Tibetan
་གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པས་རྣམ་པ་ལྷག་མ་གསུམ་གསུམ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བར་བཤད་པ་དང་གཉིས་ལས། ཕྱི་མ་ལྟར་བཤད་ན་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་བསྒྲུབ། །རྒྱུ་ཉིད་གཞན་དུ་རྟོག་པ་དགག །རྒྱུ་ཡི་གཙོ་བོ་སྲེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བས་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབ། །རྒྱུ་མེད་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་འདི་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་གཏན་མེད་པར་འགྱུར་གྱི་རེས་འགའ་བ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་རྐྱེན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ན་རེ། ཅི་ལྟར་ཚེར་མ་ལ་སོགས་ཀྱི་རྣོ་བ་ཉིད་སོགས་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འདི་དག་རྒྱུ་མེད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད་དོ། །མི་འཐད་དེ། ཚེར་མའི་རྣོ་བ་སོགས་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་ཡོད་དེ། དོན་གཞན་སྔ་མ་རང་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་དེ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དོན་གཞན་སྔ་མ་གང་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གཞན་ཕྱི་མ་གང་སྐྱེ་བའམ་དོན་གཞན་སྔ་མ་གང་འགྱུར་བ་སྟེ་ལོག་པ་ན་ཡང་ཕྱི་མ་ལྡོག་པར་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱི་མའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་དེ་ནི་ཕྱི་མ་དེའི་རྒྱུར་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རེག་བྱ་ཆོས་ཅན། མིག་ཤེས་དེའི་རྒྱུར་ཐལ། དོན་གཞན་ཕྱི་མ་མིག་ཤེས་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རེག་པ་ཆོས་ཅན། མཐོང་བ་སྟེ་མིག་ཤེས་ལ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་བརྒྱུད་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་གྲུབ་ཅིང་། རིགས་མི་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཅན། དབང་ཕྱུག་དང་གཙོ་བོ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་མིན་ཏེ། སྤྱིར་རྟག་པ་རྣམས་རྒྱུ་ཡིན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྲེད་པ་རྐྱེན་གྱི་གཙོ་བོར་བསྟན། །དེ་ལ་ལུང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད། །སྲེད་པ་ཁོ་ན་བཤ
Chinese
在所示的三种形态中，据说会产生剩余的三种形态，分为两种情况。如果按照后一种情况来说，有三种：论证痛苦与因一同存在；遮破将因误认为其他；揭示因的主要因素是贪爱。第一种情况分为两种：通过偶尔产生来论证具有因；驳斥论证无因的理由。第一种是：这个痛苦，是所立宗，成立为具有因，因为是偶尔产生的缘故。这是周遍的，如果无因，则会恒常存在或完全不存在，不会是偶尔产生，因为是周遍的。如果无因，则不需要依赖其他条件。第二种是：某些人，即声称自性是因的人说：就像荆棘等的锐利等是无因的那样，这些痛苦也会无因而生。这是不合理的，因为荆棘的锐利等和痛苦的真谛，这些也都是所立宗，具有因，因为存在着其他的先前的对境，是随其之后而行止之处。这是周遍的，任何其他的先前的对境存在，依赖于它，任何其他的后来的对境产生，或者任何其他的先前的对境变化，即消失时，后来的也会消失，随其之后而行止之处，就被称为是后者的因。那么，眼识的所缘缘的因所变成的触，是所立宗，是眼识的因，因为其他的后来的对境，是眼识的随其之后而行止之处。眼识的所缘缘的因所变成的触，是所立宗，对于见，即眼识来说，是理由，即间接的因，因为是眼识的所缘缘所变成的色的因的缘故。第二种是：如是，痛苦成立为具有因，并且也不会从不同类的因中产生，就像这样，痛苦，是所立宗，也不可能从自在天和主宰者常有等中产生，因为总的来说，常有者都被遮破是因，因为常有者没有产生果的能力。第三种分为三种：揭示贪爱是条件的主要因素；引用经文的论证；仅仅解释贪爱。
English
Among the three forms shown, it is said that the remaining three forms will arise, divided into two situations. If explained according to the latter situation, there are three: establishing suffering as existing with a cause; refuting the misconception of the cause as something else; revealing that the main factor of the cause is craving. The first situation is divided into two: establishing having a cause through occasional arising; refuting the reasons for arguing for no cause. The first is: this suffering, is the subject, established as having a cause, because it is occasionally arising. This is pervasive, if there is no cause, then it will be constant or completely non-existent, it will not be occasional, because it is pervasive. If there is no cause, then it does not need to rely on other conditions. The second is: some people, namely those who claim that self-nature is the cause, say: just as the sharpness of thorns etc. is without cause, these sufferings will also arise without cause. This is unreasonable, because the sharpness of thorns etc. and the truth of suffering, these are also the subject, having a cause, because there exists other previous objects, which are the places of going and stopping after it. This is pervasive, any other previous object exists, relying on it, any other later object arises, or any other previous object changes, that is, when it disappears, the later one will also disappear, the place of going and stopping after it, is called the cause of the latter. Then, the touch that has become the cause of the objective condition of eye consciousness, is the subject, is the cause of eye consciousness, because other later objects are the places of going and stopping after eye consciousness. The touch that has become the cause of the objective condition of eye consciousness, is the subject, for seeing, that is, eye consciousness, is the reason, that is, the indirect cause, because it is the cause of the form that has become the objective condition of eye consciousness. The second is: thus, suffering is established as having a cause, and it will not arise from causes of different kinds, just like this, suffering, is the subject, it is also impossible to arise from Ishvara and the permanent Lord etc., because in general, permanent things are refuted as being causes, because permanent things do not have the ability to produce results. The third is divided into three: revealing that craving is the main factor of conditions; quoting scriptural arguments; explaining only craving.