Tibetan
མ་གོམས་པས་སེམས་རྒྱུད་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ལ་ཕྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། སྔར་བདག་མེད་མ་མཐོང་བའི་དུས་སུ་ཡང་སེམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཏེ། དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་སྔར་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་དུས་སུ་རང་བཞིན་གྱིས་གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་པས་ཕྱིས་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་དུས་སུ་གློ་བུར་དུ་གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། སྔར་བདག་མེད་མཐོང་མ་ཐག་པའི་དུས་སུ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་ཚིག་རྐང་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་ནུས་པ་མ་ཐོན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཉེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་གནས་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་ཆོས་ཅན། དྲི་མ་རྣམས་ཡུན་དུ་གནས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། དྲི་མ་རྣམས་ལ་གནོད་པ་ཅན་བདག་མེད་མཐོང་བ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་རློན་ལ་ནི་མེ་རིང་དུ་མི་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །འདིས་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཉམས་སྲིད་ཀྱང་མྱུར་དུ་སོར་ཆུད་པར་བསྟན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། རྣམ་པར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་འཚེ་བ་མེད་པ་དང་། མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་ཞུགས་པ་དང་། གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་འགའ་ཞིག་གིས་ཉེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་བཟློག་སྟེ། བློ་རང་ཉིད་ནི་ལམ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེའི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་སྟེ་ངང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་ཙམ་གྱིས་གཉེན་པོ་མིན། །ཕྱོགས་རེ་མགོ་གནོན་ཙམ་གྱིས་གཉེན་པ་མིན། །དེས་ན་མཐའ་དག་དཔྱིས་འབྱིན་གཉེན་པོ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་མེད་མཐོང་བ་བདག་འཛིན་དང་དམིགས་རྣམ་འགལ་བས་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ན་ཆགས་སྡང་གཉིས་ཀྱང་དམིགས་རྣམ་འགལ་བས་ཕན་ཚུན་གཉེན་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་ཆོས་ཅན། འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་ན་ཡང་ཕན་ཚུན་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་གཅིག་ལས་བྱུང་བ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཕན་ཚུན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་བྱམས་པ་དང་།
Chinese
由于不串习，对于心相续已经转变为证悟无我的自性的心来说，之后没有能力造成损害。因为以前没有见到无我的时候，心也本来没有能力造成损害。理由成立，因为心的自性是光明，垢染都是暂时的。这表明，以前在自性清净的时候，本来没有损害的能力，所以之后在暂时的离垢的时候，也没有暂时损害的能力。如果解释为以前刚刚见到无我的时候，就没有发挥前两个词句的作用。第三，假设有产生过失的能力，那么对于已经转变的心相续的实物来说，垢染不是永久存在的，因为垢染具有能够产生损害垢染的见无我的精华。就像火在湿地上不能长久存在一样。这表明，在学习的阶段，即使世间道所断的断证可能退失，也能迅速恢复。第四，因为一切损害都是完全寂静和具有安乐的特征，所以没有损害；并且因为是以无常等为对境，所以是进入正道；并且对于串习达到究竟，已经转变为证悟无我的自性的心来说，即使努力想通过一些颠倒的念头来产生过失，也是无法阻挡的，因为念头本身就是执持道路——证悟无我——的那一方，也就是自然而然的。第三部分有三点：仅仅执持方式不同不是对治；仅仅压制一方不是对治；因此，阐述了彻底根除的对治。第一，如果因为见无我和我执的对境和行相相违，就成为我执的对治，那么贪欲和嗔恨二者也因为对境和行相相违，就成为彼此的对治了吗？贪欲和嗔恨，即使执持方式不同，也不是互相损害，因为它们都是从执我的一个因产生的，并且也互相成为因和果的事物。第二，嗔恨的对治是慈爱，
English
Since there is no familiarity, for the mind stream that has transformed into the nature of realizing selflessness, there is no ability to cause harm later. Because even when selflessness was not seen before, the mind inherently had no ability to cause harm. The reason is established, because the nature of the mind is luminosity, and defilements are temporary. This shows that since there was no ability to harm inherently in the state of self-nature purity, there is no ability to harm temporarily in the state of temporary freedom from defilements later. If it is explained as the time when selflessness was just seen before, then the effect of the first two sentences has not been exerted. Third, even if it is assumed that there is an ability to generate faults, then for the entity of the mind stream that has transformed, defilements do not have the ability to remain permanently, because defilements have the essence of being able to generate the sight of selflessness that harms defilements. Just as fire cannot last long on wet ground. This shows that in the stage of learning, even if the abandonment abandoned by the worldly path may be lost, it can be quickly restored. Fourth, since all harms are completely pacified and have the characteristic of happiness, there is no harm; and because it takes impermanence etc. as its object, it enters the right path; and for the mind that has transformed into the nature of realizing selflessness through the completion of familiarity, even if one tries to generate faults through some inverted thoughts, it cannot be stopped, because the mind itself is on the side of holding the path—realizing selflessness—that is, it is natural. The third part has three points: merely different ways of holding are not antidotes; merely suppressing one side is not an antidote; therefore, the antidote that completely eradicates is explained. First, if seeing selflessness becomes the antidote to self-grasping because the object and aspect of seeing selflessness and self-grasping are contradictory, then do desire and hatred also become antidotes to each other because the object and aspect are contradictory? Desire and anger, even if the ways of holding are different, do not harm each other, because they are both produced from the same cause of grasping at self, and they also become things of cause and effect to each other. Second, the antidote to hatred is love,
Tibetan
འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་སོགས་ཀྱང་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་མེད་རྟོགས་པ་གཅིག་པུ་གཉེན་པོར་འཆད་ཅེ་ན། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་ཚར་གཅོད་པ་སྟེ་དྲུངས་ནས་འབྱིན་བྱེད་མིན་ཏེ་རྨོངས་པ་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་མེད་པས་དེ་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཉེས་པ་ཀུན་རྨོངས་པ་དེའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། ཉེས་པའི་རྩ་བ་རྨོངས་པ་དེ་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་ཅིང་དེ་དང་འཛིན་སྟངས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སོགས་ན་རེ། འཇིག་ལྟ་ནི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། མ་རིག་པ་ནི་རིག་པ་བཀག་ཙམ་ཡིན་པས་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན་མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། འཇིག་ལྟ་ལས་གཞན་རིག་པ་བཀག་ཙམ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་དང་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་དེ་ལས་ལོག་པར་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཏེ། གནོད་བྱ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱིར་སེམས་བྱུང་ཡིན་ན་སེམས་དང་རྣམ་པ་ལྔས་མཚུངས་དགོས་པས་ཁྱོད་ཀྱང་སེམས་བྱུང་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་ཅིང་། དམིགས་པ་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་པ་འགལ་བས་བདེན་པའི་རྣམ་པ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོར། དེ་ལ་མ་རིག་པ་མེད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ཏེ། རང་ཉིད་རང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་མ་རིག་པ་ལྟ་བ་དང་འགལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཤད་པ་དེ་གཉིས་མཚུངས་ལྡན་དུ་གསུངས་པའི་མདོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བ་འགལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་ཏེ། མ་རིག་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཅན་དང་འཇིག་ལྟ་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པས་མཚུངས་ལྡན་ཡིན་པ་འདིར་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཚར་གཅོད་པའི་གཉེན་པོ་གང་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ལ་བདག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བའི་ལམ་དེ་ཆོས་ཅ
Chinese
难道不是也说了，修习对治贪欲的不净观等等吗？为何说证悟无我唯一是对治呢？对于有情所缘的慈等等，不是彻底断除罪过，即从根拔除的，因为与愚痴和执着方式不相违，所以不损害它。因为一切罪过的根本就是愚痴。之前的理由成立，因为罪过的根本愚痴也是坏聚见，并且与它的执着方式不相违。分别说者等等说，坏聚见是颠倒地思择意义，而无明仅仅是遮止明智，所以那些不应成为一体。无明，你所主张的，坏聚见之外仅仅是遮止明智是不合理的，因为明智智慧和所缘缘于一个，而具有进入颠倒相状的相。那也就是，无明，你所主张的，缘于明智智慧的所缘，并且仅仅是缘于从那个相状颠倒的，因为明智是正确智慧的相违品，即所损害的。总的来说，如果是心所，则必须与心识在五相上相同，因此你也是心所，因此是执取所缘的意识，并且对于那个所缘，智慧的相状和你的相状相违，因此不执取真实的相状，并且因为您是被说成在境上颠倒增益的自性。《月灯经》中说：‘其中什么是没有无明呢？即对于如实之法没有增益。’就像这样。那么与见解相应具有的无明这样说相违，因为自己不可能与自己相应具有。如果有人说，别人所说的无明是与见解相违的论证，那么哪部经中说那二者是相应具有的呢？那部经，不是无明与见解相违的论证，因为无明是具有同一方，而坏聚见是它的同一方，因此在这里将要说的是相应具有。第三，那么什么是彻底断除罪过的对治呢？即观色蕴为空性的道，你所主张的
English
Wasn't it also said to cultivate the contemplation of impurity as an antidote to attachment, and so on? Why is it said that realizing selflessness is the only antidote? Loving-kindness, etc., which focuses on sentient beings, does not completely eliminate faults, i.e., uproot them, because it does not contradict ignorance and the way of grasping, so it does not harm it. Because all faults have ignorance as their root. The previous reason is established, because the root of faults, ignorance, is also the view of the aggregates, and it does not contradict its way of grasping. The Vaibhashikas, etc., say, "The view of the aggregates is the inverted thought of meaning, and ignorance is merely the negation of knowledge, so those are not suitable to be one." Ignorance, what you assert, that other than the view of the aggregates is merely the negation of knowledge is not reasonable, because knowledge, wisdom, and the object focus on one, and have the aspect of entering into an inverted aspect. That is, ignorance, what you assert, focuses on the object of knowledge and wisdom, and is merely focused on as inverted from that aspect, because knowledge is the opposite of correct wisdom, i.e., what is to be harmed. In general, if it is a mental factor, it must be the same as the mind in five aspects, so you are also a mental factor, therefore it is a consciousness that grasps the object, and for that object, the aspect of wisdom and your aspect contradict, therefore it does not grasp the true aspect, and because you are said to be the nature of inverted imputation on the object. In the *Moon Lamp Sutra* it says: 'What is it that has no ignorance? That is, there is no imputation on the dharmas as they are.' Like that. Then it contradicts saying that ignorance is associated with views, because it is impossible for oneself to be associated with oneself. If someone says that the argument that others say that ignorance contradicts views, then which sutra says that the two are associated? That sutra is not an argument that ignorance contradicts views, because ignorance has the same side, and the view of the aggregates is its same side, therefore it will be said here that it is associated. Third, then what is the antidote that completely eliminates faults? That is, the path of viewing the aggregates as empty of self, what you assert