Tibetan
་ལ་ཡིད་འབྱུང་བ་དང་། ལུང་ནས་བཤད་པའི་ཆོ་ག་དང་། ལས་ལུས་འཛད་པའི་ཐབས་གཉེན་པོར་མི་རུང་བ་ཞེས་པའི་ཕྲེང་བ་སྒྲིག་པ་ནི་གཉེན་པོར་འགྲོ་ཚུལ་གྱི་སྐབས་གཉིས་དང་། དེ་གཉིས་ལ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་གཞན་ལུགས་འགོག་པ་སོ་སོར་ཡོད་པ་མ་ཕྱེད་པར་སྐབས་དོན་ཉམས་སུ་འཇུག་ཅིང་གཞུང་འདི་རྩོད་པ་ལྷུར་ལེན་གྱི་བསྟན་བཅོས་སུ་ནན་གྱིས་བསྒྲུབ་པའོ། །ཁོ་བོ་ནི་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏའི་བྱིན་རླབས་དང་ལེགས་བཤད་ཀྱི་མཐུས་རྟོག་གེའི་གནད་རྣམས་ལ་རྨོངས་པའི་ཁུར་མེད་པའོ། །གསུམ་པ་དེ་ལས་ལོགས་སུ་ལས་ལུས་གཉེན་པོ་མེད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ལས་ལུས་སྤངས་ལ་དགོས་ནུས་མེད། །ལས་འཛད་གཉེན་པོ་ཡོད་པ་དགག །ལས་འཛད་འདོད་དང་འགལ་བ་སྤོང་། །ལས་ཉོན་རྒྱུ་འབྲས་མཚུངས་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ལམ་ཡིན་པ་ལྟར། ལས་ལུས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡང་ལམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། ལས་ལུས་ཉོན་མོངས་གསུམ་ཀ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐར་པ་དོན་གཉེར་ཆོས་ཅན། ལས་དང་ལུས་དག་ཁོ་ན་སྤོང་བ་མིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཁོ་ན་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་དག་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྲེད་པ་མ་སྤངས་པར་དེ་གཉིས་སྤོང་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། སྲེད་པ་ནི་ཡོད་ན་ལས་ལུས་སླར་ཡང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྲེད་པ་དང་ལས་གཉིས་ཀ་ཟད་པའི་དོན་དུ་འབད་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། ཐར་པ་དོན་གཉེར་ཆོས་ཅན། སྲེད་པ་དང་ལས་གཉིས་ཀ་ཟད་པའི་དོན་དུ་འབད་ན་ཡང་ལས་ཟད་པའི་ཆེད་དུ་དུབ་པར་བྱས་པའི་ཆ་དེ་དོན་མེད་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པ་སྤངས་པས་ལས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གཉེན་པོ་དག་ནི་མེད་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་པའི་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཐ་དད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་སྟེ། འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཅིག་གིས་ལས་ཐམས་ཅད་མི་འཛད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་པ་འགས་རིགས་མཐུན་པ་བཀྲེས་པ་ལྟ་བུ་དེ་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཆུང་བར་འགྱུར་གྱི། རིགས་མི་མཐུན་པ་ཅན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་ཙམ་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནུས་པ་ཡིས་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་བྱས་ནས་དེ་སྡུག
Chinese
對於不相信，從經藏中所說的儀軌，以及業與身耗盡的方法，不能作為對治的說法，將這些串聯起來，是關於作為對治之道的兩種情況，而這兩種情況，對於恰當的破斥其他觀點，沒有區分，就將重點放在實踐上，並堅持將此論著確立為專門辯論的論典。我因為薩迦班智達的加持和善說的力量，沒有對邏輯的要點感到迷惑的負擔。第三，除了這些之外，業與身沒有對治，有四點：捨棄業與身沒有必要的能力；否定存在耗盡業的對治；捨棄與耗盡業的意願相違背；捨棄業與煩惱因果相同。第一點是：就像捨棄煩惱的對治是道一樣，捨棄業與身的對治也變成道，因為業、身、煩惱三者都是產生的原因，如果這樣說。追求解脫者，並非僅僅捨棄業和身，因為沒有僅僅捨棄這兩者的對治，並且在沒有捨棄貪慾之前，沒有能力捨棄這兩者。理由成立，因為如果存在貪慾，業與身會再次產生。如果認為應該努力使貪慾和業都耗盡，那麼，追求解脫者，即使努力使貪慾和業都耗盡，但為了耗盡業而疲憊的那部分是沒有意義的，因為捨棄貪慾就不會產生業。第二點是：因為沒有對治，這句話的理由不成立，如果認為苦行可以使以前的業的力量耗盡。具有染污的業，其性質是，推斷出產生不同結果的能力是不同的，因為看到產生各種不同的結果。因此，苦行的煩惱，也就是痛苦的事物，其性質是，你一個不能耗盡所有的業，因為你的某些種類相似，比如飢餓，它產生的結果會變小，而種類不相似的產生痛苦的業的結果，甚至連變小都不會。如果苦行的力量將所有業的力量混合在一起，那麼它會痛苦。
English
Regarding disbelief, the rituals spoken of in the scriptures, and the methods for exhausting karma and the body, the statement that they cannot serve as antidotes, stringing these together, are two instances regarding the path of antidotes, and for these two instances, without distinguishing the appropriate refutations of other views, the focus is placed on practice, and this treatise is insisted upon as a text dedicated to debate. I, due to the blessings of Sakya Pandita and the power of his good teachings, am free from the burden of being confused about the key points of logic. Third, apart from these, there are four points regarding the absence of antidotes for karma and the body: Abandoning karma and the body lacks necessary ability; denying the existence of antidotes for exhausting karma; abandoning what contradicts the desire to exhaust karma; abandoning the similarity of cause and effect between karma and afflictions. The first point is: Just as the antidote for abandoning afflictions is the path, the antidote for abandoning karma and the body also becomes the path, because karma, the body, and afflictions are all causes of arising, if it is said. Those who seek liberation, it is not merely abandoning karma and the body alone, because there are no antidotes that abandon only these two, and without abandoning craving, there is no ability to abandon these two. The reason is established, because if craving exists, karma and the body will arise again. If it is thought that one should strive to exhaust both craving and karma, then, those who seek liberation, even if they strive to exhaust both craving and karma, the part that is exhausted for the sake of exhausting karma is meaningless, because abandoning craving will not produce karma. The second point is: Because there are no antidotes, the reason for this statement is not established, if it is thought that asceticism can exhaust the power of previous karma. Karmas with defilements, their nature is, it is inferred that the ability to produce different results is different, because it is seen that various different results are produced. Therefore, the afflictions of asceticism, that is, the objects of suffering, their nature is, you alone cannot exhaust all karmas, because some of your types are similar, such as hunger, the result it produces will become small, but the result of karma that produces suffering of dissimilar types, even becoming small is not the case. If the power of asceticism mixes all the powers of karma together, then it will be painful.
Tibetan
་བསྔལ་གཅིག་མྱོང་བའམ་དཀའ་ཐུབ་གཅིག་གིས་ཟད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དཀའ་ཐུབ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆ་སྤུ་འཐོགས་པ་ལྟ་བུ་འགས་ལས་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའམ། ཡང་ན་ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཀུན་སྤོང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་བྱས་ནས་དེ་སྡུག་བསྔལ་གཅིག་གམ་དཀའ་ཐུབ་གཅིག་གིས་ཟད་པར་བྱེད་པ་གང་ཞིག ཁྱོད་ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལས་གཞན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་ཅེ་ན། དཀའ་ཐུབ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། འདིས་ལས་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་དང་ཟད་པ་སོགས་བྱེད་ནུས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ལས་ངན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱང་བདག་མེད་མཐོང་བས་དེའི་འབྲས་བུ་ལས་ཀྱང་ཟད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ལས་འཛད་པའི་གཉེན་པོ་མེད་ཅེ་ན། བདག་མེད་མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ཆོས་ཅན། གང་ཡང་སྐྱོན་སྲེད་པ་རྣམས་འགོག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པ་སྔ་མ་ལས་མ་འོངས་པ་ན་སྲེད་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་ཉེས་པ་སྲེད་པ་ཕྱི་མའི་ས་བོན་བཅོམ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདག་མེད་མཐོང་བའི་ལམ་ཆོས་ཅན། སྲེད་པ་ཕྱི་མ་དེས་བསྐྱེད་པའི་ལས་འཇོམས་པ་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་གྱི་ཇི་ལྟར་ན་སྔར་བྱས་ཟིན་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉམས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། སྲེད་པས་བྱས་པའི་ལས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ལས་ལས་འབྱུང་བས་ཉོན་མོངས་ཡོད་ན་མི་གྲོལ་བ་བཞིན་དུ་ལས་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བས་ལས་ཡོད་ན་ཡང་མི་གྲོལ་བར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་ལས་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་ཉེས་པ་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ལ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྐྱོན་ཉོན་མོངས་དང་ལྡན་ན་ལས་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། བཟློག་པ་མི་ལྡན་པ་ལས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ལས་བཟང་ངན་ལས་བདེ་སྡུག་སྐྱེ། དེ་ལས་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ལྟ་སྤངས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཀྱང་འདོད་དང་ཞེ་སྡང་སོགས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལོག་པའི་རྣམ་རྟོག་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པར་ནིའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལས་བདེར་གཤེགས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི། བདེན་བཞི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་སྐྱོབ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་
Chinese
如果说以感受一种痛苦或者一种苦行来穷尽（业），那么苦行，你所具有的烦恼，也就是痛苦的部分，像拔毛一样，是舍弃一切业，或者是不依赖于烦恼，也就是痛苦而完全舍弃，这二者是相违背的。你将所有业的力量都混合在一起，然后以一种痛苦或者一种苦行来穷尽它，这是什么呢？因为你想要将烦恼，也就是痛苦，视为其他。如果这不成立，如果说就是烦恼，也就是痛苦本身，那么苦行，它就不可能具有将所有业的力量混合和穷尽等作用，因为它是不善业的果报。第三，如果你也认为通过证悟无我，连它的果报业也能穷尽，那么怎么会没有穷尽业的对治法呢？证悟无我的道，它就是阻止所有过失贪欲的方法，因为想要从先前的贪欲中在未来产生后续的贪欲的过患，是因为摧毁了后续贪欲的种子。因此，证悟无我的道，它能够摧毁后续贪欲所产生的业，但怎么能使先前所造的业的果报消失呢？这是不可能的，因为由贪欲所造的业必定会产生果报。第四，如果说因为从烦恼产生业，所以如果存在烦恼就无法解脱，同样，因为从业也产生烦恼，所以如果存在业也同样无法解脱，那么断除了烦恼的业，你不可能从中产生过失烦恼，因为你没有烦恼。这是周遍的，如果具有过失烦恼，就会造业，反之，如果不具备，就不会产生业和烦恼。如果这不成立，如果说从善恶业产生苦乐，然后从中产生贪嗔，那么断除了我见的补特伽罗，即使从苦乐中也不会产生贪欲和嗔恨等，因为没有颠倒的念头执着我与我所。第二，从那之中成立善逝的方式是，如实宣说四谛的救护者，你被作为了宗
English
If it is said that exhausting (karma) by experiencing one suffering or one asceticism, then asceticism, the afflictions you possess, that is, the part of suffering, like plucking hair, is either abandoning all karma, or completely abandoning without relying on afflictions, that is, suffering, these two are contradictory. You mix all the power of karma together, and then exhaust it with one suffering or one asceticism, what is this? Because you want to regard afflictions, that is, suffering, as something else. If this is not established, if it is said that it is afflictions, that is, suffering itself, then asceticism, it is impossible for it to have the effect of mixing and exhausting all the power of karma, because it is the result of unwholesome karma. Third, if you also think that by realizing selflessness, even its resultant karma can be exhausted, then how can there be no antidote to exhaust karma? The path of realizing selflessness, it is the method to prevent all faults and desires, because the fault of wanting to generate subsequent desires in the future from previous desires is because the seeds of subsequent desires are destroyed. Therefore, the path of realizing selflessness, it is able to destroy the karma generated by subsequent desires, but how can it make the retribution of karma previously created disappear? This is impossible, because the karma created by desire will definitely produce retribution. Fourth, if it is said that because karma arises from afflictions, so if afflictions exist, liberation is impossible, similarly, because afflictions also arise from karma, so if karma exists, liberation is also impossible, then the karma that has eliminated afflictions, it is impossible for you to generate faulty afflictions from it, because you have no afflictions. This is pervasive, if one has faulty afflictions, one will create karma, conversely, if one does not have them, one will not generate karma and afflictions. If this is not established, if it is said that happiness and suffering arise from good and bad karma, and then greed and hatred arise from them, then the person who has abandoned the view of self, even from happiness and suffering, will not generate greed and hatred, etc., because there is no inverted thought of clinging to self and what belongs to self. Second, the way to establish the Sugata from that is, the protector who truly proclaims the four truths, you are taken as the subject.