན་མེ་ལ་འོད་ལྟར་ལུས་ཀྱི་འབྲས་བུའམ། བུ་རམ་ལ་མངར་བ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་བརྟེན་ནོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྙིང་རྗེ་ཆོས་ཅན། ཡིད་བློ་ལུས་ལ་དངོས་སུ་བརྟེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གོམས་པ་ལས་གྲུབ་པ་མེད་པ་དེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཡིད་བློ་ལུས་ལ་དངོས་སུ་བརྟེན་པ་ནི་རིགས་པས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཐ་མལ་པ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ལེན་པ་ན་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་དང་། དབང་པོ་དང་། ཡིད་བློ་དག་ནི་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཅན་ལུས་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལས་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། སྐྱེ་ན་རྡོ་བ་སོགས་ལའང་སེམས་སོགས་སྐྱེ་བར་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཚེ་འདི
Chinese
因为没有进行精进，因此，国王估量者等一些人极力宣说。第二部分有三点：遮止没有量，从而成立量；遮止没有成立之因，从而显示成立之因；遮止没有精进，从而成立精进。第一部分有四点：理应寻找通晓一切所需之义的智者；对此，理应辨别是否具有通晓意义；显示通晓一切所需之义的智者为量；安立彼即是量的成立之因。第一点是：无论是了知还是不了知所有隐蔽之义，善为了知解脱之方便本身，对于希求解脱者而言，即是量士夫，因为，如果这位导师在不了知解脱之方便的情况下进行宣说，有可能会宣说非方便，因此，对于宣说者怀有迷惑疑虑的有分别念者们，作为有法，会去寻找一些具有了知解脱之方便的善知识，因为为了对那位导师所说的解脱之方便进行精进而寻找善知识。第二点是：因此，希求解脱者，作为有法，应当辨别在哪位（善知识）那里具有成为解脱之所证，即成为所追求之义的智慧，不应辨别这位善知识是否了知虫子的数量等，因为那对于希求解脱的我们来说，有时也毫无用处。第三点是：因此，对于应取的灭谛之如实性，具有道谛等方便道，以及对于应舍的苦谛之如实性，具有集谛等方便，如实了知者，作为有法，您被认为是量士夫，而不是除了您之外，仅仅了知一切隐蔽之义者才是量士夫，因为您善为了知所有解脱之方便。那也是最初因为理智无法成立而不认可，而不是因为不可能而不认可，因为：通晓一切者，不遮止一切智者。我们不能了知，因此，是想让殊胜者了知啊。第四点是：这位导师无论是否能看到远处，见到所希望的彼性，即四谛者，即是量士夫，如果不了知所希望之义，即使距离
English
Because there is no diligence, some, such as the king's estimators, vehemently proclaim. The second part has three points: negating the absence of valid cognition, thereby establishing valid cognition; negating the absence of the cause of establishment, thereby showing the cause of establishment; negating the absence of diligence, thereby establishing diligence. The first part has four points: it is reasonable to seek a wise person who knows all the necessary meanings; regarding this, it is appropriate to distinguish whether or not one possesses the knowledge of meaning; showing that a wise person who knows all the necessary meanings is a valid cognition; establishing the cause of establishment that he is indeed a valid cognition. The first point is: whether one knows or does not know all hidden meanings, the very fact of knowing well the means of liberation is a valid person for one who seeks liberation, because if this teacher teaches without knowing the means of liberation, he may teach non-means, therefore, those with conceptual minds who have doubts about the teacher, as the subject, will seek some virtuous friends who possess the knowledge of the means of liberation, because they seek virtuous friends in order to be diligent in the means of liberation taught by that teacher. The second point is: therefore, the seeker of liberation, as the subject, should distinguish in whom (virtuous friend) there is the wisdom that becomes the object to be attained, that is, the meaning to be sought, and it is not appropriate to distinguish whether this virtuous friend knows the number of insects, etc., because that is sometimes of no use to us who seek liberation. The third point is: therefore, the one who truly knows the reality of the truth of cessation, which should be taken, along with the path of means such as the truth of the path, and the reality of the truth of suffering, which should be abandoned, along with the means of origin such as the truth of origin, is considered by you to be a valid person, not that only the one who knows all hidden meanings other than you is a valid person, because you know well all the means of liberation. That is also initially not accepted because reason cannot establish it, not that it is not accepted because it is impossible, because: The one who knows all, does not negate the all-knowing one. We cannot know, therefore, we want the supreme one to know. The fourth point is: whether this teacher can see far away or not, the one who sees the desired suchness, that is, the four truths, is a valid person, if he does not know the desired meaning, even if the distance
Chinese
如果说眼见为实的人是量士夫，那么那些舍弃了能知晓士夫所欲之义的智者，舍弃了未见远处之义的人，都到这边来吧！应当依止秃鹫和空行母等作为老师，因为依止是合理的。第二部分有五点：以理证成能立的慈悲；从慈悲中产生导师之理；从慈悲中产生善逝之理；从慈悲中产生救护者之理；因此，能立的存在得以成立。第一部分有三点：能立的自性；能立的因；遣除对能立的诤论。第一点：说“那也是没有能立的”，是不合理的。如此，有法量士夫，你存在能立，因为不依赖于报答恩情等，平等地对一切有情，具有极度想要脱离痛苦之相的慈悲，是你的能立。第二点：慈悲，有法，你存在因，因为你从多生串习悲心的对境和行相而生。第三部分有两点：遣除串习不可能转变的诤论；遣除可能但并非超出自性的诤论。第一部分有两点：提出诤论；阐述驳斥。第一点：断见者说，悲心，有法，不是由多生串习而成立的，因为没有前世后世，因为有分别的意识依赖于身体，所以身体坏灭时意识之流就断绝了。依赖的方式，要么像酒中的致醉能力一样，意识是身体的自性；要么像灯上的光一样，是身体的果；要么像红糖中的甜味一样，是以身体的功德的方式依赖。第二部分有两点：简略指示；广说。第一点：悲心，有法，由于意识直接依赖于身体的理由，不是由串习而成立的，这不应理。因为意识直接依赖于身体是被理智所遮止的。如何遮止呢？普通人受生时，呼吸、根和意识，不是不依赖于自己的同类前一刹那，仅仅从身体而生，如果这样，石头等也会产生心等，将太过分。并且，此生
English
If it is said that a person who sees with his eyes is a valid person, then those wise men who know the meaning desired by the person, those who have not seen the meaning of the distant, should abandon them and come here! One should rely on vultures and dakinis etc. as teachers, because reliance is reasonable. The second part has five points: establishing the provers with compassion through reasoning; the way the teacher arises from that; the way the Sugata arises from that; the way the protector arises from that; therefore, the existence of the provers is established. The first part has three points: the nature of the provers; its cause; refuting disputes about it. The first point: saying "that there is no provers either" is unreasonable. Thus, the valid person, the subject of the argument, you have provers, because without relying on repaying kindness etc., equally to all sentient beings, the compassion with the aspect of extremely wanting to be free from suffering is your provers. The second point: compassion, the subject of the argument, you have a cause, because you arise from the familiarity with the object and aspect of compassion in many lifetimes. The third part has two points: refuting the dispute that familiarity is impossible to change; refuting that it is possible but not beyond its own nature. The first part has two points: stating the dispute; explaining the refutation. The first point: the nihilist says, compassion, the subject of the argument, is not established by familiarity in many lifetimes, because there is no past or future life, because conceptual consciousness depends on the body, so when the body is destroyed, the stream of consciousness is cut off. The way of dependence is either like the intoxicating power in wine, consciousness is the nature of the body; or like the light on a lamp, it is the result of the body; or like the sweetness in molasses, it depends on the body in the way of its qualities. The second part has two points: brief indication; detailed explanation. The first point: compassion, the subject of the argument, is not established by familiarity due to the reason that mind and consciousness directly depend on the body, that is not reasonable. Because the mind and consciousness directly depending on the body is prevented by reason. How is it prevented? When ordinary people take birth, breathing, senses, and mind are not born from the body alone, without relying on the previous moment of their own kind, if they were, then stones etc. would also produce mind etc., which would be too extreme. And, this life