Tibetan
ཁྱབ་པ་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ངེད་ཀྱི་རྟགས་ལ་དོན་གཞན་འཕེལ་འགྲིབ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་དེ་མེ་དང་དྲོ་བ་ལ་མ་ཞུགས་ཏེ། འདི་ལྟར་དྲོ་བ་ཆོས་ཅན། མེ་ལས་དོན་གཞན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མེ་འཕེལ་འགྲིབ་ལས་ཁྱོད་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ལས་མེ་དོན་གཞན་ཡིན་པ་ཚད་མས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་འབྱུང་བ་ལ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་སྲིད་དེ། འབྱུང་བ་ལས་དོན་གཞན་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་བ་འཕེལ་འགྲིབ་ལས་ཁྱོད་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཡོན་ཏན་གང་ཞིག ཡོན་ཏན་ཅན་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། ཡོན་ཏན་ཅན་དེ་ལས་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་རིམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཡོན་ཏན་ཅན་དེའི་ཁྱད་པར་ཕྱི་མ་ནི་ལ་ལར་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འབྱུང་བ་ལས་དོན་གཞན་པའི་དཀར་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ཕྱི་མ་འགའ་ཞིག་ལ་ཆད་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་འབྱུང་བ་ལས་གསར་དུ་བྱུང་ཡང་འབྱུང་བ་ལ་ངེས་པར་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆགས་སོགས་ཀྱང་ཡིན་པས་སྔ་ན་མེད་པ་འབྱུང་བ་ལ་ཞེས་པའི་ཐལ་བ་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ལ་ཁྱོད་ཡོད་པར་ངེས་པ་མིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་དེ་དག་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་མི་ཤེས་ཀྱི་དབྱེར་མེད་ཡིན་ལ། ཁྱོད་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་སོགས་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་མི་ཤེས་ཡིན་པ་དེ་ཆགས་སོགས་ལ་ཡང་མཚུངས་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་མི་ཤེས་ཡིན་པ་དེ་ཆགས་སོགས་ལ་མཚུངས་པ་མིན་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་མཚུངས་ན་ཆགས་སོགས་དང་འབྱུང་བ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་ཐལ། འབྲལ་མི་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆགས་སོགས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པས་འབྱུང་བ་ཡོད་ཀྱང་རེས་འགའ་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་ཡུལ་ཡང་ཁྱོད་རེས་འགའ་སྐྱེ་བར་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་མེད་ཀྱང་རང་གིས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཆགས་སོགས་རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་ངེས་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་ནི། ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལ་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐལ་མཉམ་སྟེ་རིགས་འདྲའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའམ། གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པར་འདོད་ན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བློ་རྣམས་ཀུན་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་དུས་ཀུན་གྱི་ཚེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་དེའི་དངོས་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ནི་ཀུན་གྱི་ཚེ་ཉེ་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་སོ། །གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་ལ་སོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། མི་རྟག སྡུག་བསྔལ། བདག་མེད། སྟོང་པ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མཚན་གཞི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་དམིགས་པ་སྟེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཉེས་པ་བདག་དང་། བདག་གིར་ཞེན་པ་དང་། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་སྲེད་པའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། བདག་མིན་ཏེ། བདག་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མི་རྟག་དུ་མ་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། བདག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བདག་གི་བའང་མིན་ཏེ། བདག་དེ་ཁྱོད་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་དེ་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྟག་པའང་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ཏེ་མིན་པས་སོ། །བདག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟག་པ་གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་དུ་མ་ནི་དུས་ཐ་དད་པར་ཏེ་རིམ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྟག་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བདག་ལ་སོགས་པའི་རྟག་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་མི་སྲིད་པར་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་གཞན་ཚོགས་ན་ཡང་ཁྱོད་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ལྡོག་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ལ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་གི་རྒྱུ་གཞན་དག་ནི་ཚོགས་ན་ཡང་ཆོས་གང་ཞིག་མེད་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཚོགས་པ་དེ་ལས་རྒྱུ་གཞན་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་བཤད་པ་ནི། འདིར་རྒྱན་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་བདེན་པ་ལྷག་མ་གསུམ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་བཞིར་ཕྱེ་བ་དང་། ལྷས་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུ་དང་། འགོག་བདེན་གྱི་འགོག་པ་དང་། ལམ་བདེན་གྱི་ལམ
Chinese
如果说周遍不确定，没有过失。因为我们的理由具有“与他体增减相关”的特点，所以它不涉及火和热。如此，热法，以不同于火的方式，你不是随着火的增减而增减，因为你与火是他体的关系已被量式所遮止。因此，贪等法，你有可能在诸要素上中断，因为以不同于诸要素的方式，你随着诸要素的增减而增减。这是周遍的。任何功德，存在于功德体之外的功德，那些与功德体增减的差别次第相关的功德，那些功德体之外的差别，在某些情况下会中断。例如，与诸要素不同的白色等功德，在某些要素的后续差别上会中断，就像那样。第二，色等从诸要素中新产生，但必然存在于诸要素中，贪等也是如此，因此“先前不存在于诸要素中”的推论不确定。如果这样说，贪等法，你不像色等那样必然存在于诸要素中，因为色等与诸要素是不可分离的无别，而你与诸要素是可以分离的。如果色等与诸要素不可分离，那么贪等也相同，如果这样说，色等法，你与诸要素不可分离，这与贪等不同，如果相同，那么贪等和诸要素法，必然在一切方面同时产生，因为是不可分离的事物，这样会变成过失。如果说贪等依赖于外部的对境，所以即使存在诸要素，有时也不会产生，那么，贪等法，外部的所取境也不是必然使你有时产生，因为即使没有外部的境，你也会以自己分别的方式将境作为对象而产生。第二，贪等有时不产生的必然性被推出，贪等法，在某些人身上会变得没有产生的必然性，因为是没有原因的，也就是同分
English
If it is said that the pervasion is uncertain, there is no fault. Because our reason has the characteristic of "being related to the increase and decrease of other entities," it does not involve fire and heat. Thus, heat, in a way that is different from fire, you do not increase or decrease with the increase or decrease of fire, because your relationship with fire as another entity has been prevented by valid cognition. Therefore, attachment and so on, it is possible that you will be interrupted in the elements, because in a way that is different from the elements, you increase or decrease with the increase or decrease of the elements. This is the pervasion. Any quality that exists outside of the qualified entity, those qualities that are related to the order of differences of increase and decrease of the qualified entity, those differences outside of the qualified entity will be interrupted in some cases. For example, qualities such as white, which are different from the elements, will be interrupted in some subsequent differences of the elements, just like that. Secondly, form and so on are newly produced from the elements, but necessarily exist in the elements, and attachment and so on are also like that, so the inference that "previously did not exist in the elements" is uncertain. If it is said like this, attachment and so on, you are not necessarily in the elements like form and so on, because form and so on are inseparable and undifferentiated from the elements, while you are separable from the elements. If form and so on are inseparable from the elements, then attachment and so on are also the same, if it is said like this, form and so on, your inseparability from the elements is not the same as attachment and so on, if it is the same, then attachment and so on and the elements, necessarily arise together in all aspects, because they are inseparable things, this will become a fault. If it is said that attachment and so on depend on external objects, so even if there are elements, sometimes they do not arise, then, attachment and so on, the external object is also not necessarily what makes you arise sometimes, because even without an external object, you arise by making the object merely what is conceptualized by yourself. Secondly, the necessity of attachment and so on not arising sometimes is inferred, attachment and so on, it will become that there is no necessity of arising in some people, because there is no cause, that is, the same category.
Chinese
或者说，因为缺少相似的因。如果认为地、水、火、风等四大种是真实的因，那么贪欲等所有的心识，都是有法，对于一切众生来说，在任何时候都会产生，因为对于一切众生来说，它们的真实因——四大种，在任何时候都是存在的。这是承认了宗法。第二，建立无常等四种体性：即建立无常、痛苦、无我、空性。第一，作为痛苦谛的特征的近取蕴，是有法，是无常的，因为有时会消失。第二，近取蕴，是有法，是痛苦的，因为是过患——我与我所执着，以及生老病死等的所依，并且也是因为受因——贪爱的支配。第三，近取蕴，是有法，不是我，因为与我的体性不相符，因为是无常、众多、受他支配的。第四，近取蕴，是有法，也不是我所加持的我所，因为我不是你加持者，因为我不是你的因，因为我是常法。这是周遍的，常法怎么会是产生果的因呢？因为不是。我是有法，你这个常法，不可能在不同时间次第产生众多的果，因为常法不是产生果的因。此外，我和其他的常法，都是有法，不可能成为痛苦等的因，因为即使痛苦等的其他因聚合，但由于缺少你，痛苦等就会消失，而这并不是你所具有的。这是周遍的，因为即使某些果的其他因聚合，但由于缺少某种法，果就不会产生，因此，从这个聚合中可以推断出其他的因，而不是其他的。第二，建立痛苦具有因，从而宣说集谛：这里，以庄严及其随行者，将剩余的三谛也分为四种，并且诸神将集谛的因，灭谛的灭除，道谛的道
English
Or, because of the lack of similar causes. If it is thought that the four great elements, such as earth, water, fire, and wind, are the real cause, then all the minds of greed, etc., are Dharmas, and for all beings, they will arise at any time, because for all beings, their real cause—the four great elements—exists at any time. This is the acceptance of the thesis. Second, establishing the four characteristics of impermanence, etc.: that is, establishing impermanence, suffering, selflessness, and emptiness. First, the aggregates of clinging, which are the characteristics of the truth of suffering, are Dharmas, and are impermanent, because they sometimes disappear. Second, the aggregates of clinging are Dharmas, and are suffering, because they are the basis of faults—attachment to self and what belongs to self, and birth, old age, sickness, and death, etc., and also because they are dominated by the cause—craving. Third, the aggregates of clinging are Dharmas, and are not self, because they do not conform to the nature of self, because they are impermanent, numerous, and subject to others. Fourth, the aggregates of clinging are Dharmas, and are not what I have blessed as mine, because I am not the one who blesses you, because I am not your cause, because I am permanent. This is pervasive, how can a permanent Dharma be the cause of producing fruit? Because it is not. I am a Dharma, you, this permanent Dharma, cannot produce many fruits in different times in sequence, because the permanent Dharma is not the cause of producing fruit. Furthermore, I and other permanent Dharmas are all Dharmas, and it is impossible to be the cause of suffering, etc., because even if other causes of suffering, etc., gather, but because of the lack of you, suffering, etc., will disappear, and this is not what you have. This is pervasive, because even if other causes of some fruits gather, but because of the lack of some Dharma, the fruit will not arise, therefore, from this gathering, other causes can be inferred, but not others. Second, establishing that suffering has a cause, thereby explaining the truth of the origin: Here, with adornment and its followers, the remaining three truths are also divided into four types, and the gods take the cause of the origin of suffering, the cessation of the truth of cessation, and the path of the truth of the path.