Tibetan
ན། བདག་ལྟ་དེའི་རང་བཞིན་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་ཀུན་དང་འགལ་བ་དག་ཏུ་གྲུབ་པས་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དང་བདག་ལྟ་དེ་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་ཞིང་ཁྱོད་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉེས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། གཉེན་པོ་གོམས་ཀྱང་ཟད་པ་མིན་པར་ཐལ། སྲོག་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཅན་ལ་གཟུགས་དང་། མེ་ལ་དྲོ་བ་སོགས་མི་ཟད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མི་ཟད་པ་དེ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཕྱོགས་དང་སེམས་རྒྱུད་འབྲེལ་བ་ན་ཁྱོད་མངོན་དུ་རྒྱུ་ལྡོག་པ་དག་ཀྱང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གསེར་ལ་སོགས་པ་མེས་བཞུས་ན་མེ་ལོག་པའི་ཆ་སླར་སྲ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་ཉེས་པ་ལན་གཅིག་སྤངས་ཀྱང་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་སླར་ལྡོག་གོ་ཞེ་ན་བདག་མེད་གོམས་པས་ཉེས་པ་རྣམ་པར་འགགས་པའི་སེམས་རྒྱུད་ནི་ཆོས་ཅན། གསེར་གྱི་སྲ་བ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་བས་ཉེས་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོ་དང་འབྲལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མེ་དང་བྲལ་ཡང་ཐལ་བ་ཤིང་དུ་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་ན་དེའི་སྤང་བྱ་སླར་ལྡོག་པར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་མེད་རྟོགས་པ་བདག་ལྟའི་གཉེན་པོར་བསྟན། །བདག་མེད་རྟོགས་པ་སྲེད་པའི་གཉེན་པོར་བསྟན། །དེ་ལས་ལོགས་སུ་ལས་ལུས་གཉེན་པོ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་ལྟ་འཁོར་བའི་རྩ་བར་བསྟན། །རྩ་བ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད། །དེས་ན་རྩ་བ་དབྱུང་བར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་མེད་རྟོགས་པ་འཁོར་བའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ཞེ་ན། འཁོར་བའི་རྩ་བ་ནི་བདག་ལྟ་ཡིན་ཅིང་། དེ་དང་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྩ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་ལྟ་འཁོར་བའི་རྩ་བར་གྲུབ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་མཐོང་ན་བདག་དེ་ལ་ནི་ངའོ་ཞེས་རྟག་ཏུ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པར་འགྱུར་ཞིང་བདག་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་ཆགས་ཅན་དེ་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ལ་ཞེན་པ་དེ་ལས་བདེ་བ་ལ་སྲེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྲེད་པ་དེ་ལས་བདག་གི་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོ
Chinese
那，我见的自性，以及从它产生的罪过贪著等一切相违背的事物中成立，因此是它们的对治。因为你和我见的执持方式实际上是相违背的，而且你进入了境的处境的缘故。第三是，罪过等法，成为所立，即使串习对治也不会穷尽，因为是有情众生的法性。就像有色法的色，火的热等不会穷尽一样，如果这样说，罪过等法，成为所立，以你是心之法性的理由，不成为不穷尽，因为你不是心之法性。因为对治证悟无我的方面和心相续相连时，你也现见能使（罪过）退回的因的缘故。如果像黄金等被火融化后，火熄灭的部分又会变硬一样，罪过即使一次断除，但当和对治分离时，又会退回，如果这样说，以串习无我而使罪过完全止息的心相续，成为所立，像黄金的坚硬一样，因为和对治分离也不会再次产生罪过。因为对治证悟无我，以成为它的自性，因此不会和对治分离。并且即使和火分离，灰烬也不会变成木头一样，如果和对治分离，它的断除对治不一定退回的缘故。第二，安立成为对治的理由有三：显示证悟无我是我见的对治，显示证悟无我是贪爱的对治，除此之外没有其他业和身的对治。第一有三：显示我见是轮回的根本，安立是根本的理由，因此劝诫要拔出根本。第一是，为什么证悟无我会成为轮回的对治呢？因为轮回的根本是我见，并且和它执持的方式实际上是相违背的缘故。为什么是根本呢？我见成立为轮回的根本，因为任何补特伽罗，如果将蕴执著为我，则对于那个我则恒常执著并且贪著，并且只要有对我的明显贪著，则具有我贪著者就会成为轮回的缘故。因为从对我的执著会产生对安乐的贪爱，因为从贪爱会产生我的事物等的守护。
English
Now, the nature of self-view, and the faults arising from it, such as attachment, are established as being in opposition to all things, therefore it is the antidote to them. Because you and the grasping of self-view are actually contradictory in the way they are held, and because you enter into the situation of the object. The third is, faults and other phenomena, the subject, even if the antidote is practiced, it will not be exhausted, because it is the nature of sentient beings. Just as the color of colored objects and the warmth of fire are inexhaustible, if you say so, faults and other phenomena, the subject, by reason of being the nature of your mind, it is not the case that it is inexhaustible, because you are not the nature of the mind. Because when the antidote of realizing selflessness is connected with the mind stream, you also see the causes that make (faults) revert. If, like gold and other things that are melted by fire, the part where the fire has gone out becomes hard again, even if faults are abandoned once, they will revert when separated from the antidote, if you say so, the mind stream where faults are completely stopped by practicing selflessness, the subject, like the hardness of gold, because there is no rebirth of faults when separated from the antidote. Because the antidote of realizing selflessness has become its own nature, therefore it will not be separated from the antidote. And even if separated from fire, ashes will not turn into wood, if separated from the antidote, it is not certain that its abandonment will revert. Second, there are three reasons for establishing it as an antidote: showing that realizing selflessness is the antidote to self-view, showing that realizing selflessness is the antidote to craving, and apart from that, there is no other antidote of karma and body. The first has three: showing that self-view is the root of samsara, establishing the reason for being the root, therefore advising to uproot the root. The first is, why does realizing selflessness become the antidote to samsara? Because the root of samsara is self-view, and because it is actually contradictory to the way it is held. Why is it the root? Self-view is established as the root of samsara, because any person, if he clings to the aggregates as self, then he will always cling to and be attached to that self, and as long as there is obvious attachment to the self, then the one who has self-attachment will become samsara. Because from clinging to the self, craving for happiness will arise, because from craving, the protection of things that are mine etc. will arise.