Tibetan
ད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་མེད་རྟོགས་པ་བདག་ལྟའི་གཉེན་པོར་བསྟན། །བདག་མེད་རྟོགས་པ་སྲེད་པའི་གཉེན་པོར་བསྟན། །དེ་ལས་ལོགས་སུ་ལས་ལུས་གཉེན་པོ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་ལྟ་འཁོར་བའི་རྩ་བར་བསྟན། །རྩ་བ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད། །དེས་ན་རྩ་བ་དབྱུང་བར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་མེད་རྟོགས་པ་འཁོར་བའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ཞེ་ན། འཁོར་བའི་རྩ་བ་ནི་བདག་ལྟ་ཡིན་ཅིང་། དེ་དང་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྩ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་ལྟ་འཁོར་བའི་རྩ་བར་གྲུབ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་མཐོང་ན་བདག་དེ་ལ་ནི་ངའོ་ཞེས་རྟག་ཏུ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པར་འགྱུར་ཞིང་བདག་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་ཆགས་ཅན་དེ་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ལ་ཞེན་པ་དེ་ལས་བདེ་བ་ལ་སྲེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྲེད་པ་དེ་ལས་བདག་གི་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོན་རྣམས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་ཅིང་ཡོན་ཏན་མཐོང་བས་བདག་གི་བ་ལ་ཡོངས་སུ་སྲེད་པའི་སྒོ་ནས་ངའི་ཞེས་འཛིན་པ་བརྟན་པོ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། བདག་བདེ་བ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ལེན་པ་དེས་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་ལྟ་ཉེས་པའི་རྩ་བར་བསྟན། །བདག་ལྟ་ཡོད་ན་ཆགས་བྲལ་མེད། །ཆགས་བྲལ་མིན་ན་འཁོར་བར་འཁོར་བའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་ལྟ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་གང་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་ན་ནི། དེ་ལས་གཞན་ལ་གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་ལ་བདག་གི་ཆ་ལས་འཛིན་པ་སྟེ་ཆགས་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཆ་ལས་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་ཞིང་ཆགས་སྡང་འདི་དག་དང་ནི་ཡོངས་སུ་འབྲེལ་བ་ལས་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་སོགས་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་ལྟས་ཆགས་པ་གཉིས་ཀ་བསྐྱེད། །གཉིས་པོ་སྤོང་བའི་ཐབས་གཞན་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་བྲལ་དུ་འདོད་པའི་བདག་འཛིན་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་མི་འབྲལ་བ་ཐལ། ངེས་པར་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། བདག་འཛིན་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བདག་ཉེས་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་ལ་ཆགས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་གཞན་མེད། །བདག་གིར་ཆགས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་གཞན་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐྱོན་ཅན་ཤེས་པས་ཞེན་ཡུལ་འབྱིན་མི་ནུས། །སྐྱོན་ཅན་ཤེས་པས་དངོས་རྒྱུ་བཟློག་མི་
Chinese
此有三：证悟无我显示为我见之对治。证悟无我显示为贪爱之对治。除此之外，没有以业和身作为对治的。第一者有三：显示我见为轮回之根本。安立是根本之立宗。因此教诫要拔出根本。第一者是：为何证悟无我会成为轮回之对治？轮回的根本是我见，因为这和我见的执持方式直接相违。为何是我见是根本？我见成立为轮回的根本，因为如果有人将蕴执著为我，则总是会执著和贪恋那个我，只要有对我之显现贪著，那么有我贪者就会轮回，因为从对我之执著会生起对快乐的贪爱，从贪爱会遮蔽我所之事物之过患，并且因为见到功德而从贪爱我所之门以我的方式稳固地执著，因为他是以我为快乐之成办者而取的缘故。第二者有三：显示我见为罪过之根本。若有我见则无离贪。若不离贪则会轮回。第一者是：我见是一切罪过之根本，因为如果有人有我执，则从那之上对其他的众生会生起他人的想法，从我之分生起执著也就是贪爱，从他人之分生起嗔恨，并且因为和这些贪嗔完全相联而生起嫉妒和悭吝等一切罪过之缘故。第二者有二：我见生起贪爱二者。没有其他抛弃二者之方便。第一者是：想要于我所离贪之我执者，有法，不可能不贪著我所，因为必定是有我贪者之缘故。立宗成立，我执者，有法，也不可能有远离我贪之因，因为他是以我为无过失之功德者而取的缘故。第二者有二：没有其他抛弃我贪之方便。没有其他抛弃我所贪之方便。第一者有三：知晓过患不能去除执著境。知晓过患不能遮止实
English
There are three here: realizing selflessness is shown as the antidote to self-view. Realizing selflessness is shown as the antidote to craving. Apart from that, there is no antidote with karma and body. The first has three: self-view is shown as the root of samsara. Establishing the proof that it is the root. Therefore, it is advised to uproot the root. The first is: Why does realizing selflessness become the antidote to samsara? The root of samsara is self-view, because it directly contradicts the way of holding it. Why is it the root? Self-view is established as the root of samsara, because if someone sees the aggregates as self, then they will always cling to and be attached to that self, and as long as there is manifest attachment to the self, then the one with self-attachment will be in samsara, because from clinging to the self, craving for happiness will arise, and from craving, the faults of the things that are mine will be obscured, and because of seeing the qualities, they will firmly grasp in the way of mine through craving for what is mine, because he takes it as the means of accomplishing my happiness. The second has three: self-view is shown as the root of faults. If there is self-view, there is no detachment from desire. If there is no detachment from desire, then one will wander in samsara. The first is: self-view is the root of all faults, because if someone has self-grasping, then from that, the thought of others will arise towards other beings, from the part of self, grasping, that is, attachment, and from the part of others, hatred arises, and because of being completely connected with these attachment and hatred, all faults such as jealousy and miserliness will arise. The second has two: self-view generates both attachment and aversion. There is no other way to abandon both. The first is: the self-grasping one who wants to be detached from desire for what is mine, has the property, it is impossible not to be attached to what is mine, because he is necessarily one who is attached to the self. The reason is established, the self-grasping one, has the property, it is also impossible to have a cause for being detached from self-attachment, because he takes the self as a faultless quality. The second has two: there is no other way to abandon self-attachment. There is no other way to abandon attachment to what is mine. The first has three: knowing the faults cannot remove the object of clinging. Knowing the faults cannot prevent the real
Tibetan
ནུས། །སྐྱོན་ཅན་ཉིད་ལ་ཁས་བླངས་འགལ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ཉེས་མེད་དུ་མཐོང་ཡང་བདག་ལ་ཆགས་པ་སྐྱོན་བཅས་སུ་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། མཐོང་པ་དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར། བདག་ལ་ཆགས་པ་དེ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བདག་ཆགས་སྐྱོན་ཅན་དུ་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་ལ་ཆགས་པ་དེ་སྤོང་བར་ནི་ནུས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བདག་ལ་ཆགས་པ་འདིའི་ཞེན་ཡུལ་བདག་ཡོན་ཏན་ཅན་དེ་སུན་ཕྱུང་བ་མེད་པར་ནི་སྟེ་བདག་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བདག་ལ་ཆགས་པ་དེ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལས་བྱུང་བ་གང་ཞིག ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཡུལ་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་། སྐྱོན་མཐོང་བ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཡུལ་དེ་ལ་ཞེ་སྡང་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་ལ་སོགས་སྤོང་བ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་དེ་དག་ཡུལ་ལ་མ་མཐོང་བས་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཚེར་མ་འདོན་པ་ལྟ་བུ་དག་གིས་སྤོང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་ཆགས་སྐྱོན་ཅན་དུ་མཐོང་བའི་བདག་འཛིན་ཅན་དེ་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་བདག་ལ་ཆགས་པ་གང་གིས་བཟློག་པར་བྱེད་དེ་བཟློག་མི་ནུས་པར་ཐལ། བདག་ལ་ཆགས་པའི་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་རྒྱུ་བདག་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་འཛིན་པ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བདག་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་འཛིན་པ་དེ་བདག་ལ་ཆགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལ་ཆགས་པ་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་དུ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བདག་ལ་ཆགས་པ་མིན་གྱི་དོན་བདག་གི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བས་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བདག་ལ་ཆགས་པ་ལ་སྐྱོན་ཡང་གང་ཞིག་མཐོང་། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེས་ན་དོར་བྱ་ཡིན་ཅེ་ན། བདག་ལ་ཆགས་པ་འདི་ལ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་ནའང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་མིན་པར་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་བྱེད་ཀྱང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བདག་གི་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བདག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་ཡིན་ཡང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བྱ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་སྐྱོན་ཅན་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བདག་གི་བ་དེ་དག་གྲོགས་སུ་མེད་ན་བདག་ཁོ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་སོགས་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། བདག་དེ་དང་འདྲ་བར་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པར་ཐལ། བདག་གྲོགས་སུ་མེད་ན་ཁྱོད་ཁོ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་པ་དེ་ལྟར་ན་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བདག་གཉིས་ཀ་
Chinese
能。于有罪者自相矛盾的承认的显示。第一，如果我见自己无罪，却见对我的贪著为有罪，那么，见此有何用？如果说对我的贪著将会被舍弃，那么，见对我的贪著为有罪的补特伽罗，有法，对我的贪著是不能舍弃的，因为对我的贪著的所缘我具有功德，没有被驳倒，即因为见我具有功德。周遍，因为对我的贪著是从见我的功德而生，凡是见功德并与之相关的对境生贪著，见罪过并与之相关的对境生嗔恨，同样，嫉妒和悭吝等舍弃是因为没有见到对境的功德和罪过，而不是像去除荆棘那样以舍弃外境的舍弃方式来舍弃的缘故。第二，见对我的贪著为有罪的我执者，有法，以什么来遮止果对我的贪著呢？不能遮止，因为具有对我的贪著的无缺少的因，执著我具有功德。执著我具有功德是对我的贪著的因，因为对我的贪著本身以见功德的理由贪著我，意思是见我的功德而贪著我的缘故。第三，对我的贪著又见到什么过患呢？如果说因为是痛苦的所依，因此是应舍弃的，那么，对我的贪著，有法，即使是痛苦的所依，也不是应远离贪著的，因为即使是痛苦的所依，也完全见到我的利益的缘故。譬如我虽然是痛苦的所依，但是是执著我的心的因，因此不是应远离贪著一样。如果说我不成立是有罪的，因为没有对我的贪著和我的东西等作为帮助，我单独不是痛苦的因的缘故。那么，对我的贪著等也，有法，和那个我一样是无罪的，因为没有我作为帮助，你单独不是痛苦的因的缘故。如果这样承认，那么对我的贪著和我二者
English
Able. Showing the contradiction in admitting to being guilty. First, if I see myself as innocent, but see attachment to myself as flawed, then what will come of seeing that? If it is said that attachment to myself will be abandoned, then the person who sees attachment to myself as flawed, has the property, attachment to myself is not able to be abandoned, because the object of attachment to myself, I, who has good qualities, has not been refuted, that is, because I see myself as having good qualities. It is pervasive, because attachment to myself arises from seeing my good qualities, whatever sees good qualities and is related to the object of desire, sees faults and is related to the object of hatred, similarly, jealousy and stinginess, etc., are abandoned because the qualities and faults of the object are not seen, and not abandoned by abandoning external objects like removing thorns. Secondly, the self-grasping person who sees attachment to myself as flawed, has the property, what will prevent the result of attachment to myself? It cannot be prevented, because it has the complete cause of attachment to myself, the belief that I have good qualities. Believing that I have good qualities is the cause of attachment to myself, because attachment to myself is attached to myself for the reason of seeing good qualities, meaning that attachment to myself is due to seeing my good qualities. Thirdly, what faults are seen in attachment to myself? If it is said that because it is the basis of suffering, therefore it should be abandoned, then attachment to myself, has the property, even if it is the basis of suffering, it is not to be separated from attachment, because even if it is the basis of suffering, it is completely seen as my benefit. For example, although I am the basis of suffering, I am the cause of the mind that grasps me, so I should not be separated from attachment. If it is said that I am not established as guilty, because without attachment to myself and my things as help, I alone am not the cause of suffering. Then, attachment to myself, etc., also has the property, like that I am innocent, because without me as help, you alone are not the cause of suffering. If this is admitted, then both attachment to myself and I