Tibetan
སྔ་མ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེ་གནས་ན་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་སོག་པ་གཟིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེའི་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་བརྟག་པ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེ་གཞོམ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བརྟགས་པ་ན་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱང་ངེས་པར་གྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ནད་ངོ་ཤེས་ན་ནི་སྨན་ངོས་ཟིན་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་དེའི་གཉེན་པོ་གང་ཞེ་ན། རྒྱུ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པས་བྱས་པས། འདུས་བྱས་ཕུང་པོ་ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཆགས་པ་སྟེ་སྲེད་པ་ནི་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་རང་དབང་དུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་མེད་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེའི་གནོད་བྱེད་གཉེན་པོ་ནི་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བདག་འཛིན་དང་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་དམིགས་ཤིང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་ཏེ་ལམ་བདག་མེད་མཐོང་བ་དེ་རྣམ་པ་དུ་མར་མང་པོ་སྟེ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་འབྲས་དུས་ཀྱི་སྟོན་པ་འབྱུང་སྟེ། ཁྱོད་ལས་སྤང་བྱ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་དང་། གཉེན་པོ་བདག་མེད་མཐོང་བ་དེ་ལ་རིམ་པ་ལྟར་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དག་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འཁོར་འདས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་ཐམས་ཅད་གསལ་བ་དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་ཀྱང་གསལ་བའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་གཞན་དོན་ལ་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་སངས་རྒྱས་དང་། ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་ཤིང་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་མཐའ་དག་མཁྱེན་པ་འདི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་ཐབས་གོམས་པར་མཛད་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་དུ་སྟོན་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། གཞན་ལ་ལམ་སྟོན་པ་དེའི་རྒྱུའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །བཞི་པ་ནི། བསམ་པ་འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་ཐབས་གོམས་པའི་སྟོན་པ་གཉིས་པོ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། བདེ་གཤེགས་དང་སྟོན་པའི་རྒྱུ་རུ་མདོའི་མཆོད་བརྗོད་ལས་བཤད་དེ། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་དུ་རང་གཞན་གྱི་དོན་གྲུབ་པའི་བདེ་གཤེགས་དང་སྐྱོབ་པ་ལས་དང་པོ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དེ་ལས་བདེ་གཤེགས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་བདེ་བར་གཤེགས་སུ་བསྟན། །སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་མེད་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐད་དོད་སུ་ག་ཏ་ཞེས་པ་ཡིན་ལ། སུ་ཞེས་པ་ལེགས་པ་སོགས་དང་། ག་ཏ་སྤོང་བ་ལ་འཇུག་པ་ལྟར་ན་བདག་མེད་མཐོང་བ་ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། བདེ་གཤེགས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་གསུམ་ལྡན་གྱི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལེགས་པར་སྤངས་པ། སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པ། མ་ལུས་པར་སྤངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་པ་ཆོས་ཅན། ལེགས་པར་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་མིན་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིས་ཕྱི་རོལ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྲུབ་སྟེ། སྤངས་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའམ་དེའི་ཐབས་ལ་སྦྱོར་བ་ལས་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་པ་ཆོས་ཅན། སླར་མི་གཤེགས་པར་སྤངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བདག་ལྟའི་ས་བོན་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིས་ཐེག་དམན་སློབ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྲུབ་སྟེ། ཐེག་དམན་སློབ་པ་ལ་སྐྱེ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ནི་ཀུན་འབྱུང་པ་དག་ལན་གཅིག་སྤངས་ཀྱང་སླར་ཡང་ལྡོག་ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤངས་པ་དེའི་རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཆོས་ཅན། སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་རྣམ་བདེན་པ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་བདག་འཛིན་དང་འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་པ་སྟེ་འགལ་བ་དང་། སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་པ་ཆོས་ཅན། མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དུ་མར་ཐབས་མང་པོ་ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྲུབ་སྟེ། དེ་དག་ལ་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་མེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནད་མེད་པ་ཡིན་ཀྱང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་
Chinese
先前那样，如果痛苦的因存在，就不会见到痛苦的果实堆积。第二，慈悲者，您是对痛苦的因的相违品进行观察，因为想要摧毁痛苦的因。那样观察后，慈悲者，痛苦的因的相违品也必定会显现，因为已经了悟了痛苦的因的体性。就像认识了疾病，就能认出药物一样。第三，那么痛苦的因和它的对治是什么呢？由执著我和我所而产生的，以五蕴为对境的贪著，也就是渴爱，是痛苦的主要原因，因为它是自主产生痛苦的。证悟无我的智慧，是痛苦之因的损害对治，因为痛苦之因的我和执著，与它所缘相同，而执著方式相反。第三，寂灭痛苦的方法，也就是道路，证悟无我，以多种方式多次不断地长期串习，您会从中产生果位的导师，因为从您那里，所断的轮回的因果，以及对治无我见，次第具有的过患和功德，都会变得非常清晰。因为显明了轮回和涅槃的所有过患和功德，所以薄伽梵，已经断除了痛苦之因，烦恼的习气，身语意三门无法使用的自性，因为您的心已经达到了清明的极致。因此，伟大的导师，自然而然地投入到利他事业中的佛陀，比像犀牛一样的自生佛，以及声闻等更为殊胜，因为已经断除了烦恼的习气，并且了知了轮回和涅槃的所有过患和功德。先前串习的方法，被认为是经部的供养赞颂中所说的导师，因为对他人指明道路是其原因的意义。第四，发心想要利益众生，以及行为串习方法的导师这两者，是善逝
English
As before, if the cause of suffering exists, the accumulation of the fruit of suffering will not be seen. Second, compassionate one, you are examining the opposite of the cause of suffering, because you want to destroy the cause of suffering. After examining in that way, compassionate one, the opposite of the cause of suffering will also definitely appear, because you have realized the nature of the cause of suffering. Just as knowing the disease, one can recognize the medicine. Third, then what is the cause of suffering and its antidote? Caused by clinging to self and what belongs to self, attachment to the five aggregates, which are the objects of experience, that is, craving, is the main cause of suffering, because it independently produces suffering. The wisdom that sees selflessness is the damaging antidote to the cause of suffering, because the cause of suffering, self-grasping, and its object are the same, but the manner of grasping is opposite. Third, the method of pacifying suffering, that is, the path, the realization of selflessness, practiced in many ways, repeatedly and continuously for a long time, from you will arise the teacher of the fruition, because from you, the cause and effect of samsara to be abandoned, and the faults and virtues that the antidote, the view of selflessness, possesses in sequence, will become very clear. Because all the faults and virtues of samsara and nirvana are revealed, therefore, the Bhagavan, has abandoned the cause of suffering, the habitual tendencies of the afflictions, the nature of being unusable by body, speech, and mind, because your mind has reached the ultimate clarity. Therefore, the great teacher, the Buddha who naturally engages in the benefit of others, is more excellent than the self-enlightened Buddha like a rhinoceros, and the Shravakas, etc., because he has abandoned the habitual tendencies of the afflictions, and knows all the faults and virtues of samsara and nirvana. The previously practiced method is considered to be what is taught as the teacher in the offering praise of the Sutra, because pointing out the path to others is the meaning of its cause. Fourth, the intention to benefit beings, and the teacher of the practice method, these two are the Sugata.
Chinese
经部中说，依循正道和导师的因由在于经部的供养赞颂。经部的供养赞颂中，为了首先出现成就自他利益的善逝和救护者。第三，从那之中善逝出现的道理有二：显示断德圆满为善逝，破除无断德圆满的争论。第一有二：略说和广说。第一是，善逝的梵语是苏嘎达（सुगत，Sugata），苏（सु，Su）是善等，嘎达（गत，Gata）是舍弃，如理解为舍弃，那么见到无我，长久串习，从而舍弃痛苦之因习气及其随从的舍弃，那个法，就是善逝，因为是具有三种功德的舍弃之故。第二有三：善于舍弃，不再返回地舍弃，完全舍弃。第一是，佛的舍弃，是善于舍弃，因为不是具有染污的痛苦之所依的舍弃之故。这证明了胜过外道，因为那个舍弃是从现量见到无我或者修习它的方便而舍弃的缘故。第二是，佛的舍弃，是不再返回地舍弃，因为是舍弃了我见种子的舍弃之故。这证明了胜过小乘有学，因为小乘有学对于生是痛苦的真谛，以及贪欲等过患是集谛，即使一次舍弃，也会再次返回之故。那个舍弃的因是什么呢？证悟无我的智慧，是不再返回地舍弃的因，因为所缘行相是真谛，即不颠倒，以及我执和执着方式不同，即相违，以及心的自性，即成为自性之故。第三是，佛的舍弃，是完全舍弃，因为以多种方式，多种方便，长久串习，从而舍弃烦恼习气的舍弃之故。这证明了胜过声闻缘觉阿罗汉，因为他们没有烦恼之因，也没有痛苦之果，但是三乘道
English
It is said in the Sutra Pitaka that the reason for following the right path and the teacher lies in the offering and praise of the Sutra Pitaka. In the offering and praise of the Sutra Pitaka, it is for the sake of the first appearance of the Sugata and the protector who accomplish the benefit of themselves and others. Third, there are two ways in which the Sugata arises from that: showing that the perfection of abandonment is the Sugata, and refuting the argument that there is no perfection of abandonment. The first has two: a brief explanation and a detailed explanation. The first is that the Sanskrit word for Sugata is Sugata (सुगत, Sugata), Su (सु, Su) means good, etc., and Gata (गत, Gata) means abandonment. If it is understood as abandonment, then seeing selflessness, becoming accustomed to it for a long time, and thereby abandoning the cause of suffering, habitual tendencies and their followers, that Dharma is the Sugata, because it is the abandonment that possesses three qualities. The second has three: abandoning well, abandoning without returning, and abandoning completely. The first is that the Buddha's abandonment is abandoning well, because it is not the abandonment that is the basis of suffering with defilements. This proves that it is superior to the heretics, because that abandonment is abandoned from directly seeing selflessness or practicing its means. The second is that the Buddha's abandonment is abandoning without returning, because it is the abandonment that abandons the seed of the view of self. This proves that it is superior to the Hinayana learners, because the Hinayana learners say that birth is the truth of suffering, and that the faults such as desire are the cause of suffering, and that even if they abandon it once, they will return again. What is the cause of that abandonment? The wisdom of realizing selflessness is the cause of abandoning without returning, because the object and aspect are the truth, that is, not inverted, and the difference between self-grasping and the way of grasping, that is, contradictory, and the nature of the mind, that is, becoming the nature itself. The third is that the Buddha's abandonment is completely abandoning, because it is the abandonment of abandoning the habitual tendencies of afflictions by becoming accustomed to many ways and many means for a long time. This proves that it is superior to the Shravakas and Pratyekabuddhas, because they do not have the cause of afflictions, nor the result of the disease of suffering, but the three vehicles of the path.