Tibetan
རྒྱུའི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཁོ་ནས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དོན་གཞན་དང་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བའི་རྟེན་ཙམ་ཡིན་ཅིང་། དོན་གཞན་དང་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བདག་གི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒོམ་པ་ལྷག་མ་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སོགས་བསྒོམ་པ་རྣམས་ནི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དེ་བསྐྱེད་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་རྟག་པ་རྟོགས་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་རྟོགས། སྡུག་བསྔལ་རྟོགས་པ་ལས་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་གསུངས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པ་ཡིན། བཙུན་པ་མི་རྟག་པ་ལགས་སོ། །མི་རྟག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བདེ་བ་ཡིན་ནམ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། བཙུན་པ་སྡུག་བསྔལ་ལགས་སོ། །མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་། རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འདི་ནི་ངའོ། །འདི་ནི་ངའི་འོ། །འདི་ནི་བདག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ལྟ་བར་རིག་པ་ཡིན་ནམ། བཙུན་པ་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གསུམ་པ་ཆགས་བྲལ་མིན་ན་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། གསུམ་ལྡན་འཁོར་བ་པ་རུ་བསྟན། །གསུམ་ལྡན་མིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་གི་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པའི་བདག་འཛིན་ཅན་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་པ་ཞེས་བྱའི་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་མིན་པར་ཐལ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ལས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་འདྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མིན་པ་དང་། བདག་གི་བ་ལ་སྲིད་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། བདག་གི་བ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ལས་སོག་པའི་རྩོམ་པ་ཀུན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གྲོལ་བ་ཐོབ་པའི་ཚེ་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པས་ཆགས་བྲལ་མིན་དང་ཞེས་པ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། གྲོལ་བ་ཐོབ་པའི་ཚེ་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བ་དེ་ཡི་ཟ་བ་པོ་ཡང་མེད་པར་ཐལ། བདག་གི་བ་ཉིད་ནི་མི་འདོད་པ་སྟེ་དོར་བའི་ཕྱིར་ནའོ། །འདོད་ན་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་ཁྱོད་འདོད་པ་དེའི་བདག་ཀྱང་མེད་པར་ཐལ། ལས་བྱེད་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་ཏེ། བདག་དེ་ལས་བྱ་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དེས་ན་རྩ་བ་དབྱུང་བར་གདམས་པ་ནི། རྣམ་གྲོལ་འདོད་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཐོག་མ་མེད་པའི་རྒྱུ་ཅན་རིགས་མཐུན་སྔ་མའི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་དག བདག་མེད་བསྒོམས་པའི་སྒོ་ནས་རྩ་བ་ཉིད་ནས་དབྱུང་བར་གྱིས་ཤིག་སྟེ། རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་གང་ཞིག བདག་མེད་མ་རྟོགས་པར་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པ་སོགས་ཀྱིས་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་མི་ནུས་པར་བསྟན་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་བདག་མེད་བསྒོམས་པས་སྲེད་པ་སྤོང་བར་ནུས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོ་ག་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །ཆོ་ག་གཉེན་པོ་མིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད། །དེས་ན་ཡང་དག་ལྟ་བ་གཉེན་པོར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དབང་གི་ཆོ་ག་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་དགག །སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པ་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་དགག །མེ་ལྔ་བསྟེན་པ་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འཇིག་ལྟ་རྩ་བ་ནས་མ་ཕྱུང་ཡང་དབང་ཕྱུག་གི་དབང་བསྐུར་ཐོབ་ན་གྲོལ་ཏེ། དེ་ལྟར་དུ་དབང་ཕྱུག་གི་ལུང་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟོགས་ལྡན་རྣམས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། དབང་ཕྱུག་གི་ལུང་ལས་བཤད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་དབང་གི་ཆོ་གས་གྲོལ་བར་སྨྲ་བ་ཡང་ཁྱོད་ཡོངས་སུ་མགུ་བྱེད་མིན་ཏེ། ཁྱོད་དབང་ཕྱུག་གི་ལུང་ནི་རང་གིས་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་དེ་བརྗོད་བྱ་ཅན་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་གི་ལུང་ལས་བཤད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་ན་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་ཏེ། དེ་ལྟར་བཏབ་པས་ས་བོན་གྱིས་མྱུ་གུ་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ས་བོན་ལ་སྔགས་བཏབ་པས་མྱུ་གུ་མི་བསྐྱེད་པར་གྲུབ་པར་མཐོང་བའི་ཆོ་ག་ནི་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་ཡང་སྲིད་ཕྱི་མ་མི་བསྐྱེད་པར་བྱེད་ནུས་པ་འགྲུབ་པ་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་གྲུབ་ན་སྐྱེས་བུ་ལ་ཏིལ་མར་གྱིས་བསྐུས་པ་དང་། མེས་བསྲེགས་པ་དང་། བཙོས་པ་སོགས་ལས་ཀྱང་ཡང་སྲིད་ལས་གྲོལ་བར་ཐལ། ས་བོན་ལ་དེ་ལྟར་བྱས་པས་མྱུ་གུ་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། མེ་ལྔ་བསྟེན་པས་ཡང་སྲིད་ལས་གྲོལ་ཏེ། མེ་ལྔ་བསྟེན་པས་སྐྱེས་བུའི་ལུས་སྔར་བས་ཡང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན། སྡིག་པ་ཟད་པར་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མེ་ལྔ་བསྟེན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་སྔར་ལྕི་བ་དང་། ཕྱིས་ཡང་བའི་ཕྱིར་ན་སྡིག་པ་བཅོམ་པར་བྱས་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་འདིའི་ལྕི་བ་ས་དང་ཆུའི་ཁམས་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་བས་སྔར་ལྕི་བ་ཕྱིས་ཡང་བ་ཡིན་གྱི་སྡིག་པ་ལྕིད་དེ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྡིག་པ་ལུས་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཆོ་གས་སྐྱེ་རྒྱུ་ཉམས་པ་མེད། །ཉམས་པར་འདོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །ཉམས་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད། །བདག་ཀྱང
Chinese
因为是因的依他起性之故。周遍，以行苦修习者，是法。你并非仅由此解脱，因为你仅仅是了悟与他事和本体相异的无我之见的所依，并且因了悟与他事和本体相异的我之空性的见解而解脱。其余的修习，如修习无常、痛苦等，是为了生起了悟空性的见解之故，因此，薄伽梵也说，从了悟无常而了悟痛苦，从了悟痛苦而了悟无我。如云：诸比丘，譬如，色是常还是无常？尊者，是无常。凡是无常的，是乐还是苦？尊者，是苦。凡是无常、是苦、是变坏法者，于此‘这是我’、‘这是我的’、‘这是我’如此见，是理智的吗？尊者，不是。如是说故。第三，若非离贪则流转轮回有二：示现三具轮回者，若非三具则太过分。第一，以我所是痛苦而知之的具有我执者，是法。成为名为轮回者的解脱非得，因为不是从烦恼和业解脱的那样之故，因为不是离于对我的贪执，并且具有对我的有的希求，并且依赖于为了获得我所而积业的一切造作之故。第二，若于获得解脱之时，因无有对我所的贪执，则非离贪不成，若如是问，于获得解脱之时，是法。彼我所的食者亦无有，因为我所本身是不欲求的，是舍弃之故。若许，则于获得解脱之时，你所许的彼我也无有，因为无有作者和受用者之故。周遍承许，因为我许彼我是作者和受用者的体性之故。第三，因此劝请拔除根本，欲求解脱之补特伽罗，是法。从无始之因，从同类前世之种子所生的坏聚见，以修习无我的门
English
Because it is dependent on other powers of cause. The pervasion, the one who meditates on the suffering of conditioning, is the subject. You are not liberated by this alone, because you are merely the basis for the view of realizing the selflessness that is different in meaning and essence, and because liberation comes from the view of realizing the emptiness of the self that is different in meaning and essence. The remaining meditations, such as meditating on impermanence and suffering, are for the purpose of generating the view of realizing emptiness, therefore, the Bhagavan also said that from realizing impermanence, one realizes suffering, and from realizing suffering, one realizes selflessness. As it is said: Monks, for example, is form permanent or impermanent? Venerable, it is impermanent. Whatever is impermanent, is it happiness or suffering? Venerable, it is suffering. Whatever is impermanent, suffering, and subject to change, is it reasonable to regard it as 'This is me,' 'This is mine,' 'This is my self'? Venerable, it is not. So it is said. Third, if not free from attachment, then wandering in samsara has two aspects: showing the three-fold samsaric being, if not three-fold, then it is too extreme. First, the one who has self-grasping, knowing 'mine' as suffering, is the subject. It is not the attainment of liberation by the one called samsaric being, because it is not like that which is liberated from afflictions and karma, because it is not free from attachment to self, and has the desire for the existence of 'mine,' and relies on all the actions of accumulating karma for the sake of obtaining 'mine.' Second, if at the time of attaining liberation, there is no attachment to 'mine,' then the statement 'not free from attachment' is not established, if asked thus, at the time of attaining liberation, is the subject. There is also no eater of that 'mine,' because 'mine' itself is not desired, it is abandoned. If you accept, then at the time of attaining liberation, that self that you accept also does not exist, because there is no agent and no enjoyer. The pervasion is accepted, because I accept that self is the nature of being an agent and an enjoyer. Third, therefore, the advice to uproot the root is: the person who desires liberation, is the subject. The view of the perishable collection that arises from the seed of the same kind of previous existence, which has a beginningless cause, through the door of meditating on selflessness.
Chinese
因此，务必从根源上断除我见。任何寻求解脱的人，如果不能领悟无我，而只是修习痛苦等，都无法从轮回中解脱。因此，第二，修习无我能够断除贪欲，这有三个方面：驳斥仪式是有效对治的论证；驳斥仪式不是有效对治的论证；因此，阐明正确的见地才是对治。第一方面有三个：驳斥灌顶的仪式是有效对治；驳斥以咒语加持是有效对治；驳斥侍奉五火是有效对治。第一，如果即使没有从根源上断除我见，也能通过获得自在天的灌顶而解脱，因为自在天的经典中是这样说的。那么，对于有证悟的人来说，仅仅因为自在天的经典中这样说，就认为灌顶的仪式能够解脱，你也不会完全满意，因为你没有看到自在天的经典所说的，与自己所信奉的事物是同一实体的理由。第二，如果通过自在天的经典中所说的咒语加持，就能从轮回中解脱，因为这样加持后，种子就不会生出苗芽。那么，以咒语加持种子使其不生苗芽，这被认为是有效的仪式，但它并不能证明人不会再次投生。如果能证明，那么人被涂上麻油，被火焚烧，被煮熟等，也应该能从轮回中解脱，因为种子被这样处理后就不会生出苗芽，这样就会出现过失。第三，侍奉五火能够从轮回中解脱，因为侍奉五火能使人的身体比以前更轻，从而罪业得以消除。那么，侍奉五火的人，你的身体因为以前重，后来轻，就认为罪业被清除了，这是不对的。你的身体之所以重，是因为地和水的成分没有消失，所以以前重，后来轻，而不是因为罪业重，因为罪业不是有形的。第二方面有四个：仪式不会使转生的因减弱；驳斥认为会减弱的论证；驳斥不会减弱的论证；我也是。
English
Therefore, it is imperative to eradicate the view of self from its very root. Anyone seeking liberation who does not realize selflessness and only practices suffering, etc., will not be able to be liberated from samsara. Therefore, secondly, there are three aspects to the ability to abandon craving through the practice of selflessness: refuting the argument that rituals are an effective antidote; refuting the argument that rituals are not an effective antidote; therefore, clarifying that the correct view is the antidote. The first aspect has three parts: refuting that the ritual of empowerment is an effective antidote; refuting that consecration with mantras is an effective antidote; refuting that serving the five fires is an effective antidote. First, if one can be liberated by receiving the empowerment of Ishvara even without eradicating the view of self from its root, because it is said so in the scriptures of Ishvara. Then, for those who have realization, just because it is said so in the scriptures of Ishvara, to say that the ritual of empowerment can liberate, you will not be completely satisfied, because you do not see the reason why the scriptures of Ishvara speak of the same entity as the things you believe in. Second, if one can be liberated from samsara by consecration with mantras as described in the scriptures of Ishvara, because after such consecration, the seed will not produce a sprout. Then, the ritual of consecrating a seed with mantras so that it does not produce a sprout is considered an effective ritual, but it does not prove that a person will not be reborn. If it could prove it, then a person being anointed with sesame oil, burned by fire, cooked, etc., should also be able to be liberated from samsara, because a seed treated in this way will not produce a sprout, and this would be a fault. Third, serving the five fires can liberate from rebirth, because serving the five fires makes a person's body lighter than before, thus eliminating sins. Then, the person who serves the five fires, your body is heavier before and lighter later, so it is not that sins have been cleared. The reason why your body is heavy is that the elements of earth and water have not disappeared, so it is heavier before and lighter later, not because sins are heavy, because sins are not corporeal. The second aspect has four parts: rituals do not diminish the cause of rebirth; refuting the argument that it diminishes; refuting the argument that it does not diminish; I also.