Tibetan
་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཆགས་པ་ཆོས་ཅན། ལུས་ཀྱི་རྒྱུ་མིན་ཏེ། ལུས་སྐྱེ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་གཅིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལུས་སྐྱེ་བ་ལ་ཁྱོད་མཐོང་གི་དེའི་སྔར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་ལུས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། ཆགས་པའི་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ། ཆགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཆགས་པ་རྒྱུ་མེད་མ་ཡིན་ཞིང་རྒྱུ་གཞན་ལུས་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བས་རིགས་འདྲའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་གྲུབ་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཚེ་འདིའི་ཆགས་པ་དང་པོ་ཆོས་ཅན། རང་གི་སྔར་རིགས་འདྲ་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་ཐལ། སྐལ་མཉམ་སྟེ་རིགས་འདྲའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྲེད་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། མི་ཤེས་ལས་དང་སྲེད་ལས་བྱུང་རིག་མཛོད། །ཅེས་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་གསུམ་པ་ཅན་དུ་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་ཤེས་པ་སྟེ་མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། ཡང་སྲིད་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་འདིར་མ་བརྗོད་དེ། ཡང་སྲིད་འཕེན་པར་ངེས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། སྲེད་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཉིད་སྐབས་འདིར་རྒྱུར་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཡང་སྲིད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ནི་འཕེན་པ་སྟེ་ལེན་པ་ལ་བསྐུལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་བ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། སྐབས་འདིར་རྒྱུར་བཤད་པར་འོས་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་དེ་ཡོད་ཀྱང་སྲེད་པའི་རླན་དང་བྲལ་ན་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཞུང་འདི་དག་གིས་ནི་སྤྱིར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་། རིགས་མི་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་བཀག་ནས་རིགས་མཐུན་རྒྱུར་བསྒྲུབ། དེ་ལའང་མ་རིག་པ་དང་། སྲེད་པ་དང་། ལས་གསུམ་ཡོད་པ་ལས་གཞན་གཉིས་པོ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ཁོ་ནར་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་ངེས་མིན་པས་འདིར་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་གཙོ་བོ་སྲེད་པ་རྒྱུར་གྲུབ་པ་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ནོ། །གསུམ་པ་སྡུག་བསྔལ་འགགས་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་འགོག་བདེན་བཤད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་ཐར་པ་བསྒྲུབ། །གྲོལ་བ་པོ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་། །གྲོལ་བའི་ཚུལ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་། །བཅིངས་ཐར་བདག་གིས་བྱེད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་སྲེད་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། གཏན་དུ་བ་མིན་ཏེ། རྒྱུ་མ་རིག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུ་མ་རིག་པ་དེ་ལ་གེགས་དང་། རྐྱེན་མ་ཚང་བ་སོགས་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། བདག་རྫས་ཡོད་ལ་བསམས་ནས་སེམས་ཅན་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་ལས་ཐར་བ་མེད་པར་ཐལ། འཁོར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར
Chinese
之故。如果贪欲，有法，不是身体之因，因为身体生起和贪欲同时产生，身体生起时你才见到，在那之前没有见到之故。那么身体也是，有法，不是贪欲之因，因为和贪欲同时产生。如果承认，那么贪欲不是无因，也不是从身体产生，因此成立是从同类因产生。这样一来，今生的最初贪欲，有法，成立为自己之前已经有同类因。因为是同等因缘，即从同类因产生之故。第三，如果只有贪欲是生起之因，那么“无明业和贪欲生，宝藏论（梵文：Abhidharmakośa，梵文罗马拟音：Abhidharmakośa，藏文：རིག་མཛོད།，汉语字面意思：阿毗达磨俱舍论）”中说生起有三种因就相违了。如果这样说，无明，即无明，有法，也是轮回生起之因，但这里没有说，因为不一定是投生轮回。贪欲，有法，你在此处被说成因是有理由的，因为是驱使轮回蕴相续投生，即取舍的原因，并且是生起的直接因。业也是，有法，不适合在此处被说成因，因为即使有业，如果缺乏贪欲的滋润，也不一定会有生起。因此，这些论典总的来说是成立痛苦和痛苦之因，并且遮止不同类的因，成立同类的因。其中，无明、贪欲和业三种，其他两种不一定只在后世生起痛苦，因此，此处成立作为成就之业的主要因素的贪欲为因，是此处的意义。第三，成立痛苦止息，宣说灭谛，有四点：成立从痛苦中解脱，即解脱；驳斥对解脱者的争论；驳斥对解脱方式的争论；遮止由我来做束缚和解脱。第一，痛苦之因的主要因素贪欲，有法，不是永恒的，因为具有因无明。周遍，因为因无明有障碍和因缘不具足等情况。第二，有些人说，认为我实有，因此众生，有法，不可能从轮回中解脱，因为是有轮回之法。
English
Therefore. If attachment, has the property of, is not the cause of the body, because the body's arising and attachment occur simultaneously, and you see it when the body arises, but you didn't see it before. Then the body is also, has the property of, is not the cause of attachment, because it arises simultaneously with attachment. If you admit that, then attachment is not without a cause, nor does it arise from the body, therefore it is established that it arises from a similar cause. In that case, the first attachment in this life, has the property of, is established as having a similar cause before itself. Because it is an equal cause, that is, it arises from a similar cause. Third, if only craving is the cause of arising, then "ignorance, karma, and craving arise, Treasury of Knowledge (Sanskrit: Abhidharmakośa, Sanskrit Romanization: Abhidharmakośa, Tibetan: རིག་མཛོད།, Chinese literal meaning: Abhidharma-kośa)" contradicts the statement that arising has three causes. If you say so, ignorance, that is, ignorance, has the property of, is also the cause of rebirth, but it is not mentioned here, because it is not certain to be reborn in samsara. Craving, has the property of, there is a reason why you are said to be the cause in this context, because it is the cause of urging the continuum of aggregates of rebirth to be thrown, that is, to be taken, and it is the immediate cause of arising. Karma is also, has the property of, is not suitable to be said to be the cause in this context, because even if there is karma, if it lacks the moisture of craving, it is not certain that there will be arising. Therefore, these texts generally establish suffering and the cause of suffering, and prevent causes of different kinds and establish causes of the same kind. Among them, ignorance, craving, and karma, the other two do not necessarily cause suffering only in the next life, therefore, here, establishing craving as the main factor of the accomplishing karma as the cause is the meaning of the context. Third, establishing the cessation of suffering, explaining the truth of cessation, there are four points: establishing liberation from suffering, that is, liberation; refuting the dispute about the liberator; refuting the dispute about the way of liberation; denying that bondage and liberation are done by me. First, the main factor of the cause of suffering, craving, has the property of, is not eternal, because it has the cause of ignorance. Pervasive, because the cause of ignorance has obstacles and incomplete conditions, etc. Second, some people say, thinking that I am real, therefore sentient beings, have the property of, it is impossible to be liberated from samsara, because it is a phenomenon of samsara.
Tibetan
། མེ་དྲོ་བ་ལས་མི་ཐར་བ་བཞིན་ཞེ་ན། ཐལ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་པས་འདོད་པ་དང་རྟགས་མ་གྲུབ་པའི་ལན་དོན་མཐུན་ཐེབས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འཁོར་བ་དང་ཐར་པ་གང་ལ་འཇོག་ཅེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཙམ་འབའ་ཞིག་པོ་འདི་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་འཇུག་པ་ལ་འཁོར་བ་དང་། རྒྱུ་སྤངས་པས་མི་འབྱུང་བ་ཙམ་ལ་ཐར་པར་འཇོག་གོ །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་སྤངས་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་འབད་རྩོལ་མི་བྱེད་པར་ཐལ། འཁོར་བ་པོ་དང་། གྲོལ་བ་པོའི་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་འདོད་ཅིང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ཐ་སྙད་དུ་འཁོར་བ་སྤངས་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་འབད་རྩོལ་བྱེད་པ་འཐད་དེ། ཇི་སྲིད་བདག་ལ་ཆགས་པ་མ་བཅོམ་ཞིང་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་སྡུག་བསྔལ་བར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ནི་གནས་པ་མེད་པས་ཐ་སྙད་དུ་བདག་འཁོར་བ་ཡིན་ལ། གྲོལ་བ་པོའི་བདག་ནི་དོན་ལ་མེད་ན་ཡང་། བདག་དང་བདག་གིར་ལོག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོས་བརྩོན་པ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བདག་བརྩོན་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གནད་ཀྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མང་པོས་བཀུར་བ་མ་གཏོགས་པ་རང་སྡེ་དངོས་སྨྲ་བ་གསུམ་ཆར་གྱིས་བདག་དང་། སྐྱེས་བུ་དང་། སེམས་ཅན་དང་། གང་ཟག་རྫས་སུ་མེད་པས་དོན་ལ་བཅིངས་ཐར་མི་འཐད་ལ་ཕུང་པོ་རྫས་སུ་ཡོད་པས་དོན་ལ་བཅིངས་ཐར་འཐད་དོ། །ཐ་སྙད་དུ་བདག་བཅིངས་ཐར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདག་སྡུག་བསྔལ་བར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བ་ལ་བདག་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མང་བཀུར་བ་དང་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ནི་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པས་དོན་ལ་བཅིངས་ཐར་འཐད་དོ། །ཕུང་པོ་དང་བདག་ལ་རྫས་སུ་ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་དང་། ཕུང་པོ་ལས་བྱེད་པ་དང་། རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བདག་ལས་བྱེད་པ་དང་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བར་འཇོག་པ་ནི་གནས་སྐབས་མང་པོར་མཁོ་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་གནས་པ་མེད་པ་སྤང་། །འཕགས་ལམ་དང་པོར་ཡང་སྲིད་མེད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆགས་བྲལ་གནས་པའི་རྒྱུ་གཉིས་བཤད། །རྒྱུ་ཡི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་། །གནས་པའི་དོན་ལ་
Chinese
如果说就像火熄灭后不会再热一样，那么灰烬这个法，不是对佛教徒的损害，因为佛教徒所主张的，对方没有提出符合意义的回答，因为是无我的缘故。那么，轮回和解脱应该安立在什么上呢？仅仅是痛苦的蕴聚，与因一同存在而生起，就安立为轮回；断绝了因，仅仅是不生起，就安立为解脱。如果说，补特伽罗（梵文：Pudgala， पुद्गल， pudgala，人）这个法，不应该为了舍弃轮回而努力获得解脱，因为轮回者和解脱者的我都不存在。如果从胜义的角度来说，是承认的；如果从世俗的角度来说，这个理由不成立。像这样，补特伽罗（梵文：Pudgala， पुद्गल， pudgala，人）这个法，在世俗中，为了舍弃轮回而努力获得解脱是合理的。只要没有摧毁对我的贪执，并且具有对我的贪执的蕴聚，那就会被痛苦完全折磨，因此将我执着为痛苦，而没有安住在安乐的自性中，所以在世俗中，我是轮回者。虽然解脱者的我在胜义中不存在，但为了摧毁错误地执着为我和我所，所以蕴聚的努力，在世俗中就安立为我努力。关键的意义是这样的：除了多闻部以外，自宗的三个有部宗派都认为，我和补特伽罗（梵文：Pudgala， पुद्गल， pudgala，人）、有情、人，在胜义中都不存在，所以在胜义中束缚和解脱是不合理的，而蕴聚在胜义中存在，所以在胜义中束缚和解脱是合理的。在世俗中，我是束缚和解脱的作者，因为将蕴聚的痛苦执着为我的痛苦，并且将蕴聚从痛苦中解脱执着为我从痛苦中解脱。多闻部和外道们认为，我是胜义中存在的，所以在胜义中束缚和解脱是合理的。将蕴聚和我分为胜义中存在与不存在两种，并且蕴聚造作和感受异熟果，在世俗中就安立为我造作和感受异熟果，这是在很多情况下需要的支分。第三部分分为两点：断除没有贪欲的住处；在最初的圣道上断除没有再有。第一部分分为三点：讲述断除贪欲住处的两个原因；断除原因上的争论；关于住处的意思
English
If it is said that it is like not being free from the heat of a fire, then the ashes, that dharma, are not harmful to Buddhists, because what Buddhists assert, the other party has not provided a meaningful answer, because it is selfless. Then, where should samsara and liberation be established? Merely the accumulation of suffering, arising with causes, is established as samsara; severing the causes, merely not arising, is established as liberation. If it is said that the person (Sanskrit: Pudgala, पुद्गल, pudgala, person), that dharma, should not strive to attain liberation by abandoning samsara, because the self of the one in samsara and the one who is liberated does not exist. If from the perspective of ultimate truth, it is accepted; if from the perspective of conventional truth, this reason is not established. Like this, the person (Sanskrit: Pudgala, पुद्गल, pudgala, person), that dharma, in conventional truth, it is reasonable to strive to attain liberation by abandoning samsara. As long as the attachment to self has not been destroyed, and the accumulation of aggregates with attachment to self, then it will be completely tormented by suffering, therefore clinging to self as suffering, and not abiding in the nature of bliss, so in conventional truth, I am the one in samsara. Although the self of the liberated one does not exist in ultimate truth, in order to destroy the mistaken clinging to self and what belongs to self, so the effort of the aggregates, in conventional truth, is established as my effort. The key meaning is this: except for the Multitudinous School, all three Realist schools of our own tradition believe that I, the person (Sanskrit: Pudgala, पुद्गल, pudgala, person), sentient beings, and individuals do not exist in ultimate truth, so in ultimate truth, bondage and liberation are not reasonable, while the aggregates exist in ultimate truth, so in ultimate truth, bondage and liberation are reasonable. In conventional truth, I am the agent of bondage and liberation, because clinging to the suffering of the aggregates as my suffering, and clinging to the liberation of the aggregates from suffering as my liberation from suffering. The Multitudinous School and the outsiders believe that I exist in ultimate truth, so in ultimate truth, bondage and liberation are reasonable. Separating the aggregates and self into two, existing and not existing in ultimate truth, and the aggregates performing actions and experiencing the ripening results, in conventional truth, it is established that I perform actions and experience the ripening results, which is a limb needed in many situations. The third part is divided into two points: abandoning the place where there is no desire; abandoning the absence of rebirth on the first noble path. The first part is divided into three points: explaining the two causes of abandoning the place of desire; refuting the dispute on the meaning of the cause; on the meaning of the place