Tibetan
་པ་ནི། གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་གི་དབང་བསྐུར་གྱིས་ལོག་སྲེད་སེམས་པ་དེ་དག་ནུས་མེད་དུ་བྱས་པས་ཡང་སྲིད་དུ་མི་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། དབང་ཕྱུག་གི་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། དབང་སོགས་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་བྱེད་པ་མིག་སོགས་དེ་དག་སེམས་པ་གཉིས་པོ་དེའི་དབང་གིས་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་དང་། ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་དང་། གཡེང་བ་སྟེ་འཁྲུགས་པ་དང་། འཁྲུགས་པ་འགོག་པ་དེ་རྣམས་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། དབང་བསྐུར་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་ལོག་སྲེད་དང་སེམས་པ་ནུས་མེད་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དབང་བསྐུར་བ་དེ་ཤི་བའི་དུས་དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་འཕེན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བློ་ཕྱི་མ་འཕེན་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཆི་ཁའི་དྲི་མ་ལོག་སྲེད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་བློ་ལོག་སྲེད་ཕྱི་མར་མཚམས་སྦྱོར་བར་ཐལ། ལོག་སྲེད་ཕྱི་མར་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་ཚང་ཞིང་གེགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། དབང་གིས་ལོག་སྲེད་དེ་རྣམས་སྔ་མས་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་མེད་དུ་བྱས་པས་སོ་ཞེ་ན། དབང་བསྐུར་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་གསོན་པ་ཉིད་ནའང་དྲི་མ་སྔ་མས་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་མེད་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཤི་ནས་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་དང་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཉེས་པ་ལོག་སྲེད་ཀྱི་རྒྱུན་ཆོས་ཅན། དབང་བསྐུར་བ་ལས་ལྡོག་པ་མེད་པར་ཐལ། རང་གི་ས་བོན་བདག་འཛིན་ལས་བྱུང་བ་ཅན་ཡིན་ཅིང་དབང་བསྐུར་གྱིས་དེ་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཉེས་པ་ལོག་སྲེད་ཀྱི་རྒྱུན་ཆོས་ཅན། བདག་འཛིན་སྔ་མའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ཏེ། གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཕྱོགས་འཕེལ་ན་ཁྱོད་འགྲིབ་པ་དང་། རང་གི་ཕྱོགས་བདག་འཛིན་སྔ་མ་འཕེལ་ན་ཁྱོད་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟག་པའི་བདག་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན། །དེ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ལོག་སྲེད་དང་སེམས་པ་ཁོ་ན་འཁོར་བའི་རྒྱུར་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། བདག་རྟག་པའང་འཁོར་བའི་རྒྱུར་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་འགལ་བར་ཐལ། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཕྱིས་ཀྱང་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་འགལ་བར་ཐལ། འབྲས་བུ་བྱེད་པའི་དུས་དང་མི་བྱེད་པའི་དུས་དག་ནི་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྒྱུ་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་། འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོའང་གཅིག་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། བདག་རྟག་པ་དེ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་དེ་དག་ལས་བྱེད་པ་པོ་དེ་ལས་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལས་བྱེད་པ་པོའི་བདག་ཆོས་ཅན། རྣམ་སྨིན་ཟ་བ་པོ་ཡིན་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། རྣམ་སྨིན་ཟ་བ་པོ་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བདག་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡང་ནི་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་དང་། ལས་བྱས་པ་དང་། མཐོང་བ་སོགས་ལ་གཞན་གྱིས་དྲན་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། ངོ་ཤེས་པ་སོགས་སུ་འགྱུར་བར་ཐལ། མྱོང་བ་པོ་དང་དྲན་པ་པོ་གཅིག་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཟག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་ཐལ་བ་འཕེན་ནམ། ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཕེན། དང་པོ་ལྟར་ན་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་དྲན་པ་སོགས་སུ་འགྱུར་བར་ཐལ། མྱོང་བ་པོའི་གང་ཟག་དང་དྲན་པ་པོའི་གང་ཟག་གཅིག་ཡིན་པ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཐལ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཆོས་གྲགས་ལ་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་འགའི་མྱོང་བ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་གྲགས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པའི་ལན་དོན་མཐུན་དུ་ཐེབས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ཆོས་ཕུང་པོ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་ཆོས་ཕུང་པོ་གཞན་གྱིས་དྲན་པ་སོགས་ཡོད་པར་ཐལ། མྱོང་བ་པོའི་ཆོས་དང་དྲན་པ་པོའི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཐལ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཆོས་གྲགས་ལ་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཕུང་པོ་སྔ་མས་མྱོང་བ་ལས་ཕྱི་མས་དྲན་པ་སོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན། ཆོས་གྲགས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་འདོད་ལན་དོན་མཐུན་དུ་ཐེབས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཀྱིས་མྱོང་བ་ལས་ཆོས་ཀྱིས་དྲན་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མྱོང་བ་ལས་དྲན་པ་འབྱུང་བ་ནི་ཡོད། གང་ཟག་གིས་མྱོང་བ་ལས་གང་ཟག་གིས་དྲན་པ་འབྱུང་བ་མེད་པ་དེས་ནའོ། །འདིར་གནད་འདི་ཤེས་དགོས་ཏེ། དངོས་སྨྲ་བ་རྣམས་མྱོང་དྲན་སོགས་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་འདོད་ཅིང་། གང་ཟག་རྫས་ཡོད་འདོད་པ་དག་གིས་ནི་གང་ཟག་གིས་མྱོང་བ་གང་ཟག་གིས་དྲན་པ་སོགས་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་འདོད་ལ། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱི་དངོས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གང་ཟག་ལ་དེ་དག་འཇོག་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡིན་ཅིང་། མྱོང་དྲན་སོགས་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་ནི་ཆོས་ལ་འཇོག་དགོས་ཏེ། སྔོ་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མྱོང་བ་དེ་དེའི་རྗེས་ཀྱི་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་དྲན་པ་དང་། སེམས་པས་ལས་བསགས་པ་དེ་དེའི་རྗེས་ཀྱི་ཚོར་བས་ལོངས་སྤྱོད་པ་སོགས་སུ་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
如果是这样，如果通过胜乐金刚的灌顶使邪见心识无效，就不会再次投生，是这样吗？ 获得胜乐金刚灌顶的补特伽罗，有法，灌顶等做完之后立即产生作用，眼睛等那些在两个心识的支配下执著对境，进入对境，散乱也就是扰乱，以及止息扰乱，这些都会消失，因为灌顶做完之后立即让邪见和心识无效的缘故。 如果说灌顶在死亡的时候不会投生到其他地方，因为没有能投射后世心识的缘故。 临终时的染污邪见，有法，你们会把心识和后世的邪见连接起来，因为连接后世邪见的因缘具足并且没有阻碍的缘故。 如果说宗因不成立，因为灌顶使那些邪见没有能力产生前前后的缘故。 灌顶，有法，即使在有生命的补特伽罗身上，也会使前前的染污没有能力产生后后，因为死后这样做和理由相同。 第三，过失邪见的相续，有法，不会从灌顶中退转，因为是从自己的种子我执中产生，并且灌顶不会损害它的缘故。 因此，过失邪见的相续，有法，是前前我执的因，因为对治无我见的一方增长时你会减少，而自己一方的前前我执增长时你会增长的缘故。 第四有二，显示对常我的损害，以及遣除对此的太过。 第一，如果认为只有邪见和心识才是轮回的因不合理，因为也需要常我作为轮回的因的缘故。 常我，有法，逐渐产生果是相违的，因为不依赖于因缘的缘故。 并且后来产生果也是相违的，因为产生果的时候和不产生果的时候的体性是相同的缘故。 并且从因中作者和果中受用者也会变成一个，因为常我就是那二者的缘故。 如果说不成立，受
English
If it is so, if the heretical mind is rendered ineffective by the empowerment of Hevajra, will it not be reborn again? A person who has received the empowerment of Hevajra, has the property that, immediately after the empowerment, the eyes, etc., which act under the influence of the two minds, grasping objects, entering objects, distraction, i.e., disturbance, and stopping disturbance, will all disappear, because the empowerment immediately renders heresy and mind ineffective. If it is said that the empowerment will not project into another birth at the time of death, because there is nothing to project the later mind, then the defilement of heresy at the time of death, has the property that you will connect the mind with the later heresy, because the cause of connecting the later heresy is complete and there is no obstacle. If it is said that the sign is not established, because the empowerment has rendered those heresies incapable of producing the former and the latter, then the empowerment, has the property that even in a living person, the former defilement will be rendered incapable of producing the latter, because doing so after death has the same reason. Third, the continuum of the fault of heresy, has the property that it will not turn away from the empowerment, because it arises from its own seed of self-grasping, and the empowerment does not harm it. Therefore, the continuum of the fault of heresy, has the property that it is the cause of the former self-grasping, because when the side of the antidote of selflessness increases, you will decrease, and when the former self-grasping of your own side increases, you will increase. The fourth has two parts: showing the harm to the permanent self, and refuting the extreme consequences of this. First, if it is thought that it is unreasonable to think that only heresy and mind are the cause of samsara, because a permanent self is also needed as the cause of samsara. The permanent self, has the property that it is contradictory to produce fruit gradually, because it does not depend on conditions. And it is also contradictory to produce fruit later, because the nature of the time of producing fruit and the time of not producing fruit is the same. And the agent from the cause and the enjoyer from the fruit will also become one, because the permanent self is both of them. If it is said that it is not established, receiving
Chinese
如果说，因为行事者与作者不同。那么，作者的“我”有法，成为感受异熟果报者，这会消失，因为与感受异熟果报者不同。此外，“我”有法，产生果的能力也无法成立，因为是常法。第二种情况是，如果他人经历、造作、看见等，会变成他人忆念、享受、认识等，因为经历者和忆念者不是同一个。如果以人为依据提出这样的推论，还是以法为依据提出？如果是前者，那么他人经历的会变成他人忆念等，因为经历者的人和忆念者的人不是同一个等。这个推论有法，你不是对法称论师的损害，因为有些人没有经历等，所以法称论师对你施加了“不定遍”的符合实际的回答。如果是后者，那么其他蕴聚经历的会变成其他蕴聚忆念等，因为经历者的法和忆念者的法等不是同一个。这个推论有法，你不是对法称论师的损害，因为先前的蕴聚经历之后，由后来的蕴聚忆念等产生，所以法称论师对你施加了“承认”的符合实际的回答，因为以法经历，由法忆念产生的理由，经历产生忆念是有的，人经历，由人忆念产生是没有的。这里必须了解这个关键点，实在论者认为经历忆念等可以用理智分析，认为人是实有的人则认为人经历，人忆念等可以用理智分析，克什米尔毗婆沙宗以上的实在论者认为，将这些安立在人身上只是名称而已，经历忆念等可以用理智分析必须安立在法上，因为取蓝色的眼识经历，之后由它的忆念识忆念，以及心造作的业，之后由它的感受享受等安立的缘故。
English
If it is said that the agent is different from the actor, then the self of the actor, the subject, will cease to be the one who experiences the ripening, because it is different from the one who experiences the ripening. Furthermore, the self, the subject, will not be able to establish the power to produce results, because it is permanent. Secondly, if others experience, act, see, etc., it will become others remembering, enjoying, recognizing, etc., because the experiencer and the rememberer are not the same. If such an inference is made based on the person, or based on the dharma? If it is the former, then what is experienced by another person will become what is remembered by another person, etc., because the person who experiences and the person who remembers are not the same, etc. This inference, the subject, is not harmful to Dharmakirti, because some people do not have experience, etc., so Dharmakirti gives you a congruent answer of "uncertain pervasion." If it is the latter, then what is experienced by another aggregate of dharmas will become what is remembered by another aggregate of dharmas, etc., because the dharma of the experiencer and the dharma of the rememberer, etc., are not the same. This inference, the subject, is not harmful to Dharmakirti, because the former aggregate of dharmas experiences and then the latter aggregate remembers, etc., so Dharmakirti gives you a congruent answer of "acceptance," because the reason why dharma experiences and dharma remembers is that experience produces memory. It exists because of the reason. It is not the case that a person experiences and a person remembers. Here, it is important to understand this key point: Realists believe that experience, memory, etc. can be analyzed by reason, and those who believe that a person is substantial believe that a person's experience, a person's memory, etc. can be analyzed by reason. The realists from the Kashmir Vaibhashikas upwards believe that placing these on a person is only a name, and that experience, memory, etc. that can be analyzed by reason must be placed on the dharma, because the eye consciousness that grasps blue experiences, and then the memory consciousness remembers it, and the karma accumulated by the mind, and then its feeling enjoys it, etc.