Tibetan
གྱུར་བ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བུམ་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་བུམ་པ་དེའི་རྒྱུར་རྟོག་པ་ཡིན་ན། འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ལས་རྒྱུ་རྣམས་ཕན་ཚུན་འཆོལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་ཡི་རྐྱེན་གྱིས་མ་ངེས་སྤང་། །ནང་གི་རྐྱེན་གྱིས་མ་ངེས་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི་གོང་གི་རྒྱུ་མིན་གྱི་གནས་སྐབས་ལས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ་བ་མེད་དེ། ས་སོགས་རྟག་པ་ཡིན་པས་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ལས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་གྱུར་ཀྱང་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ས་དང་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པ་ལ། མྱུ་གུ་མི་སྐྱེད་པ་ལས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་ན་ནི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། མ་གྱུར་ན་ནི་མིན་ཏེ། དེ་རྨོ་བ་སོགས་ལེགས་པར་བྱས་པ་ན་མྱུ་གུ་དེའི་ཁྱད་པར་བཟང་བ་སོགས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་དབང་པོ་ཡུལ་ལ་བྱེད་པ་ཚོགས་པ་དེ་མ་ཚོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པ་མེད་ཀྱང་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་དབང་ཕྱུག་འདི་ཡང་རྒྱུ་མིན་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་གྱུར་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ཡིན་པས་མ་ངེས་ཤེ་ན། རྐྱེན་གསུམ་ཚོགས་པ་དེ་ལའང་ཆོས་ཅན། མ་ཚོགས་པ་ལས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་གྱུར་པ་མིན་ཏེ། མ་ཚོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་ན་རྐྱེན་གསུམ་ཚོགས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། སོ་སོ་སོ་སོར་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ལས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པ་མེད་པས་ནའོ། །དེས་ན་རྐྱེན་གསུམ་ཚོགས་པ་ཆོས་ཅན། མ་ཚོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྐྱེན་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། དབང་ཤེས་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་གང་ལ་ཡང་དབང་ཤེས་སོགས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་ཀྱང་ཚོགས་ན་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་ནུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་སོགས་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ། རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམ་གསུམ་བཤད་པ། གཉིས་པ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཕུན་ཚོགས་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐའ་དཔྱད་པ་དང་། གཞུང་གི་དོན་དངོས་སོ། །
Chinese
认为已转变的那些之外的自在，是法，你不是瓶子的因，因为你如果是那个瓶子的因，那么从所有果中，因会以相互混杂的方式无有穷尽。第四部分有二：遣除由外缘导致的未决定，遣除由内缘导致的未决定。第一部分是，由于没有从上述非因的状态转变成具有自性差别的状态，所以没有成为非因的过失，如果说，因为土地等是常法，所以即使没有从不生苗的状态转变成具有自性差别的状态，也是苗的因。土地和种子等，是法，在产生苗时，如果完全从不生苗的状态转变成具有自性差别的状态，那就是因，如果没有转变，那就不是，因为在很好地耕作等之后，会看到那个苗的优良等差别。第二部分是，如果举例来说，就像根识对境的集合，即使没有从不集合的状态转变成具有差别的状态，也是产生根识的因，同样，这个自在即使没有从非因转变成具有差别的状态，也是因，所以是不决定的吗？对于三种缘的集合也是法，不是没有从不集合的状态转变成具有自性差别的状态，因为有从不集合的状态转变成具有差别的状态。如果没有，那么即使三种缘集合，也是法，会变成没有产生根识的能力，因为从各自单独没有产生根识的能力的缘中，没有转变成具有自性差别的状态。因此，三种缘的集合，是法，成立是从不集合的状态转变而来的，因为有产生根识的能力。因此，那三种缘，是法，是根识等的因，因为即使任何一个单独都没有产生根识等的能力，但如果集合，就会变成具有能够产生根识的差别的功德。自在等，是法，成为非因，因为没有转变成具有自性差别的状态。 已宣说彼之三种能立。 第二，宣说彼之能立圆满，有二：边际分析和论典的真实意义。
English
The independent other than those seen as transformed, is a dharma, you are not the cause of the pot, because if you are considered the cause of that pot, then from all the results, the causes would be endlessly intertwined. The fourth part has two: refuting the uncertainty caused by external conditions, and refuting the uncertainty caused by internal conditions. The first part is that since it has not transformed from the state of non-cause above into a state with distinct self-nature, there is no fault of becoming a non-cause, if it is said that even though the earth and so on are permanent dharmas, they are the cause of the sprout even though they have not transformed from the state of not producing sprouts into a state with distinct self-nature. Earth and seeds, etc., are dharmas, when producing sprouts, if they completely transform from the state of not producing sprouts into a state with distinct self-nature, then it is a cause, but if it does not transform, then it is not, because after good cultivation and so on, the good qualities and other differences of that sprout will be seen. The second part is, if, for example, like the collection of sense faculties acting on objects, even if it has not transformed from the state of non-collection into a state with distinct differences, it is the cause of producing sense consciousness, similarly, is this independent also a cause even though it has not transformed from a non-cause into a state with distinct differences, so is it uncertain? For the collection of the three conditions, it is also a dharma, it is not that it has not transformed from the state of non-collection into a state with distinct self-nature, because there is a transformation from the state of non-collection into a state with distinct differences. If not, then even if the three conditions are collected, it is also a dharma, it will become without the ability to produce sense consciousness, because it has not transformed from the causes that individually do not have the ability to produce sense consciousness into a state with distinct self-nature. Therefore, the collection of the three conditions, is a dharma, it is established that it has transformed from the state of non-collection, because it has the ability to produce sense consciousness. Therefore, those three conditions, are dharmas, are the cause of sense consciousness and so on, because even though any one of them individually does not have the ability to produce sense consciousness and so on, if they are collected, they will become qualities with the distinction of being able to produce sense consciousness. The independent and so on, are dharmas, become non-causes, because they have not transformed into a state with distinct self-nature. Having explained the three proofs of that. Second, explaining the perfection of that proof, there are two: marginal analysis and the actual meaning of the text.