Tibetan
་རོ། །བཞི་པ་དེ་ལས་སྐྱོབ་པ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་ལས་གསུངས་པའི་སྐྱོབ་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་ཀྱིས་གཟིགས་ཤིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གསུངས་པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གསུངས་ཤེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། བརྫུན་ཏེ་ལམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་གསུངས་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ལ་འབྲས་བུ་སྟེ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གལ་ཏེ་བརྩེ་བ་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གསུང་ངོ་སྙམ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། བརྩེ་བ་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གསུང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྩོམ་པ་ཀུན་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དུ་མར་སྦྱོར་ཞིང་གོམས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་དེས་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཐུགས་རྗེ་རིགས་པས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཅིང་དེ་ལས་སྟོན་པ་དང་། བདེར་གཤེགས་དང་། སྐྱོབ་པ་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བར་བསྒྲུབ་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནན་ཏན་མ་བྱས་བཀག་ནས་བྱས་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། སྐྱོབ་པ་དངོས་སྟོབས་རིགས་པས་བསྒྲུབ། །དེ་ལས་བདེར་གཤེགས་གྲུབ་པའི་ཚུལ། །དེ་ལས་སྟོན་པ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། །དེ་ལས་བརྩེ་བ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། །དེས་ན་ནན་ཏན་བྱས་པར་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདེན་བཞི་སྟོན་པ་སྐྱོབ་པར་བསྟན། །བསྟན་བྱ་བདེན་བཞི་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱོབ་པའི་དོན་ལམ་བདེན་གསུངས་པ་ལ་བཤད་པ་ལས་ཡང་ན་ཞེས་པའམ་སྒྲུབ་བྱེད་བཞི་པོ་ལུགས་འབྱུང་དུ་བཤད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་ཙམ་གྲུབ་པ་ལས་ཡང་ན་ལུགས་ཟློག་ཏུ་བཤད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་ནན་ཏན་བྱས་པ་ཡང་གྲུབ་བོ་ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སྐྱོབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་ལ་ཤེས་བྱ་སྡུག་བསྔལ། སྤང་བྱ་ཀུན་འབྱུང་། ཐོབ་བྱ་འགོག་པ། བསྟེན་བྱ་ལམ་སྟེ་བདེན་པ་བཞི་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་སྟོན་པ་འདིས་བདེན་བཞི་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གཞུང་འོག་མ་རྣམས་དང་སྦྱོར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། མཚན་གཞི་མཚན་ཉིད་བསྒྲུབས་ཏེ་སྡུག་བདེན་བཤད། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབས་
Chinese
罗。第四，从中产生救护之理是：世尊，法啊！如经部之供赞中所说，是救护者，因为自己亲见并体验的道路，以如实宣说的方式，救护所化众生脱离痛苦。如何如实宣说呢？世尊，法啊！不会说谎，即不会颠倒宣说道路，因为那样宣说没有结果，即没有必要。如果认为因为没有慈悲心而颠倒宣说，那么，世尊，法啊！不是因为没有慈悲心而颠倒宣说，因为具有大慈悲心，身语意的行为都是为了他人，在无数劫中反复修习的缘故。第五，因此成立具有能立是成立的：世尊，法啊！您具有是量士夫的能立，因为您的能立——慈悲心，已经被理智所证实，并且从中已经证实了导师、善逝和救护者是自主产生的缘故。第三，从没有努力而遮止，进而成立努力，有五点：以现量理智成立救护者。从中成立善逝之理。从中成立导师之理。从中成立慈悲之理。因此成立已经努力。第一点有二：宣说四谛是救护者。以理智成立所宣说的四谛。第一点是：救护者的意义在于宣说道谛，在解释时，从“或者”开始，或者说，以四种能立按顺向解释，仅仅成立具有能立，从“或者”开始，按逆向解释，也成立了对能立的努力，即世尊，法啊！是救护者，因为对于寻求解脱者来说，所知是痛苦，所断是集，所证是灭，所修是道，如实宣说这四谛的缘故。如实宣说的能立，这位导师如何宣说四谛，就像以现量理智成立一样，这要与下面的论典结合起来。第二点有四：通过成立基和相，来解释苦谛。痛苦连同原因一起成立
English
Ro. Fourth, the way in which protection arises from this is: Blessed One, Dharma! As stated in the praise of offerings in the Sutra, it is the protector, because one has personally seen and experienced the path, and by means of truthfully proclaiming it, one protects sentient beings from suffering. How does one proclaim it truthfully? Blessed One, Dharma! One does not lie, that is, one does not proclaim the path in a reversed manner, because there is no result in proclaiming it that way, that is, there is no need. If one thinks that one proclaims it in a reversed manner because one has no compassion, then, Blessed One, Dharma! One does not proclaim it in a reversed manner because one has no compassion, because one possesses great compassion, because all actions of body, speech, and mind are for the sake of others, and one has repeatedly practiced them for countless eons. Fifth, therefore, the establishment of having a valid proof is established: Blessed One, Dharma! You have a valid proof of being a reliable person, because your valid proof—compassion—has already been proven by reason, and from that it has already been proven that the teacher, the Sugata, and the protector arise independently. Third, from not making effort and preventing, and then establishing effort, there are five points: Establishing the protector by direct perception and reason. The way in which the Sugata is established from that. The way in which the teacher is established from that. The way in which compassion is established from that. Therefore, it is established that effort has been made. The first point has two: Showing the four truths is the protector. Establishing the four truths to be shown by reason. The first point is: The meaning of the protector lies in proclaiming the truth of the path. In the explanation, starting from "or," or in other words, by explaining the four valid proofs in a forward direction, only the possession of a valid proof is established. Starting from "or," by explaining in a reverse direction, the effort on the valid proof is also established, that is, Blessed One, Dharma! is the protector, because for those seeking liberation, what is to be known is suffering, what is to be abandoned is origin, what is to be attained is cessation, and what is to be cultivated is the path, because one truthfully proclaims these four truths. The valid proof of truthfully proclaiming, how does this teacher proclaim the four truths, just as it is established by direct perception and reason, this should be combined with the following treatises. The second point has four: By establishing the basis and characteristics, to explain the truth of suffering. Suffering is established together with its causes.
Tibetan
ཏེ་ཀུན་འབྱུང་བཤད། །སྡུག་བསྔལ་འགགས་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་འགོག་བདེན་བཤད། །བདག་ལྟའི་གཉེན་པོ་བསྒྲུབས་ཏེ་ལམ་བདེན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་གཞི་འཁོར་བ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ། །མཚན་ཉིད་མི་རྟག་ལ་སོགས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བ་ཅན་དུ་བསྟན། །འཁོར་བ་ཡོད་པར་རིགས་པས་བསྒྲུབ། །འཁོར་བ་མེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལས་དང་། རྣམ་སྨིན་གསུམ་པོ་བར་མེད་པར་འཁོར་བ་ཅན་གྱི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་སྡུག་བསྔལ་བའི་འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གོམས་ལས་གསལ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ། །ཉེར་ལེན་རིགས་མཐུན་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་དགོད། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཆད་ལྟ་བ་ན་རེ། འཁོར་བ་ཅན་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ཆགས་སོགས་གོམས་པ་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ། རང་རྒྱུད་ལ་ཆགས་སོགས་གསལ་བར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཚེ་འདིར་སྔར་ཆགས་སོགས་གོམས་པ་ཉིད་ལས་ཕྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆགས་སོགས་རྒྱུ་མེད་སྐྱེ་བ་དགག །རིགས་མི་མཐུན་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །དེས་ན་རིགས་མཐུན་རྒྱུ་རུ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆགས་སོགས་གོམས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་ན་རྒྱུ་མེད་དམ་རྒྱུ་གཞན་ཡོད། དང་པོ་ལྟར་ན་ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། འདོད་རྒྱལ་བ་རྒྱུ་མེད་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ནད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ལྡོག་པ་མེད་པས་འབྲས་བུ་མིན། །རྗེས་འགྲོ་མེད་པས་འབྲས་བུ་མིན། །འབྲས་བུ་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། །རང་ལ་མཚུངས་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཆགས་སོགས་རྒྱུ་མེད་མ་ཡིན་ཀྱང་གོམས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། རླུང་མཁྲིས་བད་ཀན་གསུམ་ལས་རིམ་པ་ལྟར་གཏི་མུག་དང་ཞེ་སྡང་འདོད་ཆགས་གསུམ་གསལ་བར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཏི་མུག་སོགས་ཆོས་ཅན། རིམ་པ་ལྟར་རླུང་དང་། སོགས་པ་མཁྲིས་པ་དང་། བད་ཀན་གྱི་འབྲས་བུའི་ཆོས་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་ལྟར་དེ་གསུམ་ལ་ལྡོག་པ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བད་ཀན་ཤས་ཆེ་ཞིང་མཁྲིས་པ་མེད་པ་ལ
Chinese
因此宣说了集谛。证得痛苦止息，从而宣说了灭谛。证得对治我见，从而宣说了道谛。第一部分分为两点：确立所依为轮回的自性。确立无常等等的相状。第一部分分为三点：显示痛苦是轮回的自性。以理证成轮回存在。如果无轮回，则有太过。第一点是：烦恼、业和异熟这三者无间地成为轮回之近取蕴的法，是痛苦的真谛，因为通过三种痛苦直接或间接地成为痛苦的有为法之故。第二部分分为两点：以串习而明晰的征相来论证。以近取因同类之征相来论证。第一部分分为两点：立宗。遣除诤论。第一点是：断见者说，所谓轮回不合理，因为没有前后世之故。如果这样说，那么刚出生的婴儿，具有串习在先，因为在自相续中明晰地产生贪等等之故。周遍成立，因为在此生中，从之前串习贪等等，之后清楚地见到贪欲等等之故。第二部分分为三点：遮止贪等等无因生。遮止从异类产生。因此成立同类为因。第一点是：如果贪等等不是从串习产生，那么是无因还是有其他因？如果如第一种情况，那么贪等等法，不是随意的无因，因为有时见到产生之故。周遍成立，因为如果是无因，那么与有时产生相违之故。第二部分分为两点：遮止从疾病之因产生。遮止从地水火风之因产生。第一部分分为四点：因为没有周遍相随，所以不是果。因为没有随同出现，所以不是果。如果是果，则有太过。遣除与自己相同之诤论。第一点是：贪等等不是无因，但不是从串习产生，因为从风、胆汁、黏液三者依次明晰地产生愚痴、嗔恨、贪欲三者之故。如果这样说，那么愚痴等等法，不是依次从风等等，胆汁和黏液的果法，因为依次在那三者上，有周遍相随的错乱之故，因为黏液成分多且没有胆汁的
English
Therefore, the origin of suffering is explained. By proving the cessation of suffering, the truth of cessation is explained. By proving the antidote to the view of self, the truth of the path is explained. The first part has two points: establishing the basis as the nature of samsara. Establishing the characteristics of impermanence, etc. The first part has three points: showing that suffering is the nature of samsara. Proving the existence of samsara through reasoning. If there is no samsara, there would be an extreme consequence. The first point is: afflictions, karma, and vipaka, these three without interval become the aggregates of clinging that are the cause of samsara, are the truth of suffering, because through the three sufferings, directly or indirectly, they become conditioned phenomena of suffering. The second part has two points: proving through the sign of clarity from habituation. Proving through the sign of the similar cause of clinging. The first part has two points: establishing the reason. Refuting the argument. The first point is: the nihilist says that the so-called samsara is unreasonable because there is no past or future life. If so, then the newborn child has habituation preceding it, because greed, etc., clearly arise in their own continuum. The pervasion is established, because in this life, from the previous habituation of greed, etc., later greed, etc., are clearly seen. The second part has three points: refuting the causeless arising of greed, etc. Refuting arising from dissimilar causes. Therefore, it is established that similar causes are the cause. The first point is: if greed, etc., do not arise from habituation, then is it causeless or is there another cause? If it is like the first case, then greed, etc., are not arbitrary causelessness, because they are sometimes seen to arise. The pervasion is established, because if it is causeless, it contradicts arising sometimes. The second part has two points: refuting arising from the cause of disease. Refuting arising from the cause of the elements. The first part has four points: because there is no pervasion, it is not a result. Because there is no co-occurrence, it is not a result. If it is a result, there would be an extreme consequence. Refuting the argument that is the same as oneself. The first point is: greed, etc., are not causeless, but they do not arise from habituation, because from wind, bile, and phlegm, ignorance, hatred, and desire clearly arise in sequence. If so, then ignorance, etc., are not the result of wind, etc., bile and phlegm in sequence, because there is confusion of pervasion in those three in sequence, because there is more phlegm and no bile.