Tibetan
་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་འགའ་ཞིག་གིས་ཉེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་བཟློག་སྟེ། བློ་རང་ཉིད་ནི་ལམ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེའི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་སྟེ་ངང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་ཙམ་གྱིས་གཉེན་པོ་མིན། །ཕྱོགས་རེ་མགོ་གནོན་ཙམ་གྱིས་གཉེན་པ་མིན། །དེས་ན་མཐའ་དག་དཔྱིས་འབྱིན་གཉེན་པོ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་མེད་མཐོང་བ་བདག་འཛིན་དང་དམིགས་རྣམ་འགལ་བས་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ན་ཆགས་སྡང་གཉིས་ཀྱང་དམིགས་རྣམ་འགལ་བས་ཕན་ཚུན་གཉེན་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་ཆོས་ཅན། འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་ན་ཡང་ཕན་ཚུན་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་གཅིག་ལས་བྱུང་བ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཕན་ཚུན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་བྱམས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་སོགས་ཀྱང་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་མེད་རྟོགས་པ་གཅིག་པུ་གཉེན་པོར་འཆད་ཅེ་ན། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་ཚར་གཅོད་པ་སྟེ་དྲུངས་ནས་འབྱིན་བྱེད་མིན་ཏེ་རྨོངས་པ་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་མེད་པས་དེ་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཉེས་པ་ཀུན་རྨོངས་པ་དེའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། ཉེས་པའི་རྩ་བ་རྨོངས་པ་དེ་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་ཅིང་དེ་དང་འཛིན་སྟངས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སོགས་ན་རེ། འཇིག་ལྟ་ནི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། མ་རིག་པ་ནི་རིག་པ་བཀག་ཙམ་ཡིན་པས་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན་མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། འཇིག་ལྟ་ལས་གཞན་རིག་པ་བཀག་ཙམ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་དང་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་དེ་ལས་ལོག་པར་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཏེ། གནོད་བྱ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱིར་སེམས་བྱུང་ཡིན་ན་སེམས་དང་རྣམ་པ་ལྔས་མཚུངས་དགོས་པས་ཁྱོད་ཀྱང་སེམས་བྱུང་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་ཅིང་། དམིགས་པ་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་པ་འགལ་བས་བདེན་པའི་རྣམ་པ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོར། དེ་ལ་མ་རིག་པ་མེད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ཏེ། རང་ཉིད་རང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་མ་རིག་པ་ལྟ་བ་དང་འགལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཤད་པ་དེ་གཉིས་མཚུངས་ལྡན་དུ་གསུངས་པའི་མདོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བ་འགལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་ཏེ། མ་རིག་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཅན་དང་འཇིག་ལྟ་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པས་མཚུངས་ལྡན་ཡིན་པ་འདིར་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཚར་གཅོད་པའི་གཉེན་པོ་གང་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ལ་བདག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བའི་ལམ་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་ལྟ་དེའི་རང་བཞིན་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་ཀུན་དང་འགལ་བ་དག་ཏུ་གྲུབ་པས་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དང་བདག་ལྟ་དེ་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་ཞིང་ཁྱོད་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉེས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། གཉེན་པོ་གོམས་ཀྱང་ཟད་པ་མིན་པར་ཐལ། སྲོག་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཅན་ལ་གཟུགས་དང་། མེ་ལ་དྲོ་བ་སོགས་མི་ཟད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མི་ཟད་པ་དེ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཕྱོགས་དང་སེམས་རྒྱུད་འབྲེལ་བ་ན་ཁྱོད་མངོན་དུ་རྒྱུ་ལྡོག་པ་དག་ཀྱང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གསེར་ལ་སོགས་པ་མེས་བཞུས་ན་མེ་ལོག་པའི་ཆ་སླར་སྲ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་ཉེས་པ་ལན་གཅིག་སྤངས་ཀྱང་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་སླར་ལྡོག་གོ་ཞེ་ན་བདག་མེད་གོམས་པས་ཉེས་པ་རྣམ་པར་འགགས་པའི་སེམས་རྒྱུད་ནི་ཆོས་ཅན། གསེར་གྱི་སྲ་བ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་བས་ཉེས་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོ་དང་འབྲལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མེ་དང་བྲལ་ཡང་ཐལ་བ་ཤིང་དུ་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་ན་དེའི་སྤང་བྱ་སླར་ལྡོག་པར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོ
Chinese
对于已经成为（烦恼）奴隶的心来说，由于某些颠倒错乱的念头会引发过失，即使努力也无法阻止，因为心本身已经倾向于执持无我见解，成为了它的奴隶。第三部分有三点：仅仅执持方式不同，不能成为对治；仅仅压制一部分，不能成为对治；因此，要展示彻底根除的对治。第一点是：如果因为证悟无我和我执的对境和行相相违，就能成为我执的对治，那么贪欲和嗔恨二者也因为对境和行相相违，也能互相成为对治吗？贪欲和嗔恨，即使执持方式不同，也不会互相损害，因为它们都来自于执我的同一个因，并且互相也能成为因和果的关系。第二点是：难道没有说过嗔恨的对治是慈爱，贪欲的对治是修不净观等等吗？为什么只说证悟无我是唯一的对治呢？缘众生的慈爱等等，不能彻底断除过失，因为与愚痴和执持方式不相违，所以不能损害它。这是普遍的，因为所有的过失都以愚痴为根本。前面的理由成立，因为过失的根本愚痴也是坏聚见，并且与它的执持方式不相违。分别说者等等说：坏聚见是颠倒地执著事物，而无明仅仅是遮蔽了智慧，所以它们不能等同。无明，认为它与坏聚见不同，仅仅是遮蔽了智慧，这种说法是不合理的，因为智慧和对境相同，只是行相颠倒。也就是说，无明是对智慧的对境进行颠倒执著，因为它是智慧的违品，是所损害的对象。一般来说，如果是心所，就必须与心在五种行相上相同，因此你也是心所，所以是执持对境的念头，并且在这个对境上，智慧的行相和你的行相是相违的。
English
For the mind that has become a slave (to afflictions), even if one tries hard, it cannot be reversed because some inverted and confused thoughts will cause faults, because the mind itself has become inclined to hold onto the view of selflessness, becoming its slave. The third part has three points: merely having different ways of holding cannot be an antidote; merely suppressing a part cannot be an antidote; therefore, to show the antidote that completely eradicates. The first point is: if seeing selflessness becomes the antidote to self-grasping because the object and aspect of self-grasping are contradictory, then can attachment and hatred also become antidotes to each other because the object and aspect are contradictory? Attachment and anger, even if the ways of holding are different, will not harm each other, because they both come from the same cause of grasping at self, and they can also become the relationship of cause and effect to each other. The second point is: haven't it been said that the antidote to hatred is love, and the antidote to attachment is contemplating ugliness, etc.? Why is it said that only realizing selflessness is the only antidote? Love, etc., which focuses on sentient beings, cannot completely eliminate faults, because it is not contrary to ignorance and the way of holding, so it cannot harm it. This is universal, because all faults are rooted in ignorance. The previous reason is established, because the root of faults, ignorance, is also the view of the aggregates, and it is not contrary to its way of holding. The Vaibhashikas, etc., say: the view of the aggregates is to grasp things in a reversed way, and ignorance is merely obscuring wisdom, so they cannot be equated. Ignorance, thinking that it is different from the view of the aggregates, is merely obscuring wisdom, this statement is unreasonable, because wisdom and the object are the same, only the aspect is reversed. That is to say, ignorance is to hold onto the object of wisdom in a reversed way, because it is the opposite of wisdom, and is the object to be harmed. In general, if it is a mental factor, it must be the same as the mind in five aspects, therefore you are also a mental factor, so it is a thought that holds onto the object, and on this object, the aspect of wisdom and your aspect are contradictory.
Chinese
因为不执著于颠倒之相，并且说你是对境颠倒增益的自性。如《月灯经》中说：‘什么是没有无明呢？就是对如实之法没有增益。’就像这样。如果说与见解相应而有的无明，这相违背，因为自己不可能与自己相应。如果有人说，别人说无明与见解相违背的论证，那两个被说成是相应的经是什么呢？那是所立宗。不是无明与见解相违背的论证，因为无明是同方，而坏聚见是它的一方，所以是相应的，这是这里要说的。第三，如果问：那么，彻底断除罪过的对治是什么呢？观色蕴为空性的道，那是所立宗。与我见的自性，以及由此产生的罪过贪等一切相违，因此是它们的对治。因为你和我见，执著的方式直接相违，并且你进入对境的实情。第三，罪过诸法，是所立宗。即使串习对治也不会穷尽，因为是有情众生的法性。就像有色法的色，火的热性等不会穷尽一样。如果说：罪过诸法，是所立宗。因为你是心之法性，所以不是不穷尽，这是不成立的。因为对治证悟无我的方面和心相续相连时，也能见到你显现上退转等。如果像黄金等被火融化后，火熄灭的部分又会变硬一样，罪过即使一次断除，但在离开对治时又会复发，那么串习无我而罪过完全止息的心相续，那是所立宗。像黄金的硬度一样，因为离开对治也不会再次产生罪过。因为成为对治证悟无我的自性，所以不会离开对治。并且，即使离开火，灰烬也不会变回木头一样，离开对治，它的所断不一定复发。第二，是为对治的论证。
English
Because it does not hold onto the aspect of inversion, and because it is said that you are the nature of superimposing inversion on the object. As it says in the "Moon Lamp Sutra": 'What is the absence of ignorance? It is the absence of superimposition on the dharmas that are exactly as they are.' Like that. If it is said that ignorance that is in accordance with views is contradictory, because it is impossible for oneself to be in accordance with oneself. If someone says that the reasoning that others say that ignorance contradicts views, what sutra says that the two are in accordance? That is the subject. It is not a proof that ignorance and views contradict each other, because ignorance is of the same side, and the view of the perishable aggregate is one of its sides, so it is in accordance, this is what is to be said here. Third, if asked: Then, what is the antidote that completely cuts off faults? The path of viewing the aggregates as empty of self, that is the subject. It is established as being in contradiction with the nature of the view of self, and all the faults such as attachment that arise from it, therefore it is the antidote to them. Because you and the view of self contradict each other directly in the way of grasping, and you enter into the reality of the object. Third, faults are the subject. Even if the antidote is practiced, it will not be exhausted, because it is the nature of sentient beings. Just as the form of form and the heat of fire do not exhaust. If it is said: Faults are the subject. Because you are the nature of the mind, it is not that you are not exhausted, this is not established. Because when the antidote, the realization of selflessness, is connected to the mind stream, you can also see the reversal of manifestation. If, like gold and so on, when melted by fire, the part where the fire has gone out becomes hard again, even if faults are abandoned once, they will return when separated from the antidote, then the mind stream where faults are completely stopped by practicing selflessness is the subject. Like the hardness of gold, because it is separated from the antidote, faults will not arise again. Because it has become the nature of the antidote, the realization of selflessness, it will not be separated from the antidote. And, even if it is separated from fire, ashes will not turn back into wood, so if it is separated from the antidote, its object of abandonment is not necessarily reversed. Second, it is necessary to prove that it is an antidote.