Tibetan
རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་འཛིན་ཅན་འཁོར་བར་གནས་པ་ནི་སྲེད་པའི་དབང་གིས་གནས་པ་ཡིན་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འཁོར་བར་ཇི་ལྟར་གནས་ཤེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རེ་ཞིག་འཁོར་བར་གནས་པའི་རྒྱུ་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ལ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་འཁོར་བར་གནས་པ་ནི་བརྩེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའམ་ཡང་ན་ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་པ་འཁོར་བར་གནས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་ཚེ་འདིའི་ཕུང་པོ་འཕངས་ཟིན་པ་ལ་རེ་ཞིག་ལྡོག་པ་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམ་དུ། འཆི་ལ་དགའ་བར་མི་བྱ་ཞིང་། །གསོན་པ་ལ་ཡང་དགའ་མི་བྱ། །དཔེར་ན་དབང་པོའི་གླང་བཞིན་དུ། །ཁོ་བོ་དུས་ལ་སྡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལས་ཀྱི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་། །བརྩེ་བའི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆགས་བྲལ་ལས་ཀྱིས་འཁོར་བར་གནས་ན་དེའི་ལས་ཀྱིས་སྲིད་པ་གཞན་དུའང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྲིད་པའི་སྲེད་པ་ལས་རྣམ་པར་བརྒལ་བའི་ཆགས་བྲལ་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལས་ཆོས་ཅན། ཡང་སྲིད་གཞན་འཕེན་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ལོག་སྲེད་གཉིས་ཀ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆགས་བྲལ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་ཡོད་པར་ཐལ། སྙིང་རྗེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པའི་རྒྱུད་ལ་བརྩེ་བ་སྐྱེ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་བདག་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འགལ་རྐྱེན་ཞེ་སྡང་སོགས་མེད་ཅིང་། མཐུན་རྐྱེན་སྙིང་རྗེའི་འདུ་བྱེད་སྔ་མ་གོམས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཆགས་བྲལ་ཆོས་ཅན། ཆགས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆགས་བྲལ་གྱི་བརྩེ་བ་ཆོས་ཅན། ཆགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པར་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུན་རིག་པ་ཙམ་ལས་ནི་ཁྱོད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྟག་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། བདག་དང་། བདག་གི་བ་དེའི་བདག་ཉིད་མིན་པའི་ཆོས་ཕུང་པོ་ལ་ནི་ཡུལ་དེའི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན། རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལས་ཆགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཆགས་བྲལ་ཆོས་ཅན། བརྩེ་ཡུལ་ལ་གནོད་པ་བྱས་ན་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ་བར་ཐལ། བརྩེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆགས་བྲལ་ཆོས་ཅན། ཉེ་རྒྱུ་སྟེ་བརྩེ་ཡུལ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པ་ལས་ཁྲོ་བ་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། གཏི་མུག་ནི་ཉེས་པ་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་རྩ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ཅིང་། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆགས་བྲལ་གྱི་བརྩེ་བ་ཆོས་ཅན། ཞེ་སྡང་གི་ཉེས་པ་མེད་པར་འདོད་དེ། གཏི་མུག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལས་ཀྱིས་གནས་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་། །བརྩེ་བས་གནས་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆགས་བྲལ་ལ་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ལུས་ཡོད་ན། འཁོར་བ་ལས་མ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཆགས་བྲལ་ལས་ཀྱིས་གནས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་མེད་པ་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་འདིའི་ཕུང་པོ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་སྔ་མའི་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཟད་ནས་ལུས་དེ་ལྡོག་ཅིང་སྲེད་པ་མེད་པས་སྲིད་པ་གཞན་མཚམས་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་བྲལ་འཁོར་བར་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། འདུ་བྱེད་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་མ་ཟད་ན་ཡང་འཁོར་བར་བཅིངས་པ་མིན་ཏེ། འཁོར་བའི་ཉེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། །ཡང་ཆགས་བྲལ་ལ་སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཡུན་རིང་པོར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་གནས་ཤེ་ན། ཉན་རང་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་འབད་རྩོལ་ཆེན་པོ་མེད་དེ། སྙིང་རྗེ་དམན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། །ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་གང་དག་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ངོར་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དོན་དུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་གནས་པའི་རྒྱུ་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་འཕགས་ལམ་དང་པོར་ཡང་སྲིད་མེད་པ་སྤོང་བ་ནི། གལ་ཏེ་འཇིག་ལྟ་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། འཕགས་པའི་ལམ་དང་པོ་མཐོང་ལམ་དུ་ནི་ཆོས་ཅན། སྲིད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུན་ཞུགས་ཆོས་ཅན། འཇིག་ལྟ་མེད་པས་ཡང་སྲིད་པར་མི་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། འཇིག་ལྟ་ཀུན་བཏགས་སྤངས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་སྤངས་ན་རྒྱུན་ཞུགས་ཆོས་ཅན། ཡང་སྲིད་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་མ་སྤངས་ཤེ་ན། རྒྱུན་ཞུགས་ཆོས་ཅན། དེ་མ་སྤངས་ཏེ། བདག་བདེ་བར་གྱུར་པའམ་སྡུག་བསྔལ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་འདོད་པ་ཡོད་པས་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།
Chinese
破斥诤论。第一，若有我执者安住于轮回是为贪欲所使，那么离欲者如何安住于轮回呢？离欲之人，你暂时有安住于轮回的因，因为你有两种情况，大乘圣者安住于轮回是因慈爱大悲，或者小乘阿罗汉安住于轮回是因往昔业力的力量，因为往昔的业力已经投生了今生的蕴，所以暂时无法逆转。如是说，在《事句品》中说：“不应喜悦于死亡，也不应喜悦于生存，譬如调顺的牛一样，我等待时机成熟。”第二分为二：破斥关于业的诤论，破斥关于慈爱的诤论。第一，若离贪者因业而安住于轮回，那么他的业也会在其他世中连接相续吗？从对有之贪中解脱的离贪者相续中的业，不能再投生其他世，因为俱生之缘，即逆缘和贪欲二者都已灭尽。第二，离贪者，应是具有有情之见，因为具有悲心。答：对苦谛的无常、苦、空、无我现量了知的相续中生起的慈爱，不是与有情相关的我见，因为没有违逆之缘，如嗔恨等，并且顺应了顺缘，即先前串习的悲心之行，是心之实法的法性。又，离贪者，应成为有贪者，因为具有悲心。答：离贪者的慈爱，不是贪著，因为对境没有颠倒的执著，仅仅是了知他人的痛苦之流，因此你才会生起。遍知，因为常、乐、我、我所，不是其自性的法蕴，对于不是彼自性的境，执著为常等，才会生起贪著。又，离贪者，若对慈爱之境造成损害，则应生起嗔恨，因为具有慈爱。
English
Refuting Disputes. First: If those with self-grasping remain in samsara due to the power of craving, how do those without desire remain in samsara? Those without desire, you temporarily have a cause for remaining in samsara, because you have two possibilities: either the Mahayana noble ones remain in samsara due to love and great compassion, or the Hinayana arhats remain in samsara due to the force of past karma, because past karma has already cast this life's aggregates, so it is considered temporarily irreversible. As it is said in the Chapter of Purposeful Utterances: "One should not rejoice in death, nor should one rejoice in life. Like a well-trained ox, I await the right time." Second, there are two parts: refuting disputes about karma, and refuting disputes about love. First: If the desireless remain in samsara due to karma, will that karma also connect the continuum in other existences? The karma in the continuum of the desireless, who have completely transcended the craving for existence, cannot project another existence, because both the co-emergent condition, the reverse craving, have been exhausted. Second: The desireless should have a view of sentient beings, because they have compassion. Answer: The love that arises in the continuum of directly knowing the impermanence, suffering, emptiness, and selflessness of the truth of suffering is not a self-view related to sentient beings, because there is no conflicting condition such as hatred, and it follows the conducive condition, the previous habituation of compassion, it is the nature of the reality of mind. Also, the desireless should become attached, because they have compassion. Answer: The love of the desireless is not attachment, because there is no inverted imputation on the object, it is merely knowing the stream of others' suffering, therefore you will arise. Omniscient, because permanence, happiness, self, and self-belonging are not the nature of the aggregates of phenomena, for an object that is not its nature, attachment arises from imputing permanence, etc. Also, the desireless, if harm is done to the object of love, should generate anger, because they have love.
Chinese
如果这样，离贪者，就法性而言，不是因为对亲近之因，也就是爱恋的对象造成损害而生起嗔恨，因为愚痴是罪过，是嗔恨等等的根本。那也是执着于有情，因为没有那个的缘故。因此，离贪之爱，就法性而言，被认为是无有嗔恨的过失的，因为不是从愚痴之因产生的缘故。第三有二，以业遣除住处之诤。以爱遣除住处之诤。第一，如果离贪者有业所抛弃之身，就会变成没有从轮回中解脱。如果这样，离贪以业而住，就法性而言，那不是没有从轮回中解脱，因为此生的蕴显现造作的前世之业的力量耗尽，身体退转，没有贪欲，所以不会连接其他的有。任何安住于轮回中的离贪者，就法性而言，即使造作之业的力量没有耗尽，也不是被轮回束缚，因为没有轮回的过患的缘故。第二，又，离贪者以悲心为了有情之利益，为什么不能长久安住呢？如声闻缘觉之类，就法性而言，没有为了有情之利益而长久安住的巨大努力，因为悲心低劣的缘故。大乘圣者们，就法性而言，为了其他有情的利益，乃是恒时安住的，因为具有为了他利而常时不断安住之因的大悲心的缘故。第二，遣除于最初圣道亦无有后有。如果我见是后有之因，那么在圣道之初，见道中，就法性而言，应成无有后有，因为远离了坏聚见之故。如果这样，须陀洹，就法性而言，因为没有我见而不再次投生是不对的，因为即使断除了俱生我见，也没有断除俱生之故。如果断除了那个，那么须陀洹，就法性而言，怎么会有后有呢？应成没有，因为断除了俱生我见的缘故。为什么没有断除俱生我见呢？须陀洹，就法性而言，没有断除那个，因为有想要我成为安乐或者不要成为痛苦的想法的缘故。遍摄，因为那个时候凡是生起“我”的想法，那就是俱生有情见之故。
English
If so, the one detached from desire, in terms of its nature, does not arise from anger because of harming the close cause, that is, the object of affection, because ignorance is the root of faults such as anger. That is also clinging to sentient beings, because that is absent. Therefore, the love of the one detached from desire, in terms of its nature, is considered to be without the fault of anger, because it does not arise from the cause of ignorance. The third has two parts: refuting the dispute about the place of dwelling by means of karma; refuting the dispute about the place of dwelling by means of love. First, if the one detached from desire has a body thrown by karma, it would become not liberated from samsara. If so, the one detached from desire dwelling by means of karma, in terms of its nature, is not without liberation from samsara, because the power of the previous karma that manifests the aggregates of this life is exhausted, the body reverts, and there is no desire, so it does not connect to another existence. Whatever detached one dwells in samsara, in terms of its nature, even if the power of the karma of formation is not exhausted, is not bound by samsara, because there is no fault of samsara. Second, again, why does the one detached from desire not dwell for a long time for the benefit of sentient beings out of compassion? Like the Hearers and Solitary Realizers, in terms of their nature, there is no great effort to dwell for a long time for the benefit of sentient beings, because compassion is inferior. Those Great Vehicle noble ones, in terms of their nature, dwell at all times for the sake of other sentient beings, because they possess great love, the cause of dwelling constantly and uninterruptedly for the sake of others. Second, refuting that there is no further existence even in the first noble path. If the view of the perishable collection is the cause of further existence, then in the first noble path, in the path of seeing, in terms of its nature, it should become without further existence, because it is separated from the view of the collection of perishables. If so, the Stream-enterer, in terms of its nature, is not reborn because there is no view of the perishable collection, because even though the imputed view of the perishable collection is abandoned, the co-emergent one is not abandoned. If that is abandoned, then the Stream-enterer, in terms of its nature, how could there be further existence? It should become nonexistent, because the co-emergent view of the perishable collection is abandoned. Why is the co-emergent view of the perishable collection not abandoned? The Stream-enterer, in terms of its nature, has not abandoned that, because there is a desire for "I" to become happy or not to become suffering. It pervades, because at that time, whatever thought arises of "I," that is the co-emergent view of sentient beings.