Tibetan
ར། ཡང་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་གདོང་པ་ལས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། གདོང་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་བ་ན་ཁྱོད་ཀྱང་ཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་བའམ། གཅིག་མ་བསྒྱུར་ན་ཁྱོད་ཀྱང་མ་བསྒྱུར་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་གདོང་པ་དང་ཆ་མེད་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་རྡུལ་དུ་མ་ཚོགས་པའི་ལུས་དེ་ཆོས་ཅན། རྡུལ་དུ་མ་ཉིད་ཡིན་གྱིས་རྫས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། གཡོ་མི་གཡོ་སོགས་ཆ་དུ་མ་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བ་བརྗོད། དེའི་སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་ན་རེ། ལུས་དང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་གཅིག་མེད་པར་རྡུལ་ཕྲན་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནའང་ལུས་བུམ་སོགས་ཆོས་ཅན། དབང་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དང་། སྒྲིབ་ཐོགས་ནུས་པ་མིན་པར་ཐལ། དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་སྒྲིབ་ཐོགས་མི་ནུས་པའི་སྔར་གྱི་རྡུལ་ཕྲན་དང་ཁྱད་མེད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱིས་ཀྱང་སྔར་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་རགས་པ་མ་བརྩམས་དུས་ཀྱི་རྡུལ་དེ་ཉིད་བཞིན་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་མེད་ཕྲ་རབ་རྟགས་མ་གྲུབ། གྲུབ་ན་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལའང་མཚུངས་པའོ། །དང་པོ་ནི་ལུས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྡུལ་ཕྲན་ཡིན་ཡང་སྔར་གྱི་རྡུལ་ཕྲན་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་དེ་དང་ཁྱད་མེད་གཅིག་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། སྔར་གྱི་རྡུལ་ཕྲན་དེ་རྡུལ་གཞན་དང་ཕྲད་པ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་སྔ་མ་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལུས་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དོན་ལ་རྡུལ་ཕྲན་ཡིན་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་རྡུལ་ཕྲན་ཡིན་ཡང་དབང་ཤེས་ལ་རྣམ་པ་གཏོད་པའི་སྒོ་ནས་དེའི་ཡུལ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། འདི་ནི་རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་དུ། ཡིད་མངོན་ཚད་མ་ཡིན་ཡང་རང་ལས་ངེས་པ་འདྲེན་མི་ནུས་པས་ཚད་མའི་ཐ་སྙད་མ་ཐོབ་པའི་དཔེར་བརྗོད་དུ་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡིན་ཡང་དེར་མི་སྣང་བས་ཡུལ་དུ་མི་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །དེང་སང་ཕལ་ཆེར། རྡུལ་ཕྲན་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་མིན་པ་གཞུང་འདིའི་དགོངས་པར་འདོད་པ་ནི་སྡེ་བདུན་ནས་བཤད་པའི་མདོ་སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་པས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་མེད་དང་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་མེད་བདེན་པར་འདོད་ཅིང་། དེ་དག་འཛིན་པའི་དོན་རིག་མངོན་སུམ་དང་རང་རིག་མངོན་སུམ་མ་འཁྲུལ་བར་འདོད་ལ། ར
Chinese
ར། 此外，身体的肢体，除了面部以外的所有部分，都是有法。如果像面部一样，其中一部分被颜料涂改，那么你也会被颜料涂改吗？如果一部分没有被涂改，那么你也会被认为没有被涂改，这是必然的。因为你与面部并非不可分割的单一事物。因此，由众多微粒组成的身体是有法。它仅仅是众多微粒的集合，而不是一个单一的实体，因为它具有运动与不运动等多种属性。第二部分分为两个方面：陈述极端的推论，以及阐述对其的反驳。第一部分是：顺世外道说，身体和瓶子等具有肢体的物质，并非单一存在，而是由众多微尘组成。即使如此，身体和瓶子等是有法。它们不应该被感官意识所认知，也不应该能够阻碍和遮蔽。因为它们与超越感官意识的范围，且不能阻碍和遮蔽的先前的微尘没有差别，是完全相同的。并且，之后也与先前的极微尘相同。就像先前未形成粗大物体时的微尘一样。如果是这样，第二部分分为两个方面：没有差别的微尘作为理由不成立，如果成立，那么在其他人的观点中也同样适用。第一部分是，身体等是有法。即使你是微尘，但你与先前超越感官的微尘没有差别，这一点并不成立。因为先前的微尘与其他微尘结合，才产生了你的状态，因此你与先前不同。具有特殊性的微尘，如身体等，是有法。实际上，即使你是微尘，也不会被称为微尘。因为即使你是微尘，也是通过在感官意识中产生形象而成为其对象。这在《理智宝藏自释》中说：即使意念是现量，但由于它不能从中得出确定性的结论，因此没有获得现量的名称。例如，感官意识的对象是极微尘，但由于它不显现，因此不被认为是对象。现在大多数人认为，微尘不是感官意识的对象，这是本论的观点，这是因为他们没有关注七论中所说的正量部的宗义。正量部认为，微尘在方位上没有部分，意识在前后瞬间没有部分，这些都是真实存在的。并且，他们认为执持这些的意义的现量和自证现量是没有错误的。
English
Furthermore, all parts of the body other than the face are subjects. If one part, like the face, is altered with paint, then you too should be altered with paint, or if one part is not altered, then you too should be understood as not altered, which is necessarily the case. Because you are not an indivisible single entity with the face. Therefore, the body composed of many particles is a subject. It is merely a collection of many particles, not existing as a single entity, because it has many attributes such as movement and non-movement. The second part has two aspects: stating an extreme inference, and explaining the refutation of it. The first is: The Vaisheshika says, even though bodies and pots, etc., which have limbs, do not exist as a single entity but merely as many atoms, bodies and pots, etc., are subjects. They should not be cognized by sensory consciousness, nor should they be able to obstruct or obscure. Because they are no different from the previous atoms that are beyond the scope of sensory consciousness and cannot obstruct or obscure, they are exactly the same. And later, they are also the same as the previous ultimate atoms. Just like the atoms when the gross object was not yet formed. If so, the second part has two aspects: the reason that there is no difference in atoms is not established, and if it is established, then it is the same in the view of others as well. The first is, bodies, etc., are subjects. Even though you are an atom, it is not established that you are the same as the previous atom that is beyond the senses. Because the previous atom combined with other atoms, your state was born, therefore you are different from the previous one. The atoms with special characteristics, such as bodies, etc., are subjects. In reality, even though you are an atom, you are not called an atom. Because even though you are an atom, you are its object by creating an image in sensory consciousness. This is said in the auto-commentary of the Treasury of Reasoning: Even though mental direct perception is valid, it cannot derive certainty from itself, so it does not obtain the name of validity. For example, the object of sensory consciousness is the ultimate atom, but since it does not appear there, it is not considered an object. Nowadays, most people think that atoms are not the object of sensory consciousness, which is the view of this text, because they have not turned their minds to the tenets of the Sautrantika school explained in the Seven Treatises. The Sautrantikas believe that atoms have no parts in direction and that consciousness has no parts in previous and subsequent moments, and that these are truly existent. And they believe that the direct perception of meaning and self-awareness that hold these are not mistaken.
Tibetan
གས་པ་དང་རྒྱུན་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་ཅིང་། དེ་དག་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་འཁྲུལ་པར་འདོད་དོ། །དེས་ན་རྡུལ་ཕྲན་དུ་མས་རགས་པ་རྫས་གཅིག་རྩོམ་པ་མེད་པས་རྡུལ་ཕྲན་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་རགས་པ་དོན་ལ་མེད་ཅིང་། དབང་ཤེས་ཀྱིས་མི་འཛིན་ལ་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པའི་རྡུལ་ཕྲན་དུ་མ་ཉིད་དབང་ཤེས་ཀྱིས་འཛིན་ཏེ། དབང་ཤེས་ལ་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲན་དབང་ཤེས་ཀྱིས་མི་འཛིན་ཞེས་པ་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་མ་ཕྲད་པའི་རྡུལ་ཕྲན་ཡན་གར་བ་ལ་དགོངས་པ་ནི་མདོ་དང་རྣམ་འགྲེལ་ངེས་ཀྱི་དགོངས་པ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའོ། །དེས་ན་ལུགས་འདི་ལ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་ཕྱི་དོན་འཛིན་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རིམ་པ་གསུམ་འབྱུང་སྟེ། རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ། དེས་གཏད་པའི་རྣམ་པ། དེས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པའི་རྡུལ་ཕྲན་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བའི་རགས་པའི་རྣམ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པ་ལ་ལིང་པོ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་གཞན་སེལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་། གཉིས་པ་ནི་དབང་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རགས་པ་མ་ཡིན་ལ། གསུམ་པ་ནི་རགས་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་རྡུལ་ཕྲན་ཡིན་ཡང་དབང་ཤེས་ལ་རགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྣམ་རིག་པས་མདོ་སྡེ་པ་ལ། རྡུལ་ཕྲན་དེ་དག་གང་གིས་ན། །རགས་པར་སྣང་བ་དེ་འདྲར་བྱེད། །ཅེས་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་སྟོན་པའི་གནད་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིར་འཇམ་སྒེག་གི་ཊཱི་ཀར་རྡུལ་ཕྲན་མ་གཏོགས་པའི་བེམ་པོ་རང་མཚན་འདོད་པ་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་ལ་མ་བྱུང་ཡང་། སྡེ་བདུན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་གང་གི་ལུགས་འཆད་པ་ཙམ་ལའང་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་ཀྱང་སྡེ་བདུན་ལ་མཁས་པར་རློམ་པའི་གངས་ཅན་གྱི་རྟོག་གེ་པ་རྣམས་གྲོས་མ་བྱས་ཀྱང་བློ་མཐུན་ནས་ཁ་འཆམ་པར་ཡན་ལག་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་མིང་འགོག་ཅིང་། རྡུལ་ཕྲན་དབང་ཤེས་ཀྱིས་གཟུང་དུ་མི་རུང་ཞིང་སྒྲིབ་ཐོགས་མི་ནུས་ཀྱང་དེ་དག་གིས་བརྩམས་ཤིང་དེ་དག་ལས་དོན་གཞན་པའི་རགས་པ་རང་མཚན་དོན་ལ་ཡོད་ལ། དེས་སྒྲིབ་ཐོགས་ནུས་ཤིང་དབང་ཤེས་ཀྱིས་འཛིན་ལ་ཡན་ལག་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ལྗིད་སྲང་ལས་མི་རྟོགས་ཀྱང་དེས་བརྩམས་པའི་རགས་པའི་ལྗིད་བདེན་པ་སྲང་གིས་རྟོགས་ཞེས་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་གཟུགས་དང་། ལྗིད་ལྷག་པོ་བྱེ་བྲག་པས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ཉིད་ཁས་ལེན་ཏོ།
Chinese
认为一切破灭和相续都是世俗谛，并且认为执着于它们的分别念是错误的。因此，由于众多微尘不能组成一个粗大的单一物质，所以粗大之物如果不同于微尘，实际上是不存在的。 意识不能直接感知（未聚合的）微尘，而是互相接触的众多微尘才能被意识感知，因为它们是意识产生表象的原因。 所谓意识不能感知微尘，是指那些没有互相接触的独立的微尘，这是经部和《释量论》的明确观点，毫无疑问。 因此，在这个宗派中，意识感知外境有三个因果次第：产生表象的因，由此产生的表象，以及由此引发的意识所缘境。 第一个是指互相接触的特殊的微尘。 第二个是指在意识中，自身显现的粗大表象。 第三个是指在随后的分别念中，将显现为一个整体的表象，误认为是外境的“他者排除”。 第一个是外境，第二个是意识本身的体性，因此不是粗大之物，第三个是被误认为是粗大之物。 虽然产生表象的是微尘，但由于它在意识中显现为粗大的表象，因此唯识宗对经部宗提出质问： 那些微尘通过什么方式， 才能产生如此粗大的显现呢？ 这也是揭示其自相矛盾之处的关键所在。 在此，嘉色杰的注释中说，虽然没有出现任何一个佛教宗派主张微尘之外的实有自相的物质，但即使仅仅是阐述七部论的宗义，也未曾用心，然而那些自诩精通七部论的雪域（指西藏）论师们，即使没有商议，也意见一致地否定独立于支分之外的有支分的名称，并且认为微尘不能被意识所认知，也不能遮挡阻碍，但由它们所组成的，并且不同于它们的粗大之物，在实有中是存在的。 它能够遮挡阻碍，能够被意识认知，即使不能通过衡量支分微尘的重量来了解，但由它组成的粗大之物的真实重量可以通过衡量来了解，这实际上是胜论派如何主张有支分的色法和重量的观点。
English
It is held that all destruction and continuity are conventional truths, and that the conceptualization that clings to them is mistaken. Therefore, since many atoms do not compose a single gross substance, a gross object that is different from atoms does not exist in reality. Sense consciousness does not apprehend (unaggregated) atoms, but only the many atoms that are in contact with each other are apprehended by sense consciousness, because they are the cause of generating appearances in sense consciousness. The statement that sense consciousness does not apprehend atoms refers to individual atoms that are not in contact with each other, which is the definitive view of the Sutra and Compendium on Valid Cognition, without any mistake. Therefore, in this system, there are three causal sequences in the apprehension of external objects by sense consciousness: the cause that generates the appearance, the appearance generated by it, and the object of ascertainment drawn by it. The first is the special atoms that are in contact with each other. The second is the gross appearance that appears in sense consciousness at its own time. The third is the exclusion of others, which is the appearance that appears as a single mass in subsequent conceptualization, and is falsely attributed to being an external object. The first is the external object, the second is the nature of sense consciousness itself, so it is not gross, and the third is what is falsely attributed to being gross. Although the appearance-generating factor is atoms, the Mind-Only school asks the Sutra school, "By what means do those atoms cause such a gross appearance to arise in sense consciousness?" This is also the key to revealing their self-contradiction. Here, in Jamyang Shaypa's commentary, it says that although no Buddhist school has ever asserted that there is a self-characterized entity other than atoms, they have not even bothered to explain the tenets of the seven treatises, yet those Tibetan logicians who claim to be experts in the seven treatises, even without consulting each other, agree to deny the name of the whole that is different from its parts, and they believe that atoms cannot be apprehended by sense consciousness and cannot obstruct, but the gross object composed of them and different from them exists in reality. It can obstruct and be apprehended by sense consciousness, and although it cannot be understood by weighing the weight of the constituent atoms, the true weight of the gross object composed of them can be understood by weighing. This is actually how the Vaisheshika school asserts the form and weight of the whole composed of parts.